Konjugation des Verbs ausgründen
Das Konjugieren des Verbs ausgründen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „ausgründen“ sind „gründet aus“, „gründete aus“ und „hat ausgegründet“. Als Hilfsverb von ausgründen wird "haben" verwendet. „ausgründen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „aus“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur ausgründen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb ausgründen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für ausgründen. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
gründet aus · gründete aus · hat ausgegründet
e-Erweiterung
hive off, spin off, divestiture, spin-off
/aʊsˈɡʁʏn.dən/ · /ˈɡʁʏn.dət aʊs/ · /ˈɡʁʏn.də.t aʊs/ · /aʊsɡəˈɡʁʏn.dət/
Gründung eines selbständigen Unternehmens durch Herausnahme eines Teils aus einer bestehenden Firma; ausgliedern, verselbständigen
Akk.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von ausgründen
Präsens
| ich | gründe | aus |
| du | gründest | aus |
| er | gründet | aus |
| wir | gründen | aus |
| ihr | gründet | aus |
| sie | gründen | aus |
Präteritum
| ich | gründete | aus |
| du | gründetest | aus |
| er | gründete | aus |
| wir | gründeten | aus |
| ihr | gründetet | aus |
| sie | gründeten | aus |
Konjunktiv I
| ich | gründe | aus |
| du | gründest | aus |
| er | gründe | aus |
| wir | gründen | aus |
| ihr | gründet | aus |
| sie | gründen | aus |
Konjunktiv II
| ich | gründete | aus |
| du | gründetest | aus |
| er | gründete | aus |
| wir | gründeten | aus |
| ihr | gründetet | aus |
| sie | gründeten | aus |
Indikativ
Das Verb ausgründen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | gründe | aus |
| du | gründest | aus |
| er | gründet | aus |
| wir | gründen | aus |
| ihr | gründet | aus |
| sie | gründen | aus |
Präteritum
| ich | gründete | aus |
| du | gründetest | aus |
| er | gründete | aus |
| wir | gründeten | aus |
| ihr | gründetet | aus |
| sie | gründeten | aus |
Perfekt
| ich | habe | ausgegründet |
| du | hast | ausgegründet |
| er | hat | ausgegründet |
| wir | haben | ausgegründet |
| ihr | habt | ausgegründet |
| sie | haben | ausgegründet |
Plusquam.
| ich | hatte | ausgegründet |
| du | hattest | ausgegründet |
| er | hatte | ausgegründet |
| wir | hatten | ausgegründet |
| ihr | hattet | ausgegründet |
| sie | hatten | ausgegründet |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb ausgründen
Konjunktiv I
| ich | gründe | aus |
| du | gründest | aus |
| er | gründe | aus |
| wir | gründen | aus |
| ihr | gründet | aus |
| sie | gründen | aus |
Konjunktiv II
| ich | gründete | aus |
| du | gründetest | aus |
| er | gründete | aus |
| wir | gründeten | aus |
| ihr | gründetet | aus |
| sie | gründeten | aus |
Konj. Perfekt
| ich | habe | ausgegründet |
| du | habest | ausgegründet |
| er | habe | ausgegründet |
| wir | haben | ausgegründet |
| ihr | habet | ausgegründet |
| sie | haben | ausgegründet |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | ausgegründet |
| du | hättest | ausgegründet |
| er | hätte | ausgegründet |
| wir | hätten | ausgegründet |
| ihr | hättet | ausgegründet |
| sie | hätten | ausgegründet |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb ausgründen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für ausgründen
Übersetzungen
Übersetzungen von ausgründen
-
ausgründen
hive off, spin off, divestiture, spin-off
выделить, выделять, исследовать, основать, основывать, познавать, познать, выделение
división, escisión
dissociation, séparation
şirket kurma
desmembrar, dividir
distacco, scorporazione
deschidere, înființare
kiválasztás, kiválás
wydzielenie, wyodrębnienie
διαχωρισμός
afsplitsing
vytvoření, založení
avknoppning
afskillelse, udskillelse
分離, 独立設立
creació, desenvolupament
erottaminen, perustaminen
avskjæring, utskillelse
enpresa bat sortzea
izdvajanje, osnivanje
извлекување
izločitev, odcepitev
vytvorenie, založenie
izdvajanje, osnivanje
izdvajanje
виведення, виведення частини
извеждане
выдзяленне
membentuk spin-off
tách thành công ty độc lập
spin-off yaratish, yangi kompaniya tashkil etish
नई कंपनी बनाना, स्पिन-ऑफ करना
分拆成立新公司
แยกบริษัทออกเป็นบริษัทอิสระ
스핀오프하다, 신규 회사 설립
spin-off yaratmaq
নতুন কোম্পানি গঠন করা, স্পিন-অফ করা
spin-off krijon
नवीन कंपनी स्थापन करणे, स्पिन-ऑफ करणे
नयाँ कम्पनी स्थापना गर्नु
కంపెనీ స్థాపనం, స్పిన్-ఆఫ్ చేయడం
spin-off izveidot
புதிய நிறுவனம் உருவாக்குதல், ஸ்பின்-ஆஃப் உருவாக்குதல்
spin-off loomida
spin-off çêkirin
הקמה، ייסוד
إنشاء، تأسيس
تأسیس
بنیاد، قیام
ausgründen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von ausgründen- Gründung eines selbständigen Unternehmens durch Herausnahme eines Teils aus einer bestehenden Firma, ausgliedern, verselbständigen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von ausgründen
≡ ausleiern
≡ mitgründen
≡ ausreden
≡ ausmontieren
≡ umgründen
≡ ausflaggen
≡ ausgräten
≡ auswüten
≡ mitbegründen
≡ ausreisen
≡ ausjäten
≡ ausschnüffeln
≡ ergründen
≡ begründen
≡ ausgleichen
≡ ausströmen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „ausgründen“
Was sind die Stammformen von „ausgründen“?
Die Stammformen von „ausgründen“ sind „gründet aus“, „gründete aus“ und „hat ausgegründet“.
Mit welchem Hilfsverb wird „ausgründen“ gebildet?
Als Hilfsverb von ausgründen wird "haben" verwendet.
Ist „ausgründen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs ausgründen erfolgt regelmäßig.
Ist „ausgründen“ trennbar oder untrennbar?
„ausgründen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „aus“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „ausgründen“ verwendet?
Wie konjugiert man „ausgründen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich gründe aus, du gründest aus, er gründet aus, wir gründen aus, ihr gründet aus, sie gründen aus
Präteritum:
ich gründete aus, du gründetest aus, er gründete aus, wir gründeten aus, ihr gründetet aus, sie gründeten aus
Perfekt:
ich habe ausgegründet, du hast ausgegründet, er hat ausgegründet, wir haben ausgegründet, ihr habt ausgegründet, sie haben ausgegründet
Plusquamperfekt:
ich hatte ausgegründet, du hattest ausgegründet, er hatte ausgegründet, wir hatten ausgegründet, ihr hattet ausgegründet, sie hatten ausgegründet
Futur I:
ich werde ausgründen, du wirst ausgründen, er wird ausgründen, wir werden ausgründen, ihr werdet ausgründen, sie werden ausgründen
Futur II:
ich werde ausgegründet haben, du wirst ausgegründet haben, er wird ausgegründet haben, wir werden ausgegründet haben, ihr werdet ausgegründet haben, sie werden ausgegründet haben
Wie ist der Konjunktiv von „ausgründen“?
Der Konjunktiv von „ausgründen“ lautet:
Präsens:
ich gründe aus, du gründest aus, er gründet aus, wir gründen aus, ihr gründet aus, sie gründen aus
Präteritum:
ich gründete aus, du gründetest aus, er gründete aus, wir gründeten aus, ihr gründetet aus, sie gründeten aus
Perfekt:
ich habe ausgegründet, du hast ausgegründet, er hat ausgegründet, wir haben ausgegründet, ihr habt ausgegründet, sie haben ausgegründet
Plusquamperfekt:
ich hatte ausgegründet, du hattest ausgegründet, er hatte ausgegründet, wir hatten ausgegründet, ihr hattet ausgegründet, sie hatten ausgegründet
Futur I:
ich werde ausgründen, du wirst ausgründen, er wird ausgründen, wir werden ausgründen, ihr werdet ausgründen, sie werden ausgründen
Futur II:
ich werde ausgegründet haben, du wirst ausgegründet haben, er wird ausgegründet haben, wir werden ausgegründet haben, ihr werdet ausgegründet haben, sie werden ausgegründet haben
Präsens:
ich gründe aus, du gründest aus, er gründe aus, wir gründen aus, ihr gründet aus, sie gründen aus
Präteritum:
ich gründete aus, du gründetest aus, er gründete aus, wir gründeten aus, ihr gründetet aus, sie gründeten aus
Perfekt:
ich habe ausgegründet, du habest ausgegründet, er habe ausgegründet, wir haben ausgegründet, ihr habet ausgegründet, sie haben ausgegründet
Plusquamperfekt:
ich hätte ausgegründet, du hättest ausgegründet, er hätte ausgegründet, wir hätten ausgegründet, ihr hättet ausgegründet, sie hätten ausgegründet
Futur I:
ich werde ausgründen, du werdest ausgründen, er werde ausgründen, wir werden ausgründen, ihr werdet ausgründen, sie werden ausgründen
Futur II:
ich werde ausgegründet haben, du werdest ausgegründet haben, er werde ausgegründet haben, wir werden ausgegründet haben, ihr werdet ausgegründet haben, sie werden ausgegründet haben
Wie ist der Imperativ von „ausgründen“?
Der Imperativ von „ausgründen“ ist:
Präsens:
gründe (du) aus, gründen wir aus, gründet (ihr) aus, gründen Sie aus
Welche infiniten Formen hat „ausgründen“?
Die infiniten Formen von „ausgründen“ sind:
Präsens:
gründe (du) aus, gründen wir aus, gründet (ihr) aus, gründen Sie aus
Infinitiv I:
ausgründen, auszugründen
Infinitiv II:
ausgegründet haben, ausgegründet zu haben
Partizip I:
ausgründend
Partizip II:
ausgegründet