Konjugation des Verbs irregehen 〈Vorgangspassiv〉
Das Konjugieren des Verbs irregehen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind wird irregegangen, wurde irregegangen und ist irregegangen worden. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen e - i - a. Als Hilfsverb von irregehen wird "sein" verwendet. Die Vorsilbe irre- von irregehen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb irregehen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für irregehen. Man kann nicht nur irregehen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
unregelmäßig · sein · trennbar
wird irregegangen · wurde irregegangen · ist irregegangen worden
e-Tilgung nach Vokal Wechsel des Stammvokals e - i - a Konsonantenwechsel ng - ng - ng
go astray, be mistaken, get lost, lose one's way, stray
/ˈɪʁəɡeːən/ · /ɡeːt ˈɪʁə/ · /ɡɪŋ ˈɪʁə/ · /ˈɡɪŋə ˈɪʁə/ · /ˈɪʁəɡəˌɡaŋən/
sich verlaufen, vom richtigen Weg abkommen; sich täuschen
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von irregehen
Präsens
| ich | werde | irregegangen |
| du | wirst | irregegangen |
| er | wird | irregegangen |
| wir | werden | irregegangen |
| ihr | werdet | irregegangen |
| sie | werden | irregegangen |
Präteritum
| ich | wurde | irregegangen |
| du | wurdest | irregegangen |
| er | wurde | irregegangen |
| wir | wurden | irregegangen |
| ihr | wurdet | irregegangen |
| sie | wurden | irregegangen |
Konjunktiv I
| ich | werde | irregegangen |
| du | werdest | irregegangen |
| er | werde | irregegangen |
| wir | werden | irregegangen |
| ihr | werdet | irregegangen |
| sie | werden | irregegangen |
Konjunktiv II
| ich | würde | irregegangen |
| du | würdest | irregegangen |
| er | würde | irregegangen |
| wir | würden | irregegangen |
| ihr | würdet | irregegangen |
| sie | würden | irregegangen |
Indikativ
Das Verb irregehen konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | werde | irregegangen |
| du | wirst | irregegangen |
| er | wird | irregegangen |
| wir | werden | irregegangen |
| ihr | werdet | irregegangen |
| sie | werden | irregegangen |
Präteritum
| ich | wurde | irregegangen |
| du | wurdest | irregegangen |
| er | wurde | irregegangen |
| wir | wurden | irregegangen |
| ihr | wurdet | irregegangen |
| sie | wurden | irregegangen |
Perfekt
| ich | bin | irregegangen | worden |
| du | bist | irregegangen | worden |
| er | ist | irregegangen | worden |
| wir | sind | irregegangen | worden |
| ihr | seid | irregegangen | worden |
| sie | sind | irregegangen | worden |
Plusquam.
| ich | war | irregegangen | worden |
| du | warst | irregegangen | worden |
| er | war | irregegangen | worden |
| wir | waren | irregegangen | worden |
| ihr | wart | irregegangen | worden |
| sie | waren | irregegangen | worden |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb irregehen
Konjunktiv I
| ich | werde | irregegangen |
| du | werdest | irregegangen |
| er | werde | irregegangen |
| wir | werden | irregegangen |
| ihr | werdet | irregegangen |
| sie | werden | irregegangen |
Konjunktiv II
| ich | würde | irregegangen |
| du | würdest | irregegangen |
| er | würde | irregegangen |
| wir | würden | irregegangen |
| ihr | würdet | irregegangen |
| sie | würden | irregegangen |
Konj. Perfekt
| ich | sei | irregegangen | worden |
| du | seiest | irregegangen | worden |
| er | sei | irregegangen | worden |
| wir | seien | irregegangen | worden |
| ihr | seiet | irregegangen | worden |
| sie | seien | irregegangen | worden |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | irregegangen | worden |
| du | wärest | irregegangen | worden |
| er | wäre | irregegangen | worden |
| wir | wären | irregegangen | worden |
| ihr | wäret | irregegangen | worden |
| sie | wären | irregegangen | worden |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb irregehen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für irregehen
Übersetzungen
Übersetzungen von irregehen
-
irregehen
go astray, be mistaken, get lost, lose one's way, stray
заблудиться, блуждать, заблуждаться, ошибаться, ошибиться, сбиться с пути
desviarse, equivocarse, ir equivocado, perderse
s'égarer, se fourvoyer, se perdre
kaybolmak, yoldan çıkmak
desviar-se, enganar-se, errar o caminho, perder-se
perdersi, deviare, sbagliarsi, smarrirsi
devia, se rătăci
eltévedni, rossz útra térni
zgubić się, błądzić, gubić się, mylić się, pomylić się
παρεκκλίνω, χαθεί
afdwalen, verdwalen
bloudit, ztratit se
avvika, gå vilse
gå forkert, tage fejl, vildfare
迷う, 道に迷う
desviar-se, perdre's
eksyä, harhautua
gå seg vill, miste veien
bide okerra hartu, galdu
skrenuti s puta, zalutati
загуби се, скрши пат
zaiti, zgrešiti pot
stratiť sa, zablúdiť
skrenuti s puta, zalutati
skrenuti s puta, zalutati
заблукати, збитися з шляху
заблуждавам се, изпускам пътя
заблудзіцца, заблукаць
tersesat
lạc đường
yo'ldan chiqib ketmoq
भटक जाना
走错路, 迷路
ผิดทาง, หลงทาง
길을 잃다
yoldan çıxmaq
იკარგება
পথ হারানো
humbas rrugën
रस्ता चुकणे
रास्ता हराउनु
మార్గం కోల్పోవడం
zaudēt ceļu
வழியை தவறுவது
teel eksima
ուղին կորցնել
rê xwe winda kirin
להתברבר، לסטות
تاه، ضل الطريق
از راه منحرف شدن، گم شدن
راستہ بھولنا، غلط راستے پر جانا
irregehen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von irregehen- sich verlaufen, vom richtigen Weg abkommen
- sich täuschen, sich irren
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von irregehen
≡ rumgehen
≡ draufgehen
≡ emporgehen
≡ eingehen
≡ langgehen
≡ vorangehen
≡ umgehen
≡ losgehen
≡ rundgehen
≡ ergehen
≡ reingehen
≡ irremachen
≡ irreführen
≡ irrereden
≡ irreleiten
≡ zugehen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb irregehen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts irregehen
Die irre·gegangen werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs irre·gegangen werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (wird irregegangen - wurde irregegangen - ist irregegangen worden) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary irregehen und unter irregehen im Duden.
irregehen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | werde irregegangen | wurde irregegangen | werde irregegangen | würde irregegangen | - |
| du | wirst irregegangen | wurdest irregegangen | werdest irregegangen | würdest irregegangen | - |
| er | wird irregegangen | wurde irregegangen | werde irregegangen | würde irregegangen | - |
| wir | werden irregegangen | wurden irregegangen | werden irregegangen | würden irregegangen | - |
| ihr | werdet irregegangen | wurdet irregegangen | werdet irregegangen | würdet irregegangen | - |
| sie | werden irregegangen | wurden irregegangen | werden irregegangen | würden irregegangen | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ich werde irregegangen, du wirst irregegangen, er wird irregegangen, wir werden irregegangen, ihr werdet irregegangen, sie werden irregegangen
- Präteritum: ich wurde irregegangen, du wurdest irregegangen, er wurde irregegangen, wir wurden irregegangen, ihr wurdet irregegangen, sie wurden irregegangen
- Perfekt: ich bin irregegangen worden, du bist irregegangen worden, er ist irregegangen worden, wir sind irregegangen worden, ihr seid irregegangen worden, sie sind irregegangen worden
- Plusquamperfekt: ich war irregegangen worden, du warst irregegangen worden, er war irregegangen worden, wir waren irregegangen worden, ihr wart irregegangen worden, sie waren irregegangen worden
- Futur I: ich werde irregegangen werden, du wirst irregegangen werden, er wird irregegangen werden, wir werden irregegangen werden, ihr werdet irregegangen werden, sie werden irregegangen werden
- Futur II: ich werde irregegangen worden sein, du wirst irregegangen worden sein, er wird irregegangen worden sein, wir werden irregegangen worden sein, ihr werdet irregegangen worden sein, sie werden irregegangen worden sein
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ich werde irregegangen, du werdest irregegangen, er werde irregegangen, wir werden irregegangen, ihr werdet irregegangen, sie werden irregegangen
- Präteritum: ich würde irregegangen, du würdest irregegangen, er würde irregegangen, wir würden irregegangen, ihr würdet irregegangen, sie würden irregegangen
- Perfekt: ich sei irregegangen worden, du seiest irregegangen worden, er sei irregegangen worden, wir seien irregegangen worden, ihr seiet irregegangen worden, sie seien irregegangen worden
- Plusquamperfekt: ich wäre irregegangen worden, du wärest irregegangen worden, er wäre irregegangen worden, wir wären irregegangen worden, ihr wäret irregegangen worden, sie wären irregegangen worden
- Futur I: ich werde irregegangen werden, du werdest irregegangen werden, er werde irregegangen werden, wir werden irregegangen werden, ihr werdet irregegangen werden, sie werden irregegangen werden
- Futur II: ich werde irregegangen worden sein, du werdest irregegangen worden sein, er werde irregegangen worden sein, wir werden irregegangen worden sein, ihr werdet irregegangen worden sein, sie werden irregegangen worden sein
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ich würde irregegangen werden, du würdest irregegangen werden, er würde irregegangen werden, wir würden irregegangen werden, ihr würdet irregegangen werden, sie würden irregegangen werden
- Plusquamperfekt: ich würde irregegangen worden sein, du würdest irregegangen worden sein, er würde irregegangen worden sein, wir würden irregegangen worden sein, ihr würdet irregegangen worden sein, sie würden irregegangen worden sein
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: irregegangen werden, irregegangen zu werden
- Infinitiv II: irregegangen worden sein, irregegangen worden zu sein
- Partizip I: irregegangen werdend
- Partizip II: irregegangen worden