Konjugation des Verbs auspacken
Das Konjugieren des Verbs auspacken erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind packt aus, packte aus und hat ausgepackt. Als Hilfsverb von auspacken wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe aus- von auspacken ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb auspacken zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für auspacken. Man kann nicht nur auspacken konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe A2. Kommentare ☆
A2 · regelmäßig · haben · trennbar
packt aus · packte aus · hat ausgepackt
unpack, unwrap, blow the whistle (on), confess, dish the dirt, do one's unpacking, pack out, reveal, reveal all, speak mind, speak one's mind, spill the beans, talk, tell all, unbox
/aʊsˈpakən/ · /ˈpakt aʊs/ · /ˈpaktə aʊs/ · /aʊsɡəˈpakt/
etwas, das eingepackt ist, aus der Verpackung nehmen; ein Geständnis machen, etwas verraten; aufmachen, ausplaudern, entlarven, entpacken
(Akk., mit+D, aus+D, über+A, vor+D)
» Tom hat ausgepackt
. Tom has unpacked.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von auspacken
Präteritum
| ich | packte | aus |
| du | packtest | aus |
| er | packte | aus |
| wir | packten | aus |
| ihr | packtet | aus |
| sie | packten | aus |
Konjunktiv II
| ich | packte | aus |
| du | packtest | aus |
| er | packte | aus |
| wir | packten | aus |
| ihr | packtet | aus |
| sie | packten | aus |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb auspacken konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | packte | aus |
| du | packtest | aus |
| er | packte | aus |
| wir | packten | aus |
| ihr | packtet | aus |
| sie | packten | aus |
Perfekt
| ich | habe | ausgepackt |
| du | hast | ausgepackt |
| er | hat | ausgepackt |
| wir | haben | ausgepackt |
| ihr | habt | ausgepackt |
| sie | haben | ausgepackt |
Plusquam.
| ich | hatte | ausgepackt |
| du | hattest | ausgepackt |
| er | hatte | ausgepackt |
| wir | hatten | ausgepackt |
| ihr | hattet | ausgepackt |
| sie | hatten | ausgepackt |
Futur I
| ich | werde | auspacken |
| du | wirst | auspacken |
| er | wird | auspacken |
| wir | werden | auspacken |
| ihr | werdet | auspacken |
| sie | werden | auspacken |
Futur II
| ich | werde | ausgepackt | haben |
| du | wirst | ausgepackt | haben |
| er | wird | ausgepackt | haben |
| wir | werden | ausgepackt | haben |
| ihr | werdet | ausgepackt | haben |
| sie | werden | ausgepackt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb auspacken
Konjunktiv II
| ich | packte | aus |
| du | packtest | aus |
| er | packte | aus |
| wir | packten | aus |
| ihr | packtet | aus |
| sie | packten | aus |
Konj. Perfekt
| ich | habe | ausgepackt |
| du | habest | ausgepackt |
| er | habe | ausgepackt |
| wir | haben | ausgepackt |
| ihr | habet | ausgepackt |
| sie | haben | ausgepackt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | ausgepackt |
| du | hättest | ausgepackt |
| er | hätte | ausgepackt |
| wir | hätten | ausgepackt |
| ihr | hättet | ausgepackt |
| sie | hätten | ausgepackt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb auspacken
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für auspacken
Beispiele
Beispielsätze für auspacken
-
Tom hat
ausgepackt
.
Tom has unpacked.
-
Hast du die Sachen
ausgepackt
?
Did you unpack the things?
-
Tom wollte
auspacken
.
Tom wanted to unpack.
-
Er
packte
sein Geschenkaus
.
He opened his present.
-
Tom
packt
gerade seinen Kofferaus
.
Tom is unpacking his suitcase.
-
Tom
packt
immer noch seine Kleideraus
.
Tom is still unpacking his clothes.
-
Ich öffnete meinen Koffer und begann ihn
auszupacken
.
I opened my suitcase and started unpacking it.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von auspacken
-
auspacken
unpack, reveal, unwrap, blow the whistle (on), confess, dish the dirt, do one's unpacking, pack out
распаковать, распаковывать, выкладывать, выложить, вынимать, вынуть, признаваться, прогнать
desempacar, desenvolver, desembalar, desempaquetar, deshacer las maletas, abrir, confesar, deshacer
déballer, déballer la vérité, décaisser, décocher, défaire, démouler, dépaqueter, désemballer
ifşa etmek, açmak, açıklamak, kutu açmak, paketi açmak, paketten çıkartmak, ambalajı açmak, ortaya çıkarmak
desempacotar, abrir, confessar, desembalar, desembrulhar, desfazer, desfazer as malas, revelar
disimballare, aprire, confessione, disfare, disfare la valigia, disfare le valigie, raccontare, sballare
desface, despacheta, dezvălui, mărturisi
kicsomagol, kipakol, kitálal, bevallani, elárulni, felbont, kibont, kirak
rozpakować, rozpakowywać, rozwijać, rozwinąć, sypać, sypnąć, wypakować, wyznać
ξεπακετάρω, αδειάζω, ανοίγω, αποκαλύπτω, βγάζω στη φόρα, ξετυλίγω, ομολογία
uitpakken, bekennen, onthullen, zijn gemoed luchten
odhalit, přiznat, rozbalit, rozpovídat se, vybalovat, vybalovatlit
packa upp, avslöja, erkänna, lätta, lätta sitt hjärta
afsløre, pakke ud, sladre, tilstå, udpakke
告白する, 明かす, 荷物を開ける, 開ける, 開封する
desembalar, confessar, desembolicar, obrir, revelar
purkaa, myöntää, paljastaa
pakke ut, avsløre, innrømme, spytte ut
despackatu, konfesioa egin, zerbait agerian utzi
otkriti, priznati, raspakovati
издавање, откривање, распакува
priznati, razkriti, razpakirati
odhaliť, priznať, rozbaliť, vybaliť, vybaľovať
otkriti, priznati, raspakovati
otkriti, priznati, raspakirati
розпаковувати, зізнатися, розгортати, розкрити
изваждам, признавам, разкривам, разопаковам
выдаць, зрабіць прызнанне, разупакаваць
membocorkan, membuka, mengaku
mở hộp, thú nhận, tiết lộ
fosh etmoq, iqror bo‘lmoq, paket ochish
कबूल करना, खोलना, राज़ खोलना
坦白, 拆开包装, 泄密
รับสารภาพ, เปิดเผย, แกะกล่อง
개봉하다, 누설하다, 자백하다
etiraf etmək, faş etmək, paketi açmaq
აღიარება, გამხელა, ფუთვის გახსნა
প্যাকেট খোলা, ফাঁস করা, স্বীকার করা
hap paketën, rrëfej, zbuloj
कबूल करणे, खोलणे, गुपित उघड करणे
कबुल गर्नु, खोल्नु, राज खोल्नु
ఒప్పుకో, ప్యాకేజీ తెరవడం, బయటపెట్టు
atklāt, atzīties, izpakot
ஒப்புக்கொள், பெட்டகத்தை திறக்கவும், வெளிப்படுத்த
välja lobisema, välja võtta, üles tunnistama
բացահայտել, խոստովանել, փաթեթը բացել
itiraf kirin, paket vekirin, sir vekirin
לגלות، להתוודות، לפרוק
أخرج من الطرد، أفرغ، أفرغ الحقائب، اعتراف، تفريغ، فتح، فتح التغليف
باز کردن، اعتراف کردن، افشاگری کردن، فاش کردن
اعتراف کرنا، نکالنا، کچھ بتانا، کھولنا
auspacken in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von auspacken- etwas, das eingepackt ist, aus der Verpackung nehmen, aufmachen, auswickeln, entnehmen
- ein Geständnis machen, etwas verraten, ausplaudern, enthüllen, gestehen, verraten, erzählen
- entlarven, entpacken, gestehen, zu erkennen geben, geständig sein, offen legen
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für auspacken
jemand packt
etwas ausetwas aus
jemand
vorpackt
jemandem aus
jemand/etwas
mitpackt
jemandem aus
jemand/etwas
überpackt
jemanden aus
jemand/etwas
überpackt
jemanden/etwas aus
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von auspacken
≡ ausbauchen
≡ ausapern
≡ ausbaggern
≡ ausarten
≡ ausbeinen
≡ ausbaden
≡ ausixen
≡ reinpacken
≡ vollpacken
≡ zupacken
≡ ausbauen
≡ umpacken
≡ ausbeißen
≡ abpacken
≡ fortpacken
≡ beipacken
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb auspacken konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts auspacken
Die aus·packen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs aus·packen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (packt aus - packte aus - hat ausgepackt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary auspacken und unter auspacken im Duden.
auspacken Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | pack(e) aus | packte aus | packe aus | packte aus | - |
| du | packst aus | packtest aus | packest aus | packtest aus | pack(e) aus |
| er | packt aus | packte aus | packe aus | packte aus | - |
| wir | packen aus | packten aus | packen aus | packten aus | packen aus |
| ihr | packt aus | packtet aus | packet aus | packtet aus | packt aus |
| sie | packen aus | packten aus | packen aus | packten aus | packen aus |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich pack(e) aus, du packst aus, er packt aus, wir packen aus, ihr packt aus, sie packen aus
- Präteritum: ich packte aus, du packtest aus, er packte aus, wir packten aus, ihr packtet aus, sie packten aus
- Perfekt: ich habe ausgepackt, du hast ausgepackt, er hat ausgepackt, wir haben ausgepackt, ihr habt ausgepackt, sie haben ausgepackt
- Plusquamperfekt: ich hatte ausgepackt, du hattest ausgepackt, er hatte ausgepackt, wir hatten ausgepackt, ihr hattet ausgepackt, sie hatten ausgepackt
- Futur I: ich werde auspacken, du wirst auspacken, er wird auspacken, wir werden auspacken, ihr werdet auspacken, sie werden auspacken
- Futur II: ich werde ausgepackt haben, du wirst ausgepackt haben, er wird ausgepackt haben, wir werden ausgepackt haben, ihr werdet ausgepackt haben, sie werden ausgepackt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich packe aus, du packest aus, er packe aus, wir packen aus, ihr packet aus, sie packen aus
- Präteritum: ich packte aus, du packtest aus, er packte aus, wir packten aus, ihr packtet aus, sie packten aus
- Perfekt: ich habe ausgepackt, du habest ausgepackt, er habe ausgepackt, wir haben ausgepackt, ihr habet ausgepackt, sie haben ausgepackt
- Plusquamperfekt: ich hätte ausgepackt, du hättest ausgepackt, er hätte ausgepackt, wir hätten ausgepackt, ihr hättet ausgepackt, sie hätten ausgepackt
- Futur I: ich werde auspacken, du werdest auspacken, er werde auspacken, wir werden auspacken, ihr werdet auspacken, sie werden auspacken
- Futur II: ich werde ausgepackt haben, du werdest ausgepackt haben, er werde ausgepackt haben, wir werden ausgepackt haben, ihr werdet ausgepackt haben, sie werden ausgepackt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde auspacken, du würdest auspacken, er würde auspacken, wir würden auspacken, ihr würdet auspacken, sie würden auspacken
- Plusquamperfekt: ich würde ausgepackt haben, du würdest ausgepackt haben, er würde ausgepackt haben, wir würden ausgepackt haben, ihr würdet ausgepackt haben, sie würden ausgepackt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: pack(e) (du) aus, packen wir aus, packt (ihr) aus, packen Sie aus
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: auspacken, auszupacken
- Infinitiv II: ausgepackt haben, ausgepackt zu haben
- Partizip I: auspackend
- Partizip II: ausgepackt