Konjugation des Verbs antraben (hat) 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs antraben erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... antrabt, ... antrabte und ... angetrabt hat. Als Hilfsverb von antraben wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Vorsilbe an- von antraben ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb antraben zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für antraben. Man kann nicht nur antraben konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von antraben (hat)
Präsens
| ... | ich | antrab(e)⁵ |
| ... | du | antrabst |
| ... | er | antrabt |
| ... | wir | antraben |
| ... | ihr | antrabt |
| ... | sie | antraben |
Präteritum
| ... | ich | antrabte |
| ... | du | antrabtest |
| ... | er | antrabte |
| ... | wir | antrabten |
| ... | ihr | antrabtet |
| ... | sie | antrabten |
Konjunktiv I
| ... | ich | antrabe |
| ... | du | antrabest |
| ... | er | antrabe |
| ... | wir | antraben |
| ... | ihr | antrabet |
| ... | sie | antraben |
Konjunktiv II
| ... | ich | antrabte |
| ... | du | antrabtest |
| ... | er | antrabte |
| ... | wir | antrabten |
| ... | ihr | antrabtet |
| ... | sie | antrabten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb antraben (hat) konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | antrab(e)⁵ |
| ... | du | antrabst |
| ... | er | antrabt |
| ... | wir | antraben |
| ... | ihr | antrabt |
| ... | sie | antraben |
Präteritum
| ... | ich | antrabte |
| ... | du | antrabtest |
| ... | er | antrabte |
| ... | wir | antrabten |
| ... | ihr | antrabtet |
| ... | sie | antrabten |
Perfekt
| ... | ich | angetrabt | habe |
| ... | du | angetrabt | hast |
| ... | er | angetrabt | hat |
| ... | wir | angetrabt | haben |
| ... | ihr | angetrabt | habt |
| ... | sie | angetrabt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | angetrabt | hatte |
| ... | du | angetrabt | hattest |
| ... | er | angetrabt | hatte |
| ... | wir | angetrabt | hatten |
| ... | ihr | angetrabt | hattet |
| ... | sie | angetrabt | hatten |
Futur I
| ... | ich | antraben | werde |
| ... | du | antraben | wirst |
| ... | er | antraben | wird |
| ... | wir | antraben | werden |
| ... | ihr | antraben | werdet |
| ... | sie | antraben | werden |
Futur II
| ... | ich | angetrabt | haben | werde |
| ... | du | angetrabt | haben | wirst |
| ... | er | angetrabt | haben | wird |
| ... | wir | angetrabt | haben | werden |
| ... | ihr | angetrabt | haben | werdet |
| ... | sie | angetrabt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb antraben (hat)
Konjunktiv I
| ... | ich | antrabe |
| ... | du | antrabest |
| ... | er | antrabe |
| ... | wir | antraben |
| ... | ihr | antrabet |
| ... | sie | antraben |
Konjunktiv II
| ... | ich | antrabte |
| ... | du | antrabtest |
| ... | er | antrabte |
| ... | wir | antrabten |
| ... | ihr | antrabtet |
| ... | sie | antrabten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | angetrabt | habe |
| ... | du | angetrabt | habest |
| ... | er | angetrabt | habe |
| ... | wir | angetrabt | haben |
| ... | ihr | angetrabt | habet |
| ... | sie | angetrabt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | angetrabt | hätte |
| ... | du | angetrabt | hättest |
| ... | er | angetrabt | hätte |
| ... | wir | angetrabt | hätten |
| ... | ihr | angetrabt | hättet |
| ... | sie | angetrabt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb antraben (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für antraben (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von antraben (hat)
-
antraben (hat)
appear, approach, trot
появляться, приближаться
aparecer, presentarse
s'approcher, traben
görünmek, yaklaşmak
aparecer, apresentar-se
avvicinarsi, cominciare a trottare, presentarsi
se apropia, se prezenta
megérkezni, traben
przybyć, truchtać
παρουσιάζομαι, πλησιάζω
aantraben
objevit se, přijít
trava
trabe, træde frem
トラバンする, 出頭する, 近づく
començar a córrer, presentar-se
lähestyä, tulla esiin
trave, trave inn
tarteka agertu
pojaviti se, približiti se, trčati
појава, приближување
prihoditi se, priti na razgovor
objaviť sa, prísť
pojaviti se, približiti se
približiti se, trčati
з'являтися, приближатися
започвам да тичам, появявам се
з'явіцца, падыходзіць, пачаць хадзіць
berlari-lari kecil, menghadap
trình diện, đi nước kiệu
hozir bo‘lmoq, shoshilib kelmoq
दौड़कर आना, हाज़िर होना
小跑, 报到
รายงานตัว, วิ่งเหยาะๆ
속보하다, 출두하다
hüzura çıxmaq
რისით სიარული, წარდგომა
দৌড়ে আসা, হাজির হওয়া
paraqitem, trapoj
धावून येणे, हजर होणे
हाजिर हुनु
పరుగెత్తి రావు, హాజరు కావు
ierasties, rikšot
ஓடிவருதல், ஹாஜராகுதல்
ilmuma, traavima
ներկայանալ
hazir bûn, xwe pêşkêş kirin
להופיע، להתקרב
الاقتراب، الظهور
حضور یافتن، دویدن، نزدیک شدن
آنا، چلنا
antraben (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von antraben (hat)- zu traben beginnen, sich im Trab nähern, beim Vorgesetzten erscheinen müssen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von antraben (hat)
≡ anschielen
≡ anknicken
≡ anbrechen
≡ anströmen
≡ anrauchen
≡ antauen
≡ anklammern
≡ lostraben
≡ anlügen
≡ anwerben
≡ antrinken
≡ anfliegen
≡ anweisen
≡ anfeuchten
≡ anrichten
≡ anbaden
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb antraben konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts antraben (hat)
Die an·traben Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·traben ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... antrabt - ... antrabte - ... angetrabt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary antraben und unter antraben im Duden.
antraben Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... antrab(e) | ... antrabte | ... antrabe | ... antrabte | - |
| du | ... antrabst | ... antrabtest | ... antrabest | ... antrabtest | trab(e) an |
| er | ... antrabt | ... antrabte | ... antrabe | ... antrabte | - |
| wir | ... antraben | ... antrabten | ... antraben | ... antrabten | traben an |
| ihr | ... antrabt | ... antrabtet | ... antrabet | ... antrabtet | trabt an |
| sie | ... antraben | ... antrabten | ... antraben | ... antrabten | traben an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich antrab(e), ... du antrabst, ... er antrabt, ... wir antraben, ... ihr antrabt, ... sie antraben
- Präteritum: ... ich antrabte, ... du antrabtest, ... er antrabte, ... wir antrabten, ... ihr antrabtet, ... sie antrabten
- Perfekt: ... ich angetrabt habe, ... du angetrabt hast, ... er angetrabt hat, ... wir angetrabt haben, ... ihr angetrabt habt, ... sie angetrabt haben
- Plusquamperfekt: ... ich angetrabt hatte, ... du angetrabt hattest, ... er angetrabt hatte, ... wir angetrabt hatten, ... ihr angetrabt hattet, ... sie angetrabt hatten
- Futur I: ... ich antraben werde, ... du antraben wirst, ... er antraben wird, ... wir antraben werden, ... ihr antraben werdet, ... sie antraben werden
- Futur II: ... ich angetrabt haben werde, ... du angetrabt haben wirst, ... er angetrabt haben wird, ... wir angetrabt haben werden, ... ihr angetrabt haben werdet, ... sie angetrabt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich antrabe, ... du antrabest, ... er antrabe, ... wir antraben, ... ihr antrabet, ... sie antraben
- Präteritum: ... ich antrabte, ... du antrabtest, ... er antrabte, ... wir antrabten, ... ihr antrabtet, ... sie antrabten
- Perfekt: ... ich angetrabt habe, ... du angetrabt habest, ... er angetrabt habe, ... wir angetrabt haben, ... ihr angetrabt habet, ... sie angetrabt haben
- Plusquamperfekt: ... ich angetrabt hätte, ... du angetrabt hättest, ... er angetrabt hätte, ... wir angetrabt hätten, ... ihr angetrabt hättet, ... sie angetrabt hätten
- Futur I: ... ich antraben werde, ... du antraben werdest, ... er antraben werde, ... wir antraben werden, ... ihr antraben werdet, ... sie antraben werden
- Futur II: ... ich angetrabt haben werde, ... du angetrabt haben werdest, ... er angetrabt haben werde, ... wir angetrabt haben werden, ... ihr angetrabt haben werdet, ... sie angetrabt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich antraben würde, ... du antraben würdest, ... er antraben würde, ... wir antraben würden, ... ihr antraben würdet, ... sie antraben würden
- Plusquamperfekt: ... ich angetrabt haben würde, ... du angetrabt haben würdest, ... er angetrabt haben würde, ... wir angetrabt haben würden, ... ihr angetrabt haben würdet, ... sie angetrabt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: trab(e) (du) an, traben wir an, trabt (ihr) an, traben Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: antraben, anzutraben
- Infinitiv II: angetrabt haben, angetrabt zu haben
- Partizip I: antrabend
- Partizip II: angetrabt