Konjugation des Verbs schütteln 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs schütteln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... schüttelt, ... schüttelte und ... geschüttelt hat. Als Hilfsverb von schütteln wird "haben" verwendet. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb schütteln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für schütteln. Man kann nicht nur schütteln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben
... schüttelt · ... schüttelte · ... geschüttelt hat
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
agitate, shake, jolt, churn, concuss, give a shake, jog, joggle, rattle, rock, shoogle, stir, toss
/ˈʃʏtələn/ · /ˈʃʏtəl/ · /ˈʃʏtɛltə/ · /ɡəˈʃʏtəl/
einen Gegenstand oder eine Person schnell hin und her bewegen; beuteln, rütteln, aufwühlen, ekelhaft finden, schlackern
(sich+A, Akk., von+D, bei+D)
» Vor Gebrauch schütteln
. Shake before using.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von schütteln
Präsens
| ... | ich | schütt(e)l(e)⁵ |
| ... | du | schüttelst |
| ... | er | schüttelt |
| ... | wir | schütteln |
| ... | ihr | schüttelt |
| ... | sie | schütteln |
Präteritum
| ... | ich | schüttelte |
| ... | du | schütteltest |
| ... | er | schüttelte |
| ... | wir | schüttelten |
| ... | ihr | schütteltet |
| ... | sie | schüttelten |
Konjunktiv I
| ... | ich | schütt(e)le |
| ... | du | schüttelst |
| ... | er | schütt(e)le |
| ... | wir | schütteln |
| ... | ihr | schüttelt |
| ... | sie | schütteln |
Konjunktiv II
| ... | ich | schüttelte |
| ... | du | schütteltest |
| ... | er | schüttelte |
| ... | wir | schüttelten |
| ... | ihr | schütteltet |
| ... | sie | schüttelten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb schütteln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | schütt(e)l(e)⁵ |
| ... | du | schüttelst |
| ... | er | schüttelt |
| ... | wir | schütteln |
| ... | ihr | schüttelt |
| ... | sie | schütteln |
Präteritum
| ... | ich | schüttelte |
| ... | du | schütteltest |
| ... | er | schüttelte |
| ... | wir | schüttelten |
| ... | ihr | schütteltet |
| ... | sie | schüttelten |
Perfekt
| ... | ich | geschüttelt | habe |
| ... | du | geschüttelt | hast |
| ... | er | geschüttelt | hat |
| ... | wir | geschüttelt | haben |
| ... | ihr | geschüttelt | habt |
| ... | sie | geschüttelt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | geschüttelt | hatte |
| ... | du | geschüttelt | hattest |
| ... | er | geschüttelt | hatte |
| ... | wir | geschüttelt | hatten |
| ... | ihr | geschüttelt | hattet |
| ... | sie | geschüttelt | hatten |
Futur I
| ... | ich | schütteln | werde |
| ... | du | schütteln | wirst |
| ... | er | schütteln | wird |
| ... | wir | schütteln | werden |
| ... | ihr | schütteln | werdet |
| ... | sie | schütteln | werden |
Futur II
| ... | ich | geschüttelt | haben | werde |
| ... | du | geschüttelt | haben | wirst |
| ... | er | geschüttelt | haben | wird |
| ... | wir | geschüttelt | haben | werden |
| ... | ihr | geschüttelt | haben | werdet |
| ... | sie | geschüttelt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb schütteln
Konjunktiv I
| ... | ich | schütt(e)le |
| ... | du | schüttelst |
| ... | er | schütt(e)le |
| ... | wir | schütteln |
| ... | ihr | schüttelt |
| ... | sie | schütteln |
Konjunktiv II
| ... | ich | schüttelte |
| ... | du | schütteltest |
| ... | er | schüttelte |
| ... | wir | schüttelten |
| ... | ihr | schütteltet |
| ... | sie | schüttelten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | geschüttelt | habe |
| ... | du | geschüttelt | habest |
| ... | er | geschüttelt | habe |
| ... | wir | geschüttelt | haben |
| ... | ihr | geschüttelt | habet |
| ... | sie | geschüttelt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | geschüttelt | hätte |
| ... | du | geschüttelt | hättest |
| ... | er | geschüttelt | hätte |
| ... | wir | geschüttelt | hätten |
| ... | ihr | geschüttelt | hättet |
| ... | sie | geschüttelt | hätten |
Konj. Futur I
| ... | ich | schütteln | werde |
| ... | du | schütteln | werdest |
| ... | er | schütteln | werde |
| ... | wir | schütteln | werden |
| ... | ihr | schütteln | werdet |
| ... | sie | schütteln | werden |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb schütteln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für schütteln
Beispiele
Beispielsätze für schütteln
-
Vor Gebrauch
schütteln
.
Shake before using.
-
Er
schüttelte
den Kopf.
He shook his head.
-
Der Kapitän
schüttelte
den Kopf.
The captain shook his head.
-
Sie
schüttelten
sich die Hände.
They shook hands with each other.
-
Sie
schüttelte
etwas aus dem Ärmel.
She shook something out of her sleeve.
-
Er hat mir die Hand
geschüttelt
.
He shook my hand.
-
Der Rektor
schüttelte
jedem Schulabgänger die Hand.
The principal shook hands with each of the graduates.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von schütteln
-
schütteln
agitate, shake, jolt, churn, concuss, give a shake, jog, joggle
трясти, трястись, болтать, затрясти, отряхиваться, отряхнуться, пошатывать, стряхнуть
agitar, sacudir, mecer, menear, mover, remecer, sacudirse, traquetear
secouer, agiter, branler, frapper, locher, s'ébrouer
sarsmak, çalkalamak, sallamak
agitar, sacudir, abanar, chacoalhar, chocalhar, vascolejar
scuotere, agitare, fare cadere da, rabbrividire, sbatacchiare, scrollare, scuotersi, squassare
agita, scutura
megráz, ráz
trząść, chwiać, chybotać, trząść się, wstrząsać, zatrząść się
κουνώ, ταρακουνώ, τινάζω, τουρτουρίζω, τρέμω
schudden, huiveren, rillen, schokken, schudden van
třást, lomcovat, potřepat, potřást, shake, střást, třepat, vrtět
skaka, rista, ruska
ryste, ruske
振る, 揺さぶる, 揺する
sacsejar, agitar, moure
ravistaa, heiluttaa, pudistaa, puistattaa
riste, skake
dardara, mugitu
tresti, zatresti, mućkati
тресење
tresti, zibati
shake, triasť
tresti, zatresti
tresti, zatresti
колихати, трясти
разтърсвам, треперя
трасці, хістаць
mengguncang
lắc
silkitmoq
हिलाना
摇晃
เขย่า
흔들다
sallanmaq
ქნევა, შერყევა
হিলানো
trondit
कंपवणे
हल्लाउनु
కంపించు
kustināt
குலக்குதல்
raputama
թափահարել
sarsîtin
לנער
رج، رجّ، رجَّ، هز، هزّ، هزَّ، اقشعر
تکان دادن، تکاندن، تکانیدن، جنباندن، لرزانیدن
جھنجھوڑنا، ہلانا
schütteln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von schütteln- einen Gegenstand oder eine Person schnell hin und her bewegen, beuteln
- rütteln, aufwühlen, ekelhaft finden, schlackern, durchschütteln, Ekel empfinden
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für schütteln
jemand/etwas schüttelt
etwas vonetwas jemand/etwas
sich beischüttelt
jemandem/etwas jemand/etwas
vonschüttelt
etwas
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von schütteln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb schütteln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts schütteln
Die schütteln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs schütteln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... schüttelt - ... schüttelte - ... geschüttelt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary schütteln und unter schütteln im Duden.
schütteln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... schütt(e)l(e) | ... schüttelte | ... schütt(e)le | ... schüttelte | - |
| du | ... schüttelst | ... schütteltest | ... schüttelst | ... schütteltest | schütt(e)l(e) |
| er | ... schüttelt | ... schüttelte | ... schütt(e)le | ... schüttelte | - |
| wir | ... schütteln | ... schüttelten | ... schütteln | ... schüttelten | schütteln |
| ihr | ... schüttelt | ... schütteltet | ... schüttelt | ... schütteltet | schüttelt |
| sie | ... schütteln | ... schüttelten | ... schütteln | ... schüttelten | schütteln |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich schütt(e)l(e), ... du schüttelst, ... er schüttelt, ... wir schütteln, ... ihr schüttelt, ... sie schütteln
- Präteritum: ... ich schüttelte, ... du schütteltest, ... er schüttelte, ... wir schüttelten, ... ihr schütteltet, ... sie schüttelten
- Perfekt: ... ich geschüttelt habe, ... du geschüttelt hast, ... er geschüttelt hat, ... wir geschüttelt haben, ... ihr geschüttelt habt, ... sie geschüttelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich geschüttelt hatte, ... du geschüttelt hattest, ... er geschüttelt hatte, ... wir geschüttelt hatten, ... ihr geschüttelt hattet, ... sie geschüttelt hatten
- Futur I: ... ich schütteln werde, ... du schütteln wirst, ... er schütteln wird, ... wir schütteln werden, ... ihr schütteln werdet, ... sie schütteln werden
- Futur II: ... ich geschüttelt haben werde, ... du geschüttelt haben wirst, ... er geschüttelt haben wird, ... wir geschüttelt haben werden, ... ihr geschüttelt haben werdet, ... sie geschüttelt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich schütt(e)le, ... du schüttelst, ... er schütt(e)le, ... wir schütteln, ... ihr schüttelt, ... sie schütteln
- Präteritum: ... ich schüttelte, ... du schütteltest, ... er schüttelte, ... wir schüttelten, ... ihr schütteltet, ... sie schüttelten
- Perfekt: ... ich geschüttelt habe, ... du geschüttelt habest, ... er geschüttelt habe, ... wir geschüttelt haben, ... ihr geschüttelt habet, ... sie geschüttelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich geschüttelt hätte, ... du geschüttelt hättest, ... er geschüttelt hätte, ... wir geschüttelt hätten, ... ihr geschüttelt hättet, ... sie geschüttelt hätten
- Futur I: ... ich schütteln werde, ... du schütteln werdest, ... er schütteln werde, ... wir schütteln werden, ... ihr schütteln werdet, ... sie schütteln werden
- Futur II: ... ich geschüttelt haben werde, ... du geschüttelt haben werdest, ... er geschüttelt haben werde, ... wir geschüttelt haben werden, ... ihr geschüttelt haben werdet, ... sie geschüttelt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich schütteln würde, ... du schütteln würdest, ... er schütteln würde, ... wir schütteln würden, ... ihr schütteln würdet, ... sie schütteln würden
- Plusquamperfekt: ... ich geschüttelt haben würde, ... du geschüttelt haben würdest, ... er geschüttelt haben würde, ... wir geschüttelt haben würden, ... ihr geschüttelt haben würdet, ... sie geschüttelt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: schütt(e)l(e) (du), schütteln wir, schüttelt (ihr), schütteln Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: schütteln, zu schütteln
- Infinitiv II: geschüttelt haben, geschüttelt zu haben
- Partizip I: schüttelnd
- Partizip II: geschüttelt