Konjugation des Verbs anblitzen 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs anblitzen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... anblitzt, ... anblitzte und ... angeblitzt hat. Als Hilfsverb von anblitzen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von anblitzen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anblitzen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anblitzen. Man kann nicht nur anblitzen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben · trennbar
... anblitzt · ... anblitzte · ... angeblitzt hat
s-Verschmelzung und e-Erweiterung
glare, flash, flash photography, glance
/ˈanˌblɪt͡sən/ · /ˈblɪt͡st an/ · /ˈblɪt͡stə an/ · /ˈanɡəblɪt͡st/
mit plötzlich aufleuchtenden Augen ansehen; (im Dunkeln) mit Blitzlicht fotografieren; anfunkeln
(Akk.)
» Sie blitzte
ihn zornig an
. She glared at him angrily.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anblitzen
Präsens
| ... | ich | anblitz(e)⁵ |
| ... | du | anblitzt |
| ... | er | anblitzt |
| ... | wir | anblitzen |
| ... | ihr | anblitzt |
| ... | sie | anblitzen |
Präteritum
| ... | ich | anblitzte |
| ... | du | anblitztest |
| ... | er | anblitzte |
| ... | wir | anblitzten |
| ... | ihr | anblitztet |
| ... | sie | anblitzten |
Konjunktiv I
| ... | ich | anblitze |
| ... | du | anblitzest |
| ... | er | anblitze |
| ... | wir | anblitzen |
| ... | ihr | anblitzet |
| ... | sie | anblitzen |
Konjunktiv II
| ... | ich | anblitzte |
| ... | du | anblitztest |
| ... | er | anblitzte |
| ... | wir | anblitzten |
| ... | ihr | anblitztet |
| ... | sie | anblitzten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb anblitzen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | anblitz(e)⁵ |
| ... | du | anblitzt |
| ... | er | anblitzt |
| ... | wir | anblitzen |
| ... | ihr | anblitzt |
| ... | sie | anblitzen |
Präteritum
| ... | ich | anblitzte |
| ... | du | anblitztest |
| ... | er | anblitzte |
| ... | wir | anblitzten |
| ... | ihr | anblitztet |
| ... | sie | anblitzten |
Perfekt
| ... | ich | angeblitzt | habe |
| ... | du | angeblitzt | hast |
| ... | er | angeblitzt | hat |
| ... | wir | angeblitzt | haben |
| ... | ihr | angeblitzt | habt |
| ... | sie | angeblitzt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | angeblitzt | hatte |
| ... | du | angeblitzt | hattest |
| ... | er | angeblitzt | hatte |
| ... | wir | angeblitzt | hatten |
| ... | ihr | angeblitzt | hattet |
| ... | sie | angeblitzt | hatten |
Futur I
| ... | ich | anblitzen | werde |
| ... | du | anblitzen | wirst |
| ... | er | anblitzen | wird |
| ... | wir | anblitzen | werden |
| ... | ihr | anblitzen | werdet |
| ... | sie | anblitzen | werden |
Futur II
| ... | ich | angeblitzt | haben | werde |
| ... | du | angeblitzt | haben | wirst |
| ... | er | angeblitzt | haben | wird |
| ... | wir | angeblitzt | haben | werden |
| ... | ihr | angeblitzt | haben | werdet |
| ... | sie | angeblitzt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anblitzen
Konjunktiv I
| ... | ich | anblitze |
| ... | du | anblitzest |
| ... | er | anblitze |
| ... | wir | anblitzen |
| ... | ihr | anblitzet |
| ... | sie | anblitzen |
Konjunktiv II
| ... | ich | anblitzte |
| ... | du | anblitztest |
| ... | er | anblitzte |
| ... | wir | anblitzten |
| ... | ihr | anblitztet |
| ... | sie | anblitzten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | angeblitzt | habe |
| ... | du | angeblitzt | habest |
| ... | er | angeblitzt | habe |
| ... | wir | angeblitzt | haben |
| ... | ihr | angeblitzt | habet |
| ... | sie | angeblitzt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | angeblitzt | hätte |
| ... | du | angeblitzt | hättest |
| ... | er | angeblitzt | hätte |
| ... | wir | angeblitzt | hätten |
| ... | ihr | angeblitzt | hättet |
| ... | sie | angeblitzt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anblitzen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anblitzen
Beispiele
Beispielsätze für anblitzen
Übersetzungen
Übersetzungen von anblitzen
-
anblitzen
glare, flash, flash photography, glance
осветить вспышкой, освещать вспышкой, сверкать глазами, сверкнуть глазами, вспыхнуть, вспышка
fotografiar con flash, mirar con ojos brillantes
photographier, regard éclair, éclairer
parıldamak, flaşla fotoğraf çekmek, göz kırpmak
fotografar com flash, olhar repentinamente
fotografare con flash, guardare con occhi che brillano
fotografia cu blitz, privi cu ochii strălucitori
villanás, villanófényes fényképezés
błysnąć oczami, fotografować błyskiem
αναβοσβήνω, λάμψη ματιών, φωτογραφίζω με φλας
flitsen, oplichten, blinken
bleskově fotografovat, záblesk
blixtra, blixtra med ögonen
blitzende øjne, blitzfotografere
フラッシュ撮影, 目を輝かせる, 瞬きする
fotografiar amb flaix, mirar amb ulls brillants
salama, vilkaista
blikk, blitsfotografere
begi distiratsu, flash
bljeskati, zabljesnuti
заблеска, фотографирање со блиц
bliskati, zablesteti
blitzovať, zazrieť
bljeskati, zabljesnuti
bljeskati, zabljesnuti
знімати спалахом, погляд з блискучими очима
взиране с внезапно проблясващи очи, снимам с флаш
здымаць з фотаапарата з фотафляшкай, зірнуць
melotot, memotret dengan flash, memotret memakai flash, menatap tajam
lườm, trừng mắt nhìn
chaqnab qaramoq, flesh bilan suratga olish, o‘qraymoq
घूरना, तरेरना, फ्लैश करना, फ्लैश से फ़ोटो लेना
用闪光灯拍, 用闪光灯拍照, 瞪, 瞪视
จ้องเขม็ง, ถลึงตาใส่, ถ่ายภาพด้วยแฟลช, ใช้แฟลชถ่ายภาพ
노려보다, 번뜩이다, 플래시로 사진 찍다, 플래시로 촬영하다
flaşla foto çəkmək, flaşla şəkil çəkmək, hirslə baxmaq, kəskin baxmaq
მზერა შეავლო, ფლაშით გადაღება, ფოტოს გადაღება ფლაშით
চোখ রাঙানো, ফ্ল্যাশ দিয়ে ছবি তোলা, ফ্ল্যাশে ছবি তোলা
fotografuar me blic, fotografuar me flash, shikoj me inat, shikoj vëngër
कटाक्ष टाकणे, फ्लॅशने छायाचित्रण करणे, फ्लॅशने फोटो घेणे, रोखून पाहणे
घुरेर हेर्नु, टेरेर हेर्नु, फ्ल्यास प्रयोग गरेर फोटो खिच्नु, फ्ल्यासले फोटो खिच्नु
కోపంగా చూడటం, తీవ్రంగా చూడటం, ఫ్లాష్తో చిత్రీకరించడం, ఫ్లాష్తో ఫోటో తీసుకోవడం
fotografēt ar zibspuldzi, nikni raudzīties, nofotografēt ar zibspuldzi, uzmest niknu skatienu
உற்றுநோக்கு, கடுகடுப்பாக பார்க்க, பிளாஷ் கொண்டு புகைப்படம் எடுப்பது, பிளாஷ் மூலம் படம் எடுப்பது
põrnitsema, välgu abil pildistama, välku kasutades pildistama
կատաղորեն նայել, սուր հայացք նետել, ֆլեշով լուսանկարել
bi flashê wêne girtin, foto bi flashê girtin, tûj nêrîn, çavên xwe birîqandin
להביט בעיניים מבהיקות، לצלם בפלאש
تصوير بفلاش، يحدق
فلاش زدن، چشمک زدن
چمکدار روشنی میں تصویر بنانا، چمکدار نظر، چمکنا
anblitzen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anblitzen- mit plötzlich aufleuchtenden Augen ansehen, anfunkeln
- (im Dunkeln) mit Blitzlicht fotografieren
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anblitzen
≡ anknicken
≡ anschlendern
≡ anklammern
≡ durchblitzen
≡ anströmen
≡ antrinken
≡ anschielen
≡ anlügen
≡ anrichten
≡ anweisen
≡ anpusten
≡ anfeuchten
≡ abblitzen
≡ antauen
≡ aufblitzen
≡ anbaden
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb anblitzen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts anblitzen
Die an·blitzen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·blitzen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... anblitzt - ... anblitzte - ... angeblitzt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary anblitzen und unter anblitzen im Duden.
anblitzen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... anblitz(e) | ... anblitzte | ... anblitze | ... anblitzte | - |
| du | ... anblitzt | ... anblitztest | ... anblitzest | ... anblitztest | blitz(e) an |
| er | ... anblitzt | ... anblitzte | ... anblitze | ... anblitzte | - |
| wir | ... anblitzen | ... anblitzten | ... anblitzen | ... anblitzten | blitzen an |
| ihr | ... anblitzt | ... anblitztet | ... anblitzet | ... anblitztet | blitzt an |
| sie | ... anblitzen | ... anblitzten | ... anblitzen | ... anblitzten | blitzen an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich anblitz(e), ... du anblitzt, ... er anblitzt, ... wir anblitzen, ... ihr anblitzt, ... sie anblitzen
- Präteritum: ... ich anblitzte, ... du anblitztest, ... er anblitzte, ... wir anblitzten, ... ihr anblitztet, ... sie anblitzten
- Perfekt: ... ich angeblitzt habe, ... du angeblitzt hast, ... er angeblitzt hat, ... wir angeblitzt haben, ... ihr angeblitzt habt, ... sie angeblitzt haben
- Plusquamperfekt: ... ich angeblitzt hatte, ... du angeblitzt hattest, ... er angeblitzt hatte, ... wir angeblitzt hatten, ... ihr angeblitzt hattet, ... sie angeblitzt hatten
- Futur I: ... ich anblitzen werde, ... du anblitzen wirst, ... er anblitzen wird, ... wir anblitzen werden, ... ihr anblitzen werdet, ... sie anblitzen werden
- Futur II: ... ich angeblitzt haben werde, ... du angeblitzt haben wirst, ... er angeblitzt haben wird, ... wir angeblitzt haben werden, ... ihr angeblitzt haben werdet, ... sie angeblitzt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich anblitze, ... du anblitzest, ... er anblitze, ... wir anblitzen, ... ihr anblitzet, ... sie anblitzen
- Präteritum: ... ich anblitzte, ... du anblitztest, ... er anblitzte, ... wir anblitzten, ... ihr anblitztet, ... sie anblitzten
- Perfekt: ... ich angeblitzt habe, ... du angeblitzt habest, ... er angeblitzt habe, ... wir angeblitzt haben, ... ihr angeblitzt habet, ... sie angeblitzt haben
- Plusquamperfekt: ... ich angeblitzt hätte, ... du angeblitzt hättest, ... er angeblitzt hätte, ... wir angeblitzt hätten, ... ihr angeblitzt hättet, ... sie angeblitzt hätten
- Futur I: ... ich anblitzen werde, ... du anblitzen werdest, ... er anblitzen werde, ... wir anblitzen werden, ... ihr anblitzen werdet, ... sie anblitzen werden
- Futur II: ... ich angeblitzt haben werde, ... du angeblitzt haben werdest, ... er angeblitzt haben werde, ... wir angeblitzt haben werden, ... ihr angeblitzt haben werdet, ... sie angeblitzt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich anblitzen würde, ... du anblitzen würdest, ... er anblitzen würde, ... wir anblitzen würden, ... ihr anblitzen würdet, ... sie anblitzen würden
- Plusquamperfekt: ... ich angeblitzt haben würde, ... du angeblitzt haben würdest, ... er angeblitzt haben würde, ... wir angeblitzt haben würden, ... ihr angeblitzt haben würdet, ... sie angeblitzt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: blitz(e) (du) an, blitzen wir an, blitzt (ihr) an, blitzen Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: anblitzen, anzublitzen
- Infinitiv II: angeblitzt haben, angeblitzt zu haben
- Partizip I: anblitzend
- Partizip II: angeblitzt