Konjunktiv II des Verbs aufheulen
Die Formen der Konjugation von aufheulen im Konjunktiv II sind: ich heulte auf, du heultest auf, er heulte auf, wir heulten auf, ihr heultet auf, sie heulten auf
.
Als regelmäßiges Verb wird heul
als unveränderte Basis (Verbstamm) genutzt.
An diese Basis werden die schwachen Konjunktiv-Endungen -te,
-test,
-te,
-ten,
-tet,
-ten
angehängt.
Das Erstteil (Präfix) auf-
von aufheulen
steht getrennt.
Die Bildung dieser Flexionsformen entspricht den grammatischen Regeln zur Konjugation der Verben im Konjunktiv II.
regelmäßig · haben · trennbar
Konjunktiv II
| ich | heulte | auf |
| du | heultest | auf |
| er | heulte | auf |
| wir | heulten | auf |
| ihr | heultet | auf |
| sie | heulten | auf |
Verbtabelle Bildungsregeln
- Bildung Präsens von aufheulen
- Bildung Präteritum von aufheulen
- Bildung Imperativ von aufheulen
- Bildung Konjunktiv I von aufheulen
- Bildung Konjunktiv II von aufheulen
- Bildung Infinitiv von aufheulen
- Bildung Partizip von aufheulen
- Wie konjugiert man Verben im Deutschen?
Präsens Präteritum Imperativ Konjunktiv I Konjunktiv II Infinitiv Partizip
Weitere Regeln zur Konjugation von aufheulen
- Wie konjugiert man aufheulen im Präsens?
- Wie konjugiert man aufheulen im Präteritum?
- Wie konjugiert man aufheulen im Imperativ?
- Wie konjugiert man aufheulen im Konjunktiv I?
- Wie konjugiert man aufheulen im Konjunktiv II?
- Wie konjugiert man aufheulen im Infinitiv?
- Wie konjugiert man aufheulen im Partizip?
- Wie konjugiert man Verben im Deutschen?
Präsens Präteritum Imperativ Konjunktiv I Konjunktiv II Infinitiv Partizip
Übersetzungen
Übersetzungen von aufheulen
-
aufheulen
howl, rev, roar, wail
взвывать, взвыть, взреветь, вопить, вскрикнуть, завыть
llorar de repente, rugir, sonar, zumbar
pleurer soudainement, pousser un hurlement, s'emballer, éclater en sanglots
ani ağlama
chorar alto, gritar, soar
imballarsi, singhiozzare, urlare, urlare di
plânge brusc
felbőg, hirtelen sírni
głośno płakać, zagrzmieć, zawarczeć, zawyć
κλαίω ξαφνικά, μουγκρίζω, ουρλιάζω
hard huilen, plotseling huilen
vydat se do pláče, začít plakat, zařvat
gråta högt
græde højt
突然大声で泣く
plorar fort
itkeä äkkiä
gråte høyt
bihotz-bihotz negar
iznenada plakati
извивање
naenkrat glasno jokati
zrazu hlasno plakať
iznenada plakati
iznenada plakati, naglasi plakati
раптом голосно плакати
изведнъж да плачеш
раптоўна гучна плакаць
menangis keras, meraung
gào khóc, òa khóc
baqirib yig'lamoq, yig'lab yubormoq
फूट-फूटकर रोना, बिलखना
嚎啕大哭, 放声大哭
ปล่อยโฮ, ร้องไห้โฮ
와락 울다, 울부짖다
hönkürmək, şivən qoparmaq
აქვითინდა, იტირა ხმამაღლა
কেঁদে ওঠা, হাউমাউ করে কাঁদা
shpërthej në vaj, vajtoj
हंबरडा फोडणे
जोरले रुनु, रोइपर्नु
బిగ్గరగా ఏడవడం, విలపించు
sākt skaļi raudāt, vaimanāt
ஊளையிடுதல், கதறி அழுதல்
halama, valjusti nutma
հեկեկալ, ողբալ
nalîn, şivîn kirin
לייל
بكاء مفاجئ
ناگهان بلند گریه کردن
اچانک بلند آواز میں رونا
aufheulen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Verbformen im Konjunktiv II von aufheulen
Das Verb aufheulen vollständig in allen Personen und Numeri im Konjunktiv Präteritum konjugiert
Konjunktiv PräteritumMöglichkeitsform
- ich heulte auf (1. PersonSingular)
- du heultest auf (2. PersonSingular)
- er heulte auf (3. PersonSingular)
- wir heulten auf (1. PersonPlural)
- ihr heultet auf (2. PersonPlural)
- sie heulten auf (3. PersonPlural)