Konjugation des Verbs vorsprechen
Das Konjugieren des Verbs vorsprechen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind spricht vor, sprach vor und hat vorgesprochen. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen e - a - o. Als Hilfsverb von vorsprechen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe vor- von vorsprechen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb vorsprechen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für vorsprechen. Man kann nicht nur vorsprechen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe B2. Kommentare ☆
B2 · unregelmäßig · haben · trennbar
spricht vor · sprach vor · hat vorgesprochen
Wechsel des Stammvokals e - a - o e/i-Wechsel im Präsens und Imperativ
audition, recite, call (on), call on, come round, present, read aloud, drop in
/foːɐ̯ˈʃpʁɛçn̩/ · /ʃpʁɪçt foːɐ̯/ · /ʃpʁaːx foːɐ̯/ · /ˈʃpʁɛçə foːɐ̯/ · /foːɐ̯ɡəˈʃpʁɛçn̩/
besuchen und um etwas bitten; im Rahmen einer Bewerbung, Prüfung dem Prüfer einen Text vorstellen, aufsagen; vortragen, diktieren, (ein) Anliegen haben, wiedergeben
(Akk., Dat., bei+D, wegen+G)
» Tom braucht bei mir nicht vorzusprechen
. Tom doesn't have to come see me.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von vorsprechen
Präsens
| ich | sprech(e)⁵ | vor |
| du | sprichst | vor |
| er | spricht | vor |
| wir | sprechen | vor |
| ihr | sprecht | vor |
| sie | sprechen | vor |
Präteritum
| ich | sprach | vor |
| du | sprachst | vor |
| er | sprach | vor |
| wir | sprachen | vor |
| ihr | spracht | vor |
| sie | sprachen | vor |
Konjunktiv I
| ich | spreche | vor |
| du | sprechest | vor |
| er | spreche | vor |
| wir | sprechen | vor |
| ihr | sprechet | vor |
| sie | sprechen | vor |
Konjunktiv II
| ich | spräche | vor |
| du | sprächest | vor |
| er | spräche | vor |
| wir | sprächen | vor |
| ihr | sprächet | vor |
| sie | sprächen | vor |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb vorsprechen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | sprech(e)⁵ | vor |
| du | sprichst | vor |
| er | spricht | vor |
| wir | sprechen | vor |
| ihr | sprecht | vor |
| sie | sprechen | vor |
Präteritum
| ich | sprach | vor |
| du | sprachst | vor |
| er | sprach | vor |
| wir | sprachen | vor |
| ihr | spracht | vor |
| sie | sprachen | vor |
Perfekt
| ich | habe | vorgesprochen |
| du | hast | vorgesprochen |
| er | hat | vorgesprochen |
| wir | haben | vorgesprochen |
| ihr | habt | vorgesprochen |
| sie | haben | vorgesprochen |
Plusquam.
| ich | hatte | vorgesprochen |
| du | hattest | vorgesprochen |
| er | hatte | vorgesprochen |
| wir | hatten | vorgesprochen |
| ihr | hattet | vorgesprochen |
| sie | hatten | vorgesprochen |
Futur I
| ich | werde | vorsprechen |
| du | wirst | vorsprechen |
| er | wird | vorsprechen |
| wir | werden | vorsprechen |
| ihr | werdet | vorsprechen |
| sie | werden | vorsprechen |
Futur II
| ich | werde | vorgesprochen | haben |
| du | wirst | vorgesprochen | haben |
| er | wird | vorgesprochen | haben |
| wir | werden | vorgesprochen | haben |
| ihr | werdet | vorgesprochen | haben |
| sie | werden | vorgesprochen | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb vorsprechen
Konjunktiv I
| ich | spreche | vor |
| du | sprechest | vor |
| er | spreche | vor |
| wir | sprechen | vor |
| ihr | sprechet | vor |
| sie | sprechen | vor |
Konjunktiv II
| ich | spräche | vor |
| du | sprächest | vor |
| er | spräche | vor |
| wir | sprächen | vor |
| ihr | sprächet | vor |
| sie | sprächen | vor |
Konj. Perfekt
| ich | habe | vorgesprochen |
| du | habest | vorgesprochen |
| er | habe | vorgesprochen |
| wir | haben | vorgesprochen |
| ihr | habet | vorgesprochen |
| sie | haben | vorgesprochen |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | vorgesprochen |
| du | hättest | vorgesprochen |
| er | hätte | vorgesprochen |
| wir | hätten | vorgesprochen |
| ihr | hättet | vorgesprochen |
| sie | hätten | vorgesprochen |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb vorsprechen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für vorsprechen
Beispiele
Beispielsätze für vorsprechen
-
Tom braucht bei mir nicht
vorzusprechen
.
Tom doesn't have to come see me.
-
Gestern
sprach
ich in seinem Bürovor
.
I called at his office yesterday.
-
Er
sprach
gestern bei mir im Bürovor
.
He called on me at my office yesterday.
-
Einer
spricht
vor
und die anderen sprechen im Chor nach.
One speaks in front and the others speak in chorus.
-
Mit welchem Ansinnen
sprechen
Sie hiervor
?
With what intention are you speaking here?
-
Von Zeit zu Zeit
sprach
John Rossvor
, fragte nach Neuigkeiten und verplauderte ein Stündchen mit den verantwortlichen Herren der Admiralität.
From time to time, John Ross spoke up, asked for news, and chatted for an hour with the responsible gentlemen of the Admiralty.
-
Hat hier eine junge Schauspielerin namens Anna für die Rolle der Meduse
vorgesprochen
?
Has a young actress named Anna auditioned for the role of Medusa here?
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von vorsprechen
-
vorsprechen
audition, recite, call (on), call on, come round, present, read aloud, drop in
декламировать, диктовать, зайти, зайти по вопросу, заходить по вопросу, обратиться по вопросу, обращаться по вопросу, попросить
recitar, dictar, pedir, personarse, presentar, visitar
auditionner, demander, dicter, démarcher, prononcer devant, présenter, réciter, répéter
okumak, deneme rolüne çıkmak, ezberletmek, rica etmek, söylemek, ziyaret etmek
recitar, apresentar, declamar, fazer uma audição, pedir, pronunciar, visitar
recitare, pronunciare, arrivare a, dire per primo, fare un provino, fare un'audizione, presentare, richiesta
cere, prezenta, recitare, repeta, vizita
előad, előadás, felmond, felolvasás, kérni, látogatni
deklamować, prośba, przedstawić, przemawiać, recytować, wizyta, wykładać
απευθύνομαι, αφήγηση, επισκέπτομαι, ερμηνεύω, ζητώ, καταφεύγω, λέω, παράσταση
opzeggen, voorlezen, bezoeken, reciteren, voorspreken, vragen, vóórzeggen
přednést, navštívit, požádat, představit, předříkávat, předříkávatkat, říct
framföra, recitera, be om, besöka, förestava, säga för
recitere, anmode, besøge, fremlæse, fremsige, optræde, sufflere
口述する, 朗読, 朗読する, 発表, 訪問する, 頼む
recitar, demanar, dictar, presentar, visitar
esittää, lausua, pyytää, vierailla
be om, besøke, fremføre, gjenta, opplegge, repetere
aurkezpen, bisita, esaldia, eskaintza, eskatu
izgovoriti, izlaganje, posetiti, predstavljanje, pročitati, zatražiti
изговор, излагање, молба, посета, представување
izgovoriti, izreciti, obisk, predstaviti, prošnja
predniesť, navštíviť, požiadať, prezentovať, zarecitovať
izgovoriti, izlaganje, posjetiti, prezentacija, zamoliti
izgovoriti, izlaganje, posjetiti, prezentacija, pročitati, zamoliti
декламувати, відвідувати, мати прохання, представити, проговорити, просити, Виголошувати, декламувати текст
декламирам, представям, молба, посещение
выкладаць, дэкламаваць, наведаць, папрасіць, прачытаць, прачытаць напамяць
membaca nyaring, membacakan, mengunjungi dan meminta
đọc to, viếng thăm và xin
o‘qib berish, parcha o'qib berish, tashrif qilib so'rash
पढ़कर सुनाना, पाठ सुनाना, मुलाकात करके माँगना
朗读, 上门请求, 朗诵
อ่านออกเสียง, ไปเยี่ยมและขอ
낭독하다, 방문해 요구하다, 암송하다, 읽어 주다
səsli oxumaq, ziyarət edib tələb etmək
ვესტუმროთ და მოვითხოვ, კითხვა ხმამაღლა, კითხვა ხმამაღლად
আসা ও অনুরোধ করা, উচ্চারণ করে পড়া, পড়ে শোনা, পাঠ পড়া
lexo me zë, lexoj me zë, vizito dhe kërko
पाठ वाचणे, भेट घेऊन मागणं, वाचून सांगणे
पढेर सुनाइ, पाठ पढेर सुनाउनु, भेटेर माग्नु
పఠించినటు, పాఠం చదవడం, వచ్చి అభ్యర్థించటం
apciemot un lūgt, izlasīt skaļi, lasīt skaļi
ஒலித்து வாசிக்க, ஒலியுடன் வாசிக்க, வந்து வேண்டுதல் கூறுவது
külastama ja paluma, lugeda valjult, valjult lugeda
կարդալ բարձր ձայնով, հանդիպել ու խնդրել, ձայնով կարդալ
bi deng xwendin, bi dengê xwe bixwendin, serdan kirin û daxwastin
לבקר، לבקש، להציג، להקריא، לומר، לקרוא
إلقاء، تقديم، زيارة، طلب
ارائه، تلاوت کردن، خواندن، درخواست کردن، قرائت، مراجعه کردن
درخواست کرنا، ملاقات کرنا، نقل کرنا، پڑھانا، پڑھنا، پیش کرنا
vorsprechen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von vorsprechen- besuchen und um etwas bitten
- im Rahmen einer Bewerbung, Prüfung dem Prüfer einen Text vorstellen, aufsagen
- jemandem ein Wort, einen Text sagen, meist damit es nachgesprochen werden kann
- vortragen, diktieren, (ein) Anliegen haben, wiedergeben, erbitten, deklamieren
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für vorsprechen
jemand/etwas
beispricht
etwas vor
jemand/etwas
beispricht
jemandem vor
jemand/etwas
beispricht
jemandem wegenetwas vor
jemand/etwas
wegenspricht
etwas vor
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von vorsprechen
≡ hohnsprechen
≡ ansprechen
≡ vordenken
≡ einsprechen
≡ vorblasen
≡ herumsprechen
≡ vorbilden
≡ vorbinden
≡ hinsprechen
≡ gegensprechen
≡ vordeichen
≡ durchsprechen
≡ mitsprechen
≡ entsprechen
≡ besprechen
≡ vorarbeiten
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb vorsprechen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts vorsprechen
Die vor·sprechen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs vor·sprechen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (spricht vor - sprach vor - hat vorgesprochen) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary vorsprechen und unter vorsprechen im Duden.
vorsprechen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | sprech(e) vor | sprach vor | spreche vor | spräche vor | - |
| du | sprichst vor | sprachst vor | sprechest vor | sprächest vor | sprich vor |
| er | spricht vor | sprach vor | spreche vor | spräche vor | - |
| wir | sprechen vor | sprachen vor | sprechen vor | sprächen vor | sprechen vor |
| ihr | sprecht vor | spracht vor | sprechet vor | sprächet vor | sprecht vor |
| sie | sprechen vor | sprachen vor | sprechen vor | sprächen vor | sprechen vor |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich sprech(e) vor, du sprichst vor, er spricht vor, wir sprechen vor, ihr sprecht vor, sie sprechen vor
- Präteritum: ich sprach vor, du sprachst vor, er sprach vor, wir sprachen vor, ihr spracht vor, sie sprachen vor
- Perfekt: ich habe vorgesprochen, du hast vorgesprochen, er hat vorgesprochen, wir haben vorgesprochen, ihr habt vorgesprochen, sie haben vorgesprochen
- Plusquamperfekt: ich hatte vorgesprochen, du hattest vorgesprochen, er hatte vorgesprochen, wir hatten vorgesprochen, ihr hattet vorgesprochen, sie hatten vorgesprochen
- Futur I: ich werde vorsprechen, du wirst vorsprechen, er wird vorsprechen, wir werden vorsprechen, ihr werdet vorsprechen, sie werden vorsprechen
- Futur II: ich werde vorgesprochen haben, du wirst vorgesprochen haben, er wird vorgesprochen haben, wir werden vorgesprochen haben, ihr werdet vorgesprochen haben, sie werden vorgesprochen haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich spreche vor, du sprechest vor, er spreche vor, wir sprechen vor, ihr sprechet vor, sie sprechen vor
- Präteritum: ich spräche vor, du sprächest vor, er spräche vor, wir sprächen vor, ihr sprächet vor, sie sprächen vor
- Perfekt: ich habe vorgesprochen, du habest vorgesprochen, er habe vorgesprochen, wir haben vorgesprochen, ihr habet vorgesprochen, sie haben vorgesprochen
- Plusquamperfekt: ich hätte vorgesprochen, du hättest vorgesprochen, er hätte vorgesprochen, wir hätten vorgesprochen, ihr hättet vorgesprochen, sie hätten vorgesprochen
- Futur I: ich werde vorsprechen, du werdest vorsprechen, er werde vorsprechen, wir werden vorsprechen, ihr werdet vorsprechen, sie werden vorsprechen
- Futur II: ich werde vorgesprochen haben, du werdest vorgesprochen haben, er werde vorgesprochen haben, wir werden vorgesprochen haben, ihr werdet vorgesprochen haben, sie werden vorgesprochen haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde vorsprechen, du würdest vorsprechen, er würde vorsprechen, wir würden vorsprechen, ihr würdet vorsprechen, sie würden vorsprechen
- Plusquamperfekt: ich würde vorgesprochen haben, du würdest vorgesprochen haben, er würde vorgesprochen haben, wir würden vorgesprochen haben, ihr würdet vorgesprochen haben, sie würden vorgesprochen haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: sprich (du) vor, sprechen wir vor, sprecht (ihr) vor, sprechen Sie vor
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: vorsprechen, vorzusprechen
- Infinitiv II: vorgesprochen haben, vorgesprochen zu haben
- Partizip I: vorsprechend
- Partizip II: vorgesprochen