Konjugation des Verbs abschlagen 〈Fragesatz〉
Das Konjugieren des Verbs abschlagen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind schlägt ab?, schlug ab? und hat abgeschlagen?. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen a - u - a. Als Hilfsverb von abschlagen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe ab- von abschlagen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Fragesatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb abschlagen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für abschlagen. Man kann nicht nur abschlagen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe B1. Kommentare ☆
B1 · unregelmäßig · haben · trennbar
schlägt ab? · schlug ab? · hat abgeschlagen?
Wechsel des Stammvokals a - u - a Umlautung im Präsens
refuse, cut off, deny, knock off, repel, beat, chip, chip off, clear, counter, detach, dismantle, drive, drive back, drive off, hew off, kick, repulse, sever, spall, strike, strike off, take down, tee off
/ˈapˌʃlaːɡn̩/ · /ʃlɛːkt ap/ · /ʃluːk ap/ · /ʃlʏɡə ap/ · /ˈapɡəˌʃlaːɡn̩/
[…, Sport, Militär] etwas mit Gewalt abtrennen; (Torwart) den Ball aus der Hand mit dem Fuß ins Spiel bringen; abhacken, abstoßen, abwehren, ablehnen
(sich+A, Akk., Dat., von+D, mit+D)
» Kurz abschlagen
ist Freundschaft. Short cutting is friendship.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von abschlagen
Präsens
| schlag(e)⁵ | ich | ab? |
| schlägst | du | ab? |
| schlägt | er | ab? |
| schlagen | wir | ab? |
| schlagt | ihr | ab? |
| schlagen | sie | ab? |
Präteritum
| schlug | ich | ab? |
| schlugst | du | ab? |
| schlug | er | ab? |
| schlugen | wir | ab? |
| schlugt | ihr | ab? |
| schlugen | sie | ab? |
Konjunktiv I
| schlage | ich | ab? |
| schlagest | du | ab? |
| schlage | er | ab? |
| schlagen | wir | ab? |
| schlaget | ihr | ab? |
| schlagen | sie | ab? |
Konjunktiv II
| schlüge | ich | ab? |
| schlügest | du | ab? |
| schlüge | er | ab? |
| schlügen | wir | ab? |
| schlüget | ihr | ab? |
| schlügen | sie | ab? |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb abschlagen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| schlag(e)⁵ | ich | ab? |
| schlägst | du | ab? |
| schlägt | er | ab? |
| schlagen | wir | ab? |
| schlagt | ihr | ab? |
| schlagen | sie | ab? |
Präteritum
| schlug | ich | ab? |
| schlugst | du | ab? |
| schlug | er | ab? |
| schlugen | wir | ab? |
| schlugt | ihr | ab? |
| schlugen | sie | ab? |
Perfekt
| habe | ich | abgeschlagen? |
| hast | du | abgeschlagen? |
| hat | er | abgeschlagen? |
| haben | wir | abgeschlagen? |
| habt | ihr | abgeschlagen? |
| haben | sie | abgeschlagen? |
Plusquam.
| hatte | ich | abgeschlagen? |
| hattest | du | abgeschlagen? |
| hatte | er | abgeschlagen? |
| hatten | wir | abgeschlagen? |
| hattet | ihr | abgeschlagen? |
| hatten | sie | abgeschlagen? |
Futur I
| werde | ich | abschlagen? |
| wirst | du | abschlagen? |
| wird | er | abschlagen? |
| werden | wir | abschlagen? |
| werdet | ihr | abschlagen? |
| werden | sie | abschlagen? |
Futur II
| werde | ich | abgeschlagen | haben? |
| wirst | du | abgeschlagen | haben? |
| wird | er | abgeschlagen | haben? |
| werden | wir | abgeschlagen | haben? |
| werdet | ihr | abgeschlagen | haben? |
| werden | sie | abgeschlagen | haben? |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb abschlagen
Konjunktiv I
| schlage | ich | ab? |
| schlagest | du | ab? |
| schlage | er | ab? |
| schlagen | wir | ab? |
| schlaget | ihr | ab? |
| schlagen | sie | ab? |
Konjunktiv II
| schlüge | ich | ab? |
| schlügest | du | ab? |
| schlüge | er | ab? |
| schlügen | wir | ab? |
| schlüget | ihr | ab? |
| schlügen | sie | ab? |
Konj. Perfekt
| habe | ich | abgeschlagen? |
| habest | du | abgeschlagen? |
| habe | er | abgeschlagen? |
| haben | wir | abgeschlagen? |
| habet | ihr | abgeschlagen? |
| haben | sie | abgeschlagen? |
Konj. Plusquam.
| hätte | ich | abgeschlagen? |
| hättest | du | abgeschlagen? |
| hätte | er | abgeschlagen? |
| hätten | wir | abgeschlagen? |
| hättet | ihr | abgeschlagen? |
| hätten | sie | abgeschlagen? |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb abschlagen
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für abschlagen
Beispiele
Beispielsätze für abschlagen
-
Kurz
abschlagen
ist Freundschaft.
Short cutting is friendship.
-
Sie haben ihnen den Kopf
abgeschlagen
.
They cut off their heads.
-
Es ist schwierig, ihm etwas
abzuschlagen
.
It is difficult to refuse him something.
-
Er stellte sich an den Baum, um sein Wasser
abzuschlagen
.
He stood by the tree to cut off his water.
-
Man wird in der Regel keinen Freund dadurch verlieren, dass man ihm ein Darlehen
abschlägt
, aber sehr leicht dadurch, dass man es ihm gibt.
One usually does not lose a friend by refusing a loan, but very easily by giving it.
-
Wegen einer solchen Kleinigkeit muss man sich doch wirklich nicht so aufführen, als hätte man dem Teufel den Kopf abgeschlagen
.
Because of such a triviality, one really shouldn't behave as if one had chopped off the devil's head.
-
Wer hat der Sphinx die Nase
abgeschlagen
?
Who cut off the nose of the Sphinx?
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von abschlagen
-
abschlagen
refuse, cut off, deny, knock off, repel, beat, chip, chip off
отбивать, отказывать, отсекать, сбивать, отражать, не принимать, не принять, опрокидывать
cortar, rechazar, repeler, sacar, denegar, desestimar, desmontar, despejar
refuser, repousser, abattre, arracher, casser, couper, décapiter, décliner
geri püskürtmek, koparmak, reddetmek, vuruş yapmak, ayırmak, geri çevirmek, indirmek, karşı koymak
cortar, desmontar, negar, repelir, abater, bater, chutar, condensar-se
battere, rifiutare, colpire, parare, repellere, ricusare, rinviare, rinviare dal fondo
contracara, demonta, desface, desprinde, lovi, lovire, pasa, refuza
elutasít, elüt, kipattani, lebontani, letép, lever, levág, megtagad
odmówić, odbić, odciąć, oderwać, odmawiać, odrąbać, odrąbywać, parować
αποκρούω, αρνούμαι, αντεπίθεση, αποκόπτω, απορρίπτω, αποσπώ, αποσυναρμολόγηση, κατασκήνωση
afbreken, afhakken, afslagen, afwijzen, weigeren, afschieten, afslaan, afsluiten
odepírat, odkopnout, odmítnout, odpalit, odpalovat, odrazit, odrážet, odsekat
avslå, slå tillbaka, avskära, avvärja, demontera, hugga av, neka, skära av
afslå, afskære, afvise, frakoble, nedtage, slå, slå af, slå tilbage
ティーショット, テントを撤去する, テントを片付ける, 切り離す, 反撃する, 叩き落とす, 拒否する, 撃退する
arrencar, copar, desmuntar, negar, repel·ler, retornar, separar, tallar
torjua, evätä, irrottaa, iskeminen, katkaista, kieltää, lyödä, lyödä irti
avslå, avskjære, avvise, rive ned, skille, slå, slå tilbake
baloia jokatzea, ebatsi, erantzun, itzuli, kanpoko, kolpea, moztu, ukatu
odbiti, izbaciti, odbijati, odseći, odvojiti, razmontirati, udariti, uzvratiti
избивање, одбивање, оддели, отбивање, отсечи, раскинување, удар
odbijati, izbijati, odkloniti, odrezati, odstraniti, parirati, udariti, zrušiti
odkopnúť, odmietnuť, odpáliť, odraziť, odtrhnúť, rozložiť
odbiti, izbaciti, odbijati, odrezati, odsjeci, razmontirati, udariti, uzvratiti
odbiti, izbaciti, odbijati, odrezati, odvojiti, razmontirati, udariti, uzvratiti
вибити, відбивати, відмовити, відокремити, відрізати, збивати, збирати, зняти
избивам, отблъсквам, отказвам, откъсвам, отрязвам, парирам, събарям, удар
адбіць, адмовіць, адразаць, адсечка, забіць мяч, зняць палатно
melakukan drop-kick, melakukan tee-off, membongkar tenda, memotong, memukul dari tee, memukul mundur, menampik, menebas
phát bóng, chặt phăng, chặt đứt, hạ lều, khước từ, phát từ tee, tháo lều, từ chối
chodirni buzmoq, chodirni yig'ishtirmoq, daf etmoq, inkor etmoq, kesib tashlamoq, qaytarib yubormoq, qo'ldan tepmoq, rad etmoq
इंकार करना, काट डालना, काट देना, खदेड़ना, टी से मारना, टी-ऑफ करना, डेरा उठाना, तंबू उखाड़ना
从发球台开球, 击退, 回绝, 大脚开球, 开大脚, 开球, 抵御, 拆帐篷
ขับไล่, ตัดขาด, ตีจากที, ตีโต้, ทีออฟ, ปฏิเสธ, ฟันขาด, รื้อเต็นท์
거부하다, 거절하다, 격퇴하다, 물리치다, 베어내다, 잘라내다, 텐트를 접다, 텐트를 철거하다
dəf etmək, imtina etmək, kəsib atmaq, kəsmək, püskürtmək, rədd etmək, tee-dən vurmaq, ti-dən vurmaq
კარავის დაშლა, კარავის მოხსნა, მოიგერიება, მოჭრა, ტიდან დარტყმა, ტიიდან დარტყმა, უარი თქმა, უარყოფა
অস্বীকার করা, ইনকার করা, কেটে ফেলা, খেদিয়ে দেওয়া, ছিন্ন করা, টি থেকে মারা, টি-শট মারা, ড্রপ কিক করা
filloj nga tee, gjuaj nga dora, godit nga tee, heq çadrën, kundërsulmoj, këput, mohoj, prerë
इंकार करणे, कापून टाकणे, टी-शॉट मारणे, टीवरून मारणे, तंबू आवरणे, तंबू काढणे, नाकारणे, पंट करणे
अस्वीकार गर्नु, इन्कार गर्नु, काटी फाल्नु, काटेर छुट्याउनु, खेद्नु, टि बाट प्रहार गर्नु, टिबाट प्रहार गर्ने, टेन्ट हटाउनु
కత్తిరించివేయు, గుడారాన్ని కూల్చడం, గుడారాన్ని సర్దడం, చేతి నుండి కిక్ చేయడం, టీ నుంచి కొట్టడం, టీ-షాట్ కొట్టడం, డ్రాప్ కిక్ చేయడం, తిప్పికొట్టు
atcirst, atsist, atteikt, atvairīt, izsist no tee, izspērt no rokām, izšaut no tee, nocirst
கூடாரத்தை அகற்றுதல், கையிலிருந்து அடிக்க, டிராப் கிக் அடிக்க, டீ-ஷாட் அடிக்க, டீயிலிருந்து அடிக்க, தடுக்க, நிராகரிக்க, மறுக்க
keelduma, käest lahti lööma, lahti lööma, maha raiuma, tagasi lükata, tagasilööma, tee-šoti sooritada, teelt lüüa
թիից հարվածել, թիից շոտ կատարել, կտրել, հակահարված տալ, հատել, հետ մղել, հրաժարվել, ձեռքից հարվածել
birîn, ji destan liqandin, ji tee re birin, ji tee re lê dan, red dan, red kirin, redkirin, çadir rakirin
לבעוט، לגזור، להדוף، להכות، להסיר، לחתוך، למנוע، לסרב
رد، رفض، صد، قطع، إطلاق الكرة، تفكيك، ضرب الكرة، فصل
جدا کردن، رد کردن، ضربه زدن، قطع کردن، مقابله کردن، پاسخ دادن، پرتاب کردن، چادر جمع کردن
مارنا، انکار کرنا، توڑنا، جواب دینا، خیمہ توڑنا، مقابلہ کرنا، پکڑنا، پھینکنا
abschlagen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von abschlagen- etwas mit Gewalt abtrennen, abhacken, abhauen, herunterschlagen, losschlagen, wegschlagen
- [Sport] (Torwart) den Ball aus der Hand mit dem Fuß ins Spiel bringen, abstoßen
- [Sport] den Ball zu Beginn einer Spielbahn vom Tee schlagen
- einen feindlichen Angriff parieren, zurückschlagen, abwehren, zurückschlagen
- jemandem etwas verweigern, ablehnen, abschmettern, versagen, verweigern ...
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für abschlagen
jemand/etwas schlägt
etwas mitetwas ab
jemand/etwas schlägt
etwas vonetwas ab
jemand/etwas schlägt
etwas vonetwas mitetwas ab
jemand/etwas
mitschlägt
etwas ab
jemand/etwas
vonschlägt
etwas ab
jemand/etwas
vonschlägt
etwas mitetwas ab
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von abschlagen
≡ dazuschlagen
≡ abernten
≡ abstürzen
≡ beschlagen
≡ abkämpfen
≡ zerschlagen
≡ reinschlagen
≡ kahlschlagen
≡ abbrauchen
≡ abbinden
≡ verschlagen
≡ abzäunen
≡ abebben
≡ zuschlagen
≡ abstatten
≡ hochschlagen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb abschlagen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts abschlagen
Die ab·schlagen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs ab·schlagen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (schlägt ab? - schlug ab? - hat abgeschlagen?) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary abschlagen und unter abschlagen im Duden.
abschlagen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | schlag(e) ab? | schlug ab? | schlage ab? | schlüge ab? | - |
| du | schlägst ab? | schlugst ab? | schlagest ab? | schlügest ab? | schlag(e) ab |
| er | schlägt ab? | schlug ab? | schlage ab? | schlüge ab? | - |
| wir | schlagen ab? | schlugen ab? | schlagen ab? | schlügen ab? | schlagen ab |
| ihr | schlagt ab? | schlugt ab? | schlaget ab? | schlüget ab? | schlagt ab |
| sie | schlagen ab? | schlugen ab? | schlagen ab? | schlügen ab? | schlagen ab |
Indikativ Aktiv
- Präsens: schlag(e) ich ab?, schlägst du ab?, schlägt er ab?, schlagen wir ab?, schlagt ihr ab?, schlagen sie ab?
- Präteritum: schlug ich ab?, schlugst du ab?, schlug er ab?, schlugen wir ab?, schlugt ihr ab?, schlugen sie ab?
- Perfekt: habe ich abgeschlagen?, hast du abgeschlagen?, hat er abgeschlagen?, haben wir abgeschlagen?, habt ihr abgeschlagen?, haben sie abgeschlagen?
- Plusquamperfekt: hatte ich abgeschlagen?, hattest du abgeschlagen?, hatte er abgeschlagen?, hatten wir abgeschlagen?, hattet ihr abgeschlagen?, hatten sie abgeschlagen?
- Futur I: werde ich abschlagen?, wirst du abschlagen?, wird er abschlagen?, werden wir abschlagen?, werdet ihr abschlagen?, werden sie abschlagen?
- Futur II: werde ich abgeschlagen haben?, wirst du abgeschlagen haben?, wird er abgeschlagen haben?, werden wir abgeschlagen haben?, werdet ihr abgeschlagen haben?, werden sie abgeschlagen haben?
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: schlage ich ab?, schlagest du ab?, schlage er ab?, schlagen wir ab?, schlaget ihr ab?, schlagen sie ab?
- Präteritum: schlüge ich ab?, schlügest du ab?, schlüge er ab?, schlügen wir ab?, schlüget ihr ab?, schlügen sie ab?
- Perfekt: habe ich abgeschlagen?, habest du abgeschlagen?, habe er abgeschlagen?, haben wir abgeschlagen?, habet ihr abgeschlagen?, haben sie abgeschlagen?
- Plusquamperfekt: hätte ich abgeschlagen?, hättest du abgeschlagen?, hätte er abgeschlagen?, hätten wir abgeschlagen?, hättet ihr abgeschlagen?, hätten sie abgeschlagen?
- Futur I: werde ich abschlagen?, werdest du abschlagen?, werde er abschlagen?, werden wir abschlagen?, werdet ihr abschlagen?, werden sie abschlagen?
- Futur II: werde ich abgeschlagen haben?, werdest du abgeschlagen haben?, werde er abgeschlagen haben?, werden wir abgeschlagen haben?, werdet ihr abgeschlagen haben?, werden sie abgeschlagen haben?
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: würde ich abschlagen?, würdest du abschlagen?, würde er abschlagen?, würden wir abschlagen?, würdet ihr abschlagen?, würden sie abschlagen?
- Plusquamperfekt: würde ich abgeschlagen haben?, würdest du abgeschlagen haben?, würde er abgeschlagen haben?, würden wir abgeschlagen haben?, würdet ihr abgeschlagen haben?, würden sie abgeschlagen haben?
Imperativ Aktiv
- Präsens: schlag(e) (du) ab, schlagen wir ab, schlagt (ihr) ab, schlagen Sie ab
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: abschlagen, abzuschlagen
- Infinitiv II: abgeschlagen haben, abgeschlagen zu haben
- Partizip I: abschlagend
- Partizip II: abgeschlagen