Konjugation des Verbs wegtun
Das Konjugieren des Verbs wegtun erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen von „wegtun“ sind „tut weg“, „tat weg“ und „hat weggetan“. Der Ablaut von „wegtun“ erfolgt mit den Stammvokalen u - a - a. Als Hilfsverb von wegtun wird "haben" verwendet. „wegtun“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „weg“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur wegtun konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb wegtun zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für wegtun. Kommentare ☆
unregelmäßig · haben · trennbar
tut weg · tat weg · hat weggetan
e-Erweiterung e-Tilgung nach Vokal Wechsel des Stammvokals u - a - a Konsonantenwechsel - t -
dispose, put aside, put away, remove, set aside, toss out
/ˈveːk.tuːn/ · /tuːt veːk/ · /taːt veːk/ · /ˈtɛːtə veːk/ · /ˈveːk.ɡəˈtaːn/
aus dem Sichtfeld nehmen, beiseitelegen, entsorgen; fortschmeißen, fortwerfen, wegschmeißen, wegwerfen, verschrotten
Akk.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von wegtun
⁷ Verwendung veraltet
Indikativ
Das Verb wegtun konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | weggetan |
| du | hast | weggetan |
| er | hat | weggetan |
| wir | haben | weggetan |
| ihr | habt | weggetan |
| sie | haben | weggetan |
Plusquam.
| ich | hatte | weggetan |
| du | hattest | weggetan |
| er | hatte | weggetan |
| wir | hatten | weggetan |
| ihr | hattet | weggetan |
| sie | hatten | weggetan |
Futur I
| ich | werde | wegtun |
| du | wirst | wegtun |
| er | wird | wegtun |
| wir | werden | wegtun |
| ihr | werdet | wegtun |
| sie | werden | wegtun |
Futur II
| ich | werde | weggetan | haben |
| du | wirst | weggetan | haben |
| er | wird | weggetan | haben |
| wir | werden | weggetan | haben |
| ihr | werdet | weggetan | haben |
| sie | werden | weggetan | haben |
⁷ Verwendung veraltet
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb wegtun
Konj. Perfekt
| ich | habe | weggetan |
| du | habest | weggetan |
| er | habe | weggetan |
| wir | haben | weggetan |
| ihr | habet | weggetan |
| sie | haben | weggetan |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | weggetan |
| du | hättest | weggetan |
| er | hätte | weggetan |
| wir | hätten | weggetan |
| ihr | hättet | weggetan |
| sie | hätten | weggetan |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb wegtun
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für wegtun
Übersetzungen
Übersetzungen von wegtun
-
wegtun
dispose, put aside, put away, remove, set aside, toss out
убирать, выбрасывать, избавляться, откладывать
apartado, desechar, eliminar, guardar, quitar, recoger, tirar
jeter, enlever, mettre de côté, éloigner
atmak, gözden çıkarmak, kenara koymak, ortadan kaldırmak, çöpe atmak
botar fora, deitar fora, deixar de lado, descartar, guardar, jogar fora, remover, tirar
mettere da parte, buttar via, buttare, buttare via, eliminare, mettere a posto, mettere in ordine, mettere via
arunca, pune deoparte
elrak, eltenni, félretenni, megsemmisíteni
odłożyć, odkładać, pozbyć się, usunąć, wyrzucać, wyrzucić
απομακρύνω, απορρίπτω, μαζεύω, παραμερίζω, πετώ
afvoeren, opbergen, opruimen, wegdoen, weggooien, wegleggen
odhazovat, odhazovathodit, odkládat, odkládatložit, odložit, odstranit, zahazovat, zahazovathodit
bortta, lägga undan, lägga åt sidan, slänga, ta bort
bortlægge, bortskaffe, fjerne, smide væk, tage bort
取り除く, 廃棄する, 片付ける
apartar, descartar, eliminar
hävittää, poistaa, sivuun laittaa
fjerne, få vekk, kaste, legge bort, ta bort
baztertu, bota
baciti, odložiti, skloniti
одложување, отпад, отстранување
odložiti, odstraniti, zavreči
odložiť, zbaviť sa
baciti, odložiti, skloniti
baciti, odložiti, skloniti
викидати, відкладати, забирати
изхвърлям, отстранявам, премахвам
адкласці, выкінуць
membuang, menyingkirkan
cất đi, vứt đi
tashlamoq, yig'ishtirmoq
फेंकना, हटाना
扔掉, 收起
ทิ้ง, เก็บ
버리다, 치우다
atmaq, yığışdırmaq
გადადება, გადაყრა
ফেলা, সরানো
hedh, heq
हटवणे
फाल्नु
తీసివేయు, పడేయు
izmest, novākt
அகற்று, எறி
ära panna, ära visata
հեռացնել, նետել
avêtin, rakirin
להניח בצד، להסיר، להשליך
أبعد، إبعاد، إزالة، تخلص، رمى، نحى
دور انداختن، کنار گذاشتن
ختم کرنا، دور کرنا، پہلو میں رکھنا
wegtun in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von wegtun- aus dem Sichtfeld nehmen, beiseitelegen, entsorgen
- fortschmeißen, fortwerfen, wegschmeißen, wegwerfen, verschrotten, loswerden
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von wegtun
≡ wegschnippen
≡ antun
≡ mittun
≡ dartun
≡ großtun
≡ nachtun
≡ raustun
≡ wegstürzen
≡ dicktun
≡ wohltun
≡ leidtun
≡ umtun
≡ wegspringen
≡ abtun
≡ wehtun
≡ wegputschen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „wegtun“
Was sind die Stammformen von „wegtun“?
Die Stammformen von „wegtun“ sind „tut weg“, „tat weg“ und „hat weggetan“.
Mit welchem Hilfsverb wird „wegtun“ gebildet?
Als Hilfsverb von wegtun wird "haben" verwendet.
Ist „wegtun“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs wegtun erfolgt unregelmäßig.
Welche Stammvokale hat „wegtun“?
Der Ablaut von „wegtun“ erfolgt mit den Stammvokalen u - a - a.
Ist „wegtun“ trennbar oder untrennbar?
„wegtun“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „weg“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „wegtun“ verwendet?
Wie konjugiert man „wegtun“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich tue weg, du tust weg, er tut weg, wir tun weg, ihr tut weg, sie tun weg
Präteritum:
ich tat weg, du tat(e)st weg, er tat weg, wir taten weg, ihr tatet weg, sie taten weg
Perfekt:
ich habe weggetan, du hast weggetan, er hat weggetan, wir haben weggetan, ihr habt weggetan, sie haben weggetan
Plusquamperfekt:
ich hatte weggetan, du hattest weggetan, er hatte weggetan, wir hatten weggetan, ihr hattet weggetan, sie hatten weggetan
Futur I:
ich werde wegtun, du wirst wegtun, er wird wegtun, wir werden wegtun, ihr werdet wegtun, sie werden wegtun
Futur II:
ich werde weggetan haben, du wirst weggetan haben, er wird weggetan haben, wir werden weggetan haben, ihr werdet weggetan haben, sie werden weggetan haben
Wie ist der Konjunktiv von „wegtun“?
Der Konjunktiv von „wegtun“ lautet:
Präsens:
ich tue weg, du tust weg, er tut weg, wir tun weg, ihr tut weg, sie tun weg
Präteritum:
ich tat weg, du tat(e)st weg, er tat weg, wir taten weg, ihr tatet weg, sie taten weg
Perfekt:
ich habe weggetan, du hast weggetan, er hat weggetan, wir haben weggetan, ihr habt weggetan, sie haben weggetan
Plusquamperfekt:
ich hatte weggetan, du hattest weggetan, er hatte weggetan, wir hatten weggetan, ihr hattet weggetan, sie hatten weggetan
Futur I:
ich werde wegtun, du wirst wegtun, er wird wegtun, wir werden wegtun, ihr werdet wegtun, sie werden wegtun
Futur II:
ich werde weggetan haben, du wirst weggetan haben, er wird weggetan haben, wir werden weggetan haben, ihr werdet weggetan haben, sie werden weggetan haben
Präsens:
ich tue weg, du tuest weg, er tue weg, wir tuen weg, ihr tuet weg, sie tuen weg
Präteritum:
ich täte weg, du tätest weg, er täte weg, wir täten weg, ihr tätet weg, sie täten weg
Perfekt:
ich habe weggetan, du habest weggetan, er habe weggetan, wir haben weggetan, ihr habet weggetan, sie haben weggetan
Plusquamperfekt:
ich hätte weggetan, du hättest weggetan, er hätte weggetan, wir hätten weggetan, ihr hättet weggetan, sie hätten weggetan
Futur I:
ich werde wegtun, du werdest wegtun, er werde wegtun, wir werden wegtun, ihr werdet wegtun, sie werden wegtun
Futur II:
ich werde weggetan haben, du werdest weggetan haben, er werde weggetan haben, wir werden weggetan haben, ihr werdet weggetan haben, sie werden weggetan haben
Wie ist der Imperativ von „wegtun“?
Der Imperativ von „wegtun“ ist:
Präsens:
tue (du) weg, tun wir weg, tut (ihr) weg, tun Sie weg
Welche infiniten Formen hat „wegtun“?
Die infiniten Formen von „wegtun“ sind:
Präsens:
tue (du) weg, tun wir weg, tut (ihr) weg, tun Sie weg
Infinitiv I:
wegtun, wegzutun
Infinitiv II:
weggetan haben, weggetan zu haben
Partizip I:
wegtuend
Partizip II:
weggetan