Konjugation des Verbs krankärgern
Das Konjugieren des Verbs krankärgern erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „krankärgern“ sind „ärgert krank“, „ärgerte krank“ und „hat krankgeärgert“. Als Hilfsverb von krankärgern wird "haben" verwendet. „krankärgern“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „krank“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur krankärgern konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb krankärgern zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für krankärgern. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von krankärgern
Präsens
| ich | ärgere | krank |
| du | ärgerst | krank |
| er | ärgert | krank |
| wir | ärgern | krank |
| ihr | ärgert | krank |
| sie | ärgern | krank |
Präteritum
| ich | ärgerte | krank |
| du | ärgertest | krank |
| er | ärgerte | krank |
| wir | ärgerten | krank |
| ihr | ärgertet | krank |
| sie | ärgerten | krank |
Konjunktiv I
| ich | ärgere | krank |
| du | ärgerst | krank |
| er | ärgere | krank |
| wir | ärgern | krank |
| ihr | ärgert | krank |
| sie | ärgern | krank |
Konjunktiv II
| ich | ärgerte | krank |
| du | ärgertest | krank |
| er | ärgerte | krank |
| wir | ärgerten | krank |
| ihr | ärgertet | krank |
| sie | ärgerten | krank |
Indikativ
Das Verb krankärgern konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | ärgere | krank |
| du | ärgerst | krank |
| er | ärgert | krank |
| wir | ärgern | krank |
| ihr | ärgert | krank |
| sie | ärgern | krank |
Präteritum
| ich | ärgerte | krank |
| du | ärgertest | krank |
| er | ärgerte | krank |
| wir | ärgerten | krank |
| ihr | ärgertet | krank |
| sie | ärgerten | krank |
Perfekt
| ich | habe | krankgeärgert |
| du | hast | krankgeärgert |
| er | hat | krankgeärgert |
| wir | haben | krankgeärgert |
| ihr | habt | krankgeärgert |
| sie | haben | krankgeärgert |
Plusquam.
| ich | hatte | krankgeärgert |
| du | hattest | krankgeärgert |
| er | hatte | krankgeärgert |
| wir | hatten | krankgeärgert |
| ihr | hattet | krankgeärgert |
| sie | hatten | krankgeärgert |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb krankärgern
Konjunktiv I
| ich | ärgere | krank |
| du | ärgerst | krank |
| er | ärgere | krank |
| wir | ärgern | krank |
| ihr | ärgert | krank |
| sie | ärgern | krank |
Konjunktiv II
| ich | ärgerte | krank |
| du | ärgertest | krank |
| er | ärgerte | krank |
| wir | ärgerten | krank |
| ihr | ärgertet | krank |
| sie | ärgerten | krank |
Konj. Perfekt
| ich | habe | krankgeärgert |
| du | habest | krankgeärgert |
| er | habe | krankgeärgert |
| wir | haben | krankgeärgert |
| ihr | habet | krankgeärgert |
| sie | haben | krankgeärgert |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | krankgeärgert |
| du | hättest | krankgeärgert |
| er | hätte | krankgeärgert |
| wir | hätten | krankgeärgert |
| ihr | hättet | krankgeärgert |
| sie | hätten | krankgeärgert |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb krankärgern
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für krankärgern
Übersetzungen
Übersetzungen von krankärgern
-
krankärgern
fret, fume, get upset
раздражаться, сердиться
enfurecerse, molestarse
s'énerver, se fâcher
rahatsız olmak, çok sinirlenmek
incomodar, irritar
rodersi il fegato, infastidire, irritare
se enerva extrem
nagyon bosszankodik
wkurzać się, złościć się
εκνευρίζομαι
zich ergeren
rozčilovat se
förarga, irritera
forarge, irritere
イライラする, 苛立つ
enfadar-se extremadament
raivostuttaa, ärsyttää
forstyrre, irritere
haserre
iznervirati se, uzrujati se
многу се вознемирувам, многу се нервирам
zelo razburjati
rozčúliť sa
izuzetno se ljutiti
iznimno se ljutiti, jako se ljutiti
дуже дратуватися
раздразнявам се
зліцца, раздражняцца
berang, marah besar
nổi giận, tức điên
g'azablanmoq, jahl otiga minmoq
आगबबूला होना, तिलमिलाना
大发雷霆, 暴怒
เดือดดาล, โกรธจัด
격분하다, 분통 터지다
hirslənmək, qəzəblənmək
გაბრაზება, გაცოფება
ক্ষিপ্ত হওয়া, রেগে যাওয়া
tërbohet, zemërohet
क्रोधित होणे, रागावणे
क्रुद्ध हुनु, रिस उठ्नु
ఆగ్రహించడం, కోపగించుకోవడం
niknoties
கோபப்படுதல், சினங்கொள்
raevuma, vihastuma
զայրանալ, կատաղել
tûr bûn
להתעצבן מאוד
إزعاج شديد
عصبانیت شدید
بہت ناراض ہونا، بہت پریشان ہونا
krankärgern in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von krankärgernBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von krankärgern
≡ krankmelden
≡ verärgern
≡ krankschreiben
≡ kranklachen
≡ herumärgern
≡ totärgern
≡ krankfeiern
≡ krankmachen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „krankärgern“
Was sind die Stammformen von „krankärgern“?
Die Stammformen von „krankärgern“ sind „ärgert krank“, „ärgerte krank“ und „hat krankgeärgert“.
Mit welchem Hilfsverb wird „krankärgern“ gebildet?
Als Hilfsverb von krankärgern wird "haben" verwendet.
Ist „krankärgern“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs krankärgern erfolgt regelmäßig.
Ist „krankärgern“ trennbar oder untrennbar?
„krankärgern“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „krank“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „krankärgern“ verwendet?
Wie konjugiert man „krankärgern“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich ärgere krank, du ärgerst krank, er ärgert krank, wir ärgern krank, ihr ärgert krank, sie ärgern krank
Präteritum:
ich ärgerte krank, du ärgertest krank, er ärgerte krank, wir ärgerten krank, ihr ärgertet krank, sie ärgerten krank
Perfekt:
ich habe krankgeärgert, du hast krankgeärgert, er hat krankgeärgert, wir haben krankgeärgert, ihr habt krankgeärgert, sie haben krankgeärgert
Plusquamperfekt:
ich hatte krankgeärgert, du hattest krankgeärgert, er hatte krankgeärgert, wir hatten krankgeärgert, ihr hattet krankgeärgert, sie hatten krankgeärgert
Futur I:
ich werde krankärgern, du wirst krankärgern, er wird krankärgern, wir werden krankärgern, ihr werdet krankärgern, sie werden krankärgern
Futur II:
ich werde krankgeärgert haben, du wirst krankgeärgert haben, er wird krankgeärgert haben, wir werden krankgeärgert haben, ihr werdet krankgeärgert haben, sie werden krankgeärgert haben
Wie ist der Konjunktiv von „krankärgern“?
Der Konjunktiv von „krankärgern“ lautet:
Präsens:
ich ärgere krank, du ärgerst krank, er ärgert krank, wir ärgern krank, ihr ärgert krank, sie ärgern krank
Präteritum:
ich ärgerte krank, du ärgertest krank, er ärgerte krank, wir ärgerten krank, ihr ärgertet krank, sie ärgerten krank
Perfekt:
ich habe krankgeärgert, du hast krankgeärgert, er hat krankgeärgert, wir haben krankgeärgert, ihr habt krankgeärgert, sie haben krankgeärgert
Plusquamperfekt:
ich hatte krankgeärgert, du hattest krankgeärgert, er hatte krankgeärgert, wir hatten krankgeärgert, ihr hattet krankgeärgert, sie hatten krankgeärgert
Futur I:
ich werde krankärgern, du wirst krankärgern, er wird krankärgern, wir werden krankärgern, ihr werdet krankärgern, sie werden krankärgern
Futur II:
ich werde krankgeärgert haben, du wirst krankgeärgert haben, er wird krankgeärgert haben, wir werden krankgeärgert haben, ihr werdet krankgeärgert haben, sie werden krankgeärgert haben
Präsens:
ich ärgere krank, du ärgerst krank, er ärgere krank, wir ärgern krank, ihr ärgert krank, sie ärgern krank
Präteritum:
ich ärgerte krank, du ärgertest krank, er ärgerte krank, wir ärgerten krank, ihr ärgertet krank, sie ärgerten krank
Perfekt:
ich habe krankgeärgert, du habest krankgeärgert, er habe krankgeärgert, wir haben krankgeärgert, ihr habet krankgeärgert, sie haben krankgeärgert
Plusquamperfekt:
ich hätte krankgeärgert, du hättest krankgeärgert, er hätte krankgeärgert, wir hätten krankgeärgert, ihr hättet krankgeärgert, sie hätten krankgeärgert
Futur I:
ich werde krankärgern, du werdest krankärgern, er werde krankärgern, wir werden krankärgern, ihr werdet krankärgern, sie werden krankärgern
Futur II:
ich werde krankgeärgert haben, du werdest krankgeärgert haben, er werde krankgeärgert haben, wir werden krankgeärgert haben, ihr werdet krankgeärgert haben, sie werden krankgeärgert haben
Wie ist der Imperativ von „krankärgern“?
Der Imperativ von „krankärgern“ ist:
Präsens:
ärgere (du) krank, ärgern wir krank, ärgert (ihr) krank, ärgern Sie krank
Welche infiniten Formen hat „krankärgern“?
Die infiniten Formen von „krankärgern“ sind:
Präsens:
ärgere (du) krank, ärgern wir krank, ärgert (ihr) krank, ärgern Sie krank
Infinitiv I:
krankärgern, krankzuärgern
Infinitiv II:
krankgeärgert haben, krankgeärgert zu haben
Partizip I:
krankärgernd
Partizip II:
krankgeärgert