Konjugation des Verbs antäuschen 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs antäuschen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... antäuscht, ... antäuschte und ... angetäuscht hat. Als Hilfsverb von antäuschen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von antäuschen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb antäuschen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für antäuschen. Man kann nicht nur antäuschen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von antäuschen
Präsens
| ... | ich | antäusch(e)⁵ |
| ... | du | antäusch(s)⁵t |
| ... | er | antäuscht |
| ... | wir | antäuschen |
| ... | ihr | antäuscht |
| ... | sie | antäuschen |
Präteritum
| ... | ich | antäuschte |
| ... | du | antäuschtest |
| ... | er | antäuschte |
| ... | wir | antäuschten |
| ... | ihr | antäuschtet |
| ... | sie | antäuschten |
Konjunktiv I
| ... | ich | antäusche |
| ... | du | antäuschest |
| ... | er | antäusche |
| ... | wir | antäuschen |
| ... | ihr | antäuschet |
| ... | sie | antäuschen |
Konjunktiv II
| ... | ich | antäuschte |
| ... | du | antäuschtest |
| ... | er | antäuschte |
| ... | wir | antäuschten |
| ... | ihr | antäuschtet |
| ... | sie | antäuschten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb antäuschen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | antäusch(e)⁵ |
| ... | du | antäusch(s)⁵t |
| ... | er | antäuscht |
| ... | wir | antäuschen |
| ... | ihr | antäuscht |
| ... | sie | antäuschen |
Präteritum
| ... | ich | antäuschte |
| ... | du | antäuschtest |
| ... | er | antäuschte |
| ... | wir | antäuschten |
| ... | ihr | antäuschtet |
| ... | sie | antäuschten |
Perfekt
| ... | ich | angetäuscht | habe |
| ... | du | angetäuscht | hast |
| ... | er | angetäuscht | hat |
| ... | wir | angetäuscht | haben |
| ... | ihr | angetäuscht | habt |
| ... | sie | angetäuscht | haben |
Plusquam.
| ... | ich | angetäuscht | hatte |
| ... | du | angetäuscht | hattest |
| ... | er | angetäuscht | hatte |
| ... | wir | angetäuscht | hatten |
| ... | ihr | angetäuscht | hattet |
| ... | sie | angetäuscht | hatten |
Futur I
| ... | ich | antäuschen | werde |
| ... | du | antäuschen | wirst |
| ... | er | antäuschen | wird |
| ... | wir | antäuschen | werden |
| ... | ihr | antäuschen | werdet |
| ... | sie | antäuschen | werden |
Futur II
| ... | ich | angetäuscht | haben | werde |
| ... | du | angetäuscht | haben | wirst |
| ... | er | angetäuscht | haben | wird |
| ... | wir | angetäuscht | haben | werden |
| ... | ihr | angetäuscht | haben | werdet |
| ... | sie | angetäuscht | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb antäuschen
Konjunktiv I
| ... | ich | antäusche |
| ... | du | antäuschest |
| ... | er | antäusche |
| ... | wir | antäuschen |
| ... | ihr | antäuschet |
| ... | sie | antäuschen |
Konjunktiv II
| ... | ich | antäuschte |
| ... | du | antäuschtest |
| ... | er | antäuschte |
| ... | wir | antäuschten |
| ... | ihr | antäuschtet |
| ... | sie | antäuschten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | angetäuscht | habe |
| ... | du | angetäuscht | habest |
| ... | er | angetäuscht | habe |
| ... | wir | angetäuscht | haben |
| ... | ihr | angetäuscht | habet |
| ... | sie | angetäuscht | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | angetäuscht | hätte |
| ... | du | angetäuscht | hättest |
| ... | er | angetäuscht | hätte |
| ... | wir | angetäuscht | hätten |
| ... | ihr | angetäuscht | hättet |
| ... | sie | angetäuscht | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb antäuschen
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für antäuschen
Übersetzungen
Übersetzungen von antäuschen
-
antäuschen
deke, deceive, fool, mislead
ввести в заблуждение, обмануть
engañar, iludir
faire une feinte, duper, tromper
aldatmak, kandırmak
fintar, enganar, iludir
fintare, fingere, ingannare
induce în eroare, înșela
csal, megtéveszt
markować, oszukiwać, wprowadzać w błąd
ξεγέλαση, παγίδα
bedriegen, misleiden
klamat, ošálit
föra bakom ljuset, lura
bedrage, vildlede
だます, 欺く
dissimulació, enganyar
huijata, petkuttaa
bedra, lure
engainatu, iruzur egin
obmanuti, zavarati
заблуди, заведе
prevarati, zavajati
klamať, oklamať
obmanuti, zavarati
obmanuti, zavarati
дезорієнтувати, обманювати
заблуждавам, измамвам
зманіць, падмануць
mengelabui, menipu
lừa dối, lừa đảo
aldash qilmoq
धोखा देना, भ्रमित करना
虚晃, 诱骗对手
หลอกลวง
기만하다, 속이다
aldatmaq
შეცდომაში შეყვანა
প্রতারণা করা, ভ্রান্ত করা
mashtroj
धोखा देणे, भ्रमात टाकणे
धोखा दिनु, भ्रमित गर्नु
మోసం చేయడం
maldināt, mānīt
வஞ்சிப்புவது
pettma
խաբել
hiyal kirin
להטעות
خداع، مخادعة
فریب دادن
دھوکہ دینا، فریب دینا
antäuschen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von antäuschen- [Sport] den Gegner durch eine Finte zu einer falschen Annahme, Reaktion verleiten
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von antäuschen
≡ anschielen
≡ anweisen
≡ anknicken
≡ vortäuschen
≡ anbrechen
≡ anklammern
≡ anschlendern
≡ anströmen
≡ anlügen
≡ enttäuschen
≡ anbaden
≡ antauen
≡ anwerben
≡ anfliegen
≡ antrinken
≡ anpusten
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb antäuschen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts antäuschen
Die an·täuschen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·täuschen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... antäuscht - ... antäuschte - ... angetäuscht hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary antäuschen und unter antäuschen im Duden.
antäuschen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... antäusch(e) | ... antäuschte | ... antäusche | ... antäuschte | - |
| du | ... antäusch(s)t | ... antäuschtest | ... antäuschest | ... antäuschtest | täusch(e) an |
| er | ... antäuscht | ... antäuschte | ... antäusche | ... antäuschte | - |
| wir | ... antäuschen | ... antäuschten | ... antäuschen | ... antäuschten | täuschen an |
| ihr | ... antäuscht | ... antäuschtet | ... antäuschet | ... antäuschtet | täuscht an |
| sie | ... antäuschen | ... antäuschten | ... antäuschen | ... antäuschten | täuschen an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich antäusch(e), ... du antäusch(s)t, ... er antäuscht, ... wir antäuschen, ... ihr antäuscht, ... sie antäuschen
- Präteritum: ... ich antäuschte, ... du antäuschtest, ... er antäuschte, ... wir antäuschten, ... ihr antäuschtet, ... sie antäuschten
- Perfekt: ... ich angetäuscht habe, ... du angetäuscht hast, ... er angetäuscht hat, ... wir angetäuscht haben, ... ihr angetäuscht habt, ... sie angetäuscht haben
- Plusquamperfekt: ... ich angetäuscht hatte, ... du angetäuscht hattest, ... er angetäuscht hatte, ... wir angetäuscht hatten, ... ihr angetäuscht hattet, ... sie angetäuscht hatten
- Futur I: ... ich antäuschen werde, ... du antäuschen wirst, ... er antäuschen wird, ... wir antäuschen werden, ... ihr antäuschen werdet, ... sie antäuschen werden
- Futur II: ... ich angetäuscht haben werde, ... du angetäuscht haben wirst, ... er angetäuscht haben wird, ... wir angetäuscht haben werden, ... ihr angetäuscht haben werdet, ... sie angetäuscht haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich antäusche, ... du antäuschest, ... er antäusche, ... wir antäuschen, ... ihr antäuschet, ... sie antäuschen
- Präteritum: ... ich antäuschte, ... du antäuschtest, ... er antäuschte, ... wir antäuschten, ... ihr antäuschtet, ... sie antäuschten
- Perfekt: ... ich angetäuscht habe, ... du angetäuscht habest, ... er angetäuscht habe, ... wir angetäuscht haben, ... ihr angetäuscht habet, ... sie angetäuscht haben
- Plusquamperfekt: ... ich angetäuscht hätte, ... du angetäuscht hättest, ... er angetäuscht hätte, ... wir angetäuscht hätten, ... ihr angetäuscht hättet, ... sie angetäuscht hätten
- Futur I: ... ich antäuschen werde, ... du antäuschen werdest, ... er antäuschen werde, ... wir antäuschen werden, ... ihr antäuschen werdet, ... sie antäuschen werden
- Futur II: ... ich angetäuscht haben werde, ... du angetäuscht haben werdest, ... er angetäuscht haben werde, ... wir angetäuscht haben werden, ... ihr angetäuscht haben werdet, ... sie angetäuscht haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich antäuschen würde, ... du antäuschen würdest, ... er antäuschen würde, ... wir antäuschen würden, ... ihr antäuschen würdet, ... sie antäuschen würden
- Plusquamperfekt: ... ich angetäuscht haben würde, ... du angetäuscht haben würdest, ... er angetäuscht haben würde, ... wir angetäuscht haben würden, ... ihr angetäuscht haben würdet, ... sie angetäuscht haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: täusch(e) (du) an, täuschen wir an, täuscht (ihr) an, täuschen Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: antäuschen, anzutäuschen
- Infinitiv II: angetäuscht haben, angetäuscht zu haben
- Partizip I: antäuschend
- Partizip II: angetäuscht