Konjugation des Verbs aufschnaufen
Das Konjugieren des Verbs aufschnaufen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „aufschnaufen“ sind „schnauft auf“, „schnaufte auf“ und „hat aufgeschnauft“. Als Hilfsverb von aufschnaufen wird "haben" verwendet. „aufschnaufen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „auf“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur aufschnaufen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufschnaufen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufschnaufen. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von aufschnaufen
Präsens
| ich | schnaufe | auf |
| du | schnaufst | auf |
| er | schnauft | auf |
| wir | schnaufen | auf |
| ihr | schnauft | auf |
| sie | schnaufen | auf |
Präteritum
| ich | schnaufte | auf |
| du | schnauftest | auf |
| er | schnaufte | auf |
| wir | schnauften | auf |
| ihr | schnauftet | auf |
| sie | schnauften | auf |
Konjunktiv I
| ich | schnaufe | auf |
| du | schnaufest | auf |
| er | schnaufe | auf |
| wir | schnaufen | auf |
| ihr | schnaufet | auf |
| sie | schnaufen | auf |
Konjunktiv II
| ich | schnaufte | auf |
| du | schnauftest | auf |
| er | schnaufte | auf |
| wir | schnauften | auf |
| ihr | schnauftet | auf |
| sie | schnauften | auf |
Indikativ
Das Verb aufschnaufen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | schnaufe | auf |
| du | schnaufst | auf |
| er | schnauft | auf |
| wir | schnaufen | auf |
| ihr | schnauft | auf |
| sie | schnaufen | auf |
Präteritum
| ich | schnaufte | auf |
| du | schnauftest | auf |
| er | schnaufte | auf |
| wir | schnauften | auf |
| ihr | schnauftet | auf |
| sie | schnauften | auf |
Perfekt
| ich | habe | aufgeschnauft |
| du | hast | aufgeschnauft |
| er | hat | aufgeschnauft |
| wir | haben | aufgeschnauft |
| ihr | habt | aufgeschnauft |
| sie | haben | aufgeschnauft |
Plusquam.
| ich | hatte | aufgeschnauft |
| du | hattest | aufgeschnauft |
| er | hatte | aufgeschnauft |
| wir | hatten | aufgeschnauft |
| ihr | hattet | aufgeschnauft |
| sie | hatten | aufgeschnauft |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb aufschnaufen
Konjunktiv I
| ich | schnaufe | auf |
| du | schnaufest | auf |
| er | schnaufe | auf |
| wir | schnaufen | auf |
| ihr | schnaufet | auf |
| sie | schnaufen | auf |
Konjunktiv II
| ich | schnaufte | auf |
| du | schnauftest | auf |
| er | schnaufte | auf |
| wir | schnauften | auf |
| ihr | schnauftet | auf |
| sie | schnauften | auf |
Konj. Perfekt
| ich | habe | aufgeschnauft |
| du | habest | aufgeschnauft |
| er | habe | aufgeschnauft |
| wir | haben | aufgeschnauft |
| ihr | habet | aufgeschnauft |
| sie | haben | aufgeschnauft |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | aufgeschnauft |
| du | hättest | aufgeschnauft |
| er | hätte | aufgeschnauft |
| wir | hätten | aufgeschnauft |
| ihr | hättet | aufgeschnauft |
| sie | hätten | aufgeschnauft |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb aufschnaufen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für aufschnaufen
Übersetzungen
Übersetzungen von aufschnaufen
-
aufschnaufen
breathe out, sigh
вдохнуть, вздохнуть
respirar aliviado, suspirar
respirer profondément, soupirer
derin nefes almak
respirar aliviado, suspirar
respiro di sollievo, sospiro
suflare ușurat
megkönnyebbülés
odetchnąć
ανακούφιση, αναστεναγμός
diep ademhalen, op adem komen
zhluboka se nadechnout
andas ut, sucka
trække vejret dybt
安堵の息, 深呼吸
alleugerir-se, respirar profundament
helpotuksesta hengittää, syvään hengittää
puste ut, sukke
arnasa hartu, arnasa sakon hartu
odahnuti, uzdahnuti
длабоко дишење
zadiha
hlboké vydýchnutie, úľava
odahnuti, uzdahnuti
odahnuti, uzdahnuti
глибоке дихання, зітхання
въздишка, облекчение
глыбока ўздыхнуць
menarik napas dalam
hít thở sâu
chuqur nafas olish
गहरी सांस लेना
深呼吸
หายใจลึกๆ
깊이 숨을 들이마시다
dərin nəfəs almaq
სიღრმით სუნთქვა
গভীর নিঃশ্বাস নেওয়া
marr frymë thellë
गंभीर श्वास घेणे
गहिरो सास फेर्नु
dziļi ieelpot
ஆழமான மூச்சு எடுக்கும்
sügavalt sisse hingata
խոր շնչել
nefes xistin
נשימה עמוקה
استنشاق عميق، تنفس بعمق
نفس عمیق کشیدن
گہری سانس لینا
aufschnaufen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von aufschnaufenBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von aufschnaufen
≡ aufzerren
≡ aufbinden
≡ ausschnaufen
≡ auftreten
≡ aufrauschen
≡ aufladen
≡ aufpelzen
≡ aufbaumen
≡ auflecken
≡ aufrütteln
≡ verschnaufen
≡ aufreden
≡ aufzwirbeln
≡ anschnaufen
≡ aufschlüsseln
≡ aufstauen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „aufschnaufen“
Was sind die Stammformen von „aufschnaufen“?
Die Stammformen von „aufschnaufen“ sind „schnauft auf“, „schnaufte auf“ und „hat aufgeschnauft“.
Mit welchem Hilfsverb wird „aufschnaufen“ gebildet?
Als Hilfsverb von aufschnaufen wird "haben" verwendet.
Ist „aufschnaufen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs aufschnaufen erfolgt regelmäßig.
Ist „aufschnaufen“ trennbar oder untrennbar?
„aufschnaufen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „auf“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „aufschnaufen“ verwendet?
Wie konjugiert man „aufschnaufen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich schnaufe auf, du schnaufst auf, er schnauft auf, wir schnaufen auf, ihr schnauft auf, sie schnaufen auf
Präteritum:
ich schnaufte auf, du schnauftest auf, er schnaufte auf, wir schnauften auf, ihr schnauftet auf, sie schnauften auf
Perfekt:
ich habe aufgeschnauft, du hast aufgeschnauft, er hat aufgeschnauft, wir haben aufgeschnauft, ihr habt aufgeschnauft, sie haben aufgeschnauft
Plusquamperfekt:
ich hatte aufgeschnauft, du hattest aufgeschnauft, er hatte aufgeschnauft, wir hatten aufgeschnauft, ihr hattet aufgeschnauft, sie hatten aufgeschnauft
Futur I:
ich werde aufschnaufen, du wirst aufschnaufen, er wird aufschnaufen, wir werden aufschnaufen, ihr werdet aufschnaufen, sie werden aufschnaufen
Futur II:
ich werde aufgeschnauft haben, du wirst aufgeschnauft haben, er wird aufgeschnauft haben, wir werden aufgeschnauft haben, ihr werdet aufgeschnauft haben, sie werden aufgeschnauft haben
Wie ist der Konjunktiv von „aufschnaufen“?
Der Konjunktiv von „aufschnaufen“ lautet:
Präsens:
ich schnaufe auf, du schnaufst auf, er schnauft auf, wir schnaufen auf, ihr schnauft auf, sie schnaufen auf
Präteritum:
ich schnaufte auf, du schnauftest auf, er schnaufte auf, wir schnauften auf, ihr schnauftet auf, sie schnauften auf
Perfekt:
ich habe aufgeschnauft, du hast aufgeschnauft, er hat aufgeschnauft, wir haben aufgeschnauft, ihr habt aufgeschnauft, sie haben aufgeschnauft
Plusquamperfekt:
ich hatte aufgeschnauft, du hattest aufgeschnauft, er hatte aufgeschnauft, wir hatten aufgeschnauft, ihr hattet aufgeschnauft, sie hatten aufgeschnauft
Futur I:
ich werde aufschnaufen, du wirst aufschnaufen, er wird aufschnaufen, wir werden aufschnaufen, ihr werdet aufschnaufen, sie werden aufschnaufen
Futur II:
ich werde aufgeschnauft haben, du wirst aufgeschnauft haben, er wird aufgeschnauft haben, wir werden aufgeschnauft haben, ihr werdet aufgeschnauft haben, sie werden aufgeschnauft haben
Präsens:
ich schnaufe auf, du schnaufest auf, er schnaufe auf, wir schnaufen auf, ihr schnaufet auf, sie schnaufen auf
Präteritum:
ich schnaufte auf, du schnauftest auf, er schnaufte auf, wir schnauften auf, ihr schnauftet auf, sie schnauften auf
Perfekt:
ich habe aufgeschnauft, du habest aufgeschnauft, er habe aufgeschnauft, wir haben aufgeschnauft, ihr habet aufgeschnauft, sie haben aufgeschnauft
Plusquamperfekt:
ich hätte aufgeschnauft, du hättest aufgeschnauft, er hätte aufgeschnauft, wir hätten aufgeschnauft, ihr hättet aufgeschnauft, sie hätten aufgeschnauft
Futur I:
ich werde aufschnaufen, du werdest aufschnaufen, er werde aufschnaufen, wir werden aufschnaufen, ihr werdet aufschnaufen, sie werden aufschnaufen
Futur II:
ich werde aufgeschnauft haben, du werdest aufgeschnauft haben, er werde aufgeschnauft haben, wir werden aufgeschnauft haben, ihr werdet aufgeschnauft haben, sie werden aufgeschnauft haben
Wie ist der Imperativ von „aufschnaufen“?
Der Imperativ von „aufschnaufen“ ist:
Präsens:
schnaufe (du) auf, schnaufen wir auf, schnauft (ihr) auf, schnaufen Sie auf
Welche infiniten Formen hat „aufschnaufen“?
Die infiniten Formen von „aufschnaufen“ sind:
Präsens:
schnaufe (du) auf, schnaufen wir auf, schnauft (ihr) auf, schnaufen Sie auf
Infinitiv I:
aufschnaufen, aufzuschnaufen
Infinitiv II:
aufgeschnauft haben, aufgeschnauft zu haben
Partizip I:
aufschnaufend
Partizip II:
aufgeschnauft