Konjugation des Verbs spurten (hat) 〈Zustandspassiv〉 〈Fragesatz〉
Das Konjugieren des Verbs spurten erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ist gespurtet?, war gespurtet? und ist gespurtet gewesen?. Als Hilfsverb von spurten wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Fragesatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb spurten zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für spurten. Man kann nicht nur spurten konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von spurten (hat)
Präsens
| bin | ich | gespurtet? |
| bist | du | gespurtet? |
| ist | er | gespurtet? |
| sind | wir | gespurtet? |
| seid | ihr | gespurtet? |
| sind | sie | gespurtet? |
Präteritum
| war | ich | gespurtet? |
| warst | du | gespurtet? |
| war | er | gespurtet? |
| waren | wir | gespurtet? |
| wart | ihr | gespurtet? |
| waren | sie | gespurtet? |
Konjunktiv I
| sei | ich | gespurtet? |
| seiest | du | gespurtet? |
| sei | er | gespurtet? |
| seien | wir | gespurtet? |
| seiet | ihr | gespurtet? |
| seien | sie | gespurtet? |
Konjunktiv II
| wäre | ich | gespurtet? |
| wärest | du | gespurtet? |
| wäre | er | gespurtet? |
| wären | wir | gespurtet? |
| wäret | ihr | gespurtet? |
| wären | sie | gespurtet? |
Indikativ
Das Verb spurten (hat) konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| bin | ich | gespurtet? |
| bist | du | gespurtet? |
| ist | er | gespurtet? |
| sind | wir | gespurtet? |
| seid | ihr | gespurtet? |
| sind | sie | gespurtet? |
Präteritum
| war | ich | gespurtet? |
| warst | du | gespurtet? |
| war | er | gespurtet? |
| waren | wir | gespurtet? |
| wart | ihr | gespurtet? |
| waren | sie | gespurtet? |
Perfekt
| bin | ich | gespurtet | gewesen? |
| bist | du | gespurtet | gewesen? |
| ist | er | gespurtet | gewesen? |
| sind | wir | gespurtet | gewesen? |
| seid | ihr | gespurtet | gewesen? |
| sind | sie | gespurtet | gewesen? |
Plusquam.
| war | ich | gespurtet | gewesen? |
| warst | du | gespurtet | gewesen? |
| war | er | gespurtet | gewesen? |
| waren | wir | gespurtet | gewesen? |
| wart | ihr | gespurtet | gewesen? |
| waren | sie | gespurtet | gewesen? |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb spurten (hat)
Konjunktiv I
| sei | ich | gespurtet? |
| seiest | du | gespurtet? |
| sei | er | gespurtet? |
| seien | wir | gespurtet? |
| seiet | ihr | gespurtet? |
| seien | sie | gespurtet? |
Konjunktiv II
| wäre | ich | gespurtet? |
| wärest | du | gespurtet? |
| wäre | er | gespurtet? |
| wären | wir | gespurtet? |
| wäret | ihr | gespurtet? |
| wären | sie | gespurtet? |
Konj. Perfekt
| sei | ich | gespurtet | gewesen? |
| seiest | du | gespurtet | gewesen? |
| sei | er | gespurtet | gewesen? |
| seien | wir | gespurtet | gewesen? |
| seiet | ihr | gespurtet | gewesen? |
| seien | sie | gespurtet | gewesen? |
Konj. Plusquam.
| wäre | ich | gespurtet | gewesen? |
| wärest | du | gespurtet | gewesen? |
| wäre | er | gespurtet | gewesen? |
| wären | wir | gespurtet | gewesen? |
| wäret | ihr | gespurtet | gewesen? |
| wären | sie | gespurtet | gewesen? |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb spurten (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für spurten (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von spurten (hat)
-
spurten (hat)
sprint, accelerate, dash
спуртовать, ускоряться
acelerar, esprintar
accélérer, sprint
hızlanmak, son sürat koşmak
acelerar, apressar
accelerare, spingere
accelera, spurt
finisel, gyorsítani, sprintelni
przyspieszać, sprintować
σπριντ
snellen, versnellen
spurtovat, zrychlit
spurt
spurte
スプリント
accelerar, augmentar la velocitat
kiihdyttää, vauhdittaa
spurte, øke farten
abiatu, azkartu
povećati brzinu, ubrati
забрзување
hitro teči, pospešiti
bežať naplno, zrýchliť
pojačati brzinu, ubrati
povećati brzinu, ubrati
прискорюватися, швидко бігти
спринт, ускоряване
павялічваць хуткасць, разганяцца
berlaju
chạy nước rút
tezlashtirmoq
स्प्रिंट करना
冲刺
วิ่งเต็มสปีด
전력질주하다
hızlanmaq
სპრინტება
স্প্রিন্ট করা
shpejtohem
स्प्रिंट करणे
स्प्रिन्ट गर्नु
స్ప్రింట్ చేయడం
spurtēt
ஸ்பிரிண்ட் செய்ய
spurtima
արագացնել
sprînt kirin
לְהַאֲצִיל
السرعة القصوى
سرعت گرفتن، شتاب گرفتن
تیز رفتاری
spurten (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von spurten (hat)- die Geschwindigkeit auf das Höchste beschleunigen
- [Sport] schnell laufen, rennen, düsen, laufen, preschen, eilen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von spurten (hat)
≡ erspurten
≡ überspurten
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb spurten konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts spurten (hat)
Die gespurtet sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs gespurtet sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (ist gespurtet? - war gespurtet? - ist gespurtet gewesen?) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary spurten und unter spurten im Duden.
spurten Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | bin gespurtet? | war gespurtet? | sei gespurtet? | wäre gespurtet? | - |
| du | bist gespurtet? | warst gespurtet? | seiest gespurtet? | wärest gespurtet? | sei gespurtet |
| er | ist gespurtet? | war gespurtet? | sei gespurtet? | wäre gespurtet? | - |
| wir | sind gespurtet? | waren gespurtet? | seien gespurtet? | wären gespurtet? | seien gespurtet |
| ihr | seid gespurtet? | wart gespurtet? | seiet gespurtet? | wäret gespurtet? | seid gespurtet |
| sie | sind gespurtet? | waren gespurtet? | seien gespurtet? | wären gespurtet? | seien gespurtet |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: bin ich gespurtet?, bist du gespurtet?, ist er gespurtet?, sind wir gespurtet?, seid ihr gespurtet?, sind sie gespurtet?
- Präteritum: war ich gespurtet?, warst du gespurtet?, war er gespurtet?, waren wir gespurtet?, wart ihr gespurtet?, waren sie gespurtet?
- Perfekt: bin ich gespurtet gewesen?, bist du gespurtet gewesen?, ist er gespurtet gewesen?, sind wir gespurtet gewesen?, seid ihr gespurtet gewesen?, sind sie gespurtet gewesen?
- Plusquamperfekt: war ich gespurtet gewesen?, warst du gespurtet gewesen?, war er gespurtet gewesen?, waren wir gespurtet gewesen?, wart ihr gespurtet gewesen?, waren sie gespurtet gewesen?
- Futur I: werde ich gespurtet sein?, wirst du gespurtet sein?, wird er gespurtet sein?, werden wir gespurtet sein?, werdet ihr gespurtet sein?, werden sie gespurtet sein?
- Futur II: werde ich gespurtet gewesen sein?, wirst du gespurtet gewesen sein?, wird er gespurtet gewesen sein?, werden wir gespurtet gewesen sein?, werdet ihr gespurtet gewesen sein?, werden sie gespurtet gewesen sein?
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: sei ich gespurtet?, seiest du gespurtet?, sei er gespurtet?, seien wir gespurtet?, seiet ihr gespurtet?, seien sie gespurtet?
- Präteritum: wäre ich gespurtet?, wärest du gespurtet?, wäre er gespurtet?, wären wir gespurtet?, wäret ihr gespurtet?, wären sie gespurtet?
- Perfekt: sei ich gespurtet gewesen?, seiest du gespurtet gewesen?, sei er gespurtet gewesen?, seien wir gespurtet gewesen?, seiet ihr gespurtet gewesen?, seien sie gespurtet gewesen?
- Plusquamperfekt: wäre ich gespurtet gewesen?, wärest du gespurtet gewesen?, wäre er gespurtet gewesen?, wären wir gespurtet gewesen?, wäret ihr gespurtet gewesen?, wären sie gespurtet gewesen?
- Futur I: werde ich gespurtet sein?, werdest du gespurtet sein?, werde er gespurtet sein?, werden wir gespurtet sein?, werdet ihr gespurtet sein?, werden sie gespurtet sein?
- Futur II: werde ich gespurtet gewesen sein?, werdest du gespurtet gewesen sein?, werde er gespurtet gewesen sein?, werden wir gespurtet gewesen sein?, werdet ihr gespurtet gewesen sein?, werden sie gespurtet gewesen sein?
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: würde ich gespurtet sein?, würdest du gespurtet sein?, würde er gespurtet sein?, würden wir gespurtet sein?, würdet ihr gespurtet sein?, würden sie gespurtet sein?
- Plusquamperfekt: würde ich gespurtet gewesen sein?, würdest du gespurtet gewesen sein?, würde er gespurtet gewesen sein?, würden wir gespurtet gewesen sein?, würdet ihr gespurtet gewesen sein?, würden sie gespurtet gewesen sein?
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) gespurtet, seien wir gespurtet, seid (ihr) gespurtet, seien Sie gespurtet
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: gespurtet sein, gespurtet zu sein
- Infinitiv II: gespurtet gewesen sein, gespurtet gewesen zu sein
- Partizip I: gespurtet seiend
- Partizip II: gespurtet gewesen