Konjugation des Verbs klarkommen 〈Vorgangspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs klarkommen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind ... klargekommen wird, ... klargekommen wurde und ... klargekommen worden ist. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen o - a - o. Als Hilfsverb von klarkommen wird "sein" verwendet. Die Vorsilbe klar- von klarkommen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb klarkommen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für klarkommen. Man kann nicht nur klarkommen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe B1. Kommentare ☆
B1 · unregelmäßig · sein · trennbar
... klargekommen wird · ... klargekommen wurde · ... klargekommen worden ist
Wechsel des Stammvokals o - a - o Umlautung im Präsens Wegfall der Konsonantendopplung mm - m - mm
cope, get along, accept, clear, come to terms (with), cope (with), get by, get on with, get to grips (with), handle, manage, put up with, tolerate
/klaːɐ̯ˈkɔmən/ · /kɔmt klaːɐ̯/ · /klaːɐ̯/ · /ˈkɛːmə klaːɐ̯/ · /klaːɐ̯ɡəˈkɔmən/
mit jemandem, etwas (im Zusammenleben) keine Probleme haben, sondern auskommen; mit einem vonstattengehenden, unter Umständen nachteiligen Geschehen leben können; zurechtkommen, (sein) Auskommen haben, (mit etwas) zurechtkommen, zu Rande kommen
(mit+D)
» Ich komme
klar
. I'm managing.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von klarkommen
Präsens
| ... | ich | klargekommen | werde |
| ... | du | klargekommen | wirst |
| ... | er | klargekommen | wird |
| ... | wir | klargekommen | werden |
| ... | ihr | klargekommen | werdet |
| ... | sie | klargekommen | werden |
Präteritum
| ... | ich | klargekommen | wurde |
| ... | du | klargekommen | wurdest |
| ... | er | klargekommen | wurde |
| ... | wir | klargekommen | wurden |
| ... | ihr | klargekommen | wurdet |
| ... | sie | klargekommen | wurden |
Konjunktiv I
| ... | ich | klargekommen | werde |
| ... | du | klargekommen | werdest |
| ... | er | klargekommen | werde |
| ... | wir | klargekommen | werden |
| ... | ihr | klargekommen | werdet |
| ... | sie | klargekommen | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | klargekommen | würde |
| ... | du | klargekommen | würdest |
| ... | er | klargekommen | würde |
| ... | wir | klargekommen | würden |
| ... | ihr | klargekommen | würdet |
| ... | sie | klargekommen | würden |
Indikativ
Das Verb klarkommen konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | klargekommen | werde |
| ... | du | klargekommen | wirst |
| ... | er | klargekommen | wird |
| ... | wir | klargekommen | werden |
| ... | ihr | klargekommen | werdet |
| ... | sie | klargekommen | werden |
Präteritum
| ... | ich | klargekommen | wurde |
| ... | du | klargekommen | wurdest |
| ... | er | klargekommen | wurde |
| ... | wir | klargekommen | wurden |
| ... | ihr | klargekommen | wurdet |
| ... | sie | klargekommen | wurden |
Perfekt
| ... | ich | klargekommen | worden | bin |
| ... | du | klargekommen | worden | bist |
| ... | er | klargekommen | worden | ist |
| ... | wir | klargekommen | worden | sind |
| ... | ihr | klargekommen | worden | seid |
| ... | sie | klargekommen | worden | sind |
Plusquam.
| ... | ich | klargekommen | worden | war |
| ... | du | klargekommen | worden | warst |
| ... | er | klargekommen | worden | war |
| ... | wir | klargekommen | worden | waren |
| ... | ihr | klargekommen | worden | wart |
| ... | sie | klargekommen | worden | waren |
Futur I
| ... | ich | klargekommen | werden | werde |
| ... | du | klargekommen | werden | wirst |
| ... | er | klargekommen | werden | wird |
| ... | wir | klargekommen | werden | werden |
| ... | ihr | klargekommen | werden | werdet |
| ... | sie | klargekommen | werden | werden |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb klarkommen
Konjunktiv I
| ... | ich | klargekommen | werde |
| ... | du | klargekommen | werdest |
| ... | er | klargekommen | werde |
| ... | wir | klargekommen | werden |
| ... | ihr | klargekommen | werdet |
| ... | sie | klargekommen | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | klargekommen | würde |
| ... | du | klargekommen | würdest |
| ... | er | klargekommen | würde |
| ... | wir | klargekommen | würden |
| ... | ihr | klargekommen | würdet |
| ... | sie | klargekommen | würden |
Konj. Perfekt
| ... | ich | klargekommen | worden | sei |
| ... | du | klargekommen | worden | seiest |
| ... | er | klargekommen | worden | sei |
| ... | wir | klargekommen | worden | seien |
| ... | ihr | klargekommen | worden | seiet |
| ... | sie | klargekommen | worden | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | klargekommen | worden | wäre |
| ... | du | klargekommen | worden | wärest |
| ... | er | klargekommen | worden | wäre |
| ... | wir | klargekommen | worden | wären |
| ... | ihr | klargekommen | worden | wäret |
| ... | sie | klargekommen | worden | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb klarkommen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für klarkommen
Beispiele
Beispielsätze für klarkommen
-
Ich
komme
klar
.
I'm managing.
-
Tom wird schon
klarkommen
.
Tom will be fine.
-
Ich werde schon allein
klarkommen
.
I'll manage on my own.
-
Glaubst du, dass du
klarkommst
?
Do you think you can manage?
-
Tom
kommt
nicht mit seinen Nachbarnklar
.
Tom does not get along with his neighbors.
-
Ich
komme
mit den Nachbarn nicht mehrklar
.
I can't get along with the neighbors any more.
-
Ich bin in der Lage, mit solchen Problemen selbst
klarzukommen
.
I'm capable of dealing with problems like this myself.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von klarkommen
-
klarkommen
cope, get along, accept, clear, come to terms (with), cope (with), get by, get on with
справляться, справиться, взаимодействовать, ладить, приспосабливаться
entenderse, apañarse con, comprender, entender, entenderse con, lidiar, llevarse, poder con
s'en sortir, composer avec, faire face, s'accommoder, s'entendre, se débrouiller
geçinmek, anlaşmak, başa çıkmak, üstesinden gelmek
arranjar-se com, conviver, dar-se bem, dar-se bem com, entender-se, entender-se bem com, lidar, não ter problemas
affrontare, andare d'accordo con, chiara, far fronte, raccapezzarsi
se descurca, face față
kijönni, megbirkózni
radzić sobie, dogadywać się
αντεπεξέρχομαι, τα βγάζω πέρα, τα καταφέρνω
begrijpen, omgaan, overweg kunnen, snappen, uitkomen
vycházet, vyrovnat se
klara av, komma överens
klare sig, komme overens
うまくやる, やっていく, やりくりする, 対処する
adaptar-se, arribar a entendre's, entendre's, fer front
selviytyä, tulla toimeen
greie seg, håndtere, komme overens, takle
egon, onartu, onartzea
izdržati, prihvatiti, snaći se, snositi
согласување, извлекување, прилагодување
prilagoditi se, sodelovati, spoprijeti se
vyrovnať sa, vysporiadať sa
izdržati, prihvatiti, snositi, snositi se
snositi, izdržati, prihvatiti
справлятися, викручуватися, владнати, впоратися, порозумітися
справям се, разбирам се
ладзіць, справіцца
beradaptasi, bergaul dengan, menghadapi
chịu đựng, hoà thuận với ai, sống chung
bardosh bermoq, bilan yaxshi kelishmoq, ko‘nikmoq
किसी से अच्छे से चलना, निपटना, सहन करना
和某人相处融洽, 应对, 适应
ทน, รับมือ, เข้ากันได้ดีกับใคร
감당하다, 누군가와 잘 지내다, 대처하다
birisi ilə yaxşı keçinmək, dözmək, öhdəsindən gəlmək
გამკლავება, ერთად კარგად ყოფნა, შეგუება
কাউকে সঙ্গে ভালো মেলামেশা করা, মোকাবিলা করা, সহ্য করা
me u marrë mirë me dikë, pajtohem, përballoj
कोणाच्या सोबत चांगले जुळणे, जुळवून घेणे, सहन करणे
कसैसँग राम्रोसँग मिल्न, सहन गर्नु, सामना गर्नु
ఎదుర్కోవడం, ఎవరితోనైనా బాగా కలపడం, తట్టుకోవడం
ar kādu labi saprasties, sadzīvot, tikt galā
சமாளிக்க, தாங்குதல், யாருடன் நல்ல நடப்பது
kellegagi hästi läbi saama, leppima, toime tulema
դիմանալ, համակերպվել, մեկի հետ լավ հարաբերություններ ունենալ
berdaşt kirin, bi kesek re baş bûn, qebûl kirin
להסתדר، להתמודד
التكيف
کنار آمدن، باچیزی کنارآمدن، باکسی کنارآمدن
زندگی گزارنا، سنبھالنا، مقابلہ کرنا، نبردآزما ہونا
klarkommen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von klarkommen- mit jemandem, etwas (im Zusammenleben) keine Probleme haben, sondern auskommen, zurechtkommen
- mit einem vonstattengehenden, unter Umständen nachteiligen Geschehen leben können, zurechtkommen
- (sein) Auskommen haben, (mit etwas) zurechtkommen, zu Rande kommen, zurechtkommen (mit), (mit etwas) fertigwerden, (sich) zurechtfinden
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für klarkommen
jemand/etwas
mitkommt
etwas klar
jemand/etwas
mitkommt
jemandem klar
jemand/etwas
mitkommt
jemandem/etwas klar
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von klarkommen
≡ umkommen
≡ dahinkommen
≡ raufkommen
≡ herbekommen
≡ vorankommen
≡ klarwerden
≡ überkommen
≡ wegkommen
≡ rankommen
≡ klarstellen
≡ klarkriegen
≡ klarlegen
≡ hinkommen
≡ einkommen
≡ reinkommen
≡ klarmachen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb klarkommen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts klarkommen
Die klar·gekommen werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs klar·gekommen werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... klargekommen wird - ... klargekommen wurde - ... klargekommen worden ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary klarkommen und unter klarkommen im Duden.
klarkommen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... klargekommen werde | ... klargekommen wurde | ... klargekommen werde | ... klargekommen würde | - |
| du | ... klargekommen wirst | ... klargekommen wurdest | ... klargekommen werdest | ... klargekommen würdest | - |
| er | ... klargekommen wird | ... klargekommen wurde | ... klargekommen werde | ... klargekommen würde | - |
| wir | ... klargekommen werden | ... klargekommen wurden | ... klargekommen werden | ... klargekommen würden | - |
| ihr | ... klargekommen werdet | ... klargekommen wurdet | ... klargekommen werdet | ... klargekommen würdet | - |
| sie | ... klargekommen werden | ... klargekommen wurden | ... klargekommen werden | ... klargekommen würden | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich klargekommen werde, ... du klargekommen wirst, ... er klargekommen wird, ... wir klargekommen werden, ... ihr klargekommen werdet, ... sie klargekommen werden
- Präteritum: ... ich klargekommen wurde, ... du klargekommen wurdest, ... er klargekommen wurde, ... wir klargekommen wurden, ... ihr klargekommen wurdet, ... sie klargekommen wurden
- Perfekt: ... ich klargekommen worden bin, ... du klargekommen worden bist, ... er klargekommen worden ist, ... wir klargekommen worden sind, ... ihr klargekommen worden seid, ... sie klargekommen worden sind
- Plusquamperfekt: ... ich klargekommen worden war, ... du klargekommen worden warst, ... er klargekommen worden war, ... wir klargekommen worden waren, ... ihr klargekommen worden wart, ... sie klargekommen worden waren
- Futur I: ... ich klargekommen werden werde, ... du klargekommen werden wirst, ... er klargekommen werden wird, ... wir klargekommen werden werden, ... ihr klargekommen werden werdet, ... sie klargekommen werden werden
- Futur II: ... ich klargekommen worden sein werde, ... du klargekommen worden sein wirst, ... er klargekommen worden sein wird, ... wir klargekommen worden sein werden, ... ihr klargekommen worden sein werdet, ... sie klargekommen worden sein werden
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich klargekommen werde, ... du klargekommen werdest, ... er klargekommen werde, ... wir klargekommen werden, ... ihr klargekommen werdet, ... sie klargekommen werden
- Präteritum: ... ich klargekommen würde, ... du klargekommen würdest, ... er klargekommen würde, ... wir klargekommen würden, ... ihr klargekommen würdet, ... sie klargekommen würden
- Perfekt: ... ich klargekommen worden sei, ... du klargekommen worden seiest, ... er klargekommen worden sei, ... wir klargekommen worden seien, ... ihr klargekommen worden seiet, ... sie klargekommen worden seien
- Plusquamperfekt: ... ich klargekommen worden wäre, ... du klargekommen worden wärest, ... er klargekommen worden wäre, ... wir klargekommen worden wären, ... ihr klargekommen worden wäret, ... sie klargekommen worden wären
- Futur I: ... ich klargekommen werden werde, ... du klargekommen werden werdest, ... er klargekommen werden werde, ... wir klargekommen werden werden, ... ihr klargekommen werden werdet, ... sie klargekommen werden werden
- Futur II: ... ich klargekommen worden sein werde, ... du klargekommen worden sein werdest, ... er klargekommen worden sein werde, ... wir klargekommen worden sein werden, ... ihr klargekommen worden sein werdet, ... sie klargekommen worden sein werden
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ... ich klargekommen werden würde, ... du klargekommen werden würdest, ... er klargekommen werden würde, ... wir klargekommen werden würden, ... ihr klargekommen werden würdet, ... sie klargekommen werden würden
- Plusquamperfekt: ... ich klargekommen worden sein würde, ... du klargekommen worden sein würdest, ... er klargekommen worden sein würde, ... wir klargekommen worden sein würden, ... ihr klargekommen worden sein würdet, ... sie klargekommen worden sein würden
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: klargekommen werden, klargekommen zu werden
- Infinitiv II: klargekommen worden sein, klargekommen worden zu sein
- Partizip I: klargekommen werdend
- Partizip II: klargekommen worden