Konjugation des Verbs hinauskönnen 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs hinauskönnen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind ... hinauskann, ... hinauskonnte und ... hinausgekonnt hat. Als Hilfsverb von hinauskönnen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe hinaus- von hinauskönnen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb hinauskönnen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für hinauskönnen. Man kann nicht nur hinauskönnen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · unregelmäßig · haben · trennbar
... hinauskann · ... hinauskonnte · ... hinausgekonnt hat
Wechsel des Stammvokals ö - o - o
be able to go out, be able to leave, exceed, overcome, surpass
/hɪˈnaʊ̯sˌkœnən/ · /kan hɪˈnaʊ̯s/ · /ˈkɔntə hɪˈnaʊ̯s/ · /ˈkœntə hɪˈnaʊ̯s/ · /hɪˈnaʊ̯sɡəˈkɔnt/
in der Lage dazu sein, sich aus dem Inneren von etwas (ins Freie) zu bewegen, dieses verlassen zu können; dazu fähig sein, ein bestimmtes Maß/Stadium, einen bestimmten Grad von etwas zu überschreiten, sich darüber hinwegzusetzen; herauskönnen, hinausgelangen, rauskönnen, hinauskommen
» Es ist keine richtige Straße, aber die Menschen können
nun wieder hinaus
. It is not a proper street, but people can now go out again.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von hinauskönnen
Präsens
| ... | ich | hinauskann |
| ... | du | hinauskannst |
| ... | er | hinauskann |
| ... | wir | hinauskönnen |
| ... | ihr | hinauskönnt |
| ... | sie | hinauskönnen |
Präteritum
| ... | ich | hinauskonnte |
| ... | du | hinauskonntest |
| ... | er | hinauskonnte |
| ... | wir | hinauskonnten |
| ... | ihr | hinauskonntet |
| ... | sie | hinauskonnten |
Konjunktiv I
| ... | ich | hinauskönne |
| ... | du | hinauskönnest |
| ... | er | hinauskönne |
| ... | wir | hinauskönnen |
| ... | ihr | hinauskönnet |
| ... | sie | hinauskönnen |
Konjunktiv II
| ... | ich | hinauskönnte |
| ... | du | hinauskönntest |
| ... | er | hinauskönnte |
| ... | wir | hinauskönnten |
| ... | ihr | hinauskönntet |
| ... | sie | hinauskönnten |
Indikativ
Das Verb hinauskönnen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | hinauskann |
| ... | du | hinauskannst |
| ... | er | hinauskann |
| ... | wir | hinauskönnen |
| ... | ihr | hinauskönnt |
| ... | sie | hinauskönnen |
Präteritum
| ... | ich | hinauskonnte |
| ... | du | hinauskonntest |
| ... | er | hinauskonnte |
| ... | wir | hinauskonnten |
| ... | ihr | hinauskonntet |
| ... | sie | hinauskonnten |
Perfekt
| ... | ich | hinausgekonnt | habe |
| ... | du | hinausgekonnt | hast |
| ... | er | hinausgekonnt | hat |
| ... | wir | hinausgekonnt | haben |
| ... | ihr | hinausgekonnt | habt |
| ... | sie | hinausgekonnt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | hinausgekonnt | hatte |
| ... | du | hinausgekonnt | hattest |
| ... | er | hinausgekonnt | hatte |
| ... | wir | hinausgekonnt | hatten |
| ... | ihr | hinausgekonnt | hattet |
| ... | sie | hinausgekonnt | hatten |
Futur I
| ... | ich | hinauskönnen | werde |
| ... | du | hinauskönnen | wirst |
| ... | er | hinauskönnen | wird |
| ... | wir | hinauskönnen | werden |
| ... | ihr | hinauskönnen | werdet |
| ... | sie | hinauskönnen | werden |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb hinauskönnen
Konjunktiv I
| ... | ich | hinauskönne |
| ... | du | hinauskönnest |
| ... | er | hinauskönne |
| ... | wir | hinauskönnen |
| ... | ihr | hinauskönnet |
| ... | sie | hinauskönnen |
Konjunktiv II
| ... | ich | hinauskönnte |
| ... | du | hinauskönntest |
| ... | er | hinauskönnte |
| ... | wir | hinauskönnten |
| ... | ihr | hinauskönntet |
| ... | sie | hinauskönnten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | hinausgekonnt | habe |
| ... | du | hinausgekonnt | habest |
| ... | er | hinausgekonnt | habe |
| ... | wir | hinausgekonnt | haben |
| ... | ihr | hinausgekonnt | habet |
| ... | sie | hinausgekonnt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | hinausgekonnt | hätte |
| ... | du | hinausgekonnt | hättest |
| ... | er | hinausgekonnt | hätte |
| ... | wir | hinausgekonnt | hätten |
| ... | ihr | hinausgekonnt | hättet |
| ... | sie | hinausgekonnt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb hinauskönnen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für hinauskönnen
Beispiele
Beispielsätze für hinauskönnen
-
Es ist keine richtige Straße, aber die Menschen
können
nun wiederhinaus
.
It is not a proper street, but people can now go out again.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von hinauskönnen
-
hinauskönnen
be able to go out, be able to leave, exceed, overcome, surpass
выходить, превышать
poder salir, salir, superar, trascender
dépasser, pouvoir sortir, s'échapper, sortir, surmonter
aşmak, dışarı çıkabilmek, üstesinden gelmek
poder sair, sair, superar, transcender
andare fuori, oltrepassare, poter uscire, superare, uscire
depăși, ieși, părăsi, trece peste
kijutni, túllépni
opuszczać, przekraczać, wychodzić, wyjść
έξοδος, αποχώρηση, ξεπερνώ
buiten kunnen, naar buiten kunnen, overstijgen
moci opustit, moci vyjít ven, překonat, přesáhnout
kunna gå ut, kunna lämna, överskrida, övervinna
kunne komme ud, overgå, overskride
外に出ることができる, 超える, 越える
sobrepassar, sortir, superar
pystyä poistumaan, ylittää, ylittää raja
komme ut, overskride, overvinne
gainditzeko, kanpora irten
izlaziti, nadmašiti, prevazići
излезе, надминување, превземање
iti ven, iziti ven, premagovati, presegati
prekonať, presiahnuť, vyjsť von
izlaziti, prevazići
izaći, nadmašiti, preći
вибиратися, виходити, перевершити, подолати
излизам, превишавам
выходзіць, пераадольваць
bisa keluar, bisa melampaui batas
có thể ra ngoài, có thể vượt quá giới hạn
chegarani oshib o'ta olish, tashqariga chiqish qobiliyatiga ega bo'lish
सीमा पार कर पाना
可以出门, 能够超越界限
สามารถออกไปด้านนอก, สามารถเกินขอบเขต
밖으로 나갈 수 있다, 한계를 넘을 수 있다
sərhədi aşa bilir, xaricə çıxmağa qadir olmaq
გარეთ წასვლა შეუძლია
বাহিরে যেতে পারা, সীমা ছাড়তে পারে
mund të dalësh jashtë, tejkaloj kufirin
बाहेर जाऊ शकणे, मर्यादा ओलांडू शकणे
बाहिर जान सक्नुहुन्छ, सीमा पार गर्न सक्छ
పరిమితిని అధిగమించగలదు, బయటకి వెళ్లగలదు
robežu pārsniegt var, var iziet ārā
வரம்பை கடக்க முடியும், வெளியே செல்ல முடியும்
piiri ületada võime, välja minna saab
դրս գալ կարող լինել, սահմանը գերազանցել կարող լինել
derketin dikarin, sînora derbas dikare
לצאת، לצאת החוצה
الخروج، تجاوز، تخطى
خارج شدن، عبور کردن، فراتر رفتن
باہر نکلنا، نکلنا، چھوڑنا
hinauskönnen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von hinauskönnen- in der Lage dazu sein, sich aus dem Inneren von etwas (ins Freie) zu bewegen, dieses verlassen zu können, herauskönnen, rauskönnen
- dazu fähig sein, ein bestimmtes Maß/Stadium, einen bestimmten Grad von etwas zu überschreiten, sich darüber hinwegzusetzen, hinausgelangen, hinauskommen
- hinausgehen können
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von hinauskönnen
≡ hinausfinden
≡ nachkönnen
≡ hinausdenken
≡ hinausbitten
≡ fortkönnen
≡ herkönnen
≡ hinausschleppen
≡ durchkönnen
≡ hinauskriechen
≡ hinauslaufen
≡ hinausschmuggeln
≡ ankönnen
≡ umhinkönnen
≡ hinkönnen
≡ hinauslassen
≡ hinausschieben
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb hinauskönnen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts hinauskönnen
Die hinaus·können Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs hinaus·können ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... hinauskann - ... hinauskonnte - ... hinausgekonnt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary hinauskönnen und unter hinauskönnen im Duden.
hinauskönnen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... hinauskann | ... hinauskonnte | ... hinauskönne | ... hinauskönnte | - |
| du | ... hinauskannst | ... hinauskonntest | ... hinauskönnest | ... hinauskönntest | - |
| er | ... hinauskann | ... hinauskonnte | ... hinauskönne | ... hinauskönnte | - |
| wir | ... hinauskönnen | ... hinauskonnten | ... hinauskönnen | ... hinauskönnten | - |
| ihr | ... hinauskönnt | ... hinauskonntet | ... hinauskönnet | ... hinauskönntet | - |
| sie | ... hinauskönnen | ... hinauskonnten | ... hinauskönnen | ... hinauskönnten | - |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich hinauskann, ... du hinauskannst, ... er hinauskann, ... wir hinauskönnen, ... ihr hinauskönnt, ... sie hinauskönnen
- Präteritum: ... ich hinauskonnte, ... du hinauskonntest, ... er hinauskonnte, ... wir hinauskonnten, ... ihr hinauskonntet, ... sie hinauskonnten
- Perfekt: ... ich hinausgekonnt habe, ... du hinausgekonnt hast, ... er hinausgekonnt hat, ... wir hinausgekonnt haben, ... ihr hinausgekonnt habt, ... sie hinausgekonnt haben
- Plusquamperfekt: ... ich hinausgekonnt hatte, ... du hinausgekonnt hattest, ... er hinausgekonnt hatte, ... wir hinausgekonnt hatten, ... ihr hinausgekonnt hattet, ... sie hinausgekonnt hatten
- Futur I: ... ich hinauskönnen werde, ... du hinauskönnen wirst, ... er hinauskönnen wird, ... wir hinauskönnen werden, ... ihr hinauskönnen werdet, ... sie hinauskönnen werden
- Futur II: ... ich hinausgekonnt haben werde, ... du hinausgekonnt haben wirst, ... er hinausgekonnt haben wird, ... wir hinausgekonnt haben werden, ... ihr hinausgekonnt haben werdet, ... sie hinausgekonnt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich hinauskönne, ... du hinauskönnest, ... er hinauskönne, ... wir hinauskönnen, ... ihr hinauskönnet, ... sie hinauskönnen
- Präteritum: ... ich hinauskönnte, ... du hinauskönntest, ... er hinauskönnte, ... wir hinauskönnten, ... ihr hinauskönntet, ... sie hinauskönnten
- Perfekt: ... ich hinausgekonnt habe, ... du hinausgekonnt habest, ... er hinausgekonnt habe, ... wir hinausgekonnt haben, ... ihr hinausgekonnt habet, ... sie hinausgekonnt haben
- Plusquamperfekt: ... ich hinausgekonnt hätte, ... du hinausgekonnt hättest, ... er hinausgekonnt hätte, ... wir hinausgekonnt hätten, ... ihr hinausgekonnt hättet, ... sie hinausgekonnt hätten
- Futur I: ... ich hinauskönnen werde, ... du hinauskönnen werdest, ... er hinauskönnen werde, ... wir hinauskönnen werden, ... ihr hinauskönnen werdet, ... sie hinauskönnen werden
- Futur II: ... ich hinausgekonnt haben werde, ... du hinausgekonnt haben werdest, ... er hinausgekonnt haben werde, ... wir hinausgekonnt haben werden, ... ihr hinausgekonnt haben werdet, ... sie hinausgekonnt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich hinauskönnen würde, ... du hinauskönnen würdest, ... er hinauskönnen würde, ... wir hinauskönnen würden, ... ihr hinauskönnen würdet, ... sie hinauskönnen würden
- Plusquamperfekt: ... ich hinausgekonnt haben würde, ... du hinausgekonnt haben würdest, ... er hinausgekonnt haben würde, ... wir hinausgekonnt haben würden, ... ihr hinausgekonnt haben würdet, ... sie hinausgekonnt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: hinauskönnen, hinauszukönnen
- Infinitiv II: hinausgekonnt haben, hinausgekonnt zu haben
- Partizip I: hinauskönnend
- Partizip II: hinausgekonnt