Konjugation des Verbs anvertrauen 〈Vorgangspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs anvertrauen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... anvertraut wird, ... anvertraut wurde und ... anvertraut worden ist. Als Hilfsverb von anvertrauen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von anvertrauen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anvertrauen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anvertrauen. Man kann nicht nur anvertrauen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben · trennbar
... anvertraut wird · ... anvertraut wurde · ... anvertraut worden ist
e-Tilgung nach Vokal
confide, entrust, commit to, confide in, confide to, consign to, entrust to, entrust with, give in trust, intrust, recommend to, resign to, trust with
/anfɛɐˈtʁaʊən/ · /fɛɐˈtʁaʊ̯t an/ · /fɛɐˈtʁaʊ̯tə an/ · /anfɛɐˈtʁaʊ̯t/
einer vertrauenswürdigen Person etwas Geheimes oder Intimes sagen; einer vertrauenswürdigen Person etwas, jemand überantworten; überantworten, (jemandem) überantworten, jemandes Obhut unterstellen, jemandes Schutz anbefehlen
(sich+A, Dat., Akk.)
» Ich anvertraue
mich Deinem Schutz. I trust in your protection.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anvertrauen
Präsens
| ... | ich | anvertraut | werde |
| ... | du | anvertraut | wirst |
| ... | er | anvertraut | wird |
| ... | wir | anvertraut | werden |
| ... | ihr | anvertraut | werdet |
| ... | sie | anvertraut | werden |
Präteritum
| ... | ich | anvertraut | wurde |
| ... | du | anvertraut | wurdest |
| ... | er | anvertraut | wurde |
| ... | wir | anvertraut | wurden |
| ... | ihr | anvertraut | wurdet |
| ... | sie | anvertraut | wurden |
Konjunktiv I
| ... | ich | anvertraut | werde |
| ... | du | anvertraut | werdest |
| ... | er | anvertraut | werde |
| ... | wir | anvertraut | werden |
| ... | ihr | anvertraut | werdet |
| ... | sie | anvertraut | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | anvertraut | würde |
| ... | du | anvertraut | würdest |
| ... | er | anvertraut | würde |
| ... | wir | anvertraut | würden |
| ... | ihr | anvertraut | würdet |
| ... | sie | anvertraut | würden |
Indikativ
Das Verb anvertrauen konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | anvertraut | werde |
| ... | du | anvertraut | wirst |
| ... | er | anvertraut | wird |
| ... | wir | anvertraut | werden |
| ... | ihr | anvertraut | werdet |
| ... | sie | anvertraut | werden |
Präteritum
| ... | ich | anvertraut | wurde |
| ... | du | anvertraut | wurdest |
| ... | er | anvertraut | wurde |
| ... | wir | anvertraut | wurden |
| ... | ihr | anvertraut | wurdet |
| ... | sie | anvertraut | wurden |
Perfekt
| ... | ich | anvertraut | worden | bin |
| ... | du | anvertraut | worden | bist |
| ... | er | anvertraut | worden | ist |
| ... | wir | anvertraut | worden | sind |
| ... | ihr | anvertraut | worden | seid |
| ... | sie | anvertraut | worden | sind |
Plusquam.
| ... | ich | anvertraut | worden | war |
| ... | du | anvertraut | worden | warst |
| ... | er | anvertraut | worden | war |
| ... | wir | anvertraut | worden | waren |
| ... | ihr | anvertraut | worden | wart |
| ... | sie | anvertraut | worden | waren |
Futur I
| ... | ich | anvertraut | werden | werde |
| ... | du | anvertraut | werden | wirst |
| ... | er | anvertraut | werden | wird |
| ... | wir | anvertraut | werden | werden |
| ... | ihr | anvertraut | werden | werdet |
| ... | sie | anvertraut | werden | werden |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anvertrauen
Konjunktiv I
| ... | ich | anvertraut | werde |
| ... | du | anvertraut | werdest |
| ... | er | anvertraut | werde |
| ... | wir | anvertraut | werden |
| ... | ihr | anvertraut | werdet |
| ... | sie | anvertraut | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | anvertraut | würde |
| ... | du | anvertraut | würdest |
| ... | er | anvertraut | würde |
| ... | wir | anvertraut | würden |
| ... | ihr | anvertraut | würdet |
| ... | sie | anvertraut | würden |
Konj. Perfekt
| ... | ich | anvertraut | worden | sei |
| ... | du | anvertraut | worden | seiest |
| ... | er | anvertraut | worden | sei |
| ... | wir | anvertraut | worden | seien |
| ... | ihr | anvertraut | worden | seiet |
| ... | sie | anvertraut | worden | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | anvertraut | worden | wäre |
| ... | du | anvertraut | worden | wärest |
| ... | er | anvertraut | worden | wäre |
| ... | wir | anvertraut | worden | wären |
| ... | ihr | anvertraut | worden | wäret |
| ... | sie | anvertraut | worden | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb anvertrauen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für anvertrauen
Beispiele
Beispielsätze für anvertrauen
-
Ich
anvertraue
mich Deinem Schutz.
I trust in your protection.
-
Sie haben sich dir
anvertraut
.
They've put their trust in you.
-
Er
vertraute
mir seine Liebesaffärean
.
He confided in me about his love affair.
-
Ich möchte dir ein Geheimnis
anvertrauen
.
I want to share a secret with you.
-
Darf ich dir ein kleines Geheimnis
anvertrauen
?
May I tell you a little secret?
-
Er beschloss, die Dokumente seinem Rechtsanwalt
anzuvertrauen
.
He decided to entrust the documents to his lawyer.
-
Tom kann Mary seine wahren Gefühle nicht
anvertrauen
.
Tom can't tell Mary his real feelings.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von anvertrauen
-
anvertrauen
confide, entrust, commit to, confide in, confide to, consign to, entrust to, entrust with
доверять, вверять, доверить, вверить, поручить, доверяться, быть откровенным с, вверять себя попечению
confiar, delegar, abrirse, confiarse, dejar, desahogarse con, encomendar, encomendarse
confier, confier à, départir à, faire confiance, livrer à, remettre, s'ouvrir à, s'ouvrir à de
emanet etmek, güvenmek
confiar, delegar, confiar a, confidenciar a
affidare, confidare, affidare a, affidarsi, affidarsi a, assegnare a, commettersi a, confessarsi con
încredința
megbízni, rábízni, bizalmasan közöl
powierzyć, zaufać, powierzać, zawierzać, zawierzyć, zwierzać, zwierzyć
εμπιστεύομαι
toevertrouwen, in vertrouwen geven, in vertrouwen meedelen, in vertrouwen nemen, overdragen, vertrouwen
svěřit, svěřovat, svěřovatřit
anförtro, anförtro sig, betro, betroda, överlåta
betro, overdrage
信頼する人に秘密を打ち明ける, 委ねる, 託す, 預ける
confiança, confiar, delegar
luottaa, salaisuuden jakaminen, uskoa, uskoa huostaan, uskottavalle henkilölle
betro, overlate
fidatu, gizonei uztea, konfiantza eman, konfiatzea
povjeriti
доверување
zaupati, predati
zveriť
povjeriti
povjeriti
доверити, досказати, передати, довіряти
доверявам
доверыць
menceritakan rahasia kepada seseorang, menyerahkan
tâm sự với ai, ủy thác
sirni bir kishiga aytmoq, topshirmoq
अपना राज बताना, सौंपना
向某人吐露秘密, 托付
บอกความลับให้ใครฟัง, มอบหมาย
맡기다, 비밀을 털어놓다
etibarı vermək, sirini birinə demək
დაბარება, საიდუმლო ვინმესთან გაგიზიარო
আর্পণ করা, গোপন কথা কাউকে বলা
besoj, rrëfej një sekret dikujt
आपला राज सांगणे, सौंपणे
गोप्य कुरा कसैलाई भन्नु, सुम्पनु
అర్పించు
noslēpumu kādam pastāstīt, uzticēt
ஒப்படுத்துதல், ஒருவரிடம் ரகசியம் சொல்லுவது
saladuse kellelegi usaldama, usaldama
գաղտնիքը մեկի հետ կիսվել, վստահել
dest xistin, sîrê xwe kesekî re bibêje
להפקיד، לסמוך
إئتمان، إخبار، إفشاء، تسليم، ثقة
اعتماد کردن، اطمینان کردن، درددل کردن، دست کسی سپردن، سپردن
بھروسہ کرنا، سونپنا
anvertrauen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anvertrauen- einer vertrauenswürdigen Person etwas Geheimes oder Intimes sagen
- einer vertrauenswürdigen Person etwas, jemand überantworten, überantworten
- (jemandem) überantworten, jemandes Obhut unterstellen, jemandes Schutz anbefehlen, vertrauensvoll übergeben, jemandes Obhut anbefehlen, (jemandem) anheimgeben
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anvertrauen
≡ antrauen
≡ heimtrauen
≡ raustrauen
≡ herantrauen
≡ vertrauen
≡ ferntrauen
≡ getrauen
≡ reintrauen
≡ rantrauen
≡ anverwandeln
≡ hintrauen
≡ betrauen
≡ misstrauen
≡ zutrauen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb anvertrauen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts anvertrauen
Die an·vertraut werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·vertraut werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... anvertraut wird - ... anvertraut wurde - ... anvertraut worden ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary anvertrauen und unter anvertrauen im Duden.
anvertrauen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... anvertraut werde | ... anvertraut wurde | ... anvertraut werde | ... anvertraut würde | - |
| du | ... anvertraut wirst | ... anvertraut wurdest | ... anvertraut werdest | ... anvertraut würdest | - |
| er | ... anvertraut wird | ... anvertraut wurde | ... anvertraut werde | ... anvertraut würde | - |
| wir | ... anvertraut werden | ... anvertraut wurden | ... anvertraut werden | ... anvertraut würden | - |
| ihr | ... anvertraut werdet | ... anvertraut wurdet | ... anvertraut werdet | ... anvertraut würdet | - |
| sie | ... anvertraut werden | ... anvertraut wurden | ... anvertraut werden | ... anvertraut würden | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich anvertraut werde, ... du anvertraut wirst, ... er anvertraut wird, ... wir anvertraut werden, ... ihr anvertraut werdet, ... sie anvertraut werden
- Präteritum: ... ich anvertraut wurde, ... du anvertraut wurdest, ... er anvertraut wurde, ... wir anvertraut wurden, ... ihr anvertraut wurdet, ... sie anvertraut wurden
- Perfekt: ... ich anvertraut worden bin, ... du anvertraut worden bist, ... er anvertraut worden ist, ... wir anvertraut worden sind, ... ihr anvertraut worden seid, ... sie anvertraut worden sind
- Plusquamperfekt: ... ich anvertraut worden war, ... du anvertraut worden warst, ... er anvertraut worden war, ... wir anvertraut worden waren, ... ihr anvertraut worden wart, ... sie anvertraut worden waren
- Futur I: ... ich anvertraut werden werde, ... du anvertraut werden wirst, ... er anvertraut werden wird, ... wir anvertraut werden werden, ... ihr anvertraut werden werdet, ... sie anvertraut werden werden
- Futur II: ... ich anvertraut worden sein werde, ... du anvertraut worden sein wirst, ... er anvertraut worden sein wird, ... wir anvertraut worden sein werden, ... ihr anvertraut worden sein werdet, ... sie anvertraut worden sein werden
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich anvertraut werde, ... du anvertraut werdest, ... er anvertraut werde, ... wir anvertraut werden, ... ihr anvertraut werdet, ... sie anvertraut werden
- Präteritum: ... ich anvertraut würde, ... du anvertraut würdest, ... er anvertraut würde, ... wir anvertraut würden, ... ihr anvertraut würdet, ... sie anvertraut würden
- Perfekt: ... ich anvertraut worden sei, ... du anvertraut worden seiest, ... er anvertraut worden sei, ... wir anvertraut worden seien, ... ihr anvertraut worden seiet, ... sie anvertraut worden seien
- Plusquamperfekt: ... ich anvertraut worden wäre, ... du anvertraut worden wärest, ... er anvertraut worden wäre, ... wir anvertraut worden wären, ... ihr anvertraut worden wäret, ... sie anvertraut worden wären
- Futur I: ... ich anvertraut werden werde, ... du anvertraut werden werdest, ... er anvertraut werden werde, ... wir anvertraut werden werden, ... ihr anvertraut werden werdet, ... sie anvertraut werden werden
- Futur II: ... ich anvertraut worden sein werde, ... du anvertraut worden sein werdest, ... er anvertraut worden sein werde, ... wir anvertraut worden sein werden, ... ihr anvertraut worden sein werdet, ... sie anvertraut worden sein werden
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ... ich anvertraut werden würde, ... du anvertraut werden würdest, ... er anvertraut werden würde, ... wir anvertraut werden würden, ... ihr anvertraut werden würdet, ... sie anvertraut werden würden
- Plusquamperfekt: ... ich anvertraut worden sein würde, ... du anvertraut worden sein würdest, ... er anvertraut worden sein würde, ... wir anvertraut worden sein würden, ... ihr anvertraut worden sein würdet, ... sie anvertraut worden sein würden
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: anvertraut werden, anvertraut zu werden
- Infinitiv II: anvertraut worden sein, anvertraut worden zu sein
- Partizip I: anvertraut werdend
- Partizip II: anvertraut worden