Konjugation des Verbs davorliegen (hat) 〈Vorgangspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs davorliegen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind ... davorgelegen wird, ... davorgelegen wurde und ... davorgelegen worden ist. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen ie - a - e. Als Hilfsverb von davorliegen wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Vorsilbe davor- von davorliegen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb davorliegen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für davorliegen. Man kann nicht nur davorliegen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von davorliegen (hat)
Präsens
| ... | ich | davorgelegen | werde |
| ... | du | davorgelegen | wirst |
| ... | er | davorgelegen | wird |
| ... | wir | davorgelegen | werden |
| ... | ihr | davorgelegen | werdet |
| ... | sie | davorgelegen | werden |
Präteritum
| ... | ich | davorgelegen | wurde |
| ... | du | davorgelegen | wurdest |
| ... | er | davorgelegen | wurde |
| ... | wir | davorgelegen | wurden |
| ... | ihr | davorgelegen | wurdet |
| ... | sie | davorgelegen | wurden |
Konjunktiv I
| ... | ich | davorgelegen | werde |
| ... | du | davorgelegen | werdest |
| ... | er | davorgelegen | werde |
| ... | wir | davorgelegen | werden |
| ... | ihr | davorgelegen | werdet |
| ... | sie | davorgelegen | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | davorgelegen | würde |
| ... | du | davorgelegen | würdest |
| ... | er | davorgelegen | würde |
| ... | wir | davorgelegen | würden |
| ... | ihr | davorgelegen | würdet |
| ... | sie | davorgelegen | würden |
Indikativ
Das Verb davorliegen (hat) konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | davorgelegen | werde |
| ... | du | davorgelegen | wirst |
| ... | er | davorgelegen | wird |
| ... | wir | davorgelegen | werden |
| ... | ihr | davorgelegen | werdet |
| ... | sie | davorgelegen | werden |
Präteritum
| ... | ich | davorgelegen | wurde |
| ... | du | davorgelegen | wurdest |
| ... | er | davorgelegen | wurde |
| ... | wir | davorgelegen | wurden |
| ... | ihr | davorgelegen | wurdet |
| ... | sie | davorgelegen | wurden |
Perfekt
| ... | ich | davorgelegen | worden | bin |
| ... | du | davorgelegen | worden | bist |
| ... | er | davorgelegen | worden | ist |
| ... | wir | davorgelegen | worden | sind |
| ... | ihr | davorgelegen | worden | seid |
| ... | sie | davorgelegen | worden | sind |
Plusquam.
| ... | ich | davorgelegen | worden | war |
| ... | du | davorgelegen | worden | warst |
| ... | er | davorgelegen | worden | war |
| ... | wir | davorgelegen | worden | waren |
| ... | ihr | davorgelegen | worden | wart |
| ... | sie | davorgelegen | worden | waren |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb davorliegen (hat)
Konjunktiv I
| ... | ich | davorgelegen | werde |
| ... | du | davorgelegen | werdest |
| ... | er | davorgelegen | werde |
| ... | wir | davorgelegen | werden |
| ... | ihr | davorgelegen | werdet |
| ... | sie | davorgelegen | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | davorgelegen | würde |
| ... | du | davorgelegen | würdest |
| ... | er | davorgelegen | würde |
| ... | wir | davorgelegen | würden |
| ... | ihr | davorgelegen | würdet |
| ... | sie | davorgelegen | würden |
Konj. Perfekt
| ... | ich | davorgelegen | worden | sei |
| ... | du | davorgelegen | worden | seiest |
| ... | er | davorgelegen | worden | sei |
| ... | wir | davorgelegen | worden | seien |
| ... | ihr | davorgelegen | worden | seiet |
| ... | sie | davorgelegen | worden | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | davorgelegen | worden | wäre |
| ... | du | davorgelegen | worden | wärest |
| ... | er | davorgelegen | worden | wäre |
| ... | wir | davorgelegen | worden | wären |
| ... | ihr | davorgelegen | worden | wäret |
| ... | sie | davorgelegen | worden | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb davorliegen (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für davorliegen (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von davorliegen (hat)
-
davorliegen (hat)
lie ahead, be in front
лежать впереди
estar delante, estar frente a
se trouver devant, être devant
önünde olmak, karşısında olmak
estar à frente, estar diante
essere davanti, essere sopra
fi în fața
előtt áll
leżeć przed
είμαι μπροστά, υπάρχω
voor iets liggen
být před něčím, ležet před něčím
ligga framför
ligge foran
前にある, 存在する
estar davant, estar davant de
edessä olla, olla edessä
ligge foran
aurrean egon
biti ispred, ležati ispred
пред
biti pred
ležať pred
biti ispred, ležati ispred
biti ispred, ležati ispred
лежати попереду
предстоя
находзіцца перад
berada di depan
nằm trước
oldinida joylashgan
के सामने स्थित होना
在前面
อยู่ด้านหน้า
앞에 놓여 있다
qarşısında yerləşmək
წინ მდებარეობს
সামনের সামনে অবস্থিত
ndodhet para
समोर स्थित असणे
सामुन्ने स्थित हुनु
ముందు ఉండటం
atrodas priekšā
முன்னிலையில் உள்ளது
asub millegi ees
առջևում գտնվել
li berê ye
להיות לפני
يكون أمام
پیش بودن
سامنے ہونا، موجود ہونا
davorliegen (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von davorliegen (hat)Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von davorliegen (hat)
≡ rumliegen
≡ offenliegen
≡ davorstehen
≡ aufliegen
≡ verliegen
≡ drinliegen
≡ davorlegen
≡ davorhalten
≡ herumliegen
≡ flachliegen
≡ freiliegen
≡ vorliegen
≡ erliegen
≡ davorstellen
≡ querliegen
≡ einliegen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb davorliegen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts davorliegen (hat)
Die davor·gelegen werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs davor·gelegen werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... davorgelegen wird - ... davorgelegen wurde - ... davorgelegen worden ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary davorliegen und unter davorliegen im Duden.
davorliegen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... davorgelegen werde | ... davorgelegen wurde | ... davorgelegen werde | ... davorgelegen würde | - |
| du | ... davorgelegen wirst | ... davorgelegen wurdest | ... davorgelegen werdest | ... davorgelegen würdest | - |
| er | ... davorgelegen wird | ... davorgelegen wurde | ... davorgelegen werde | ... davorgelegen würde | - |
| wir | ... davorgelegen werden | ... davorgelegen wurden | ... davorgelegen werden | ... davorgelegen würden | - |
| ihr | ... davorgelegen werdet | ... davorgelegen wurdet | ... davorgelegen werdet | ... davorgelegen würdet | - |
| sie | ... davorgelegen werden | ... davorgelegen wurden | ... davorgelegen werden | ... davorgelegen würden | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich davorgelegen werde, ... du davorgelegen wirst, ... er davorgelegen wird, ... wir davorgelegen werden, ... ihr davorgelegen werdet, ... sie davorgelegen werden
- Präteritum: ... ich davorgelegen wurde, ... du davorgelegen wurdest, ... er davorgelegen wurde, ... wir davorgelegen wurden, ... ihr davorgelegen wurdet, ... sie davorgelegen wurden
- Perfekt: ... ich davorgelegen worden bin, ... du davorgelegen worden bist, ... er davorgelegen worden ist, ... wir davorgelegen worden sind, ... ihr davorgelegen worden seid, ... sie davorgelegen worden sind
- Plusquamperfekt: ... ich davorgelegen worden war, ... du davorgelegen worden warst, ... er davorgelegen worden war, ... wir davorgelegen worden waren, ... ihr davorgelegen worden wart, ... sie davorgelegen worden waren
- Futur I: ... ich davorgelegen werden werde, ... du davorgelegen werden wirst, ... er davorgelegen werden wird, ... wir davorgelegen werden werden, ... ihr davorgelegen werden werdet, ... sie davorgelegen werden werden
- Futur II: ... ich davorgelegen worden sein werde, ... du davorgelegen worden sein wirst, ... er davorgelegen worden sein wird, ... wir davorgelegen worden sein werden, ... ihr davorgelegen worden sein werdet, ... sie davorgelegen worden sein werden
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich davorgelegen werde, ... du davorgelegen werdest, ... er davorgelegen werde, ... wir davorgelegen werden, ... ihr davorgelegen werdet, ... sie davorgelegen werden
- Präteritum: ... ich davorgelegen würde, ... du davorgelegen würdest, ... er davorgelegen würde, ... wir davorgelegen würden, ... ihr davorgelegen würdet, ... sie davorgelegen würden
- Perfekt: ... ich davorgelegen worden sei, ... du davorgelegen worden seiest, ... er davorgelegen worden sei, ... wir davorgelegen worden seien, ... ihr davorgelegen worden seiet, ... sie davorgelegen worden seien
- Plusquamperfekt: ... ich davorgelegen worden wäre, ... du davorgelegen worden wärest, ... er davorgelegen worden wäre, ... wir davorgelegen worden wären, ... ihr davorgelegen worden wäret, ... sie davorgelegen worden wären
- Futur I: ... ich davorgelegen werden werde, ... du davorgelegen werden werdest, ... er davorgelegen werden werde, ... wir davorgelegen werden werden, ... ihr davorgelegen werden werdet, ... sie davorgelegen werden werden
- Futur II: ... ich davorgelegen worden sein werde, ... du davorgelegen worden sein werdest, ... er davorgelegen worden sein werde, ... wir davorgelegen worden sein werden, ... ihr davorgelegen worden sein werdet, ... sie davorgelegen worden sein werden
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ... ich davorgelegen werden würde, ... du davorgelegen werden würdest, ... er davorgelegen werden würde, ... wir davorgelegen werden würden, ... ihr davorgelegen werden würdet, ... sie davorgelegen werden würden
- Plusquamperfekt: ... ich davorgelegen worden sein würde, ... du davorgelegen worden sein würdest, ... er davorgelegen worden sein würde, ... wir davorgelegen worden sein würden, ... ihr davorgelegen worden sein würdet, ... sie davorgelegen worden sein würden
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: davorgelegen werden, davorgelegen zu werden
- Infinitiv II: davorgelegen worden sein, davorgelegen worden zu sein
- Partizip I: davorgelegen werdend
- Partizip II: davorgelegen worden