Konjugation des Verbs aufwerfen ⟨Nebensatz⟩

Das Konjugieren des Verbs aufwerfen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind ... aufwirft, ... aufwarf und ... aufgeworfen hat. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen e - a - o. Als Hilfsverb von aufwerfen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe auf- von aufwerfen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufwerfen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufwerfen. Man kann nicht nur aufwerfen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C1. Kommentare

Video 

C1 · unregelmäßig · haben · trennbar

auf·werfen

... aufwirft · ... aufwarf · ... aufgeworfen hat

 Wechsel des Stammvokals  e - a - o   e/i-Wechsel im Präsens und Imperativ 

Englisch bring up, raise, pose, curl up, heave, introduce, lift, moot, pile up, throw up

/ˈaʊ̯fˌvɛʁfən/ · /vɪʁft aʊ̯f/ · /vaʁf aʊ̯f/ · /ˈvʏʁfə aʊ̯f/ · /ˈaʊ̯fɡəˈvɔʁfn̩/

[…, Tiere] (große) Haufen bilden; eine Frage zur Diskussion stellen; anhäufen, anschneiden, (Thema) anschneiden, aufbringen (Thema)

(sich+A, Akk., gegen+A, zu+D)

» Er warf eine Frage auf . Englisch He raised a question.

Unsere Webseite als App.
Bequem für unterwegs.
★★★★★ 4.9

Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von aufwerfen

Präsens

... ich aufwerf(e)⁵
... du aufwirfst
... er aufwirft
... wir aufwerfen
... ihr aufwerft
... sie aufwerfen

Präteritum

... ich aufwarf
... du aufwarfst
... er aufwarf
... wir aufwarfen
... ihr aufwarft
... sie aufwarfen

Imperativ

-
wirf (du) auf
-
werfen wir auf
werft (ihr) auf
werfen Sie auf

Konjunktiv I

... ich aufwerfe
... du aufwerfest
... er aufwerfe
... wir aufwerfen
... ihr aufwerfet
... sie aufwerfen

Konjunktiv II

... ich aufwürfe
... du aufwürfest
... er aufwürfe
... wir aufwürfen
... ihr aufwürfet
... sie aufwürfen

Infinitiv

aufwerfen
aufzuwerfen

Partizip

aufwerfend
aufgeworfen

⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch


Indikativ

Das Verb aufwerfen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft


Präsens

... ich aufwerf(e)⁵
... du aufwirfst
... er aufwirft
... wir aufwerfen
... ihr aufwerft
... sie aufwerfen

Präteritum

... ich aufwarf
... du aufwarfst
... er aufwarf
... wir aufwarfen
... ihr aufwarft
... sie aufwarfen

Perfekt

... ich aufgeworfen habe
... du aufgeworfen hast
... er aufgeworfen hat
... wir aufgeworfen haben
... ihr aufgeworfen habt
... sie aufgeworfen haben

Plusquam.

... ich aufgeworfen hatte
... du aufgeworfen hattest
... er aufgeworfen hatte
... wir aufgeworfen hatten
... ihr aufgeworfen hattet
... sie aufgeworfen hatten

Futur I

... ich aufwerfen werde
... du aufwerfen wirst
... er aufwerfen wird
... wir aufwerfen werden
... ihr aufwerfen werdet
... sie aufwerfen werden

Futur II

... ich aufgeworfen haben werde
... du aufgeworfen haben wirst
... er aufgeworfen haben wird
... wir aufgeworfen haben werden
... ihr aufgeworfen haben werdet
... sie aufgeworfen haben werden

⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch


  • Er warf eine Frage auf . 
  • Die Diskussion warf viele Fragen auf . 
  • Ein solches Verhalten wirft Probleme auf . 
Unsere Webseite als App.
Bequem für unterwegs.
★★★★★ 4.9

Konjunktiv

Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb aufwerfen


Konjunktiv I

... ich aufwerfe
... du aufwerfest
... er aufwerfe
... wir aufwerfen
... ihr aufwerfet
... sie aufwerfen

Konjunktiv II

... ich aufwürfe
... du aufwürfest
... er aufwürfe
... wir aufwürfen
... ihr aufwürfet
... sie aufwürfen

Konj. Perfekt

... ich aufgeworfen habe
... du aufgeworfen habest
... er aufgeworfen habe
... wir aufgeworfen haben
... ihr aufgeworfen habet
... sie aufgeworfen haben

Konj. Plusquam.

... ich aufgeworfen hätte
... du aufgeworfen hättest
... er aufgeworfen hätte
... wir aufgeworfen hätten
... ihr aufgeworfen hättet
... sie aufgeworfen hätten

Konj. Futur I

... ich aufwerfen werde
... du aufwerfen werdest
... er aufwerfen werde
... wir aufwerfen werden
... ihr aufwerfen werdet
... sie aufwerfen werden

Konj. Futur II

... ich aufgeworfen haben werde
... du aufgeworfen haben werdest
... er aufgeworfen haben werde
... wir aufgeworfen haben werden
... ihr aufgeworfen haben werdet
... sie aufgeworfen haben werden

Konjunktiv II (würde)

Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb


Konjunktiv II

... ich aufwerfen würde
... du aufwerfen würdest
... er aufwerfen würde
... wir aufwerfen würden
... ihr aufwerfen würdet
... sie aufwerfen würden

Konj. Plusquam.

... ich aufgeworfen haben würde
... du aufgeworfen haben würdest
... er aufgeworfen haben würde
... wir aufgeworfen haben würden
... ihr aufgeworfen haben würdet
... sie aufgeworfen haben würden

Imperativ

Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb aufwerfen


Präsens

wirf (du) auf
werfen wir auf
werft (ihr) auf
werfen Sie auf

Infinitiv/Partizip

Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für aufwerfen


Infinitiv I


aufwerfen
aufzuwerfen

Infinitiv II


aufgeworfen haben
aufgeworfen zu haben

Partizip I


aufwerfend

Partizip II


aufgeworfen

  • Tom hat bei unserem Treffen eine interessante Frage aufgeworfen . 
  • Entlang der Straße wurden Erdwälle aufgeworfen . 
  • Rechtsfragen werden dabei nur selten ausdrücklich aufgeworfen . 

Beispiele

Beispielsätze für aufwerfen


  • Er warf eine Frage auf . 
    Englisch He raised a question.
  • Die Diskussion warf viele Fragen auf . 
    Englisch The discussion raised many questions.
  • Ein solches Verhalten wirft Probleme auf . 
    Englisch Such a behavior gives rise to problem.
  • Tom hat bei unserem Treffen eine interessante Frage aufgeworfen . 
    Englisch Tom raised an interesting question at our meeting.
  • Es war eine an äußeren Wendungen reiche Lebensgeschichte, die Fragen aufwirft . 
    Englisch It was a life story rich in external turns that raises questions.
  • Der Maulwurf wirft kleine Erdhügel auf . 
    Englisch The mole throws small earth mounds.
  • Entlang der Straße wurden Erdwälle aufgeworfen . 
    Englisch Earth mounds were raised along the road.

Beispiele 
Unsere Webseite als App.
Bequem für unterwegs.
★★★★★ 4.9

Übersetzungen

Übersetzungen von aufwerfen


Deutsch aufwerfen
Englisch bring up, raise, pose, curl up, heave, introduce, lift, moot
Russisch поднимать, насыпать, ставить, бросать вверх, бросить вверх, возмутиться, возмущаться, воспротивиться
Spanisch levantar, plantear, abrir bruscamente, acumular, alzar, amontonar, construir, formular
Französisch soulever, poser, amasser, entasser, lever, retourner, s'ériger en, se poser en
Türkisch baş kaldırmak, deşmek, gündeme getirmek, ortaya çıkarmak, soru sormak, yığın oluşturmak
Portugiesisch levantar, acumular, apresentar, colocar, formar
Italienisch sollevare, accumulare, ammucchiare, erigersi, formare, proporre
Rumänisch aduna, forma, ridica capul, ridica o întrebare
Ungarisch bedob, felemel, felvet, felvetés, halom képzés
Polnisch poruszyć, podnieść głowę, poruszać, tworzyć stosy, usypać, usypywać, zapytać
Griechisch θέτω, ανασηκώνω το κεφάλι, ερώτηση, σωρός, φτιάχνω
Niederländisch opwerpen, aankaarten, hoop vormen, omhooggooien, openbaar verkopen, opengooien, openwerpen, opgooien
Tschechisch hromadit, nadhazovat, nadhazovathodit, nasypávat, nasypávatpat, navršit, položit otázku, shromáždit
Schwedisch kasta upp, framkasta, framställa, högar bilda, höja huvudet, utnämna sig själv, väcka, väcka en fråga
Dänisch fremsætte, grave op, hobe, løfte hovedet, opkaste, rejses
Japanisch 山を作る, 提起する, 質問する, 頭を突然上げる
Katalanisch acumular, aixecar, alçar, formular, muntar, plantejar
Finnisch esittää kysymys, kasaaminen, kasan muodostaminen, nostaa päätä
Norwegisch haug, heve hodet, reise, spørsmål
Baskisch burua altxatu, galdera, mota handiak sortu
Serbisch podignuti glavu, postaviti pitanje, stvoriti hrpu
Mazedonisch направи куп, подигнување на главата, поставување прашање
Slowenisch dvigniti glavo, kupčiti, nabrati, vprašanje
Slowakisch hromadiť, otázka, zdvihnúť hlavu
Bosnisch gomilati, podignuti glavu, postaviti pitanje, stvarati gomilu
Kroatisch podignuti glavu, postaviti pitanje, stvoriti hrpu
Ukrainisch збирати, накидати, поставити питання, піднімати голову
Bulgarisch вдигам глава, група, изказвам въпрос, куп, повдигам
Belorussisch накапліваць, падняць галаву, узняць пытанне
Indonesisch mendongak, mengajukan pertanyaan, mengangkat kepala, menimbun, menumpuk
Vietnamesisch chất đống, hất đầu, ngẩng đầu, đắp ụ, đặt câu hỏi
Usbekisch boshini ko'tarmoq, g'aram qilish, savol qo'yish, uyum hosil qilish
Hindi अंबार लगाना, ढेर लगाना, प्रश्न उठाना, सिर उचकाना, सिर उठाना
Chinesisch 仰头, 堆积, 堆起, 抬头, 提出问题
Thailändisch กอง, ตั้งคำถาม, สุม, เงยหน้า
Koreanisch 고개를 번쩍 들다, 고개를 홱 들다, 쌓다, 쌓아 올리다, 질문 제기하다
Aserbaidschanisch başını qaldırmaq, sual qaldırmaq, yığmaq, üst-üstə yığmaq
Georgisch გროვებად დაყრა, დაგროვება, თავი აწევა, კითხვას წამოწევა
Bengalisch গাদা করা, ঢিপি করা, প্রশ্ন তোলা, মাথা তোলা
Albanisch grumbulloj, hedh pyetje, ngre kokën, stivoj
Marathi डोके वर उचलणे, ढिगारे करणे, ढीग करणे, प्रश्न उचलणे
Nepalesisch टाउको उचाल्नु, टाउको उठाउनु, थुपार्नु, प्रश्न उठाउन
Telugu కుప్పపరచు, గుట్టలు చేయు, తలెత్తడం, ప్రశ్నను పెట్టడం
Lettisch pacelt galvu, sakraut, uzdot jautājumu
Tamil குவிக்க, கேள்வி எழுப்புதல், தலை உயர்த்துதல், தலை தூக்குதல், மேடு போடுதல்
Estnisch kuhjama, küsimust esitada, pead kergitama, virnastama
Armenisch գլուխը բարձրացնել, դարսել, կուտակել, հարց բարձրացնել
Kurdisch kom kirin, pirsê xistin, serê xwe bilind kirin
Hebräischלהעלות שאלה، להרים את הראש، ערימה
Arabischطرح، تكوين كومة، رفع الرأس
Persischبالا آوردن سر، توده تشکیل دادن، طرح کردن
Urduسر اٹھانا، سوال اٹھانا، ڈھیر بنانا

aufwerfen in dict.cc


Übersetzungen 

Mitmachen


Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.



Anmelden

Alle Helden 

Bedeutungen

Bedeutungen und Synonyme von aufwerfen

  • (große) Haufen bilden, anhäufen, aufhäufen, auftürmen, stapeln
  • eine Frage zur Diskussion stellen, anschneiden, in den Raum stellen
  • [Tiere] den Kopf plötzlich heben
  • (Thema) anschneiden, aufbringen (Thema), ansprechen, aufs Tapet bringen, zur Diskussion stellen, ins Spiel bringen

aufwerfen in openthesaurus.de

Bedeutungen  Synonyme 

Präpositionen

Präpositionen für aufwerfen


  • jemand/etwas wirft sich gegen jemanden/etwas auf
  • jemand/etwas wirft sich zu etwas auf
  • jemand/etwas wirft sich zu jemandem/etwas auf

Verwendungen  Präpositionen 

Bildungsregeln

Detaillierte Regeln zur Konjugation

Wörterbücher

Alle Übersetzungswörterbücher

Verb aufwerfen konjugieren

Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts aufwerfen


Die auf·werfen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs auf·werfen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... aufwirft - ... aufwarf - ... aufgeworfen hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary aufwerfen und unter aufwerfen im Duden.

aufwerfen Konjugation

Präsens Präteritum Konjunktiv I Konjunktiv II Imperativ
ich ... aufwerf(e)... aufwarf... aufwerfe... aufwürfe-
du ... aufwirfst... aufwarfst... aufwerfest... aufwürfestwirf auf
er ... aufwirft... aufwarf... aufwerfe... aufwürfe-
wir ... aufwerfen... aufwarfen... aufwerfen... aufwürfenwerfen auf
ihr ... aufwerft... aufwarft... aufwerfet... aufwürfetwerft auf
sie ... aufwerfen... aufwarfen... aufwerfen... aufwürfenwerfen auf

Indikativ Aktiv

  • Präsens: ... ich aufwerf(e), ... du aufwirfst, ... er aufwirft, ... wir aufwerfen, ... ihr aufwerft, ... sie aufwerfen
  • Präteritum: ... ich aufwarf, ... du aufwarfst, ... er aufwarf, ... wir aufwarfen, ... ihr aufwarft, ... sie aufwarfen
  • Perfekt: ... ich aufgeworfen habe, ... du aufgeworfen hast, ... er aufgeworfen hat, ... wir aufgeworfen haben, ... ihr aufgeworfen habt, ... sie aufgeworfen haben
  • Plusquamperfekt: ... ich aufgeworfen hatte, ... du aufgeworfen hattest, ... er aufgeworfen hatte, ... wir aufgeworfen hatten, ... ihr aufgeworfen hattet, ... sie aufgeworfen hatten
  • Futur I: ... ich aufwerfen werde, ... du aufwerfen wirst, ... er aufwerfen wird, ... wir aufwerfen werden, ... ihr aufwerfen werdet, ... sie aufwerfen werden
  • Futur II: ... ich aufgeworfen haben werde, ... du aufgeworfen haben wirst, ... er aufgeworfen haben wird, ... wir aufgeworfen haben werden, ... ihr aufgeworfen haben werdet, ... sie aufgeworfen haben werden

Konjunktiv Aktiv

  • Präsens: ... ich aufwerfe, ... du aufwerfest, ... er aufwerfe, ... wir aufwerfen, ... ihr aufwerfet, ... sie aufwerfen
  • Präteritum: ... ich aufwürfe, ... du aufwürfest, ... er aufwürfe, ... wir aufwürfen, ... ihr aufwürfet, ... sie aufwürfen
  • Perfekt: ... ich aufgeworfen habe, ... du aufgeworfen habest, ... er aufgeworfen habe, ... wir aufgeworfen haben, ... ihr aufgeworfen habet, ... sie aufgeworfen haben
  • Plusquamperfekt: ... ich aufgeworfen hätte, ... du aufgeworfen hättest, ... er aufgeworfen hätte, ... wir aufgeworfen hätten, ... ihr aufgeworfen hättet, ... sie aufgeworfen hätten
  • Futur I: ... ich aufwerfen werde, ... du aufwerfen werdest, ... er aufwerfen werde, ... wir aufwerfen werden, ... ihr aufwerfen werdet, ... sie aufwerfen werden
  • Futur II: ... ich aufgeworfen haben werde, ... du aufgeworfen haben werdest, ... er aufgeworfen haben werde, ... wir aufgeworfen haben werden, ... ihr aufgeworfen haben werdet, ... sie aufgeworfen haben werden

Konjunktiv II (würde) Aktiv

  • Präteritum: ... ich aufwerfen würde, ... du aufwerfen würdest, ... er aufwerfen würde, ... wir aufwerfen würden, ... ihr aufwerfen würdet, ... sie aufwerfen würden
  • Plusquamperfekt: ... ich aufgeworfen haben würde, ... du aufgeworfen haben würdest, ... er aufgeworfen haben würde, ... wir aufgeworfen haben würden, ... ihr aufgeworfen haben würdet, ... sie aufgeworfen haben würden

Imperativ Aktiv

  • Präsens: wirf (du) auf, werfen wir auf, werft (ihr) auf, werfen Sie auf

Infinitiv/Partizip Aktiv

  • Infinitiv I: aufwerfen, aufzuwerfen
  • Infinitiv II: aufgeworfen haben, aufgeworfen zu haben
  • Partizip I: aufwerfend
  • Partizip II: aufgeworfen

Kommentare



Anmelden

* Die Definitionen stammen zum Teil aus dem Wiktionary (de.wiktionary.org) und wurden mitunter nachträglich geändert. Sie sind unter der Lizenz CC-BY-SA 3.0 (creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0) frei verfügbar. Die Urheber können über folgende Links nachgeschlagen werden: 30498, 30498, 30498

* Die Synonyme stammen zum Teil aus dem OpenThesaurus-Eintrag (openthesaurus.de) und wurden mitunter nachträglich geändert. Sie sind unter der Lizenz CC-BY-SA 4.0 (creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0) frei verfügbar: aufwerfen

* Die Sätze aus dem Wiktionary (de.wiktionary.org) sind unter der Lizenz CC BY-SA 3.0 (creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.de) frei verfügbar. Sie wurden teilweise nachträglich geändert. Die Urheber der Sätze können jeweils über die folgenden Links nachgeschlagen werden: 30498, 30498, 754945

* Die Sätze von Tatoeba (tatoeba.org) sind unter der Lizenz CC BY 2.0 FR (creativecommons.org/licenses/by/2.0/fr/) frei verfügbar. Sie wurden teilweise nachträglich geändert. Die Urheber der Sätze können jeweils über folgende Links nachgeschlagen: 903941, 1972429, 4114292

Unsere Webseite als App.
Bequem für unterwegs.
★★★★★ 4.9