Konjugation des Verbs spurten (hat) 〈Zustandspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs spurten erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... gespurtet ist, ... gespurtet war und ... gespurtet gewesen ist. Als Hilfsverb von spurten wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb spurten zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für spurten. Man kann nicht nur spurten konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von spurten (hat)
Präsens
| ... | ich | gespurtet | bin |
| ... | du | gespurtet | bist |
| ... | er | gespurtet | ist |
| ... | wir | gespurtet | sind |
| ... | ihr | gespurtet | seid |
| ... | sie | gespurtet | sind |
Präteritum
| ... | ich | gespurtet | war |
| ... | du | gespurtet | warst |
| ... | er | gespurtet | war |
| ... | wir | gespurtet | waren |
| ... | ihr | gespurtet | wart |
| ... | sie | gespurtet | waren |
Konjunktiv I
| ... | ich | gespurtet | sei |
| ... | du | gespurtet | seiest |
| ... | er | gespurtet | sei |
| ... | wir | gespurtet | seien |
| ... | ihr | gespurtet | seiet |
| ... | sie | gespurtet | seien |
Konjunktiv II
| ... | ich | gespurtet | wäre |
| ... | du | gespurtet | wärest |
| ... | er | gespurtet | wäre |
| ... | wir | gespurtet | wären |
| ... | ihr | gespurtet | wäret |
| ... | sie | gespurtet | wären |
Indikativ
Das Verb spurten (hat) konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | gespurtet | bin |
| ... | du | gespurtet | bist |
| ... | er | gespurtet | ist |
| ... | wir | gespurtet | sind |
| ... | ihr | gespurtet | seid |
| ... | sie | gespurtet | sind |
Präteritum
| ... | ich | gespurtet | war |
| ... | du | gespurtet | warst |
| ... | er | gespurtet | war |
| ... | wir | gespurtet | waren |
| ... | ihr | gespurtet | wart |
| ... | sie | gespurtet | waren |
Perfekt
| ... | ich | gespurtet | gewesen | bin |
| ... | du | gespurtet | gewesen | bist |
| ... | er | gespurtet | gewesen | ist |
| ... | wir | gespurtet | gewesen | sind |
| ... | ihr | gespurtet | gewesen | seid |
| ... | sie | gespurtet | gewesen | sind |
Plusquam.
| ... | ich | gespurtet | gewesen | war |
| ... | du | gespurtet | gewesen | warst |
| ... | er | gespurtet | gewesen | war |
| ... | wir | gespurtet | gewesen | waren |
| ... | ihr | gespurtet | gewesen | wart |
| ... | sie | gespurtet | gewesen | waren |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb spurten (hat)
Konjunktiv I
| ... | ich | gespurtet | sei |
| ... | du | gespurtet | seiest |
| ... | er | gespurtet | sei |
| ... | wir | gespurtet | seien |
| ... | ihr | gespurtet | seiet |
| ... | sie | gespurtet | seien |
Konjunktiv II
| ... | ich | gespurtet | wäre |
| ... | du | gespurtet | wärest |
| ... | er | gespurtet | wäre |
| ... | wir | gespurtet | wären |
| ... | ihr | gespurtet | wäret |
| ... | sie | gespurtet | wären |
Konj. Perfekt
| ... | ich | gespurtet | gewesen | sei |
| ... | du | gespurtet | gewesen | seiest |
| ... | er | gespurtet | gewesen | sei |
| ... | wir | gespurtet | gewesen | seien |
| ... | ihr | gespurtet | gewesen | seiet |
| ... | sie | gespurtet | gewesen | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | gespurtet | gewesen | wäre |
| ... | du | gespurtet | gewesen | wärest |
| ... | er | gespurtet | gewesen | wäre |
| ... | wir | gespurtet | gewesen | wären |
| ... | ihr | gespurtet | gewesen | wäret |
| ... | sie | gespurtet | gewesen | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb spurten (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für spurten (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von spurten (hat)
-
spurten (hat)
sprint, accelerate, dash
спуртовать, ускоряться
acelerar, esprintar
accélérer, sprint
hızlanmak, son sürat koşmak
acelerar, apressar
accelerare, spingere
accelera, spurt
finisel, gyorsítani, sprintelni
przyspieszać, sprintować
σπριντ
snellen, versnellen
spurtovat, zrychlit
spurt
spurte
スプリント
accelerar, augmentar la velocitat
kiihdyttää, vauhdittaa
spurte, øke farten
abiatu, azkartu
povećati brzinu, ubrati
забрзување
hitro teči, pospešiti
bežať naplno, zrýchliť
pojačati brzinu, ubrati
povećati brzinu, ubrati
прискорюватися, швидко бігти
спринт, ускоряване
павялічваць хуткасць, разганяцца
berlaju
chạy nước rút
tezlashtirmoq
स्प्रिंट करना
冲刺
วิ่งเต็มสปีด
전력질주하다
hızlanmaq
სპრინტება
স্প্রিন্ট করা
shpejtohem
स्प्रिंट करणे
स्प्रिन्ट गर्नु
స్ప్రింట్ చేయడం
spurtēt
ஸ்பிரிண்ட் செய்ய
spurtima
արագացնել
sprînt kirin
לְהַאֲצִיל
السرعة القصوى
سرعت گرفتن، شتاب گرفتن
تیز رفتاری
spurten (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von spurten (hat)- die Geschwindigkeit auf das Höchste beschleunigen
- [Sport] schnell laufen, rennen, düsen, laufen, preschen, eilen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von spurten (hat)
≡ erspurten
≡ überspurten
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb spurten konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts spurten (hat)
Die gespurtet sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs gespurtet sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... gespurtet ist - ... gespurtet war - ... gespurtet gewesen ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary spurten und unter spurten im Duden.
spurten Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... gespurtet bin | ... gespurtet war | ... gespurtet sei | ... gespurtet wäre | - |
| du | ... gespurtet bist | ... gespurtet warst | ... gespurtet seiest | ... gespurtet wärest | sei gespurtet |
| er | ... gespurtet ist | ... gespurtet war | ... gespurtet sei | ... gespurtet wäre | - |
| wir | ... gespurtet sind | ... gespurtet waren | ... gespurtet seien | ... gespurtet wären | seien gespurtet |
| ihr | ... gespurtet seid | ... gespurtet wart | ... gespurtet seiet | ... gespurtet wäret | seid gespurtet |
| sie | ... gespurtet sind | ... gespurtet waren | ... gespurtet seien | ... gespurtet wären | seien gespurtet |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: ... ich gespurtet bin, ... du gespurtet bist, ... er gespurtet ist, ... wir gespurtet sind, ... ihr gespurtet seid, ... sie gespurtet sind
- Präteritum: ... ich gespurtet war, ... du gespurtet warst, ... er gespurtet war, ... wir gespurtet waren, ... ihr gespurtet wart, ... sie gespurtet waren
- Perfekt: ... ich gespurtet gewesen bin, ... du gespurtet gewesen bist, ... er gespurtet gewesen ist, ... wir gespurtet gewesen sind, ... ihr gespurtet gewesen seid, ... sie gespurtet gewesen sind
- Plusquamperfekt: ... ich gespurtet gewesen war, ... du gespurtet gewesen warst, ... er gespurtet gewesen war, ... wir gespurtet gewesen waren, ... ihr gespurtet gewesen wart, ... sie gespurtet gewesen waren
- Futur I: ... ich gespurtet sein werde, ... du gespurtet sein wirst, ... er gespurtet sein wird, ... wir gespurtet sein werden, ... ihr gespurtet sein werdet, ... sie gespurtet sein werden
- Futur II: ... ich gespurtet gewesen sein werde, ... du gespurtet gewesen sein wirst, ... er gespurtet gewesen sein wird, ... wir gespurtet gewesen sein werden, ... ihr gespurtet gewesen sein werdet, ... sie gespurtet gewesen sein werden
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: ... ich gespurtet sei, ... du gespurtet seiest, ... er gespurtet sei, ... wir gespurtet seien, ... ihr gespurtet seiet, ... sie gespurtet seien
- Präteritum: ... ich gespurtet wäre, ... du gespurtet wärest, ... er gespurtet wäre, ... wir gespurtet wären, ... ihr gespurtet wäret, ... sie gespurtet wären
- Perfekt: ... ich gespurtet gewesen sei, ... du gespurtet gewesen seiest, ... er gespurtet gewesen sei, ... wir gespurtet gewesen seien, ... ihr gespurtet gewesen seiet, ... sie gespurtet gewesen seien
- Plusquamperfekt: ... ich gespurtet gewesen wäre, ... du gespurtet gewesen wärest, ... er gespurtet gewesen wäre, ... wir gespurtet gewesen wären, ... ihr gespurtet gewesen wäret, ... sie gespurtet gewesen wären
- Futur I: ... ich gespurtet sein werde, ... du gespurtet sein werdest, ... er gespurtet sein werde, ... wir gespurtet sein werden, ... ihr gespurtet sein werdet, ... sie gespurtet sein werden
- Futur II: ... ich gespurtet gewesen sein werde, ... du gespurtet gewesen sein werdest, ... er gespurtet gewesen sein werde, ... wir gespurtet gewesen sein werden, ... ihr gespurtet gewesen sein werdet, ... sie gespurtet gewesen sein werden
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: ... ich gespurtet sein würde, ... du gespurtet sein würdest, ... er gespurtet sein würde, ... wir gespurtet sein würden, ... ihr gespurtet sein würdet, ... sie gespurtet sein würden
- Plusquamperfekt: ... ich gespurtet gewesen sein würde, ... du gespurtet gewesen sein würdest, ... er gespurtet gewesen sein würde, ... wir gespurtet gewesen sein würden, ... ihr gespurtet gewesen sein würdet, ... sie gespurtet gewesen sein würden
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) gespurtet, seien wir gespurtet, seid (ihr) gespurtet, seien Sie gespurtet
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: gespurtet sein, gespurtet zu sein
- Infinitiv II: gespurtet gewesen sein, gespurtet gewesen zu sein
- Partizip I: gespurtet seiend
- Partizip II: gespurtet gewesen