Konjugation des Verbs ferkeln
Das Konjugieren des Verbs ferkeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „ferkeln“ sind „ferkelt“, „ferkelte“ und „hat geferkelt“. Als Hilfsverb von ferkeln wird "haben" verwendet. Das Verb „ferkeln“ gehört zum Wortschatz auf C2-Niveau. Man kann nicht nur ferkeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb ferkeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für ferkeln. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von ferkeln
Indikativ
Das Verb ferkeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | geferkelt |
| du | hast | geferkelt |
| er | hat | geferkelt |
| wir | haben | geferkelt |
| ihr | habt | geferkelt |
| sie | haben | geferkelt |
Plusquam.
| ich | hatte | geferkelt |
| du | hattest | geferkelt |
| er | hatte | geferkelt |
| wir | hatten | geferkelt |
| ihr | hattet | geferkelt |
| sie | hatten | geferkelt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb ferkeln
Konj. Perfekt
| ich | habe | geferkelt |
| du | habest | geferkelt |
| er | habe | geferkelt |
| wir | haben | geferkelt |
| ihr | habet | geferkelt |
| sie | haben | geferkelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | geferkelt |
| du | hättest | geferkelt |
| er | hätte | geferkelt |
| wir | hätten | geferkelt |
| ihr | hättet | geferkelt |
| sie | hätten | geferkelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb ferkeln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für ferkeln
Übersetzungen
Übersetzungen von ferkeln
-
ferkeln
farrow, litter, make a mess, pig
пороситься, опороситься, поросить, поросячить, свинячить
hacer cochinadas, parir lechones
cochonner, faire des cochonneries, mettre bas
domuz yavrusu doğurmak
dar cria, dar à luz leitões, emporcalhar-se, parir
fare porcherie, figliare, insudiciare, partorire, sporcare
făta porcii
malacot elleni
być sprośnym, prosić się, prosięta, zachować się nieprzyzwoicie, zachowywać się nieprzyzwoicie, świnić
γεννώ χοίρους
biggen, biggen werpen, jongen, morsen, vieze praat vertellen
prasata
föda griskultingar
fostre
子豚を産む
parir porquets
porsaat
få grisunger
piglets
farbati
пороѓање
prasičke
prasiatka
farbati
farbati
поросята народжувати
прасета
паражэнне свінняў
beranak, melahirkan
sanh con, đẻ con
bolalamoq, tug‘moq
प्रसव करना, ब्याना
产仔, 分娩
คลอดลูก, ออกลูก
분만하다, 새끼를 낳다
balalamaq, doğmaq
შობვა
ছানা দেওয়া, প্রসব করা
pjell
पिलांना जन्म देणे, प्रसवणे
ब्याउनु
పిల్లలు కనడం, ప్రసవించడం
atnest, dzemdēt
குட்டி பெறுதல், பிரசவிக்க
poegima
ծնել
zayîn kirin
מלדת חזירים
ولادة الخنازير
زاییدن
پلے
ferkeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von ferkelnBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von ferkeln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „ferkeln“
Was sind die Stammformen von „ferkeln“?
Die Stammformen von „ferkeln“ sind „ferkelt“, „ferkelte“ und „hat geferkelt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „ferkeln“ gebildet?
Als Hilfsverb von ferkeln wird "haben" verwendet.
Ist „ferkeln“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs ferkeln erfolgt regelmäßig.
Auf welchem Sprachniveau wird „ferkeln“ verwendet?
Das Verb „ferkeln“ gehört zum Wortschatz auf C2-Niveau.
Wie konjugiert man „ferkeln“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich ferk(e)le, du ferkelst, er ferkelt, wir ferkeln, ihr ferkelt, sie ferkeln
Präteritum:
ich ferkelte, du ferkeltest, er ferkelte, wir ferkelten, ihr ferkeltet, sie ferkelten
Perfekt:
ich habe geferkelt, du hast geferkelt, er hat geferkelt, wir haben geferkelt, ihr habt geferkelt, sie haben geferkelt
Plusquamperfekt:
ich hatte geferkelt, du hattest geferkelt, er hatte geferkelt, wir hatten geferkelt, ihr hattet geferkelt, sie hatten geferkelt
Futur I:
ich werde ferkeln, du wirst ferkeln, er wird ferkeln, wir werden ferkeln, ihr werdet ferkeln, sie werden ferkeln
Futur II:
ich werde geferkelt haben, du wirst geferkelt haben, er wird geferkelt haben, wir werden geferkelt haben, ihr werdet geferkelt haben, sie werden geferkelt haben
Wie ist der Konjunktiv von „ferkeln“?
Der Konjunktiv von „ferkeln“ lautet:
Präsens:
ich ferk(e)le, du ferkelst, er ferkelt, wir ferkeln, ihr ferkelt, sie ferkeln
Präteritum:
ich ferkelte, du ferkeltest, er ferkelte, wir ferkelten, ihr ferkeltet, sie ferkelten
Perfekt:
ich habe geferkelt, du hast geferkelt, er hat geferkelt, wir haben geferkelt, ihr habt geferkelt, sie haben geferkelt
Plusquamperfekt:
ich hatte geferkelt, du hattest geferkelt, er hatte geferkelt, wir hatten geferkelt, ihr hattet geferkelt, sie hatten geferkelt
Futur I:
ich werde ferkeln, du wirst ferkeln, er wird ferkeln, wir werden ferkeln, ihr werdet ferkeln, sie werden ferkeln
Futur II:
ich werde geferkelt haben, du wirst geferkelt haben, er wird geferkelt haben, wir werden geferkelt haben, ihr werdet geferkelt haben, sie werden geferkelt haben
Präsens:
ich ferk(e)le, du ferkelst, er ferk(e)le, wir ferkeln, ihr ferkelt, sie ferkeln
Präteritum:
ich ferkelte, du ferkeltest, er ferkelte, wir ferkelten, ihr ferkeltet, sie ferkelten
Perfekt:
ich habe geferkelt, du habest geferkelt, er habe geferkelt, wir haben geferkelt, ihr habet geferkelt, sie haben geferkelt
Plusquamperfekt:
ich hätte geferkelt, du hättest geferkelt, er hätte geferkelt, wir hätten geferkelt, ihr hättet geferkelt, sie hätten geferkelt
Futur I:
ich werde ferkeln, du werdest ferkeln, er werde ferkeln, wir werden ferkeln, ihr werdet ferkeln, sie werden ferkeln
Futur II:
ich werde geferkelt haben, du werdest geferkelt haben, er werde geferkelt haben, wir werden geferkelt haben, ihr werdet geferkelt haben, sie werden geferkelt haben
Wie ist der Imperativ von „ferkeln“?
Der Imperativ von „ferkeln“ ist:
Präsens:
ferk(e)le (du), ferkeln wir, ferkelt (ihr), ferkeln Sie
Welche infiniten Formen hat „ferkeln“?
Die infiniten Formen von „ferkeln“ sind:
Präsens:
ferk(e)le (du), ferkeln wir, ferkelt (ihr), ferkeln Sie
Infinitiv I:
ferkeln, zu ferkeln
Infinitiv II:
geferkelt haben, geferkelt zu haben
Partizip I:
ferkelnd
Partizip II:
geferkelt