Konjugation des Verbs beangaben 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs beangaben erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... beangabt, ... beangabte und ... beangabt hat. Als Hilfsverb von beangaben wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe bean- von beangaben ist untrennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb beangaben zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für beangaben. Man kann nicht nur beangaben konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von beangaben
Präsens
| ... | ich | beangab(e)⁵ |
| ... | du | beangabst |
| ... | er | beangabt |
| ... | wir | beangaben |
| ... | ihr | beangabt |
| ... | sie | beangaben |
Präteritum
| ... | ich | beangabte |
| ... | du | beangabtest |
| ... | er | beangabte |
| ... | wir | beangabten |
| ... | ihr | beangabtet |
| ... | sie | beangabten |
Konjunktiv I
| ... | ich | beangabe |
| ... | du | beangabest |
| ... | er | beangabe |
| ... | wir | beangaben |
| ... | ihr | beangabet |
| ... | sie | beangaben |
Konjunktiv II
| ... | ich | beangabte |
| ... | du | beangabtest |
| ... | er | beangabte |
| ... | wir | beangabten |
| ... | ihr | beangabtet |
| ... | sie | beangabten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb beangaben konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | beangab(e)⁵ |
| ... | du | beangabst |
| ... | er | beangabt |
| ... | wir | beangaben |
| ... | ihr | beangabt |
| ... | sie | beangaben |
Präteritum
| ... | ich | beangabte |
| ... | du | beangabtest |
| ... | er | beangabte |
| ... | wir | beangabten |
| ... | ihr | beangabtet |
| ... | sie | beangabten |
Perfekt
| ... | ich | beangabt | habe |
| ... | du | beangabt | hast |
| ... | er | beangabt | hat |
| ... | wir | beangabt | haben |
| ... | ihr | beangabt | habt |
| ... | sie | beangabt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | beangabt | hatte |
| ... | du | beangabt | hattest |
| ... | er | beangabt | hatte |
| ... | wir | beangabt | hatten |
| ... | ihr | beangabt | hattet |
| ... | sie | beangabt | hatten |
Futur I
| ... | ich | beangaben | werde |
| ... | du | beangaben | wirst |
| ... | er | beangaben | wird |
| ... | wir | beangaben | werden |
| ... | ihr | beangaben | werdet |
| ... | sie | beangaben | werden |
Futur II
| ... | ich | beangabt | haben | werde |
| ... | du | beangabt | haben | wirst |
| ... | er | beangabt | haben | wird |
| ... | wir | beangabt | haben | werden |
| ... | ihr | beangabt | haben | werdet |
| ... | sie | beangabt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb beangaben
Konjunktiv I
| ... | ich | beangabe |
| ... | du | beangabest |
| ... | er | beangabe |
| ... | wir | beangaben |
| ... | ihr | beangabet |
| ... | sie | beangaben |
Konjunktiv II
| ... | ich | beangabte |
| ... | du | beangabtest |
| ... | er | beangabte |
| ... | wir | beangabten |
| ... | ihr | beangabtet |
| ... | sie | beangabten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | beangabt | habe |
| ... | du | beangabt | habest |
| ... | er | beangabt | habe |
| ... | wir | beangabt | haben |
| ... | ihr | beangabt | habet |
| ... | sie | beangabt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | beangabt | hätte |
| ... | du | beangabt | hättest |
| ... | er | beangabt | hätte |
| ... | wir | beangabt | hätten |
| ... | ihr | beangabt | hättet |
| ... | sie | beangabt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb beangaben
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für beangaben
Übersetzungen
Übersetzungen von beangaben
-
beangaben
installment, pay
первый взнос
pago inicial, primer pago
acompte, versement
ilk taksit, peşinat
entrada, pagamento inicial
acconto
plata inițială
előleg
pierwsza rata, zaliczka
προκαταβολή
aanbetaling
první splátka, záloha
delbetalning
forudbetaling
頭金
pagament inicial
ennakkomaksu, osamaksu
forskuddsbetaling
lehenengo zatia ordaindu
prva rata
прва рата
prvi obrok
prvá splátka, záloha
prva rata
prva rata
перший платіж
плащане
аплата першай часткі
membayar cicilan pertama
trả khoản đầu tiên
birinchi to'lovni to'lamoq
पहली किश्त चुकाना
支付第一期款
ชำระงวดแรก
첫 할부금 내다
ilk ödənişi ödəmək
პირველი ნაწილი გადაიხადე
প্রথম কিস্তি দেওয়া
pagoj këstin e parë
पहिली किश्त भरणे
पहिलो किस्ता तिर्नु
మొదటి విడి మొత్తాన్ని చెల్లించు
samaksāt pirmo iemaksu
முதல் கட்டணம் செலுத்து
esimese osamaksu maksma
առաջին վճար կատարել
yekemîn parêz kirin
תשלום ראשון
دفعة أولى
پرداخت اولیه
پہلا قسط
beangaben in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von beangaben- [Fachsprache] den ersten Teilbetrag eines Kaufpreises zahlen, anzahlen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von beangaben
≡ begaben
≡ beantragen
≡ beanständen
≡ vergaben
≡ beanstanden
≡ beanspruchen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb beangaben konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts beangaben
Die beangaben Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs beangaben ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... beangabt - ... beangabte - ... beangabt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary beangaben und unter beangaben im Duden.
beangaben Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... beangab(e) | ... beangabte | ... beangabe | ... beangabte | - |
| du | ... beangabst | ... beangabtest | ... beangabest | ... beangabtest | beangab(e) |
| er | ... beangabt | ... beangabte | ... beangabe | ... beangabte | - |
| wir | ... beangaben | ... beangabten | ... beangaben | ... beangabten | beangaben |
| ihr | ... beangabt | ... beangabtet | ... beangabet | ... beangabtet | beangabt |
| sie | ... beangaben | ... beangabten | ... beangaben | ... beangabten | beangaben |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich beangab(e), ... du beangabst, ... er beangabt, ... wir beangaben, ... ihr beangabt, ... sie beangaben
- Präteritum: ... ich beangabte, ... du beangabtest, ... er beangabte, ... wir beangabten, ... ihr beangabtet, ... sie beangabten
- Perfekt: ... ich beangabt habe, ... du beangabt hast, ... er beangabt hat, ... wir beangabt haben, ... ihr beangabt habt, ... sie beangabt haben
- Plusquamperfekt: ... ich beangabt hatte, ... du beangabt hattest, ... er beangabt hatte, ... wir beangabt hatten, ... ihr beangabt hattet, ... sie beangabt hatten
- Futur I: ... ich beangaben werde, ... du beangaben wirst, ... er beangaben wird, ... wir beangaben werden, ... ihr beangaben werdet, ... sie beangaben werden
- Futur II: ... ich beangabt haben werde, ... du beangabt haben wirst, ... er beangabt haben wird, ... wir beangabt haben werden, ... ihr beangabt haben werdet, ... sie beangabt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich beangabe, ... du beangabest, ... er beangabe, ... wir beangaben, ... ihr beangabet, ... sie beangaben
- Präteritum: ... ich beangabte, ... du beangabtest, ... er beangabte, ... wir beangabten, ... ihr beangabtet, ... sie beangabten
- Perfekt: ... ich beangabt habe, ... du beangabt habest, ... er beangabt habe, ... wir beangabt haben, ... ihr beangabt habet, ... sie beangabt haben
- Plusquamperfekt: ... ich beangabt hätte, ... du beangabt hättest, ... er beangabt hätte, ... wir beangabt hätten, ... ihr beangabt hättet, ... sie beangabt hätten
- Futur I: ... ich beangaben werde, ... du beangaben werdest, ... er beangaben werde, ... wir beangaben werden, ... ihr beangaben werdet, ... sie beangaben werden
- Futur II: ... ich beangabt haben werde, ... du beangabt haben werdest, ... er beangabt haben werde, ... wir beangabt haben werden, ... ihr beangabt haben werdet, ... sie beangabt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich beangaben würde, ... du beangaben würdest, ... er beangaben würde, ... wir beangaben würden, ... ihr beangaben würdet, ... sie beangaben würden
- Plusquamperfekt: ... ich beangabt haben würde, ... du beangabt haben würdest, ... er beangabt haben würde, ... wir beangabt haben würden, ... ihr beangabt haben würdet, ... sie beangabt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: beangab(e) (du), beangaben wir, beangabt (ihr), beangaben Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: beangaben, zu beangaben
- Infinitiv II: beangabt haben, beangabt zu haben
- Partizip I: beangabend
- Partizip II: beangabt