Konjugation des Verbs aufstrahlen
Das Konjugieren des Verbs aufstrahlen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „aufstrahlen“ sind „strahlt auf“, „strahlte auf“ und „hat aufgestrahlt“. Als Hilfsverb von aufstrahlen wird "haben" verwendet. „aufstrahlen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „auf“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur aufstrahlen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufstrahlen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufstrahlen. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von aufstrahlen
Präsens
| ich | strahle | auf |
| du | strahlst | auf |
| er | strahlt | auf |
| wir | strahlen | auf |
| ihr | strahlt | auf |
| sie | strahlen | auf |
Präteritum
| ich | strahlte | auf |
| du | strahltest | auf |
| er | strahlte | auf |
| wir | strahlten | auf |
| ihr | strahltet | auf |
| sie | strahlten | auf |
Konjunktiv I
| ich | strahle | auf |
| du | strahlest | auf |
| er | strahle | auf |
| wir | strahlen | auf |
| ihr | strahlet | auf |
| sie | strahlen | auf |
Konjunktiv II
| ich | strahlte | auf |
| du | strahltest | auf |
| er | strahlte | auf |
| wir | strahlten | auf |
| ihr | strahltet | auf |
| sie | strahlten | auf |
Indikativ
Das Verb aufstrahlen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | strahle | auf |
| du | strahlst | auf |
| er | strahlt | auf |
| wir | strahlen | auf |
| ihr | strahlt | auf |
| sie | strahlen | auf |
Präteritum
| ich | strahlte | auf |
| du | strahltest | auf |
| er | strahlte | auf |
| wir | strahlten | auf |
| ihr | strahltet | auf |
| sie | strahlten | auf |
Perfekt
| ich | habe | aufgestrahlt |
| du | hast | aufgestrahlt |
| er | hat | aufgestrahlt |
| wir | haben | aufgestrahlt |
| ihr | habt | aufgestrahlt |
| sie | haben | aufgestrahlt |
Plusquam.
| ich | hatte | aufgestrahlt |
| du | hattest | aufgestrahlt |
| er | hatte | aufgestrahlt |
| wir | hatten | aufgestrahlt |
| ihr | hattet | aufgestrahlt |
| sie | hatten | aufgestrahlt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb aufstrahlen
Konjunktiv I
| ich | strahle | auf |
| du | strahlest | auf |
| er | strahle | auf |
| wir | strahlen | auf |
| ihr | strahlet | auf |
| sie | strahlen | auf |
Konjunktiv II
| ich | strahlte | auf |
| du | strahltest | auf |
| er | strahlte | auf |
| wir | strahlten | auf |
| ihr | strahltet | auf |
| sie | strahlten | auf |
Konj. Perfekt
| ich | habe | aufgestrahlt |
| du | habest | aufgestrahlt |
| er | habe | aufgestrahlt |
| wir | haben | aufgestrahlt |
| ihr | habet | aufgestrahlt |
| sie | haben | aufgestrahlt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | aufgestrahlt |
| du | hättest | aufgestrahlt |
| er | hätte | aufgestrahlt |
| wir | hätten | aufgestrahlt |
| ihr | hättet | aufgestrahlt |
| sie | hätten | aufgestrahlt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb aufstrahlen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für aufstrahlen
Übersetzungen
Übersetzungen von aufstrahlen
-
aufstrahlen
radiate, reflect joy, shine
вспыхнуть, засветиться, засиять, отражать радость, сиять
brillar, reflejar alegría, resplandecer
briller, rayonner
neşe yaymak, parlamak
brilhar, refletir alegria
risplendere, brillare, illuminare, illuminarsi, riflettere gioia
radia, reflecta bucurie, străluci
fénylik, ragyog, örömöt tükröz
jaśnieć, odbijać radość, promieniować, rozanielać, rozbłyskać
λάμψη, φωτεινότητα
oplichten, stralen
vysílat radost, zářit
lysande, stråla
glimte, lyse op, stråle
明るくなる, 輝く
brillar, il·luminar, reflexionar alegria
hehkua, iloita, loistaa
lyse opp, reflektere glede, stråle
argitzea, distira
blistati, odsjajavati, sjati
засјај, одразува радост
odsevati veselje, sijati
odrážať radosť, svietiť, žiariť
blistati, odsjajavati radost, sjati
blistati, odsjajavati, sjati
виблискувати, відображати радість, світитися
блестя, излъчвам
адлюстраваць радасць, ззяць, святло
berseri
rạng ngời, tỏa sáng
nurlanmoq
चमकना
灿烂地笑
เปล่งประกาย
빛나다
parıldamaq
ანათება
চকমক করা
shndrit
चमकणे
चम्कनु
నవ్వడం
spīdēt
ஒளிரு
särama
ուրախ ժպտալ
ronak bûn
להאיר، לזרוח
يتألق، يضيء
تابش، خوشحالی، درخشش
خوشی، چمکنا
aufstrahlen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von aufstrahlenBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von aufstrahlen
≡ aufreden
≡ bestrahlen
≡ verstrahlen
≡ aufbürsten
≡ aufrauschen
≡ auftreten
≡ aufschluchzen
≡ aufschlüsseln
≡ aufzwirbeln
≡ sandstrahlen
≡ umstrahlen
≡ aufrütteln
≡ anstrahlen
≡ einstrahlen
≡ aufklaffen
≡ aufzerren
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „aufstrahlen“
Was sind die Stammformen von „aufstrahlen“?
Die Stammformen von „aufstrahlen“ sind „strahlt auf“, „strahlte auf“ und „hat aufgestrahlt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „aufstrahlen“ gebildet?
Als Hilfsverb von aufstrahlen wird "haben" verwendet.
Ist „aufstrahlen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs aufstrahlen erfolgt regelmäßig.
Ist „aufstrahlen“ trennbar oder untrennbar?
„aufstrahlen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „auf“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „aufstrahlen“ verwendet?
Wie konjugiert man „aufstrahlen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich strahle auf, du strahlst auf, er strahlt auf, wir strahlen auf, ihr strahlt auf, sie strahlen auf
Präteritum:
ich strahlte auf, du strahltest auf, er strahlte auf, wir strahlten auf, ihr strahltet auf, sie strahlten auf
Perfekt:
ich habe aufgestrahlt, du hast aufgestrahlt, er hat aufgestrahlt, wir haben aufgestrahlt, ihr habt aufgestrahlt, sie haben aufgestrahlt
Plusquamperfekt:
ich hatte aufgestrahlt, du hattest aufgestrahlt, er hatte aufgestrahlt, wir hatten aufgestrahlt, ihr hattet aufgestrahlt, sie hatten aufgestrahlt
Futur I:
ich werde aufstrahlen, du wirst aufstrahlen, er wird aufstrahlen, wir werden aufstrahlen, ihr werdet aufstrahlen, sie werden aufstrahlen
Futur II:
ich werde aufgestrahlt haben, du wirst aufgestrahlt haben, er wird aufgestrahlt haben, wir werden aufgestrahlt haben, ihr werdet aufgestrahlt haben, sie werden aufgestrahlt haben
Wie ist der Konjunktiv von „aufstrahlen“?
Der Konjunktiv von „aufstrahlen“ lautet:
Präsens:
ich strahle auf, du strahlst auf, er strahlt auf, wir strahlen auf, ihr strahlt auf, sie strahlen auf
Präteritum:
ich strahlte auf, du strahltest auf, er strahlte auf, wir strahlten auf, ihr strahltet auf, sie strahlten auf
Perfekt:
ich habe aufgestrahlt, du hast aufgestrahlt, er hat aufgestrahlt, wir haben aufgestrahlt, ihr habt aufgestrahlt, sie haben aufgestrahlt
Plusquamperfekt:
ich hatte aufgestrahlt, du hattest aufgestrahlt, er hatte aufgestrahlt, wir hatten aufgestrahlt, ihr hattet aufgestrahlt, sie hatten aufgestrahlt
Futur I:
ich werde aufstrahlen, du wirst aufstrahlen, er wird aufstrahlen, wir werden aufstrahlen, ihr werdet aufstrahlen, sie werden aufstrahlen
Futur II:
ich werde aufgestrahlt haben, du wirst aufgestrahlt haben, er wird aufgestrahlt haben, wir werden aufgestrahlt haben, ihr werdet aufgestrahlt haben, sie werden aufgestrahlt haben
Präsens:
ich strahle auf, du strahlest auf, er strahle auf, wir strahlen auf, ihr strahlet auf, sie strahlen auf
Präteritum:
ich strahlte auf, du strahltest auf, er strahlte auf, wir strahlten auf, ihr strahltet auf, sie strahlten auf
Perfekt:
ich habe aufgestrahlt, du habest aufgestrahlt, er habe aufgestrahlt, wir haben aufgestrahlt, ihr habet aufgestrahlt, sie haben aufgestrahlt
Plusquamperfekt:
ich hätte aufgestrahlt, du hättest aufgestrahlt, er hätte aufgestrahlt, wir hätten aufgestrahlt, ihr hättet aufgestrahlt, sie hätten aufgestrahlt
Futur I:
ich werde aufstrahlen, du werdest aufstrahlen, er werde aufstrahlen, wir werden aufstrahlen, ihr werdet aufstrahlen, sie werden aufstrahlen
Futur II:
ich werde aufgestrahlt haben, du werdest aufgestrahlt haben, er werde aufgestrahlt haben, wir werden aufgestrahlt haben, ihr werdet aufgestrahlt haben, sie werden aufgestrahlt haben
Wie ist der Imperativ von „aufstrahlen“?
Der Imperativ von „aufstrahlen“ ist:
Präsens:
strahle (du) auf, strahlen wir auf, strahlt (ihr) auf, strahlen Sie auf
Welche infiniten Formen hat „aufstrahlen“?
Die infiniten Formen von „aufstrahlen“ sind:
Präsens:
strahle (du) auf, strahlen wir auf, strahlt (ihr) auf, strahlen Sie auf
Infinitiv I:
aufstrahlen, aufzustrahlen
Infinitiv II:
aufgestrahlt haben, aufgestrahlt zu haben
Partizip I:
aufstrahlend
Partizip II:
aufgestrahlt