Konjugation des Verbs ankoppeln 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs ankoppeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... ankoppelt, ... ankoppelte und ... angekoppelt hat. Als Hilfsverb von ankoppeln wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von ankoppeln ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb ankoppeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für ankoppeln. Man kann nicht nur ankoppeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
... ankoppelt · ... ankoppelte · ... angekoppelt hat
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
couple, connect, link, attach, hook up, interface, tie in
/ˈʔaŋˌkɔpln̩/ · /kɔpl̩t ˈʔan/ · /kɔpl̩tə ˈʔan/ · /ˈʔaŋɡəˌkɔpl̩t/
eine feste, aber wieder lösbare Verbindung mit etwas herstellen, sich mit etwas verbinden; mit etwas fest, aber wieder lösbar verbinden; ankuppeln
(Akk., an+A)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von ankoppeln
Präsens
| ... | ich | ankopp(e)l(e)⁵ |
| ... | du | ankoppelst |
| ... | er | ankoppelt |
| ... | wir | ankoppeln |
| ... | ihr | ankoppelt |
| ... | sie | ankoppeln |
Präteritum
| ... | ich | ankoppelte |
| ... | du | ankoppeltest |
| ... | er | ankoppelte |
| ... | wir | ankoppelten |
| ... | ihr | ankoppeltet |
| ... | sie | ankoppelten |
Konjunktiv I
| ... | ich | ankopp(e)le |
| ... | du | ankoppelst |
| ... | er | ankopp(e)le |
| ... | wir | ankoppeln |
| ... | ihr | ankoppelt |
| ... | sie | ankoppeln |
Konjunktiv II
| ... | ich | ankoppelte |
| ... | du | ankoppeltest |
| ... | er | ankoppelte |
| ... | wir | ankoppelten |
| ... | ihr | ankoppeltet |
| ... | sie | ankoppelten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb ankoppeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | ankopp(e)l(e)⁵ |
| ... | du | ankoppelst |
| ... | er | ankoppelt |
| ... | wir | ankoppeln |
| ... | ihr | ankoppelt |
| ... | sie | ankoppeln |
Präteritum
| ... | ich | ankoppelte |
| ... | du | ankoppeltest |
| ... | er | ankoppelte |
| ... | wir | ankoppelten |
| ... | ihr | ankoppeltet |
| ... | sie | ankoppelten |
Perfekt
| ... | ich | angekoppelt | habe |
| ... | du | angekoppelt | hast |
| ... | er | angekoppelt | hat |
| ... | wir | angekoppelt | haben |
| ... | ihr | angekoppelt | habt |
| ... | sie | angekoppelt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | angekoppelt | hatte |
| ... | du | angekoppelt | hattest |
| ... | er | angekoppelt | hatte |
| ... | wir | angekoppelt | hatten |
| ... | ihr | angekoppelt | hattet |
| ... | sie | angekoppelt | hatten |
Futur I
| ... | ich | ankoppeln | werde |
| ... | du | ankoppeln | wirst |
| ... | er | ankoppeln | wird |
| ... | wir | ankoppeln | werden |
| ... | ihr | ankoppeln | werdet |
| ... | sie | ankoppeln | werden |
Futur II
| ... | ich | angekoppelt | haben | werde |
| ... | du | angekoppelt | haben | wirst |
| ... | er | angekoppelt | haben | wird |
| ... | wir | angekoppelt | haben | werden |
| ... | ihr | angekoppelt | haben | werdet |
| ... | sie | angekoppelt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb ankoppeln
Konjunktiv I
| ... | ich | ankopp(e)le |
| ... | du | ankoppelst |
| ... | er | ankopp(e)le |
| ... | wir | ankoppeln |
| ... | ihr | ankoppelt |
| ... | sie | ankoppeln |
Konjunktiv II
| ... | ich | ankoppelte |
| ... | du | ankoppeltest |
| ... | er | ankoppelte |
| ... | wir | ankoppelten |
| ... | ihr | ankoppeltet |
| ... | sie | ankoppelten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | angekoppelt | habe |
| ... | du | angekoppelt | habest |
| ... | er | angekoppelt | habe |
| ... | wir | angekoppelt | haben |
| ... | ihr | angekoppelt | habet |
| ... | sie | angekoppelt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | angekoppelt | hätte |
| ... | du | angekoppelt | hättest |
| ... | er | angekoppelt | hätte |
| ... | wir | angekoppelt | hätten |
| ... | ihr | angekoppelt | hättet |
| ... | sie | angekoppelt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb ankoppeln
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für ankoppeln
Übersetzungen
Übersetzungen von ankoppeln
-
ankoppeln
couple, connect, link, attach, hook up, interface, tie in
соединять, подключать, прицепить, прицеплять, состыковать, состыковывать, стыковать, сцеплять
acoplar, conectar, atraillar, enganchar, unir
coupler, raccorder, accrocher, attacher, atteler, lier
bağlamak, birleştirmek, eklemek, takmak
acoplar, conectar, atrelar, ligar
collegare, agganciare, accoppiare, agganciare a, agganciarsi a, attaccare, attaccare a, unire
cuplare, conectare, cupla, legare
összekapcsol, csatlakoztatni, kapcsolódik
połączyć, złączyć, doczepiać, doczepiać się, doczepić, doczepić się, przyczepiać, przyczepić
σύνδεση, συνδέομαι, συνδέω, σύνδεση και αποσύνδεση, σύνδεση με ιμάντες, σύνδεση ξανά
aansluiten, koppelen, aankoppelen
připojit, spojit, připojovat, připojovatjit
ansluta, koppla samman, docka, koppla, koppla ihop
koble, sammenkoble, tilslutte
結合する, 接続する, 連結する
connectar, acoblar, enllaçar, unir
liittää, yhdistää, kytkeä
koble sammen, sammenkoble, tilkoble
lotu, elkarlotu, elkartu, lotura
povezati, spojiti
поврзување, спојување
povezati, priklopiti, priključiti
pripojiť, spojiť
spojiti, povezati, vezati
spojiti, priključiti, vezati
з'єднувати, підключати, приєднувати
свързвам, свързване
злучыць, падключыць, звязваць
mengaitkan, menghubungkan, mengikat dengan sabuk, mengikat dengan tali
kết nối, buộc bằng dây, buộc bằng dây đai
biriktirmoq, bog'lamoq, bog'lash, kamarlab bog'lamoq
जोड़ना, कपल करना, पट्टियों से बाँधना, बाँधना
连接, 用带子捆绑, 用带子绑在一起
ผูกด้วยสายรัด, มัดด้วยสายรัด, เชื่อม, เชื่อมต่อ
연결하다, 끈으로 묶다, 끈으로 연결하다
qoşmaq, kəmərlə bağlamaq, kəmərlərlə bağlamaq
აკავშირება, დაკავშირება, ხამებით ბოჭვა, ხამებით შეკრა
বেল্ট দিয়ে একত্র করা, বেল্ট দিয়ে বেঁধে রাখা, যোগ করা, সংযোগ করা
lidhu, lidhur me rripa, të lidhësh me rripa
जोडणे, पट्ट्यांनी जोडणे, पट्ट्यांनी बांधणे
जोड्न, पट्टाले बाँध्नु, पट्टिले बाँध्नु
చేర్చడం, జోడించు, బెల్టుతో కట్టడం, బెల్టులతో బంధించడం
savienot, sasaistīt ar siksnām
இணைக்க, இணைக்குதல், பட்டையால் இணைத்தல், பட்டையால் கட்டுதல்
ühendada, rihmadega kokku siduma, rihmaga siduma
կապել, գոտիներով կապել
girêdan, bi kemerên girêdan, bi rîman girêdan
חיבור، לקשר، קישור
ربط، توصيل، اتصال
متصل کردن، اتصال، پیوند
جوڑنا، منسلک کرنا، بندھنا
ankoppeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von ankoppeln- eine feste, aber wieder lösbare Verbindung mit etwas herstellen, sich mit etwas verbinden
- mit etwas fest, aber wieder lösbar verbinden
- mit Riemen zu einer Gruppe zusammenbinden
- ankuppeln
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für ankoppeln
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von ankoppeln
≡ verkoppeln
≡ anlügen
≡ anfeuchten
≡ durchkoppeln
≡ antauen
≡ anbaden
≡ anschlendern
≡ anbrechen
≡ auskoppeln
≡ anrauchen
≡ anklammern
≡ abkoppeln
≡ anschielen
≡ anrichten
≡ rückkoppeln
≡ anwerben
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb ankoppeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts ankoppeln
Die an·koppeln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·koppeln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... ankoppelt - ... ankoppelte - ... angekoppelt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary ankoppeln und unter ankoppeln im Duden.
ankoppeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... ankopp(e)l(e) | ... ankoppelte | ... ankopp(e)le | ... ankoppelte | - |
| du | ... ankoppelst | ... ankoppeltest | ... ankoppelst | ... ankoppeltest | kopp(e)l(e) an |
| er | ... ankoppelt | ... ankoppelte | ... ankopp(e)le | ... ankoppelte | - |
| wir | ... ankoppeln | ... ankoppelten | ... ankoppeln | ... ankoppelten | koppeln an |
| ihr | ... ankoppelt | ... ankoppeltet | ... ankoppelt | ... ankoppeltet | koppelt an |
| sie | ... ankoppeln | ... ankoppelten | ... ankoppeln | ... ankoppelten | koppeln an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich ankopp(e)l(e), ... du ankoppelst, ... er ankoppelt, ... wir ankoppeln, ... ihr ankoppelt, ... sie ankoppeln
- Präteritum: ... ich ankoppelte, ... du ankoppeltest, ... er ankoppelte, ... wir ankoppelten, ... ihr ankoppeltet, ... sie ankoppelten
- Perfekt: ... ich angekoppelt habe, ... du angekoppelt hast, ... er angekoppelt hat, ... wir angekoppelt haben, ... ihr angekoppelt habt, ... sie angekoppelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich angekoppelt hatte, ... du angekoppelt hattest, ... er angekoppelt hatte, ... wir angekoppelt hatten, ... ihr angekoppelt hattet, ... sie angekoppelt hatten
- Futur I: ... ich ankoppeln werde, ... du ankoppeln wirst, ... er ankoppeln wird, ... wir ankoppeln werden, ... ihr ankoppeln werdet, ... sie ankoppeln werden
- Futur II: ... ich angekoppelt haben werde, ... du angekoppelt haben wirst, ... er angekoppelt haben wird, ... wir angekoppelt haben werden, ... ihr angekoppelt haben werdet, ... sie angekoppelt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich ankopp(e)le, ... du ankoppelst, ... er ankopp(e)le, ... wir ankoppeln, ... ihr ankoppelt, ... sie ankoppeln
- Präteritum: ... ich ankoppelte, ... du ankoppeltest, ... er ankoppelte, ... wir ankoppelten, ... ihr ankoppeltet, ... sie ankoppelten
- Perfekt: ... ich angekoppelt habe, ... du angekoppelt habest, ... er angekoppelt habe, ... wir angekoppelt haben, ... ihr angekoppelt habet, ... sie angekoppelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich angekoppelt hätte, ... du angekoppelt hättest, ... er angekoppelt hätte, ... wir angekoppelt hätten, ... ihr angekoppelt hättet, ... sie angekoppelt hätten
- Futur I: ... ich ankoppeln werde, ... du ankoppeln werdest, ... er ankoppeln werde, ... wir ankoppeln werden, ... ihr ankoppeln werdet, ... sie ankoppeln werden
- Futur II: ... ich angekoppelt haben werde, ... du angekoppelt haben werdest, ... er angekoppelt haben werde, ... wir angekoppelt haben werden, ... ihr angekoppelt haben werdet, ... sie angekoppelt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich ankoppeln würde, ... du ankoppeln würdest, ... er ankoppeln würde, ... wir ankoppeln würden, ... ihr ankoppeln würdet, ... sie ankoppeln würden
- Plusquamperfekt: ... ich angekoppelt haben würde, ... du angekoppelt haben würdest, ... er angekoppelt haben würde, ... wir angekoppelt haben würden, ... ihr angekoppelt haben würdet, ... sie angekoppelt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: kopp(e)l(e) (du) an, koppeln wir an, koppelt (ihr) an, koppeln Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: ankoppeln, anzukoppeln
- Infinitiv II: angekoppelt haben, angekoppelt zu haben
- Partizip I: ankoppelnd
- Partizip II: angekoppelt