Konjugation des Verbs aufwühlen
Das Konjugieren des Verbs aufwühlen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „aufwühlen“ sind „wühlt auf“, „wühlte auf“ und „hat aufgewühlt“. Als Hilfsverb von aufwühlen wird "haben" verwendet. „aufwühlen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „auf“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur aufwühlen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufwühlen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufwühlen. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
wühlt auf · wühlte auf · hat aufgewühlt
stir up, agitate, churn, churn up, disturb, poach up, rile, stir (up), tear up, throw up
/ˈaʊ̯fˌvyːlən/ · /ˈvyːlt aʊ̯f/ · /ˈvyːltə aʊ̯f/ · /ˈaʊ̯fɡəˈvyːlt/
wühlend aufreißen; in Unordnung bringen und innere Bewegung erzeugen; aufrühren, durchschütteln, (jemanden) mitnehmen, rühren
(Akk.)
» Ich war aufgewühlt
. I was upset.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von aufwühlen
Präteritum
| ich | wühlte | auf |
| du | wühltest | auf |
| er | wühlte | auf |
| wir | wühlten | auf |
| ihr | wühltet | auf |
| sie | wühlten | auf |
Konjunktiv II
| ich | wühlte | auf |
| du | wühltest | auf |
| er | wühlte | auf |
| wir | wühlten | auf |
| ihr | wühltet | auf |
| sie | wühlten | auf |
Indikativ
Das Verb aufwühlen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | wühlte | auf |
| du | wühltest | auf |
| er | wühlte | auf |
| wir | wühlten | auf |
| ihr | wühltet | auf |
| sie | wühlten | auf |
Perfekt
| ich | habe | aufgewühlt |
| du | hast | aufgewühlt |
| er | hat | aufgewühlt |
| wir | haben | aufgewühlt |
| ihr | habt | aufgewühlt |
| sie | haben | aufgewühlt |
Plusquam.
| ich | hatte | aufgewühlt |
| du | hattest | aufgewühlt |
| er | hatte | aufgewühlt |
| wir | hatten | aufgewühlt |
| ihr | hattet | aufgewühlt |
| sie | hatten | aufgewühlt |
Futur I
| ich | werde | aufwühlen |
| du | wirst | aufwühlen |
| er | wird | aufwühlen |
| wir | werden | aufwühlen |
| ihr | werdet | aufwühlen |
| sie | werden | aufwühlen |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb aufwühlen
Konjunktiv II
| ich | wühlte | auf |
| du | wühltest | auf |
| er | wühlte | auf |
| wir | wühlten | auf |
| ihr | wühltet | auf |
| sie | wühlten | auf |
Konj. Perfekt
| ich | habe | aufgewühlt |
| du | habest | aufgewühlt |
| er | habe | aufgewühlt |
| wir | haben | aufgewühlt |
| ihr | habet | aufgewühlt |
| sie | haben | aufgewühlt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | aufgewühlt |
| du | hättest | aufgewühlt |
| er | hätte | aufgewühlt |
| wir | hätten | aufgewühlt |
| ihr | hättet | aufgewühlt |
| sie | hätten | aufgewühlt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb aufwühlen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für aufwühlen
Beispiele
Beispielsätze für aufwühlen
-
Ich war
aufgewühlt
.
I was upset.
-
Sie war ganz
aufgewühlt
.
She was completely upset.
-
Diese Frage
wühlt
mich sehrauf
.
This question disturbs me a lot.
-
Ihr unerwarteter Besuch
wühlte
ihn völligauf
.
Her unexpected visit got him all worked up.
-
Der Boden war
aufgewühlt
, und hinter dem Wagen konnte ich Fußabdrücke erkennen.
The ground was disturbed, and behind the car, I could see footprints.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von aufwühlen
-
aufwühlen
stir up, agitate, churn, churn up, disturb, poach up, rile, stir (up)
взбудоражить, будоражить, баламутить, бередить, взбалтывать, взболтать, взбудораживать, взволновать
agitar, emocionar, escarbar, perturbar, remover, revolver
agiter, bouleverser, brasser, démonter, fouiller, retourner, troubler, éventrer
karıştırmak, bulandırmak, sarsmak
agitar, cavar, comover, emocionar, perturbar, revolver
agitare, conturbare, rimestare, rivangare, sconvolgere, smuovere, turbare profondamente
agita, tulburare
felforgat, felkavar, felbolygat, feldúl, feltúr, felzaklat
wzburzyć, poruszyć, wzburzać
αναστατώνω, αναταραχή, σκάβω, ταραχή
aangrijpen, door elkaar halen, in beroering brengen, loswoelen, omwoelen, omwroeten, opwinden, opwoelen
rozrušit, rozrývat, rozrývatrýt, vyvolat pohyb
röra i, röra om, uppröra, uppvigla
bringe i oprør, forstyrre, ophidse, ryste, uro
かき乱す, 動揺させる
agitar, remoure
herättää, hämmentää
forstyrre, røre, uro
mugimendua sortzea, nahastea
uzburkati, uznemiriti
возбуди, разбуди
premešati, vznemiriti
pohybovať, rozrušiť
uzburkati, uznemiriti
uzburkati, uznemiriti
збурити, порушити порядок
разбърквам, раздвижвам
змяняць, паралізаваць
mengacaukan
xáo động
qo'zg'atmoq
हलचल पैदा करना
扰乱
กระตุ้น
뒤흔들다
qarışdırmaq
აღძრა
উত্তেজিত করা
trazoj
उत्तेजित करणे, गोंधळ घालणे
उत्तेजित गर्नु
ఉద్దీపించు
satraukt
உற்சாக எழுப்புவது
segadusse ajama
վրդովեցնել
şewitandin
להסעיר، לערער
إثارة، اضطراب، حرك عواطفه، نبش
آشفتگی، تحریک
بےترتیب کرنا، ہلچل پیدا کرنا
aufwühlen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von aufwühlen- in Unordnung bringen und innere Bewegung erzeugen
- wühlend aufreißen, aufrühren, durchschütteln, (jemanden) mitnehmen, rühren, schütteln
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von aufwühlen
≡ aufbinden
≡ auftreten
≡ aufbaumen
≡ aufrütteln
≡ aufladen
≡ aufreden
≡ rumwühlen
≡ einwühlen
≡ aufschlüsseln
≡ aufschluchzen
≡ aufrollen
≡ aufpelzen
≡ aufbürsten
≡ aufstauen
≡ aufrauschen
≡ aufzerren
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „aufwühlen“
Was sind die Stammformen von „aufwühlen“?
Die Stammformen von „aufwühlen“ sind „wühlt auf“, „wühlte auf“ und „hat aufgewühlt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „aufwühlen“ gebildet?
Als Hilfsverb von aufwühlen wird "haben" verwendet.
Ist „aufwühlen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs aufwühlen erfolgt regelmäßig.
Ist „aufwühlen“ trennbar oder untrennbar?
„aufwühlen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „auf“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „aufwühlen“ verwendet?
Wie konjugiert man „aufwühlen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich wühle auf, du wühlst auf, er wühlt auf, wir wühlen auf, ihr wühlt auf, sie wühlen auf
Präteritum:
ich wühlte auf, du wühltest auf, er wühlte auf, wir wühlten auf, ihr wühltet auf, sie wühlten auf
Perfekt:
ich habe aufgewühlt, du hast aufgewühlt, er hat aufgewühlt, wir haben aufgewühlt, ihr habt aufgewühlt, sie haben aufgewühlt
Plusquamperfekt:
ich hatte aufgewühlt, du hattest aufgewühlt, er hatte aufgewühlt, wir hatten aufgewühlt, ihr hattet aufgewühlt, sie hatten aufgewühlt
Futur I:
ich werde aufwühlen, du wirst aufwühlen, er wird aufwühlen, wir werden aufwühlen, ihr werdet aufwühlen, sie werden aufwühlen
Futur II:
ich werde aufgewühlt haben, du wirst aufgewühlt haben, er wird aufgewühlt haben, wir werden aufgewühlt haben, ihr werdet aufgewühlt haben, sie werden aufgewühlt haben
Wie ist der Konjunktiv von „aufwühlen“?
Der Konjunktiv von „aufwühlen“ lautet:
Präsens:
ich wühle auf, du wühlst auf, er wühlt auf, wir wühlen auf, ihr wühlt auf, sie wühlen auf
Präteritum:
ich wühlte auf, du wühltest auf, er wühlte auf, wir wühlten auf, ihr wühltet auf, sie wühlten auf
Perfekt:
ich habe aufgewühlt, du hast aufgewühlt, er hat aufgewühlt, wir haben aufgewühlt, ihr habt aufgewühlt, sie haben aufgewühlt
Plusquamperfekt:
ich hatte aufgewühlt, du hattest aufgewühlt, er hatte aufgewühlt, wir hatten aufgewühlt, ihr hattet aufgewühlt, sie hatten aufgewühlt
Futur I:
ich werde aufwühlen, du wirst aufwühlen, er wird aufwühlen, wir werden aufwühlen, ihr werdet aufwühlen, sie werden aufwühlen
Futur II:
ich werde aufgewühlt haben, du wirst aufgewühlt haben, er wird aufgewühlt haben, wir werden aufgewühlt haben, ihr werdet aufgewühlt haben, sie werden aufgewühlt haben
Präsens:
ich wühle auf, du wühlest auf, er wühle auf, wir wühlen auf, ihr wühlet auf, sie wühlen auf
Präteritum:
ich wühlte auf, du wühltest auf, er wühlte auf, wir wühlten auf, ihr wühltet auf, sie wühlten auf
Perfekt:
ich habe aufgewühlt, du habest aufgewühlt, er habe aufgewühlt, wir haben aufgewühlt, ihr habet aufgewühlt, sie haben aufgewühlt
Plusquamperfekt:
ich hätte aufgewühlt, du hättest aufgewühlt, er hätte aufgewühlt, wir hätten aufgewühlt, ihr hättet aufgewühlt, sie hätten aufgewühlt
Futur I:
ich werde aufwühlen, du werdest aufwühlen, er werde aufwühlen, wir werden aufwühlen, ihr werdet aufwühlen, sie werden aufwühlen
Futur II:
ich werde aufgewühlt haben, du werdest aufgewühlt haben, er werde aufgewühlt haben, wir werden aufgewühlt haben, ihr werdet aufgewühlt haben, sie werden aufgewühlt haben
Wie ist der Imperativ von „aufwühlen“?
Der Imperativ von „aufwühlen“ ist:
Präsens:
wühle (du) auf, wühlen wir auf, wühlt (ihr) auf, wühlen Sie auf
Welche infiniten Formen hat „aufwühlen“?
Die infiniten Formen von „aufwühlen“ sind:
Präsens:
wühle (du) auf, wühlen wir auf, wühlt (ihr) auf, wühlen Sie auf
Infinitiv I:
aufwühlen, aufzuwühlen
Infinitiv II:
aufgewühlt haben, aufgewühlt zu haben
Partizip I:
aufwühlend
Partizip II:
aufgewühlt