Konjugation des Verbs einpacken
Das Konjugieren des Verbs einpacken erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „einpacken“ sind „packt ein“, „packte ein“ und „hat eingepackt“. Als Hilfsverb von einpacken wird "haben" verwendet. „einpacken“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „ein“ wird im Satz abgetrennt. Das Verb „einpacken“ gehört zum Wortschatz auf A1-Niveau. Man kann nicht nur einpacken konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb einpacken zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für einpacken. Kommentare ☆
A1 · regelmäßig · haben · trennbar
packt ein · packte ein · hat eingepackt
pack in, pack, wrap, wrap up, bag, box
/ˈaɪ̯nˌpakən/ · /paktˈaɪ̯n/ · /paktəˈaɪ̯n/ · /aɪ̯nɡəˈpakt/
etwas in eine Hülle oder einen Behälter tun oder mit einem besonderen Papier umwickeln; eintüten, packen, (das) Handtuch schmeißen, einhüllen, (das) Handtuch werfen
Akk., (sich+A, in+A, in+D)
» Sind die Geschenke eingepackt
? Are the presents wrapped?
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von einpacken
Präteritum
| ich | packte | ein |
| du | packtest | ein |
| er | packte | ein |
| wir | packten | ein |
| ihr | packtet | ein |
| sie | packten | ein |
Konjunktiv II
| ich | packte | ein |
| du | packtest | ein |
| er | packte | ein |
| wir | packten | ein |
| ihr | packtet | ein |
| sie | packten | ein |
Indikativ
Das Verb einpacken konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | packte | ein |
| du | packtest | ein |
| er | packte | ein |
| wir | packten | ein |
| ihr | packtet | ein |
| sie | packten | ein |
Perfekt
| ich | habe | eingepackt |
| du | hast | eingepackt |
| er | hat | eingepackt |
| wir | haben | eingepackt |
| ihr | habt | eingepackt |
| sie | haben | eingepackt |
Plusquam.
| ich | hatte | eingepackt |
| du | hattest | eingepackt |
| er | hatte | eingepackt |
| wir | hatten | eingepackt |
| ihr | hattet | eingepackt |
| sie | hatten | eingepackt |
Futur I
| ich | werde | einpacken |
| du | wirst | einpacken |
| er | wird | einpacken |
| wir | werden | einpacken |
| ihr | werdet | einpacken |
| sie | werden | einpacken |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb einpacken
Konjunktiv II
| ich | packte | ein |
| du | packtest | ein |
| er | packte | ein |
| wir | packten | ein |
| ihr | packtet | ein |
| sie | packten | ein |
Konj. Perfekt
| ich | habe | eingepackt |
| du | habest | eingepackt |
| er | habe | eingepackt |
| wir | haben | eingepackt |
| ihr | habet | eingepackt |
| sie | haben | eingepackt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | eingepackt |
| du | hättest | eingepackt |
| er | hätte | eingepackt |
| wir | hätten | eingepackt |
| ihr | hättet | eingepackt |
| sie | hätten | eingepackt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb einpacken
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für einpacken
Beispiele
Beispielsätze für einpacken
-
Sind die Geschenke
eingepackt
?
Are the presents wrapped?
-
Das Tuch ist schon
eingepackt
.
The cloth is already packed.
-
Soll ich es
einpacken
?
Should I pack it?
-
Packen
Sie ihn bitteein
.
Please wrap it up.
-
Sie brauchen es nicht
einzupacken
.
You don't need to wrap it.
-
Ich
packe
meine Sachen wiederein
.
I am packing my things again.
-
Hast du daran gedacht, die Brote
einzupacken
?
Did you remember to pack the sandwiches?
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von einpacken
-
einpacken
pack in, pack, wrap, wrap up, bag, box
упаковывать, укладывать, уложить, заворачивать, запаковать, запаковывать, паковать, увязать
embalar, empacar, envolver, abrigar, empaquetar, encajonar, envolver con, envolver en
emballer, emballer dans, empaqueter, envelopper, envelopper dans
paketlemek, ambalaj yapmak, sarmak
embalar, embrulhar, empacotar, encaixotar, envelopar, meter na mala
confezionare, imballare, avviluppare, avvolgere, fare i bagagli, imbacuccare, impaccare, impacchettare
împacheta
becsomagol
zapakować, opakować, opakowywać, opatulać, opatulić, pakować, wynosić się
πακετάρω, βάζω, ετοιμάζω τη βαλίτσα, ντύνομαι ζεστά, συσκευάζω, τυλίγω
inpakken, in iets pakken, verpakken
zabalit, zabalovat, zabalovatlit, zabalování
inpacka, packa, packa ihop, packa in, packa ned, slå in
pakke ind, pakke sammen
包む, 包める, 梱包する, 荷造りする, 詰める
embalar, envasar
pakata, kääriä
pakke inn
bildu, paketatu, pakete
pakovati
упакува
pakirati, zapakirati
zabalenie, zabaliť
pakovati
pakirati, umotati
загорнути, запаковувати, упакувати
завивам, опаковам
упакаваць
membungkus
đóng gói
qadoqlash
पैक करना, लपेटना
包装
ห่อ
포장하다
bükmək, qablaşdırmaq
შეფუთვა
প্যাক করা, মোড়া দেওয়া
paketo
पॅक करणे, लपेटणे
प्याक गर्नु
ప్యాక్ చేయడం
iepako, iesaiņot
பேக் செய்யுதல்
pakendada
փաթեթավորել
pak kirin
לארוז
تعبئة، تغليف، حزم، لف، يغلف
بسته بندی کردن، بستهبندی کردن، در بسته قرار دادن، دورپیچ کردن، پوشاندن، کادو کردن
بند کرنا، پیک کرنا
einpacken in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von einpacken- etwas in eine Hülle oder einen Behälter tun oder mit einem besonderen Papier umwickeln
- eintüten, packen, (das) Handtuch schmeißen, einhüllen, (das) Handtuch werfen, einsacken
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für einpacken
jemand packt
etwas inetwas ein
jemand packt
jemanden/etwas inetwas ein
jemand packt
jemanden/etwas inetwas irgendwie ein
jemand/etwas packt
etwas inetwas ein
jemand/etwas
inpackt
etwas ein
jemand/etwas packt
jemanden inetwas ein
jemand/etwas
sich inpackt
etwas ein
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von einpacken
≡ einlochen
≡ einfetten
≡ reinpacken
≡ einstapeln
≡ auspacken
≡ anpacken
≡ abpacken
≡ einfluten
≡ draufpacken
≡ eingehen
≡ wegpacken
≡ einsalben
≡ umpacken
≡ einpoldern
≡ verpacken
≡ zupacken
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „einpacken“
Was sind die Stammformen von „einpacken“?
Die Stammformen von „einpacken“ sind „packt ein“, „packte ein“ und „hat eingepackt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „einpacken“ gebildet?
Als Hilfsverb von einpacken wird "haben" verwendet.
Ist „einpacken“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs einpacken erfolgt regelmäßig.
Ist „einpacken“ trennbar oder untrennbar?
„einpacken“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „ein“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „einpacken“ verwendet?
Das Verb „einpacken“ gehört zum Wortschatz auf A1-Niveau.
Wie konjugiert man „einpacken“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich packe ein, du packst ein, er packt ein, wir packen ein, ihr packt ein, sie packen ein
Präteritum:
ich packte ein, du packtest ein, er packte ein, wir packten ein, ihr packtet ein, sie packten ein
Perfekt:
ich habe eingepackt, du hast eingepackt, er hat eingepackt, wir haben eingepackt, ihr habt eingepackt, sie haben eingepackt
Plusquamperfekt:
ich hatte eingepackt, du hattest eingepackt, er hatte eingepackt, wir hatten eingepackt, ihr hattet eingepackt, sie hatten eingepackt
Futur I:
ich werde einpacken, du wirst einpacken, er wird einpacken, wir werden einpacken, ihr werdet einpacken, sie werden einpacken
Futur II:
ich werde eingepackt haben, du wirst eingepackt haben, er wird eingepackt haben, wir werden eingepackt haben, ihr werdet eingepackt haben, sie werden eingepackt haben
Wie ist der Konjunktiv von „einpacken“?
Der Konjunktiv von „einpacken“ lautet:
Präsens:
ich packe ein, du packst ein, er packt ein, wir packen ein, ihr packt ein, sie packen ein
Präteritum:
ich packte ein, du packtest ein, er packte ein, wir packten ein, ihr packtet ein, sie packten ein
Perfekt:
ich habe eingepackt, du hast eingepackt, er hat eingepackt, wir haben eingepackt, ihr habt eingepackt, sie haben eingepackt
Plusquamperfekt:
ich hatte eingepackt, du hattest eingepackt, er hatte eingepackt, wir hatten eingepackt, ihr hattet eingepackt, sie hatten eingepackt
Futur I:
ich werde einpacken, du wirst einpacken, er wird einpacken, wir werden einpacken, ihr werdet einpacken, sie werden einpacken
Futur II:
ich werde eingepackt haben, du wirst eingepackt haben, er wird eingepackt haben, wir werden eingepackt haben, ihr werdet eingepackt haben, sie werden eingepackt haben
Präsens:
ich packe ein, du packest ein, er packe ein, wir packen ein, ihr packet ein, sie packen ein
Präteritum:
ich packte ein, du packtest ein, er packte ein, wir packten ein, ihr packtet ein, sie packten ein
Perfekt:
ich habe eingepackt, du habest eingepackt, er habe eingepackt, wir haben eingepackt, ihr habet eingepackt, sie haben eingepackt
Plusquamperfekt:
ich hätte eingepackt, du hättest eingepackt, er hätte eingepackt, wir hätten eingepackt, ihr hättet eingepackt, sie hätten eingepackt
Futur I:
ich werde einpacken, du werdest einpacken, er werde einpacken, wir werden einpacken, ihr werdet einpacken, sie werden einpacken
Futur II:
ich werde eingepackt haben, du werdest eingepackt haben, er werde eingepackt haben, wir werden eingepackt haben, ihr werdet eingepackt haben, sie werden eingepackt haben
Wie ist der Imperativ von „einpacken“?
Der Imperativ von „einpacken“ ist:
Präsens:
packe (du) ein, packen wir ein, packt (ihr) ein, packen Sie ein
Welche infiniten Formen hat „einpacken“?
Die infiniten Formen von „einpacken“ sind:
Präsens:
packe (du) ein, packen wir ein, packt (ihr) ein, packen Sie ein
Infinitiv I:
einpacken, einzupacken
Infinitiv II:
eingepackt haben, eingepackt zu haben
Partizip I:
einpackend
Partizip II:
eingepackt