Konjugation des Verbs stückeln
Das Konjugieren des Verbs stückeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind stückelt, stückelte und hat gestückelt. Als Hilfsverb von stückeln wird "haben" verwendet. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb stückeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für stückeln. Man kann nicht nur stückeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben
stückelt · stückelte · hat gestückelt
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
add a piece, assemble, divide, divide up, patch up, piece together, split, unitize
/ˈʃtʏkəln/ · /ˈʃtʏkəlt/ · /ˈʃtʏkəltə/ · /ɡəˈʃtʏkəltə/
ein Teil in mehrere kleinere Teile aufteilen; aus mehreren kleinen Teilen zusammensetzen (weil ein größeres/geeignetes Teil nicht zur Verfügung steht); aufteilen, kombinieren, segmentieren, portionieren
(Akk.)
» Die Möhren waschen, schälen und grob stückeln
. Wash, peel, and roughly chop the carrots.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von stückeln
Konjunktiv II
| ich | stückelte |
| du | stückeltest |
| er | stückelte |
| wir | stückelten |
| ihr | stückeltet |
| sie | stückelten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb stückeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | gestückelt |
| du | hast | gestückelt |
| er | hat | gestückelt |
| wir | haben | gestückelt |
| ihr | habt | gestückelt |
| sie | haben | gestückelt |
Plusquam.
| ich | hatte | gestückelt |
| du | hattest | gestückelt |
| er | hatte | gestückelt |
| wir | hatten | gestückelt |
| ihr | hattet | gestückelt |
| sie | hatten | gestückelt |
Futur I
| ich | werde | stückeln |
| du | wirst | stückeln |
| er | wird | stückeln |
| wir | werden | stückeln |
| ihr | werdet | stückeln |
| sie | werden | stückeln |
Futur II
| ich | werde | gestückelt | haben |
| du | wirst | gestückelt | haben |
| er | wird | gestückelt | haben |
| wir | werden | gestückelt | haben |
| ihr | werdet | gestückelt | haben |
| sie | werden | gestückelt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb stückeln
Konjunktiv II
| ich | stückelte |
| du | stückeltest |
| er | stückelte |
| wir | stückelten |
| ihr | stückeltet |
| sie | stückelten |
Konj. Perfekt
| ich | habe | gestückelt |
| du | habest | gestückelt |
| er | habe | gestückelt |
| wir | haben | gestückelt |
| ihr | habet | gestückelt |
| sie | haben | gestückelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | gestückelt |
| du | hättest | gestückelt |
| er | hätte | gestückelt |
| wir | hätten | gestückelt |
| ihr | hättet | gestückelt |
| sie | hätten | gestückelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb stückeln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für stückeln
Beispiele
Beispielsätze für stückeln
Übersetzungen
Übersetzungen von stückeln
-
stückeln
add a piece, assemble, divide, divide up, patch up, piece together, split, unitize
разделять, делить, делить на части
dividir, fraccionar, fragmentar, seccionar, trocear, tronzar
assembler, diviser, fractionner, fragmenter, monter
parçalamak, bölmek, parça parça yapmak
dividir, juntar, montar, partir, remendar
assemblare, comporre, frammentare, rappezzare, spezzettare, suddividere
asambla, compune, împărți
darabokra oszt, darabokra oszt szét, darabol, feloszt
dzielić, składać
κομμάτια, συγκεντρώνω, συνθέτω
in elkaar flansen, in stukken, met lapjes werken, opdelen, stukjes maken, verkleinen
dělit, skládat
stycka, dela, dela upp
dele, lappe, opdele, samle, udstykke
分割する, 小分けする
dividir, fragmentar
jakaa, osittaminen, paloitella, paloittaminen
dela, dele opp, stykkes
zatiak banatu, zatiak elkartzea
deliti, podeliti, sastavljati, spajati
делење, составување
deliti, sestaviti, združiti
rozdeľovať, skladať, členiť
dijeliti, sastaviti
dijeliti, komadati, razdijeliti, sastaviti
збирати, розділяти, складати
разделям, съединявам
раздзяляць, складаць
membagi-bagai, memotong menjadi potongan, merangkai potongan-potongan
chia nhỏ, chia thành miếng, ghép từ nhiều mảnh nhỏ
bo'lak-bo'lak qilish, bo'laklarga bo'lish, qismlardan yig'ish
टुकड़ा-टुकड़ा करना, टुकड़ों में बाँटना, टुकड़ों से जोड़ना
分割, 切成小块, 拼凑
ประกอบจากชิ้นส่วน, หั่นเป็นชิ้น, แบ่งเป็นชิ้นเล็กๆ
잘게 나누다, 조각내다, 조립하다
parça-parça etmək, parçalara ayırmaq, parçalardan toplamaq, parçalardan yığışdırmaq
ნაწილებიდან შეკრება, ნაჭრებად გაჭრა, ნაჭრებად დაყოფა
টুকরো করা, টুকরো টুকরো জোড়া করা, ভাগ করা
copëtuar, komponoj nga copat, ndarë në copëza
तुकडे करणे, तुकडे-तुकडे करणे, तुकड्यांपासून एकत्र करणे
टुक्रा-टुक्रामा मिलाएर बनाउने, टुक्र्याउनु, सानो टुक्रामा काट्नु
భాగాలు కలిపి నిర్మించు, ముక్కలుగా చేయడం, ముక్కలుగా విభజించడం
sadalīt, sadalīt gabalos, salikt no daļām, salikt no gabaliem
சிறு துண்டுகளாகப் பிரிக்க, சிறு துண்டுகளை சேர்த்து உருவாக்கு, துண்டு செய்ய
jaotama, kokku panema, tükeldama
բաժանել, կտոր-կտոր անել, մասերից կազմել
komkirin, parçe-parçe kirin, parçelandin
לחבר، לחלק، לקבץ
تقسيم، تجزئة
تقسیم کردن، تکهتکه کردن، قطعهقطعه کردن
حصے کرنا، ٹکڑے ٹکڑے کرنا، ٹکڑے کرنا
stückeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von stückeln- ein Teil in mehrere kleinere Teile aufteilen, aufteilen, portionieren, zerlegen
- aus mehreren kleinen Teilen zusammensetzen (weil ein größeres/geeignetes Teil nicht zur Verfügung steht), kombinieren, zusammensetzen
- segmentieren, teilen, zerteilen, (auf)splitten, zerlegen, aufteilen (auf)
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von stückeln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb stückeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts stückeln
Die stückeln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs stückeln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (stückelt - stückelte - hat gestückelt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary stückeln und unter stückeln im Duden.
stückeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | stück(e)l(e) | stückelte | stück(e)le | stückelte | - |
| du | stückelst | stückeltest | stückelst | stückeltest | stück(e)l(e) |
| er | stückelt | stückelte | stück(e)le | stückelte | - |
| wir | stückeln | stückelten | stückeln | stückelten | stückeln |
| ihr | stückelt | stückeltet | stückelt | stückeltet | stückelt |
| sie | stückeln | stückelten | stückeln | stückelten | stückeln |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich stück(e)l(e), du stückelst, er stückelt, wir stückeln, ihr stückelt, sie stückeln
- Präteritum: ich stückelte, du stückeltest, er stückelte, wir stückelten, ihr stückeltet, sie stückelten
- Perfekt: ich habe gestückelt, du hast gestückelt, er hat gestückelt, wir haben gestückelt, ihr habt gestückelt, sie haben gestückelt
- Plusquamperfekt: ich hatte gestückelt, du hattest gestückelt, er hatte gestückelt, wir hatten gestückelt, ihr hattet gestückelt, sie hatten gestückelt
- Futur I: ich werde stückeln, du wirst stückeln, er wird stückeln, wir werden stückeln, ihr werdet stückeln, sie werden stückeln
- Futur II: ich werde gestückelt haben, du wirst gestückelt haben, er wird gestückelt haben, wir werden gestückelt haben, ihr werdet gestückelt haben, sie werden gestückelt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich stück(e)le, du stückelst, er stück(e)le, wir stückeln, ihr stückelt, sie stückeln
- Präteritum: ich stückelte, du stückeltest, er stückelte, wir stückelten, ihr stückeltet, sie stückelten
- Perfekt: ich habe gestückelt, du habest gestückelt, er habe gestückelt, wir haben gestückelt, ihr habet gestückelt, sie haben gestückelt
- Plusquamperfekt: ich hätte gestückelt, du hättest gestückelt, er hätte gestückelt, wir hätten gestückelt, ihr hättet gestückelt, sie hätten gestückelt
- Futur I: ich werde stückeln, du werdest stückeln, er werde stückeln, wir werden stückeln, ihr werdet stückeln, sie werden stückeln
- Futur II: ich werde gestückelt haben, du werdest gestückelt haben, er werde gestückelt haben, wir werden gestückelt haben, ihr werdet gestückelt haben, sie werden gestückelt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde stückeln, du würdest stückeln, er würde stückeln, wir würden stückeln, ihr würdet stückeln, sie würden stückeln
- Plusquamperfekt: ich würde gestückelt haben, du würdest gestückelt haben, er würde gestückelt haben, wir würden gestückelt haben, ihr würdet gestückelt haben, sie würden gestückelt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: stück(e)l(e) (du), stückeln wir, stückelt (ihr), stückeln Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: stückeln, zu stückeln
- Infinitiv II: gestückelt haben, gestückelt zu haben
- Partizip I: stückelnd
- Partizip II: gestückelt