Konjugation des Verbs aufschütten 〈Zustandspassiv〉 〈Fragesatz〉
Das Konjugieren des Verbs aufschütten erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ist aufgeschüttet?, war aufgeschüttet? und ist aufgeschüttet gewesen?. Als Hilfsverb von aufschütten wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe auf- von aufschütten ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Fragesatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufschütten zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufschütten. Man kann nicht nur aufschütten konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben · trennbar
ist aufgeschüttet? · war aufgeschüttet? · ist aufgeschüttet gewesen?
e-Erweiterung
heap, raise, bank up, dump, feed, fill, fill up, heap up, pile, pour, tip
/ˈaʊ̯fʃʏtən/ · /ʃʏtət ˈaʊ̯f/ · /ʃʏtətə ˈaʊ̯f/ · /ˈaʊ̯fɡəʃʏtət/
etwas auf etwas schütten; etwas aufeinander schütten, so dass meist ein Haufen oder Ähnliches entsteht; aufhäufeln, aufhäufen, aufschaufeln, aufschichten
(Akk., auf+A)
» Bei Hochwasser wird oft ein Damm aus Sandsäcken aufgeschüttet
. In case of flooding, a dam made of sandbags is often built.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von aufschütten
Präsens
| bin | ich | aufgeschüttet? |
| bist | du | aufgeschüttet? |
| ist | er | aufgeschüttet? |
| sind | wir | aufgeschüttet? |
| seid | ihr | aufgeschüttet? |
| sind | sie | aufgeschüttet? |
Präteritum
| war | ich | aufgeschüttet? |
| warst | du | aufgeschüttet? |
| war | er | aufgeschüttet? |
| waren | wir | aufgeschüttet? |
| wart | ihr | aufgeschüttet? |
| waren | sie | aufgeschüttet? |
Imperativ
| - | ||
| sei | (du) | aufgeschüttet |
| - | ||
| seien | wir | aufgeschüttet |
| seid | (ihr) | aufgeschüttet |
| seien | Sie | aufgeschüttet |
Konjunktiv I
| sei | ich | aufgeschüttet? |
| seiest | du | aufgeschüttet? |
| sei | er | aufgeschüttet? |
| seien | wir | aufgeschüttet? |
| seiet | ihr | aufgeschüttet? |
| seien | sie | aufgeschüttet? |
Konjunktiv II
| wäre | ich | aufgeschüttet? |
| wärest | du | aufgeschüttet? |
| wäre | er | aufgeschüttet? |
| wären | wir | aufgeschüttet? |
| wäret | ihr | aufgeschüttet? |
| wären | sie | aufgeschüttet? |
Indikativ
Das Verb aufschütten konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| bin | ich | aufgeschüttet? |
| bist | du | aufgeschüttet? |
| ist | er | aufgeschüttet? |
| sind | wir | aufgeschüttet? |
| seid | ihr | aufgeschüttet? |
| sind | sie | aufgeschüttet? |
Präteritum
| war | ich | aufgeschüttet? |
| warst | du | aufgeschüttet? |
| war | er | aufgeschüttet? |
| waren | wir | aufgeschüttet? |
| wart | ihr | aufgeschüttet? |
| waren | sie | aufgeschüttet? |
Perfekt
| bin | ich | aufgeschüttet | gewesen? |
| bist | du | aufgeschüttet | gewesen? |
| ist | er | aufgeschüttet | gewesen? |
| sind | wir | aufgeschüttet | gewesen? |
| seid | ihr | aufgeschüttet | gewesen? |
| sind | sie | aufgeschüttet | gewesen? |
Plusquam.
| war | ich | aufgeschüttet | gewesen? |
| warst | du | aufgeschüttet | gewesen? |
| war | er | aufgeschüttet | gewesen? |
| waren | wir | aufgeschüttet | gewesen? |
| wart | ihr | aufgeschüttet | gewesen? |
| waren | sie | aufgeschüttet | gewesen? |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb aufschütten
Konjunktiv I
| sei | ich | aufgeschüttet? |
| seiest | du | aufgeschüttet? |
| sei | er | aufgeschüttet? |
| seien | wir | aufgeschüttet? |
| seiet | ihr | aufgeschüttet? |
| seien | sie | aufgeschüttet? |
Konjunktiv II
| wäre | ich | aufgeschüttet? |
| wärest | du | aufgeschüttet? |
| wäre | er | aufgeschüttet? |
| wären | wir | aufgeschüttet? |
| wäret | ihr | aufgeschüttet? |
| wären | sie | aufgeschüttet? |
Konj. Perfekt
| sei | ich | aufgeschüttet | gewesen? |
| seiest | du | aufgeschüttet | gewesen? |
| sei | er | aufgeschüttet | gewesen? |
| seien | wir | aufgeschüttet | gewesen? |
| seiet | ihr | aufgeschüttet | gewesen? |
| seien | sie | aufgeschüttet | gewesen? |
Konj. Plusquam.
| wäre | ich | aufgeschüttet | gewesen? |
| wärest | du | aufgeschüttet | gewesen? |
| wäre | er | aufgeschüttet | gewesen? |
| wären | wir | aufgeschüttet | gewesen? |
| wäret | ihr | aufgeschüttet | gewesen? |
| wären | sie | aufgeschüttet | gewesen? |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb aufschütten
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für aufschütten
Beispiele
Beispielsätze für aufschütten
-
Bei Hochwasser wird oft ein Damm aus Sandsäcken
aufgeschüttet
.
In case of flooding, a dam made of sandbags is often built.
-
Lasst uns hier Erde
aufschütten
, um ein Beet anzulegen.
Let's pile up soil here to create a bed.
-
Die Künstler aus Litauen haben einen künstlichen Sand-Strand
aufgeschüttet
.
The artists from Lithuania have created an artificial sand beach.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von aufschütten
-
aufschütten
heap, raise, bank up, dump, feed, fill, fill up, heap up
насыпать, высыпать, выливать, вылить, грузить, делать насыпь, загружать, загрузить
amontonar, acumular, apilar, construir, echar, terraplenar, verter
entasser, remblayer, amasser, déverser, remettre, verser
dökmek, serpmek, yığmak
acumular, empilhar, amontoar, despejar, fazer, pôr com, terraplenar, verter
ammucchiare, accatastare, colmare, innalzare, versare
aduna, turna, îngrămădi
felhalmoz, halmoz, ráönt
nasypać, usypać, usypywać
αδειάζω, επιχωματώνω, ρίχνω, σωρεύω, σωρός
ophopen, opstapelen, afzetten, bouwen, gieten, laten bezinken, ophogen, oprichten
hromadit, nalít, nasypat, nasypávat, nasypávatpat, vysypat
fylla på, hälla, hälla på, högar, skapa högar
hælde, opkaste, skubbe
撒く, 注ぐ, 積み上げる, 重ねる
abocar, apilar, muntar
kaataa, kasa, kasata
helle, hælde, tømme
bota, metatu, pilatu
izliti, nasuti, natrpati, sipati
излевање, наслојување, собирање
naliti, vsuti, zložiti
nahrnúť, navŕšiť, vysypať
izliti, nasuti, natrpati, prosuti
izliti, napuniti, natrpati, prosuti
висипати, засипати, насипати
изсипвам, натрупвам
насыпаць
menuangkan ke atas, menumpuk
chất đống, rót lên, đổ lên
to'plamoq, ustiga quymoq
ढेर लगाना, पर उंडेलना, पर डालना
堆积
กองขึ้น, เทลงบน, เทใส่
붓다, 쌓아 올리다, 위에 붓다
yığmaq, üstünə tökmək
გროვება, დასხმა
উপর ঢালা, গাদা করা, ঢালা
derdh mbi, grumbulloj, tuboj
जमवणे, वर ओतणे
जम्मा गर्नु, माथि खन्याउनु, माथि हाल्नु
కుప్ప వేయు, గుట్ట కట్టు, మీద పోయు
liet virsū, uzberēt
குவி, மேடு போடு, மேல் ஊற்று
kuhjata, valama peale
լցնել, կուտակել, վրա լցնել
berhev kirin, kov kirin, rêjandin
לשפוך
تكديس، سكب، كوم
انباشتن، ریختن، پشته کردن
بھرنا، ڈالنا، ڈھیر لگانا، ڈھیر کرنا
aufschütten in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von aufschütten- etwas auf etwas schütten
- etwas aufeinander schütten, so dass meist ein Haufen oder Ähnliches entsteht, aufhäufeln, aufhäufen, aufschaufeln, aufschichten, aufwerfen
- schüttend aufhäufen, aufhäufeln, aufhäufen, aufschichten, anhäufen, aufschaufeln
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für aufschütten
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von aufschütten
≡ aufstauen
≡ abschütten
≡ überschütten
≡ reinschütten
≡ auflecken
≡ aufbinden
≡ hinschütten
≡ aufbaumen
≡ zuschütten
≡ ausschütten
≡ nachschütten
≡ einschütten
≡ aufzerren
≡ aufbürsten
≡ beschütten
≡ anschütten
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb aufschütten konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts aufschütten
Die auf·geschüttet sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs auf·geschüttet sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (ist aufgeschüttet? - war aufgeschüttet? - ist aufgeschüttet gewesen?) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary aufschütten und unter aufschütten im Duden.
aufschütten Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | bin aufgeschüttet? | war aufgeschüttet? | sei aufgeschüttet? | wäre aufgeschüttet? | - |
| du | bist aufgeschüttet? | warst aufgeschüttet? | seiest aufgeschüttet? | wärest aufgeschüttet? | sei aufgeschüttet |
| er | ist aufgeschüttet? | war aufgeschüttet? | sei aufgeschüttet? | wäre aufgeschüttet? | - |
| wir | sind aufgeschüttet? | waren aufgeschüttet? | seien aufgeschüttet? | wären aufgeschüttet? | seien aufgeschüttet |
| ihr | seid aufgeschüttet? | wart aufgeschüttet? | seiet aufgeschüttet? | wäret aufgeschüttet? | seid aufgeschüttet |
| sie | sind aufgeschüttet? | waren aufgeschüttet? | seien aufgeschüttet? | wären aufgeschüttet? | seien aufgeschüttet |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: bin ich aufgeschüttet?, bist du aufgeschüttet?, ist er aufgeschüttet?, sind wir aufgeschüttet?, seid ihr aufgeschüttet?, sind sie aufgeschüttet?
- Präteritum: war ich aufgeschüttet?, warst du aufgeschüttet?, war er aufgeschüttet?, waren wir aufgeschüttet?, wart ihr aufgeschüttet?, waren sie aufgeschüttet?
- Perfekt: bin ich aufgeschüttet gewesen?, bist du aufgeschüttet gewesen?, ist er aufgeschüttet gewesen?, sind wir aufgeschüttet gewesen?, seid ihr aufgeschüttet gewesen?, sind sie aufgeschüttet gewesen?
- Plusquamperfekt: war ich aufgeschüttet gewesen?, warst du aufgeschüttet gewesen?, war er aufgeschüttet gewesen?, waren wir aufgeschüttet gewesen?, wart ihr aufgeschüttet gewesen?, waren sie aufgeschüttet gewesen?
- Futur I: werde ich aufgeschüttet sein?, wirst du aufgeschüttet sein?, wird er aufgeschüttet sein?, werden wir aufgeschüttet sein?, werdet ihr aufgeschüttet sein?, werden sie aufgeschüttet sein?
- Futur II: werde ich aufgeschüttet gewesen sein?, wirst du aufgeschüttet gewesen sein?, wird er aufgeschüttet gewesen sein?, werden wir aufgeschüttet gewesen sein?, werdet ihr aufgeschüttet gewesen sein?, werden sie aufgeschüttet gewesen sein?
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: sei ich aufgeschüttet?, seiest du aufgeschüttet?, sei er aufgeschüttet?, seien wir aufgeschüttet?, seiet ihr aufgeschüttet?, seien sie aufgeschüttet?
- Präteritum: wäre ich aufgeschüttet?, wärest du aufgeschüttet?, wäre er aufgeschüttet?, wären wir aufgeschüttet?, wäret ihr aufgeschüttet?, wären sie aufgeschüttet?
- Perfekt: sei ich aufgeschüttet gewesen?, seiest du aufgeschüttet gewesen?, sei er aufgeschüttet gewesen?, seien wir aufgeschüttet gewesen?, seiet ihr aufgeschüttet gewesen?, seien sie aufgeschüttet gewesen?
- Plusquamperfekt: wäre ich aufgeschüttet gewesen?, wärest du aufgeschüttet gewesen?, wäre er aufgeschüttet gewesen?, wären wir aufgeschüttet gewesen?, wäret ihr aufgeschüttet gewesen?, wären sie aufgeschüttet gewesen?
- Futur I: werde ich aufgeschüttet sein?, werdest du aufgeschüttet sein?, werde er aufgeschüttet sein?, werden wir aufgeschüttet sein?, werdet ihr aufgeschüttet sein?, werden sie aufgeschüttet sein?
- Futur II: werde ich aufgeschüttet gewesen sein?, werdest du aufgeschüttet gewesen sein?, werde er aufgeschüttet gewesen sein?, werden wir aufgeschüttet gewesen sein?, werdet ihr aufgeschüttet gewesen sein?, werden sie aufgeschüttet gewesen sein?
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: würde ich aufgeschüttet sein?, würdest du aufgeschüttet sein?, würde er aufgeschüttet sein?, würden wir aufgeschüttet sein?, würdet ihr aufgeschüttet sein?, würden sie aufgeschüttet sein?
- Plusquamperfekt: würde ich aufgeschüttet gewesen sein?, würdest du aufgeschüttet gewesen sein?, würde er aufgeschüttet gewesen sein?, würden wir aufgeschüttet gewesen sein?, würdet ihr aufgeschüttet gewesen sein?, würden sie aufgeschüttet gewesen sein?
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) aufgeschüttet, seien wir aufgeschüttet, seid (ihr) aufgeschüttet, seien Sie aufgeschüttet
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: aufgeschüttet sein, aufgeschüttet zu sein
- Infinitiv II: aufgeschüttet gewesen sein, aufgeschüttet gewesen zu sein
- Partizip I: aufgeschüttet seiend
- Partizip II: aufgeschüttet gewesen