Imperativ des Verbs einvernehmen ⟨Vorgangspassiv⟩ ⟨Nebensatz⟩

einvernehmen

 examine, interrogate, agreement, consensus, mutual consent

 взаимное согласие, согласие

 interrogar, acuerdo, consenso

 consentement mutuel

 mutabakat, uzlaşma

 acordo, consentimento mútuo

 interrogare, approvazione, consenso

 consens, consensual

 egyezség, megegyezés

 porozumienie, zgoda

 ανακρίνω, εξετάζω, συμφωνία, συναίνεση

 overeenstemming, toestemming

 dohoda, souhlas

 gemensam överenskommelse, ömsesidig överenskommelse

 enighed, samtykke

 合意, 同意

 consens

 sopimus, yhteisymmärrys

 enighet, samtykke

 adostaspen

 pristanak, saglasnost

 согласност

 dogovor, soglasje

 dohoda, súhlas

 dogovor, suglasnost

 dogovor, suglasnost

 узгоджена згода

 съгласие

 згода

 kesepakatan, kesepakatan bersama

 thỏa thuận, đồng thuận

 kelishuv, o'zaro kelishuv

 आपसी सहमति, सहमति

 一致同意, 合意

 ความยินยอม, ความยินยอมร่วมกัน

 상호 합의, 합의

 qarşılıqlı razılıq, razılıq

 თანხმობა

 পারস্পরিক সম্মতি, সম্মতি

 marrëveshje, mirëkuptim

 परस्पर सहमती, सहमती

 पारस्परिक सहमति, सहमति

 పరస్పర సమ్మతి, సమ్మతి

 savstarpēja vienošanās, vienošanās

 ஒப்புதல், பரஸ்பர ஒப்புதல்

 kokkulepe, vastastikune kokkulepe

 համաձայնություն, փոխհամաձայնություն

 hevpeyvîn, razîbûn

הסכמה

موافقة متبادلة

توافق، رضایت

اتفاقی رضامندی

einvernehmen in dict.cc

Mitmachen

Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.

Anmelden