Konjugation des Verbs spurten (hat) 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs spurten erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... spurtet, ... spurtete und ... gespurtet hat. Als Hilfsverb von spurten wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb spurten zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für spurten. Man kann nicht nur spurten konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von spurten (hat)
Präteritum
| ... | ich | spurtete |
| ... | du | spurtetest |
| ... | er | spurtete |
| ... | wir | spurteten |
| ... | ihr | spurtetet |
| ... | sie | spurteten |
Konjunktiv I
| ... | ich | spurte |
| ... | du | spurtest |
| ... | er | spurte |
| ... | wir | spurten |
| ... | ihr | spurtet |
| ... | sie | spurten |
Konjunktiv II
| ... | ich | spurtete |
| ... | du | spurtetest |
| ... | er | spurtete |
| ... | wir | spurteten |
| ... | ihr | spurtetet |
| ... | sie | spurteten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb spurten (hat) konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ... | ich | spurtete |
| ... | du | spurtetest |
| ... | er | spurtete |
| ... | wir | spurteten |
| ... | ihr | spurtetet |
| ... | sie | spurteten |
Perfekt
| ... | ich | gespurtet | habe |
| ... | du | gespurtet | hast |
| ... | er | gespurtet | hat |
| ... | wir | gespurtet | haben |
| ... | ihr | gespurtet | habt |
| ... | sie | gespurtet | haben |
Plusquam.
| ... | ich | gespurtet | hatte |
| ... | du | gespurtet | hattest |
| ... | er | gespurtet | hatte |
| ... | wir | gespurtet | hatten |
| ... | ihr | gespurtet | hattet |
| ... | sie | gespurtet | hatten |
Futur I
| ... | ich | spurten | werde |
| ... | du | spurten | wirst |
| ... | er | spurten | wird |
| ... | wir | spurten | werden |
| ... | ihr | spurten | werdet |
| ... | sie | spurten | werden |
Futur II
| ... | ich | gespurtet | haben | werde |
| ... | du | gespurtet | haben | wirst |
| ... | er | gespurtet | haben | wird |
| ... | wir | gespurtet | haben | werden |
| ... | ihr | gespurtet | haben | werdet |
| ... | sie | gespurtet | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb spurten (hat)
Konjunktiv I
| ... | ich | spurte |
| ... | du | spurtest |
| ... | er | spurte |
| ... | wir | spurten |
| ... | ihr | spurtet |
| ... | sie | spurten |
Konjunktiv II
| ... | ich | spurtete |
| ... | du | spurtetest |
| ... | er | spurtete |
| ... | wir | spurteten |
| ... | ihr | spurtetet |
| ... | sie | spurteten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | gespurtet | habe |
| ... | du | gespurtet | habest |
| ... | er | gespurtet | habe |
| ... | wir | gespurtet | haben |
| ... | ihr | gespurtet | habet |
| ... | sie | gespurtet | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | gespurtet | hätte |
| ... | du | gespurtet | hättest |
| ... | er | gespurtet | hätte |
| ... | wir | gespurtet | hätten |
| ... | ihr | gespurtet | hättet |
| ... | sie | gespurtet | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb spurten (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für spurten (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von spurten (hat)
-
spurten (hat)
sprint, accelerate, dash
спуртовать, ускоряться
acelerar, esprintar
accélérer, sprint
hızlanmak, son sürat koşmak
acelerar, apressar
accelerare, spingere
accelera, spurt
finisel, gyorsítani, sprintelni
przyspieszać, sprintować
σπριντ
snellen, versnellen
spurtovat, zrychlit
spurt
spurte
スプリント
accelerar, augmentar la velocitat
kiihdyttää, vauhdittaa
spurte, øke farten
abiatu, azkartu
povećati brzinu, ubrati
забрзување
hitro teči, pospešiti
bežať naplno, zrýchliť
pojačati brzinu, ubrati
povećati brzinu, ubrati
прискорюватися, швидко бігти
спринт, ускоряване
павялічваць хуткасць, разганяцца
berlaju
chạy nước rút
tezlashtirmoq
स्प्रिंट करना
冲刺
วิ่งเต็มสปีด
전력질주하다
hızlanmaq
სპრინტება
স্প্রিন্ট করা
shpejtohem
स्प्रिंट करणे
स्प्रिन्ट गर्नु
స్ప్రింట్ చేయడం
spurtēt
ஸ்பிரிண்ட் செய்ய
spurtima
արագացնել
sprînt kirin
לְהַאֲצִיל
السرعة القصوى
سرعت گرفتن، شتاب گرفتن
تیز رفتاری
spurten (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von spurten (hat)- die Geschwindigkeit auf das Höchste beschleunigen
- [Sport] schnell laufen, rennen, düsen, laufen, preschen, eilen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von spurten (hat)
≡ überspurten
≡ erspurten
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb spurten konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts spurten (hat)
Die spurten Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs spurten ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... spurtet - ... spurtete - ... gespurtet hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary spurten und unter spurten im Duden.
spurten Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... spurt(e) | ... spurtete | ... spurte | ... spurtete | - |
| du | ... spurtest | ... spurtetest | ... spurtest | ... spurtetest | spurt(e) |
| er | ... spurtet | ... spurtete | ... spurte | ... spurtete | - |
| wir | ... spurten | ... spurteten | ... spurten | ... spurteten | spurten |
| ihr | ... spurtet | ... spurtetet | ... spurtet | ... spurtetet | spurtet |
| sie | ... spurten | ... spurteten | ... spurten | ... spurteten | spurten |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich spurt(e), ... du spurtest, ... er spurtet, ... wir spurten, ... ihr spurtet, ... sie spurten
- Präteritum: ... ich spurtete, ... du spurtetest, ... er spurtete, ... wir spurteten, ... ihr spurtetet, ... sie spurteten
- Perfekt: ... ich gespurtet habe, ... du gespurtet hast, ... er gespurtet hat, ... wir gespurtet haben, ... ihr gespurtet habt, ... sie gespurtet haben
- Plusquamperfekt: ... ich gespurtet hatte, ... du gespurtet hattest, ... er gespurtet hatte, ... wir gespurtet hatten, ... ihr gespurtet hattet, ... sie gespurtet hatten
- Futur I: ... ich spurten werde, ... du spurten wirst, ... er spurten wird, ... wir spurten werden, ... ihr spurten werdet, ... sie spurten werden
- Futur II: ... ich gespurtet haben werde, ... du gespurtet haben wirst, ... er gespurtet haben wird, ... wir gespurtet haben werden, ... ihr gespurtet haben werdet, ... sie gespurtet haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich spurte, ... du spurtest, ... er spurte, ... wir spurten, ... ihr spurtet, ... sie spurten
- Präteritum: ... ich spurtete, ... du spurtetest, ... er spurtete, ... wir spurteten, ... ihr spurtetet, ... sie spurteten
- Perfekt: ... ich gespurtet habe, ... du gespurtet habest, ... er gespurtet habe, ... wir gespurtet haben, ... ihr gespurtet habet, ... sie gespurtet haben
- Plusquamperfekt: ... ich gespurtet hätte, ... du gespurtet hättest, ... er gespurtet hätte, ... wir gespurtet hätten, ... ihr gespurtet hättet, ... sie gespurtet hätten
- Futur I: ... ich spurten werde, ... du spurten werdest, ... er spurten werde, ... wir spurten werden, ... ihr spurten werdet, ... sie spurten werden
- Futur II: ... ich gespurtet haben werde, ... du gespurtet haben werdest, ... er gespurtet haben werde, ... wir gespurtet haben werden, ... ihr gespurtet haben werdet, ... sie gespurtet haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich spurten würde, ... du spurten würdest, ... er spurten würde, ... wir spurten würden, ... ihr spurten würdet, ... sie spurten würden
- Plusquamperfekt: ... ich gespurtet haben würde, ... du gespurtet haben würdest, ... er gespurtet haben würde, ... wir gespurtet haben würden, ... ihr gespurtet haben würdet, ... sie gespurtet haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: spurt(e) (du), spurten wir, spurtet (ihr), spurten Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: spurten, zu spurten
- Infinitiv II: gespurtet haben, gespurtet zu haben
- Partizip I: spurtend
- Partizip II: gespurtet