Konjugation des Verbs zerbröckeln
Das Konjugieren des Verbs zerbröckeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „zerbröckeln“ sind „zerbröckelt“, „zerbröckelte“ und „hat zerbröckelt“. Als Hilfsverb von zerbröckeln wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". „zerbröckeln“ ist ein untrennbares Verb. Die Vorsilbe „zer“ bleibt immer mit dem Verb verbunden. Man kann nicht nur zerbröckeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb zerbröckeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für zerbröckeln. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · untrennbar
zerbröckelt · zerbröckelte · hat zerbröckelt
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
crumble, break into pieces, break into small pieces
/tsɛɐ̯ˈbrœkəln/ · /tsɛɐ̯ˈbrœkəlt/ · /tsɛɐ̯ˈbrœkəltə/ · /tsɛɐ̯ˈbrœkəlt/
in kleine Teile zerbrechen
(Akk.)
» Ich habe das Brot zerbröckelt
. I have crumbled the bread.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von zerbröckeln
Präsens
| ich | zerbröck(e)le |
| du | zerbröckelst |
| er | zerbröckelt |
| wir | zerbröckeln |
| ihr | zerbröckelt |
| sie | zerbröckeln |
Präteritum
| ich | zerbröckelte |
| du | zerbröckeltest |
| er | zerbröckelte |
| wir | zerbröckelten |
| ihr | zerbröckeltet |
| sie | zerbröckelten |
Konjunktiv I
| ich | zerbröck(e)le |
| du | zerbröckelst |
| er | zerbröck(e)le |
| wir | zerbröckeln |
| ihr | zerbröckelt |
| sie | zerbröckeln |
Konjunktiv II
| ich | zerbröckelte |
| du | zerbröckeltest |
| er | zerbröckelte |
| wir | zerbröckelten |
| ihr | zerbröckeltet |
| sie | zerbröckelten |
Indikativ
Das Verb zerbröckeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | zerbröck(e)le |
| du | zerbröckelst |
| er | zerbröckelt |
| wir | zerbröckeln |
| ihr | zerbröckelt |
| sie | zerbröckeln |
Präteritum
| ich | zerbröckelte |
| du | zerbröckeltest |
| er | zerbröckelte |
| wir | zerbröckelten |
| ihr | zerbröckeltet |
| sie | zerbröckelten |
Perfekt
| ich | habe | zerbröckelt |
| du | hast | zerbröckelt |
| er | hat | zerbröckelt |
| wir | haben | zerbröckelt |
| ihr | habt | zerbröckelt |
| sie | haben | zerbröckelt |
Plusquam.
| ich | hatte | zerbröckelt |
| du | hattest | zerbröckelt |
| er | hatte | zerbröckelt |
| wir | hatten | zerbröckelt |
| ihr | hattet | zerbröckelt |
| sie | hatten | zerbröckelt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb zerbröckeln
Konjunktiv I
| ich | zerbröck(e)le |
| du | zerbröckelst |
| er | zerbröck(e)le |
| wir | zerbröckeln |
| ihr | zerbröckelt |
| sie | zerbröckeln |
Konjunktiv II
| ich | zerbröckelte |
| du | zerbröckeltest |
| er | zerbröckelte |
| wir | zerbröckelten |
| ihr | zerbröckeltet |
| sie | zerbröckelten |
Konj. Perfekt
| ich | habe | zerbröckelt |
| du | habest | zerbröckelt |
| er | habe | zerbröckelt |
| wir | haben | zerbröckelt |
| ihr | habet | zerbröckelt |
| sie | haben | zerbröckelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | zerbröckelt |
| du | hättest | zerbröckelt |
| er | hätte | zerbröckelt |
| wir | hätten | zerbröckelt |
| ihr | hättet | zerbröckelt |
| sie | hätten | zerbröckelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb zerbröckeln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für zerbröckeln
Beispiele
Beispielsätze für zerbröckeln
Übersetzungen
Übersetzungen von zerbröckeln
-
zerbröckeln
crumble, break into pieces, break into small pieces
крошиться, измельчать, измельчить, искрошить, искрошиться, крошить, мельчить, разваливаться
desmenuzar, desmigajar, desmoronar, quebrar
effriter, se briser, se désagréger, se fragmenter, émietter
dağılmak, parçalanmak
desfazer, desintegrar, esfarelar, esmigalhar
frantumarsi, sbriciolare, sbriciolarsi, sfaldare, sgranare, sminuzzare
sfărâma
darabokra törni, törni
kruszyć, pokruszyć, łamać
θρυμματίζω, κάνω ψύχουλα, σπάζω
verbrokkelen, afbrokkelen, verkruimelen
drolit se, rozdrobovat, rozdrobovatbit, rozdrolovat, rozdrolovatlit, rozpadat se
krossa, smula sönder, smulna
smuldre, knuse
崩れる, 砕ける
desfer-se, esmicolar-se
hajoaminen, murentua
knekke, smuldre
hautsitu, puskatu
raspasti se, srušiti se
крошене, распаѓање
drobljenje, razpadanje
rozpadnúť sa, roztrhnúť sa
mrvi
razbiti, srušiti
кришитися, розпадатися
разпад, разпадане
разбівацца, раздробніцца
hancur, remuk
vỡ vụn
maydalanmoq, uvalanmoq
बिखरना, भुरभुराना
崩解, 碎裂
แตกละเอียด, แตกเป็นชิ้นเล็กๆ
부서지다, 부스러지다
ufalanmaq, xırdalanmaq
იფშვნება
গুঁড়ো হওয়া, ঝুরঝুরে হওয়া
copëtohem, thërrmohem
चुरा होणे, तुकडे होणे
टुक्रिनु, भुरभुरिनु
చూరచూరవడం, ముక్కలవడం
drupināt, drupēt
உதிர்தல், சிதைதல்
murenema, pudenema
փշրվել
parçe-parçe bûn
להתנפץ، להתפורר
تفتت، تكسّر، فتت
تکه تکه شدن، خرد شدن
بکھرنا، ٹکڑے ٹکڑے ہونا
zerbröckeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von zerbröckelnBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von zerbröckeln
≡ zerknäueln
≡ abbröckeln
≡ zerwalzen
≡ zertrampeln
≡ ausbröckeln
≡ zerfurchen
≡ aufbröckeln
≡ zerwühlen
≡ zerspalten
≡ zermartern
≡ zerstechen
≡ zerpfeifen
≡ zerfräsen
≡ zerfransen
≡ zerstoßen
≡ zerkrachen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „zerbröckeln“
Was sind die Stammformen von „zerbröckeln“?
Die Stammformen von „zerbröckeln“ sind „zerbröckelt“, „zerbröckelte“ und „hat zerbröckelt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „zerbröckeln“ gebildet?
Als Hilfsverb von zerbröckeln wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein".
Ist „zerbröckeln“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs zerbröckeln erfolgt regelmäßig.
Ist „zerbröckeln“ trennbar oder untrennbar?
„zerbröckeln“ ist ein untrennbares Verb. Die Vorsilbe „zer“ bleibt immer mit dem Verb verbunden.
Auf welchem Sprachniveau wird „zerbröckeln“ verwendet?
Wie konjugiert man „zerbröckeln“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich zerbröck(e)le, du zerbröckelst, er zerbröckelt, wir zerbröckeln, ihr zerbröckelt, sie zerbröckeln
Präteritum:
ich zerbröckelte, du zerbröckeltest, er zerbröckelte, wir zerbröckelten, ihr zerbröckeltet, sie zerbröckelten
Perfekt:
ich habe zerbröckelt, du hast zerbröckelt, er hat zerbröckelt, wir haben zerbröckelt, ihr habt zerbröckelt, sie haben zerbröckelt
Plusquamperfekt:
ich hatte zerbröckelt, du hattest zerbröckelt, er hatte zerbröckelt, wir hatten zerbröckelt, ihr hattet zerbröckelt, sie hatten zerbröckelt
Futur I:
ich werde zerbröckeln, du wirst zerbröckeln, er wird zerbröckeln, wir werden zerbröckeln, ihr werdet zerbröckeln, sie werden zerbröckeln
Futur II:
ich werde zerbröckelt haben, du wirst zerbröckelt haben, er wird zerbröckelt haben, wir werden zerbröckelt haben, ihr werdet zerbröckelt haben, sie werden zerbröckelt haben
Wie ist der Konjunktiv von „zerbröckeln“?
Der Konjunktiv von „zerbröckeln“ lautet:
Präsens:
ich zerbröck(e)le, du zerbröckelst, er zerbröckelt, wir zerbröckeln, ihr zerbröckelt, sie zerbröckeln
Präteritum:
ich zerbröckelte, du zerbröckeltest, er zerbröckelte, wir zerbröckelten, ihr zerbröckeltet, sie zerbröckelten
Perfekt:
ich habe zerbröckelt, du hast zerbröckelt, er hat zerbröckelt, wir haben zerbröckelt, ihr habt zerbröckelt, sie haben zerbröckelt
Plusquamperfekt:
ich hatte zerbröckelt, du hattest zerbröckelt, er hatte zerbröckelt, wir hatten zerbröckelt, ihr hattet zerbröckelt, sie hatten zerbröckelt
Futur I:
ich werde zerbröckeln, du wirst zerbröckeln, er wird zerbröckeln, wir werden zerbröckeln, ihr werdet zerbröckeln, sie werden zerbröckeln
Futur II:
ich werde zerbröckelt haben, du wirst zerbröckelt haben, er wird zerbröckelt haben, wir werden zerbröckelt haben, ihr werdet zerbröckelt haben, sie werden zerbröckelt haben
Präsens:
ich zerbröck(e)le, du zerbröckelst, er zerbröck(e)le, wir zerbröckeln, ihr zerbröckelt, sie zerbröckeln
Präteritum:
ich zerbröckelte, du zerbröckeltest, er zerbröckelte, wir zerbröckelten, ihr zerbröckeltet, sie zerbröckelten
Perfekt:
ich habe zerbröckelt, du habest zerbröckelt, er habe zerbröckelt, wir haben zerbröckelt, ihr habet zerbröckelt, sie haben zerbröckelt
Plusquamperfekt:
ich hätte zerbröckelt, du hättest zerbröckelt, er hätte zerbröckelt, wir hätten zerbröckelt, ihr hättet zerbröckelt, sie hätten zerbröckelt
Futur I:
ich werde zerbröckeln, du werdest zerbröckeln, er werde zerbröckeln, wir werden zerbröckeln, ihr werdet zerbröckeln, sie werden zerbröckeln
Futur II:
ich werde zerbröckelt haben, du werdest zerbröckelt haben, er werde zerbröckelt haben, wir werden zerbröckelt haben, ihr werdet zerbröckelt haben, sie werden zerbröckelt haben
Wie ist der Imperativ von „zerbröckeln“?
Der Imperativ von „zerbröckeln“ ist:
Präsens:
zerbröck(e)le (du), zerbröckeln wir, zerbröckelt (ihr), zerbröckeln Sie
Welche infiniten Formen hat „zerbröckeln“?
Die infiniten Formen von „zerbröckeln“ sind:
Präsens:
zerbröck(e)le (du), zerbröckeln wir, zerbröckelt (ihr), zerbröckeln Sie
Infinitiv I:
zerbröckeln, zu zerbröckeln
Infinitiv II:
zerbröckelt haben, zerbröckelt zu haben
Partizip I:
zerbröckelnd
Partizip II:
zerbröckelt