Konjugation des Verbs wegkriegen 〈Zustandspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs wegkriegen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... weggekriegt ist, ... weggekriegt war und ... weggekriegt gewesen ist. Als Hilfsverb von wegkriegen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe weg- von wegkriegen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb wegkriegen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für wegkriegen. Man kann nicht nur wegkriegen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
... weggekriegt ist · ... weggekriegt war · ... weggekriegt gewesen ist
get rid of, remove, understand
/ˈveːkˌkʁiːɡn̩/ · /kʁiːkt veːk/ · /ˈkʁiːktə veːk/ · /ˈveːkɡʁiːkt/
entfernen, beseitigen, verstehen; abbekommen, losbekommen, gelöst bekommen, gelöst kriegen, abkriegen
Akk.
» Im Keller herrscht ein hartnäckiger Muff, der weder durch Lüften noch durch Putzen wegzukriegen
ist. In the basement, there is a persistent musty smell that cannot be removed by either airing or cleaning.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von wegkriegen
Präsens
| ... | ich | weggekriegt | bin |
| ... | du | weggekriegt | bist |
| ... | er | weggekriegt | ist |
| ... | wir | weggekriegt | sind |
| ... | ihr | weggekriegt | seid |
| ... | sie | weggekriegt | sind |
Präteritum
| ... | ich | weggekriegt | war |
| ... | du | weggekriegt | warst |
| ... | er | weggekriegt | war |
| ... | wir | weggekriegt | waren |
| ... | ihr | weggekriegt | wart |
| ... | sie | weggekriegt | waren |
Konjunktiv I
| ... | ich | weggekriegt | sei |
| ... | du | weggekriegt | seiest |
| ... | er | weggekriegt | sei |
| ... | wir | weggekriegt | seien |
| ... | ihr | weggekriegt | seiet |
| ... | sie | weggekriegt | seien |
Konjunktiv II
| ... | ich | weggekriegt | wäre |
| ... | du | weggekriegt | wärest |
| ... | er | weggekriegt | wäre |
| ... | wir | weggekriegt | wären |
| ... | ihr | weggekriegt | wäret |
| ... | sie | weggekriegt | wären |
Indikativ
Das Verb wegkriegen konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | weggekriegt | bin |
| ... | du | weggekriegt | bist |
| ... | er | weggekriegt | ist |
| ... | wir | weggekriegt | sind |
| ... | ihr | weggekriegt | seid |
| ... | sie | weggekriegt | sind |
Präteritum
| ... | ich | weggekriegt | war |
| ... | du | weggekriegt | warst |
| ... | er | weggekriegt | war |
| ... | wir | weggekriegt | waren |
| ... | ihr | weggekriegt | wart |
| ... | sie | weggekriegt | waren |
Perfekt
| ... | ich | weggekriegt | gewesen | bin |
| ... | du | weggekriegt | gewesen | bist |
| ... | er | weggekriegt | gewesen | ist |
| ... | wir | weggekriegt | gewesen | sind |
| ... | ihr | weggekriegt | gewesen | seid |
| ... | sie | weggekriegt | gewesen | sind |
Plusquam.
| ... | ich | weggekriegt | gewesen | war |
| ... | du | weggekriegt | gewesen | warst |
| ... | er | weggekriegt | gewesen | war |
| ... | wir | weggekriegt | gewesen | waren |
| ... | ihr | weggekriegt | gewesen | wart |
| ... | sie | weggekriegt | gewesen | waren |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb wegkriegen
Konjunktiv I
| ... | ich | weggekriegt | sei |
| ... | du | weggekriegt | seiest |
| ... | er | weggekriegt | sei |
| ... | wir | weggekriegt | seien |
| ... | ihr | weggekriegt | seiet |
| ... | sie | weggekriegt | seien |
Konjunktiv II
| ... | ich | weggekriegt | wäre |
| ... | du | weggekriegt | wärest |
| ... | er | weggekriegt | wäre |
| ... | wir | weggekriegt | wären |
| ... | ihr | weggekriegt | wäret |
| ... | sie | weggekriegt | wären |
Konj. Perfekt
| ... | ich | weggekriegt | gewesen | sei |
| ... | du | weggekriegt | gewesen | seiest |
| ... | er | weggekriegt | gewesen | sei |
| ... | wir | weggekriegt | gewesen | seien |
| ... | ihr | weggekriegt | gewesen | seiet |
| ... | sie | weggekriegt | gewesen | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | weggekriegt | gewesen | wäre |
| ... | du | weggekriegt | gewesen | wärest |
| ... | er | weggekriegt | gewesen | wäre |
| ... | wir | weggekriegt | gewesen | wären |
| ... | ihr | weggekriegt | gewesen | wäret |
| ... | sie | weggekriegt | gewesen | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb wegkriegen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für wegkriegen
Beispiele
Beispielsätze für wegkriegen
-
Im Keller herrscht ein hartnäckiger Muff, der weder durch Lüften noch durch Putzen
wegzukriegen
ist.
In the basement, there is a persistent musty smell that cannot be removed by either airing or cleaning.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von wegkriegen
-
wegkriegen
get rid of, remove, understand
понять, убрать, устранить
comprender, eliminar, quitar
comprendre, enlever, éliminer
anlamak, kaldırmak, ortadan kaldırmak
eliminar, entender, remover
buscare, capire, eliminare, levare, prendere, rimuovere, togliere
elimina, îndepărta, înțelege
eltávolít, megszüntet, megért
pozbyć się, usunąć, zrozumieć
αφαιρώ, βγάζω, κατανοώ, καταργώ
verwijderen, afkomen van, begrijpen, doorhebben, erachter komen, eruit krijgen, oplopen, wegkrijgen
dostávat pryč, dostávattat pryč, odstranit, pochopit, zbavit se
avlägsna, besegrade, förstå
fjerne, afskaffe, forstå, få væk
取り除く, 理解する, 解決する
comprendre, eliminar
poistaa, selvittää
beseire, fjerne, forstå
ezabatu, kendu, ulertu
razumeti, ukloniti
отстранување, разбирање
odpraviti, odstraniti, razumeti
odstrániť, pochopiť, zbaviť sa
razjasniti, shvatiti, ukloniti
razjasniti, ukloniti
зрозуміти, позбутися, усунути
отстранявам, премахвам, разбирам
выдаліць, зняць, зразумець
memahami, menghilangkan
hiểu, loại bỏ
olib tashlash, tushunish
समझना, हटाना
去掉, 理解
เข้าใจ, เอาออก
없애다, 이해하다
başa düşmək, çıxarmaq
ამოღება, გააზრება
বোঝা, সরানো
heq, kuptoj
काढणे, समजणे
बुझ्नु, हटाउन
అర్థం చేసుకోవడం, తీసివేయడం
noņemt, saprast
நீக்குதல், புரிதல்
eemaldada, mõista
հասկանալ, հեռացնել
jêbirin, têgihiştin
להבין، להסיר، לסלק
إزالة، فهم
از بین بردن، حذف کردن، درک کردن
ختم کرنا، دور کرنا، سمجھنا
wegkriegen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von wegkriegen- entfernen, beseitigen, verstehen
- abbekommen, losbekommen, gelöst bekommen, gelöst kriegen, abkriegen, loskriegen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von wegkriegen
≡ wegschenken
≡ wegdrehen
≡ drankriegen
≡ wegdenken
≡ klarkriegen
≡ wegwälzen
≡ wegputschen
≡ rankriegen
≡ weggucken
≡ wegkehren
≡ durchkriegen
≡ aufkriegen
≡ wegstürzen
≡ unterkriegen
≡ weggleiten
≡ mitkriegen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb wegkriegen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts wegkriegen
Die weg·gekriegt sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs weg·gekriegt sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... weggekriegt ist - ... weggekriegt war - ... weggekriegt gewesen ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary wegkriegen und unter wegkriegen im Duden.
wegkriegen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... weggekriegt bin | ... weggekriegt war | ... weggekriegt sei | ... weggekriegt wäre | - |
| du | ... weggekriegt bist | ... weggekriegt warst | ... weggekriegt seiest | ... weggekriegt wärest | sei weggekriegt |
| er | ... weggekriegt ist | ... weggekriegt war | ... weggekriegt sei | ... weggekriegt wäre | - |
| wir | ... weggekriegt sind | ... weggekriegt waren | ... weggekriegt seien | ... weggekriegt wären | seien weggekriegt |
| ihr | ... weggekriegt seid | ... weggekriegt wart | ... weggekriegt seiet | ... weggekriegt wäret | seid weggekriegt |
| sie | ... weggekriegt sind | ... weggekriegt waren | ... weggekriegt seien | ... weggekriegt wären | seien weggekriegt |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: ... ich weggekriegt bin, ... du weggekriegt bist, ... er weggekriegt ist, ... wir weggekriegt sind, ... ihr weggekriegt seid, ... sie weggekriegt sind
- Präteritum: ... ich weggekriegt war, ... du weggekriegt warst, ... er weggekriegt war, ... wir weggekriegt waren, ... ihr weggekriegt wart, ... sie weggekriegt waren
- Perfekt: ... ich weggekriegt gewesen bin, ... du weggekriegt gewesen bist, ... er weggekriegt gewesen ist, ... wir weggekriegt gewesen sind, ... ihr weggekriegt gewesen seid, ... sie weggekriegt gewesen sind
- Plusquamperfekt: ... ich weggekriegt gewesen war, ... du weggekriegt gewesen warst, ... er weggekriegt gewesen war, ... wir weggekriegt gewesen waren, ... ihr weggekriegt gewesen wart, ... sie weggekriegt gewesen waren
- Futur I: ... ich weggekriegt sein werde, ... du weggekriegt sein wirst, ... er weggekriegt sein wird, ... wir weggekriegt sein werden, ... ihr weggekriegt sein werdet, ... sie weggekriegt sein werden
- Futur II: ... ich weggekriegt gewesen sein werde, ... du weggekriegt gewesen sein wirst, ... er weggekriegt gewesen sein wird, ... wir weggekriegt gewesen sein werden, ... ihr weggekriegt gewesen sein werdet, ... sie weggekriegt gewesen sein werden
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: ... ich weggekriegt sei, ... du weggekriegt seiest, ... er weggekriegt sei, ... wir weggekriegt seien, ... ihr weggekriegt seiet, ... sie weggekriegt seien
- Präteritum: ... ich weggekriegt wäre, ... du weggekriegt wärest, ... er weggekriegt wäre, ... wir weggekriegt wären, ... ihr weggekriegt wäret, ... sie weggekriegt wären
- Perfekt: ... ich weggekriegt gewesen sei, ... du weggekriegt gewesen seiest, ... er weggekriegt gewesen sei, ... wir weggekriegt gewesen seien, ... ihr weggekriegt gewesen seiet, ... sie weggekriegt gewesen seien
- Plusquamperfekt: ... ich weggekriegt gewesen wäre, ... du weggekriegt gewesen wärest, ... er weggekriegt gewesen wäre, ... wir weggekriegt gewesen wären, ... ihr weggekriegt gewesen wäret, ... sie weggekriegt gewesen wären
- Futur I: ... ich weggekriegt sein werde, ... du weggekriegt sein werdest, ... er weggekriegt sein werde, ... wir weggekriegt sein werden, ... ihr weggekriegt sein werdet, ... sie weggekriegt sein werden
- Futur II: ... ich weggekriegt gewesen sein werde, ... du weggekriegt gewesen sein werdest, ... er weggekriegt gewesen sein werde, ... wir weggekriegt gewesen sein werden, ... ihr weggekriegt gewesen sein werdet, ... sie weggekriegt gewesen sein werden
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: ... ich weggekriegt sein würde, ... du weggekriegt sein würdest, ... er weggekriegt sein würde, ... wir weggekriegt sein würden, ... ihr weggekriegt sein würdet, ... sie weggekriegt sein würden
- Plusquamperfekt: ... ich weggekriegt gewesen sein würde, ... du weggekriegt gewesen sein würdest, ... er weggekriegt gewesen sein würde, ... wir weggekriegt gewesen sein würden, ... ihr weggekriegt gewesen sein würdet, ... sie weggekriegt gewesen sein würden
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) weggekriegt, seien wir weggekriegt, seid (ihr) weggekriegt, seien Sie weggekriegt
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: weggekriegt sein, weggekriegt zu sein
- Infinitiv II: weggekriegt gewesen sein, weggekriegt gewesen zu sein
- Partizip I: weggekriegt seiend
- Partizip II: weggekriegt gewesen