Konjugation des Verbs schwelen
Das Konjugieren des Verbs schwelen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „schwelen“ sind „schwelt“, „schwelte“ und „hat geschwelt“. Als Hilfsverb von schwelen wird "haben" verwendet. Das Verb „schwelen“ gehört zum Wortschatz auf C2-Niveau. Man kann nicht nur schwelen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb schwelen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für schwelen. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben
schwelt · schwelte · hat geschwelt
smolder, burn slowly, carbonize, exist quietly, linger, smother, smoulder
/ʃvɛlən/ · /ʃvɛlt/ · /ʃvɛltə/ · /ɡəʃvɛlt/
[…, Technik] langsam, ohne Flamme verbrennen; unsichtbar im Hintergrund/Untergrund vorhanden sein (und auf einen Ausbruch warten); brennen, schmoren, qualmen, schwären
(Akk.)
» Unter der Oberfläche, da brodelt es, lauert Angst, nagt Einsamkeit, zittert Verzweiflung, schwelt
Hass. Under the surface, it bubbles, fear lurks, loneliness gnaws, despair trembles, hatred simmers.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von schwelen
Indikativ
Das Verb schwelen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | geschwelt |
| du | hast | geschwelt |
| er | hat | geschwelt |
| wir | haben | geschwelt |
| ihr | habt | geschwelt |
| sie | haben | geschwelt |
Plusquam.
| ich | hatte | geschwelt |
| du | hattest | geschwelt |
| er | hatte | geschwelt |
| wir | hatten | geschwelt |
| ihr | hattet | geschwelt |
| sie | hatten | geschwelt |
Futur I
| ich | werde | schwelen |
| du | wirst | schwelen |
| er | wird | schwelen |
| wir | werden | schwelen |
| ihr | werdet | schwelen |
| sie | werden | schwelen |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb schwelen
Konj. Perfekt
| ich | habe | geschwelt |
| du | habest | geschwelt |
| er | habe | geschwelt |
| wir | haben | geschwelt |
| ihr | habet | geschwelt |
| sie | haben | geschwelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | geschwelt |
| du | hättest | geschwelt |
| er | hätte | geschwelt |
| wir | hätten | geschwelt |
| ihr | hättet | geschwelt |
| sie | hätten | geschwelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb schwelen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für schwelen
Beispiele
Beispielsätze für schwelen
-
Unter der Oberfläche, da brodelt es, lauert Angst, nagt Einsamkeit, zittert Verzweiflung,
schwelt
Hass.
Under the surface, it bubbles, fear lurks, loneliness gnaws, despair trembles, hatred simmers.
-
In einer Köhlerei beginnt das Holz im Meiler von der Mitte nach außen und von oben nach unten
zu
schwelen
.
In a charcoal kiln, the wood in the oven begins to smolder from the center outwards and from top to bottom.
-
Die Brände, die von Juli bis Ende Oktober
schwelten
, gelten als weltgrößtes Umweltdesaster im abgelaufenen Jahr.
The fires that raged from July to the end of October are considered the world's largest environmental disaster in the past year.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von schwelen
-
schwelen
smolder, burn slowly, carbonize, exist quietly, linger, smother, smoulder
тлеть, гореть без пламени, дремать, дымиться, куриться
ardiendo lentamente, humeante, latente, latir, quemarse, quemarse sin llama, surgir
bruler lentement, brûler lentement, couver, latent, smolder, sous-jacent
gizli kalmak, için için yanmak, kızışmak, sönmek, yanmak
permanecer, queimar, queimar lentamente, surgir
bruciare lentamente, bruciare senza fiamma, covare, smouldering
fi ascuns, fi latent, smolder
parázslik, hamvaszt, izzik, lappang, pislákol, éget
tlić, czaić się, tlić się
σιγοκαίω, υποβόσκω, παραμονεύω
broeien, smolderen, carboniseren, rokend, smeulen, zwelen
doutnat, zadoutnat, čadit, žhnout
glöda, lura, pyra, småbrinna
ulme, gløde, ose, sive, svide
じわじわ燃える, 潜伏する, 燻る, 隠れている
cremar lentament, latent, sota
kyteä, hehkua, pinnan alla
ulme, gløde, smuldre
itxaroten, kuxkuxatu, sutan egon
dimiti, polako sagorevati, sna, tihovanje
гори без пламен, потиснато, тлеење, чекање
tleniti, žariti
tlieť, čakať, žhnúť
dimiti, polako sagorijevati, sna, tihovanje
polako gorjeti, sanjati, tihovati
тліти, жевріти, палахкотіти, потайки, підпільно
тлея, горя, потайно
падпольная актыўнасць, падпольны, палаць, палаючы
membara, terpendam
cháy âm ỉ, âm ỉ
pishib yotmoq, tutib yonmoq
सुलगना
暗中酝酿, 潜滋暗长, 闷烧, 阴燃
คุกรุ่น
곪다, 은근히 타다, 잠복하다
közərmək
კვამლიანად იწვის, მოიწიფება, ჩუმად დუღვა
অন্তর্লীন থাকা, ধিকিধিকি জ্বলা, সুলগতে থাকা
digjem pa flakë, ziej
धुमसणे, सुप्त राहणे, सुलगणे
सुलगिनु, सुल्गिनु
దాగి ముదురడం, మందమందగా కాలడం, లోలోపల మండడం
gruzdēt
உள்ளுக்குள் கொதித்தல், கொதித்தல், மெல்ல எரிதல்
hõõguma, vinduma
դանդաղ այրվել, խմորվել
mêşîn, veşartî mayîn
לבעבע، לבעור
احتراق ببطء، احترق بدون لهب، تخمر، توهج
سوزاندن آرام، پنهان
آہستہ آہستہ جلنا، دھندلا ہونا، پس پردہ موجود ہونا
schwelen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von schwelen- langsam, ohne Flamme verbrennen, brennen, glimmen, glühen, schmoren
- unsichtbar im Hintergrund/Untergrund vorhanden sein (und auf einen Ausbruch warten), brennen, glimmen, glühen, schmoren, brodeln
- [Technik] schmoren, qualmen, schwären, glimmen, rußen, gären
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von schwelen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „schwelen“
Was sind die Stammformen von „schwelen“?
Die Stammformen von „schwelen“ sind „schwelt“, „schwelte“ und „hat geschwelt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „schwelen“ gebildet?
Als Hilfsverb von schwelen wird "haben" verwendet.
Ist „schwelen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs schwelen erfolgt regelmäßig.
Auf welchem Sprachniveau wird „schwelen“ verwendet?
Das Verb „schwelen“ gehört zum Wortschatz auf C2-Niveau.
Wie konjugiert man „schwelen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich schwele, du schwelst, er schwelt, wir schwelen, ihr schwelt, sie schwelen
Präteritum:
ich schwelte, du schweltest, er schwelte, wir schwelten, ihr schweltet, sie schwelten
Perfekt:
ich habe geschwelt, du hast geschwelt, er hat geschwelt, wir haben geschwelt, ihr habt geschwelt, sie haben geschwelt
Plusquamperfekt:
ich hatte geschwelt, du hattest geschwelt, er hatte geschwelt, wir hatten geschwelt, ihr hattet geschwelt, sie hatten geschwelt
Futur I:
ich werde schwelen, du wirst schwelen, er wird schwelen, wir werden schwelen, ihr werdet schwelen, sie werden schwelen
Futur II:
ich werde geschwelt haben, du wirst geschwelt haben, er wird geschwelt haben, wir werden geschwelt haben, ihr werdet geschwelt haben, sie werden geschwelt haben
Wie ist der Konjunktiv von „schwelen“?
Der Konjunktiv von „schwelen“ lautet:
Präsens:
ich schwele, du schwelst, er schwelt, wir schwelen, ihr schwelt, sie schwelen
Präteritum:
ich schwelte, du schweltest, er schwelte, wir schwelten, ihr schweltet, sie schwelten
Perfekt:
ich habe geschwelt, du hast geschwelt, er hat geschwelt, wir haben geschwelt, ihr habt geschwelt, sie haben geschwelt
Plusquamperfekt:
ich hatte geschwelt, du hattest geschwelt, er hatte geschwelt, wir hatten geschwelt, ihr hattet geschwelt, sie hatten geschwelt
Futur I:
ich werde schwelen, du wirst schwelen, er wird schwelen, wir werden schwelen, ihr werdet schwelen, sie werden schwelen
Futur II:
ich werde geschwelt haben, du wirst geschwelt haben, er wird geschwelt haben, wir werden geschwelt haben, ihr werdet geschwelt haben, sie werden geschwelt haben
Präsens:
ich schwele, du schwelest, er schwele, wir schwelen, ihr schwelet, sie schwelen
Präteritum:
ich schwelte, du schweltest, er schwelte, wir schwelten, ihr schweltet, sie schwelten
Perfekt:
ich habe geschwelt, du habest geschwelt, er habe geschwelt, wir haben geschwelt, ihr habet geschwelt, sie haben geschwelt
Plusquamperfekt:
ich hätte geschwelt, du hättest geschwelt, er hätte geschwelt, wir hätten geschwelt, ihr hättet geschwelt, sie hätten geschwelt
Futur I:
ich werde schwelen, du werdest schwelen, er werde schwelen, wir werden schwelen, ihr werdet schwelen, sie werden schwelen
Futur II:
ich werde geschwelt haben, du werdest geschwelt haben, er werde geschwelt haben, wir werden geschwelt haben, ihr werdet geschwelt haben, sie werden geschwelt haben
Wie ist der Imperativ von „schwelen“?
Der Imperativ von „schwelen“ ist:
Präsens:
schwele (du), schwelen wir, schwelt (ihr), schwelen Sie
Welche infiniten Formen hat „schwelen“?
Die infiniten Formen von „schwelen“ sind:
Präsens:
schwele (du), schwelen wir, schwelt (ihr), schwelen Sie
Infinitiv I:
schwelen, zu schwelen
Infinitiv II:
geschwelt haben, geschwelt zu haben
Partizip I:
schwelend
Partizip II:
geschwelt