Konjugation des Verbs aufkorken 〈Fragesatz〉
Das Konjugieren des Verbs aufkorken erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind korkt auf?, korkte auf? und hat aufgekorkt?. Als Hilfsverb von aufkorken wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe auf- von aufkorken ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Fragesatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufkorken zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufkorken. Man kann nicht nur aufkorken konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von aufkorken
Präteritum
| korkte | ich | auf? |
| korktest | du | auf? |
| korkte | er | auf? |
| korkten | wir | auf? |
| korktet | ihr | auf? |
| korkten | sie | auf? |
Konjunktiv I
| korke | ich | auf? |
| korkest | du | auf? |
| korke | er | auf? |
| korken | wir | auf? |
| korket | ihr | auf? |
| korken | sie | auf? |
Konjunktiv II
| korkte | ich | auf? |
| korktest | du | auf? |
| korkte | er | auf? |
| korkten | wir | auf? |
| korktet | ihr | auf? |
| korkten | sie | auf? |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb aufkorken konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| korkte | ich | auf? |
| korktest | du | auf? |
| korkte | er | auf? |
| korkten | wir | auf? |
| korktet | ihr | auf? |
| korkten | sie | auf? |
Perfekt
| habe | ich | aufgekorkt? |
| hast | du | aufgekorkt? |
| hat | er | aufgekorkt? |
| haben | wir | aufgekorkt? |
| habt | ihr | aufgekorkt? |
| haben | sie | aufgekorkt? |
Plusquam.
| hatte | ich | aufgekorkt? |
| hattest | du | aufgekorkt? |
| hatte | er | aufgekorkt? |
| hatten | wir | aufgekorkt? |
| hattet | ihr | aufgekorkt? |
| hatten | sie | aufgekorkt? |
Futur I
| werde | ich | aufkorken? |
| wirst | du | aufkorken? |
| wird | er | aufkorken? |
| werden | wir | aufkorken? |
| werdet | ihr | aufkorken? |
| werden | sie | aufkorken? |
Futur II
| werde | ich | aufgekorkt | haben? |
| wirst | du | aufgekorkt | haben? |
| wird | er | aufgekorkt | haben? |
| werden | wir | aufgekorkt | haben? |
| werdet | ihr | aufgekorkt | haben? |
| werden | sie | aufgekorkt | haben? |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb aufkorken
Konjunktiv I
| korke | ich | auf? |
| korkest | du | auf? |
| korke | er | auf? |
| korken | wir | auf? |
| korket | ihr | auf? |
| korken | sie | auf? |
Konjunktiv II
| korkte | ich | auf? |
| korktest | du | auf? |
| korkte | er | auf? |
| korkten | wir | auf? |
| korktet | ihr | auf? |
| korkten | sie | auf? |
Konj. Perfekt
| habe | ich | aufgekorkt? |
| habest | du | aufgekorkt? |
| habe | er | aufgekorkt? |
| haben | wir | aufgekorkt? |
| habet | ihr | aufgekorkt? |
| haben | sie | aufgekorkt? |
Konj. Plusquam.
| hätte | ich | aufgekorkt? |
| hättest | du | aufgekorkt? |
| hätte | er | aufgekorkt? |
| hätten | wir | aufgekorkt? |
| hättet | ihr | aufgekorkt? |
| hätten | sie | aufgekorkt? |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb aufkorken
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für aufkorken
Übersetzungen
Übersetzungen von aufkorken
-
aufkorken
uncork
открывать бутылку, откупоривать, откупорить
destapar
déboucher
şişe açmak
descorchar
stappare
deschide sticla
palack kinyitása
otwierać butelkę
ανοίγω μπουκάλι
fles openen
otevřít láhev
öppna flaska
flaske åbne
栓を抜く
obrir ampolla
pullottaa
flaske åpne
botila ireki
otvoriti bocu
отворање на шише
odpiranje steklenice
otvoriť fľašu
otvoriti bocu
otvoriti bocu
відкривати пляшку
отваряне на бутилка
адкрыць бутэльку
membuka botol, mencabut sumbat
khui chai, mở chai
probkani sug‘urmoq, shishani ochmoq
कॉर्क निकालना, बोतल खोलना
开瓶, 拔塞子
ดึงจุกออก, เปิดขวด
병을 열다, 코르크를 뽑다
butulkanı açmaq, mantarı çıxarmaq
ბოთლის გახსნა, საცობის ამოღება
কর্ক খোলা, বোতল খোলা
hap shishen, heq tapën
डाट काढणे, बाटली उघडणे
बोतल खोल्नु
కార్క్ తీయడం, సీసా తెరవడం
atkorķēt, atvērt pudeli
கார்க் நீக்கு, பாட்டில் திறக்க
lahti korkima, pudelit avama
խցանը հանել, շիշ բացել
şişe vekirin
לפתוח בקבוק
فتح زجاجة
باز کردن بطری
بوتل کھولنا
aufkorken in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von aufkorkenBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von aufkorken
≡ aufbaumen
≡ entkorken
≡ auflecken
≡ aufzwirbeln
≡ aufschluchzen
≡ aufklaffen
≡ aufrollen
≡ aufrauschen
≡ aufreden
≡ aufladen
≡ aufbürsten
≡ aufpelzen
≡ aufschlüsseln
≡ auftreten
≡ aufbinden
≡ aufstauen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb aufkorken konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts aufkorken
Die auf·korken Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs auf·korken ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (korkt auf? - korkte auf? - hat aufgekorkt?) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary aufkorken und unter aufkorken im Duden.
aufkorken Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | kork(e) auf? | korkte auf? | korke auf? | korkte auf? | - |
| du | korkst auf? | korktest auf? | korkest auf? | korktest auf? | kork(e) auf |
| er | korkt auf? | korkte auf? | korke auf? | korkte auf? | - |
| wir | korken auf? | korkten auf? | korken auf? | korkten auf? | korken auf |
| ihr | korkt auf? | korktet auf? | korket auf? | korktet auf? | korkt auf |
| sie | korken auf? | korkten auf? | korken auf? | korkten auf? | korken auf |
Indikativ Aktiv
- Präsens: kork(e) ich auf?, korkst du auf?, korkt er auf?, korken wir auf?, korkt ihr auf?, korken sie auf?
- Präteritum: korkte ich auf?, korktest du auf?, korkte er auf?, korkten wir auf?, korktet ihr auf?, korkten sie auf?
- Perfekt: habe ich aufgekorkt?, hast du aufgekorkt?, hat er aufgekorkt?, haben wir aufgekorkt?, habt ihr aufgekorkt?, haben sie aufgekorkt?
- Plusquamperfekt: hatte ich aufgekorkt?, hattest du aufgekorkt?, hatte er aufgekorkt?, hatten wir aufgekorkt?, hattet ihr aufgekorkt?, hatten sie aufgekorkt?
- Futur I: werde ich aufkorken?, wirst du aufkorken?, wird er aufkorken?, werden wir aufkorken?, werdet ihr aufkorken?, werden sie aufkorken?
- Futur II: werde ich aufgekorkt haben?, wirst du aufgekorkt haben?, wird er aufgekorkt haben?, werden wir aufgekorkt haben?, werdet ihr aufgekorkt haben?, werden sie aufgekorkt haben?
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: korke ich auf?, korkest du auf?, korke er auf?, korken wir auf?, korket ihr auf?, korken sie auf?
- Präteritum: korkte ich auf?, korktest du auf?, korkte er auf?, korkten wir auf?, korktet ihr auf?, korkten sie auf?
- Perfekt: habe ich aufgekorkt?, habest du aufgekorkt?, habe er aufgekorkt?, haben wir aufgekorkt?, habet ihr aufgekorkt?, haben sie aufgekorkt?
- Plusquamperfekt: hätte ich aufgekorkt?, hättest du aufgekorkt?, hätte er aufgekorkt?, hätten wir aufgekorkt?, hättet ihr aufgekorkt?, hätten sie aufgekorkt?
- Futur I: werde ich aufkorken?, werdest du aufkorken?, werde er aufkorken?, werden wir aufkorken?, werdet ihr aufkorken?, werden sie aufkorken?
- Futur II: werde ich aufgekorkt haben?, werdest du aufgekorkt haben?, werde er aufgekorkt haben?, werden wir aufgekorkt haben?, werdet ihr aufgekorkt haben?, werden sie aufgekorkt haben?
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: würde ich aufkorken?, würdest du aufkorken?, würde er aufkorken?, würden wir aufkorken?, würdet ihr aufkorken?, würden sie aufkorken?
- Plusquamperfekt: würde ich aufgekorkt haben?, würdest du aufgekorkt haben?, würde er aufgekorkt haben?, würden wir aufgekorkt haben?, würdet ihr aufgekorkt haben?, würden sie aufgekorkt haben?
Imperativ Aktiv
- Präsens: kork(e) (du) auf, korken wir auf, korkt (ihr) auf, korken Sie auf
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: aufkorken, aufzukorken
- Infinitiv II: aufgekorkt haben, aufgekorkt zu haben
- Partizip I: aufkorkend
- Partizip II: aufgekorkt