Konjugation des Verbs hochkönnen 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs hochkönnen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind ... hochkann, ... hochkonnte und ... hochgekonnt hat. Als Hilfsverb von hochkönnen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe hoch- von hochkönnen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb hochkönnen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für hochkönnen. Man kann nicht nur hochkönnen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
unregelmäßig · haben · trennbar
... hochkann · ... hochkonnte · ... hochgekonnt hat
Wechsel des Stammvokals ö - o - o
rise, ascend, go up, stand up, upright
/hoːxˈkœnən/ · /kan hoːx/ · /ˈkɔn.tə hoːx/ · /ˈkœn.tə hoːx/ · /hoːxɡəˈkɔnt/
sich mit dem Oberkörper aufrichten können, sich in den Stand erheben können; sich an einen Ort begeben, der real oder übertragen höher liegt
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von hochkönnen
Präsens
| ... | ich | hochkann |
| ... | du | hochkannst |
| ... | er | hochkann |
| ... | wir | hochkönnen |
| ... | ihr | hochkönnt |
| ... | sie | hochkönnen |
Präteritum
| ... | ich | hochkonnte |
| ... | du | hochkonntest |
| ... | er | hochkonnte |
| ... | wir | hochkonnten |
| ... | ihr | hochkonntet |
| ... | sie | hochkonnten |
Konjunktiv I
| ... | ich | hochkönne |
| ... | du | hochkönnest |
| ... | er | hochkönne |
| ... | wir | hochkönnen |
| ... | ihr | hochkönnet |
| ... | sie | hochkönnen |
Konjunktiv II
| ... | ich | hochkönnte |
| ... | du | hochkönntest |
| ... | er | hochkönnte |
| ... | wir | hochkönnten |
| ... | ihr | hochkönntet |
| ... | sie | hochkönnten |
Indikativ
Das Verb hochkönnen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | hochkann |
| ... | du | hochkannst |
| ... | er | hochkann |
| ... | wir | hochkönnen |
| ... | ihr | hochkönnt |
| ... | sie | hochkönnen |
Präteritum
| ... | ich | hochkonnte |
| ... | du | hochkonntest |
| ... | er | hochkonnte |
| ... | wir | hochkonnten |
| ... | ihr | hochkonntet |
| ... | sie | hochkonnten |
Perfekt
| ... | ich | hochgekonnt | habe |
| ... | du | hochgekonnt | hast |
| ... | er | hochgekonnt | hat |
| ... | wir | hochgekonnt | haben |
| ... | ihr | hochgekonnt | habt |
| ... | sie | hochgekonnt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | hochgekonnt | hatte |
| ... | du | hochgekonnt | hattest |
| ... | er | hochgekonnt | hatte |
| ... | wir | hochgekonnt | hatten |
| ... | ihr | hochgekonnt | hattet |
| ... | sie | hochgekonnt | hatten |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb hochkönnen
Konjunktiv I
| ... | ich | hochkönne |
| ... | du | hochkönnest |
| ... | er | hochkönne |
| ... | wir | hochkönnen |
| ... | ihr | hochkönnet |
| ... | sie | hochkönnen |
Konjunktiv II
| ... | ich | hochkönnte |
| ... | du | hochkönntest |
| ... | er | hochkönnte |
| ... | wir | hochkönnten |
| ... | ihr | hochkönntet |
| ... | sie | hochkönnten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | hochgekonnt | habe |
| ... | du | hochgekonnt | habest |
| ... | er | hochgekonnt | habe |
| ... | wir | hochgekonnt | haben |
| ... | ihr | hochgekonnt | habet |
| ... | sie | hochgekonnt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | hochgekonnt | hätte |
| ... | du | hochgekonnt | hättest |
| ... | er | hochgekonnt | hätte |
| ... | wir | hochgekonnt | hätten |
| ... | ihr | hochgekonnt | hättet |
| ... | sie | hochgekonnt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb hochkönnen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für hochkönnen
Übersetzungen
Übersetzungen von hochkönnen
-
hochkönnen
rise, ascend, go up, stand up, upright
подниматься, восходить, вставать
poder levantarse, ascender, elevarse, erguirse, levantarse, subir
pouvoir monter, pouvoir se lever, s'élever, monter, se lever, se redresser
ayağa kalkmak, dikey durmak, yükselebilmek, yükselmek, çıkmak
subir, ascender, elevar-se, erguer-se, levantar-se
alzarsi, andare in alto, elevare, salire, sollevarsi
putea urca, se ridica, urca
feljebb jutni, felmenni, felállni, fölmenni, fölállni
móc się podnieść, móc się wspiąć, podnieść się, wspinać się, wstać, wznieść się, wznosić się
ανεβαίνω, σηκώνομαι
omhoog kunnen, kunnen stijgen, oprichten, staan
vystoupat, moci vystoupat, postavit se, vyjít nahoru, vzpřímit se
gå upp, klättra, kunna stiga upp, reser sig, stå upp
komme op, rejse sig, stige op
上がる, 上昇する, 登る, 立ち上がる, 起き上がる
alçar-se, poder pujar, posar-se dret, pujar
kiivetä, nostaa ylös, nousua
gå opp, reise seg, reise seg opp, stige opp
altxatu, altxatzeko, igo, igo ahal
moći da se uzdigne, penjati se, uspraviti se, ustati, uzlaziti
високо, издигнување, може да се искачи, станување
dvigniti se, pokončno vstati, vzleteti, vzpenjati se
dostať sa vyššie, postaviť sa, vstať, vystúpiť, vyšplhať
penjati se, uspraviti se, ustati, uzlaziti, uzletjeti
penjati se, uspeti, uspraviti se, ustati, uzlaziti, uzletjeti
встати, забиратися, піднятися, підніматися
издигам се, изкачвам се, изправям се, ставам
падняцца, узняцца
bangun, berdiri, bisa naik, dapat naik, mendaki, naik
có thể leo lên, leo, lên, ngồi dậy, đứng dậy
ko‘tarila olish, ko‘tarilmoq, o‘rnidan turmoq, tepaga chiqa olish, tik turmoq, yuqoriga chiqmoq
उठकर बैठना, ऊपर उठ सकना, ऊपर जाना, खड़ा होना, चढ़ सकना, चढ़ना
上升, 上去, 坐起来, 站起来, 能上升, 能爬升
ขึ้นไป, ปีนขึ้นได้, ลุกขึ้นนั่ง, ลุกขึ้นยืน, สามารถขึ้นได้, ไต่ขึ้น
상승할 수 있다, 오르다, 올라가다, 올라갈 수 있다, 일어나 앉다, 일어나다
ayağa qalxmaq, dikəlmək, qalxa bilmək, qalxmaq, yuxarı qalxa bilmək, yüksəlmək
ასვლა, შეუძლია ასვლა, წამოდგომა, წამოჯდომა
আরোহণ করতে পারা, আরোহণ করা, উঠতে পারা, উঠে বসা, উপরে ওঠা, দাঁড়ানো
hip, mund të ngjitet, ngjitem, ngrihem
उठून बसणे, उभे राहणे, चढणे, चढू शकणे, वर जाऊ शकणे, वर जाणे
उक्लिनु, उठेर बस्नु, उभिनु, चढ्न सक्नु, माथि जान सक्नु, माथि जानु
ఎక్కగలగడం, ఎక్కు, నిలబడటం, పైకి వెళ్లు, లేవడం
iet augšup, kāpt augšup, piecelties, spēt pacelties, spēt uzkāpt
எழுந்திரு, ஏற முடிதல், ஏறு, நின்றுகொள், மேலே செல், மேலேற முடிதல்
tõusma, püsti tõusma, saama tõusta, suutma tõusta, üles minema
բարձրանալ, կարողանալ բարձրանալ, վեր կանգնել, վեր կենալ
jorê çûn, karîn li jor çûn, rabûn
לעלות، להתיישב، להתרומם
الارتفاع، الصعود، القيام، الوقوف
ایستادن، بالا رفتن، بلند شدن، صعود کردن
اوپر جانا، بلندی پر جانا، سیدھا ہونا، چڑھنا، کھڑے ہونا
hochkönnen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von hochkönnen- sich mit dem Oberkörper aufrichten können, sich in den Stand erheben können
- sich an einen Ort begeben, der real oder übertragen höher liegt, aufsteigen können
- hochkommen können
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von hochkönnen
≡ hochrutschen
≡ hinkönnen
≡ durchkönnen
≡ nachkönnen
≡ rankönnen
≡ reinkönnen
≡ heimkönnen
≡ hochfliegen
≡ hochschleppen
≡ herkönnen
≡ ankönnen
≡ abkönnen
≡ hochschreiben
≡ hochpumpen
≡ hochputschen
≡ hochschwingen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb hochkönnen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts hochkönnen
Die hoch·können Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs hoch·können ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... hochkann - ... hochkonnte - ... hochgekonnt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary hochkönnen und unter hochkönnen im Duden.
hochkönnen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... hochkann | ... hochkonnte | ... hochkönne | ... hochkönnte | - |
| du | ... hochkannst | ... hochkonntest | ... hochkönnest | ... hochkönntest | - |
| er | ... hochkann | ... hochkonnte | ... hochkönne | ... hochkönnte | - |
| wir | ... hochkönnen | ... hochkonnten | ... hochkönnen | ... hochkönnten | - |
| ihr | ... hochkönnt | ... hochkonntet | ... hochkönnet | ... hochkönntet | - |
| sie | ... hochkönnen | ... hochkonnten | ... hochkönnen | ... hochkönnten | - |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich hochkann, ... du hochkannst, ... er hochkann, ... wir hochkönnen, ... ihr hochkönnt, ... sie hochkönnen
- Präteritum: ... ich hochkonnte, ... du hochkonntest, ... er hochkonnte, ... wir hochkonnten, ... ihr hochkonntet, ... sie hochkonnten
- Perfekt: ... ich hochgekonnt habe, ... du hochgekonnt hast, ... er hochgekonnt hat, ... wir hochgekonnt haben, ... ihr hochgekonnt habt, ... sie hochgekonnt haben
- Plusquamperfekt: ... ich hochgekonnt hatte, ... du hochgekonnt hattest, ... er hochgekonnt hatte, ... wir hochgekonnt hatten, ... ihr hochgekonnt hattet, ... sie hochgekonnt hatten
- Futur I: ... ich hochkönnen werde, ... du hochkönnen wirst, ... er hochkönnen wird, ... wir hochkönnen werden, ... ihr hochkönnen werdet, ... sie hochkönnen werden
- Futur II: ... ich hochgekonnt haben werde, ... du hochgekonnt haben wirst, ... er hochgekonnt haben wird, ... wir hochgekonnt haben werden, ... ihr hochgekonnt haben werdet, ... sie hochgekonnt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich hochkönne, ... du hochkönnest, ... er hochkönne, ... wir hochkönnen, ... ihr hochkönnet, ... sie hochkönnen
- Präteritum: ... ich hochkönnte, ... du hochkönntest, ... er hochkönnte, ... wir hochkönnten, ... ihr hochkönntet, ... sie hochkönnten
- Perfekt: ... ich hochgekonnt habe, ... du hochgekonnt habest, ... er hochgekonnt habe, ... wir hochgekonnt haben, ... ihr hochgekonnt habet, ... sie hochgekonnt haben
- Plusquamperfekt: ... ich hochgekonnt hätte, ... du hochgekonnt hättest, ... er hochgekonnt hätte, ... wir hochgekonnt hätten, ... ihr hochgekonnt hättet, ... sie hochgekonnt hätten
- Futur I: ... ich hochkönnen werde, ... du hochkönnen werdest, ... er hochkönnen werde, ... wir hochkönnen werden, ... ihr hochkönnen werdet, ... sie hochkönnen werden
- Futur II: ... ich hochgekonnt haben werde, ... du hochgekonnt haben werdest, ... er hochgekonnt haben werde, ... wir hochgekonnt haben werden, ... ihr hochgekonnt haben werdet, ... sie hochgekonnt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich hochkönnen würde, ... du hochkönnen würdest, ... er hochkönnen würde, ... wir hochkönnen würden, ... ihr hochkönnen würdet, ... sie hochkönnen würden
- Plusquamperfekt: ... ich hochgekonnt haben würde, ... du hochgekonnt haben würdest, ... er hochgekonnt haben würde, ... wir hochgekonnt haben würden, ... ihr hochgekonnt haben würdet, ... sie hochgekonnt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: hochkönnen, hochzukönnen
- Infinitiv II: hochgekonnt haben, hochgekonnt zu haben
- Partizip I: hochkönnend
- Partizip II: hochgekonnt