Konjugation des Verbs antauen (hat) 〈Zustandspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs antauen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... angetaut ist, ... angetaut war und ... angetaut gewesen ist. Als Hilfsverb von antauen wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Vorsilbe an- von antauen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb antauen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für antauen. Man kann nicht nur antauen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
... angetaut ist · ... angetaut war · ... angetaut gewesen ist
e-Tilgung nach Vokal
melt, thaw
/anˈtaʊən/ · /taʊt an/ · /ˈtaʊtə an/ · /anɡəˈtaʊt/
in geringem Ausmaß durch Wärmezufuhr vom festen in den flüssigen Zustand ohne stoffliche Veränderung überführen; in geringem Ausmaß durch Wärmezufuhr vom festen in den flüssigen Zustand ohne stoffliche Veränderung übergehen
(Akk.)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von antauen (hat)
Präsens
| ... | ich | angetaut | bin |
| ... | du | angetaut | bist |
| ... | er | angetaut | ist |
| ... | wir | angetaut | sind |
| ... | ihr | angetaut | seid |
| ... | sie | angetaut | sind |
Präteritum
| ... | ich | angetaut | war |
| ... | du | angetaut | warst |
| ... | er | angetaut | war |
| ... | wir | angetaut | waren |
| ... | ihr | angetaut | wart |
| ... | sie | angetaut | waren |
Konjunktiv I
| ... | ich | angetaut | sei |
| ... | du | angetaut | seiest |
| ... | er | angetaut | sei |
| ... | wir | angetaut | seien |
| ... | ihr | angetaut | seiet |
| ... | sie | angetaut | seien |
Konjunktiv II
| ... | ich | angetaut | wäre |
| ... | du | angetaut | wärest |
| ... | er | angetaut | wäre |
| ... | wir | angetaut | wären |
| ... | ihr | angetaut | wäret |
| ... | sie | angetaut | wären |
Indikativ
Das Verb antauen (hat) konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | angetaut | bin |
| ... | du | angetaut | bist |
| ... | er | angetaut | ist |
| ... | wir | angetaut | sind |
| ... | ihr | angetaut | seid |
| ... | sie | angetaut | sind |
Präteritum
| ... | ich | angetaut | war |
| ... | du | angetaut | warst |
| ... | er | angetaut | war |
| ... | wir | angetaut | waren |
| ... | ihr | angetaut | wart |
| ... | sie | angetaut | waren |
Perfekt
| ... | ich | angetaut | gewesen | bin |
| ... | du | angetaut | gewesen | bist |
| ... | er | angetaut | gewesen | ist |
| ... | wir | angetaut | gewesen | sind |
| ... | ihr | angetaut | gewesen | seid |
| ... | sie | angetaut | gewesen | sind |
Plusquam.
| ... | ich | angetaut | gewesen | war |
| ... | du | angetaut | gewesen | warst |
| ... | er | angetaut | gewesen | war |
| ... | wir | angetaut | gewesen | waren |
| ... | ihr | angetaut | gewesen | wart |
| ... | sie | angetaut | gewesen | waren |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb antauen (hat)
Konjunktiv I
| ... | ich | angetaut | sei |
| ... | du | angetaut | seiest |
| ... | er | angetaut | sei |
| ... | wir | angetaut | seien |
| ... | ihr | angetaut | seiet |
| ... | sie | angetaut | seien |
Konjunktiv II
| ... | ich | angetaut | wäre |
| ... | du | angetaut | wärest |
| ... | er | angetaut | wäre |
| ... | wir | angetaut | wären |
| ... | ihr | angetaut | wäret |
| ... | sie | angetaut | wären |
Konj. Perfekt
| ... | ich | angetaut | gewesen | sei |
| ... | du | angetaut | gewesen | seiest |
| ... | er | angetaut | gewesen | sei |
| ... | wir | angetaut | gewesen | seien |
| ... | ihr | angetaut | gewesen | seiet |
| ... | sie | angetaut | gewesen | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | angetaut | gewesen | wäre |
| ... | du | angetaut | gewesen | wärest |
| ... | er | angetaut | gewesen | wäre |
| ... | wir | angetaut | gewesen | wären |
| ... | ihr | angetaut | gewesen | wäret |
| ... | sie | angetaut | gewesen | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb antauen (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für antauen (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von antauen (hat)
-
antauen (hat)
melt, thaw
начать оттаивать, начать растапливать, начинать оттаивать, начинать растапливать, подтаивать, подтаять, покрывать росой, покрыть росой
descongelar, deshelar
décongeler, dégeler, fondre
erime, eritmek, çözmek
descongelar, derreter
cominciare a sciogliere, fondere, sciogliere
topi, topire
olvadás
rozmrażać, topnieć
λιώσιμο
smelten, dooi
tát
smälta, avsmältning, tina
smelte
解凍
desfer
sulaa, sulaminen
smelte
urtu
otapanje
отмрзнување
odtajati, odtaliti
rozpustiť, taviť
otapanje
otapanje, otopiti
відтавання
разтопяване, размразяване
размягчацца, плавіцца
mencair, mencairkan sedikit, sedikit mencair
làm tan nhẹ, rã đông nhẹ, tan, tan nhẹ
biroz eritmoq, erimoq, muzdan tushirmoq, yengil erimoq
डीफ्रॉस्ट करना, पिघलना, हल्का पिघलना, हल्का पिघलाना
稍微解冻, 解冻
ทำให้ละลายเล็กน้อย, ละลาย, ละลายนิดหน่อย, ละลายน้ำแข็งเล็กน้อย
녹다, 살짝 녹다, 살짝 녹이다, 살짝 해동하다
bir az əridmək, bir az ərimək, ərimək
გაალღვა, დნობა, ცოტა დნობა
আংশিক গলানো, গলানো, ডিফ্রোস্ট করা, হালকা গলানো
pak shkrij, shkrij
डीफ्रॉस्ट करणे, थोडे वितळवणे, पिघरणे, हलके पिघरणे
अलि पगाल्नु, थोरै पग्लिनु, पग्लिनु
కరగడం, కొంచెం కరగడం, కొంచెం కరుగించు, డీఫ్రాస్ట్ చేయు
atkausēt, kusēt, sākt kust
கரையுதல், சிறிது உருகவைக்க, சிறிது கரையுதல், டிஃப்ராஸ்ட் செய்
kergelt sulatama, sulama, sulatama, veidi sulama
ապասառեցնել, թեթևակի հալեցնել, հալվել, մի փոքր հալվել
hindik weşandin, lihev bûn, şil bûn
להפשיר
ذوبان
ذوب شدن
پگھلنا
antauen (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von antauen (hat)- in geringem Ausmaß durch Wärmezufuhr vom festen in den flüssigen Zustand ohne stoffliche Veränderung überführen
- in geringem Ausmaß durch Wärmezufuhr vom festen in den flüssigen Zustand ohne stoffliche Veränderung übergehen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von antauen (hat)
≡ anklammern
≡ anschlendern
≡ anströmen
≡ anknicken
≡ auftauen
≡ anfliegen
≡ anweisen
≡ anbaden
≡ anspießen
≡ anbrechen
≡ vertauen
≡ anschielen
≡ anrichten
≡ betauen
≡ anfeuchten
≡ antrinken
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb antauen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts antauen (hat)
Die an·getaut sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·getaut sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... angetaut ist - ... angetaut war - ... angetaut gewesen ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary antauen und unter antauen im Duden.
antauen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... angetaut bin | ... angetaut war | ... angetaut sei | ... angetaut wäre | - |
| du | ... angetaut bist | ... angetaut warst | ... angetaut seiest | ... angetaut wärest | sei angetaut |
| er | ... angetaut ist | ... angetaut war | ... angetaut sei | ... angetaut wäre | - |
| wir | ... angetaut sind | ... angetaut waren | ... angetaut seien | ... angetaut wären | seien angetaut |
| ihr | ... angetaut seid | ... angetaut wart | ... angetaut seiet | ... angetaut wäret | seid angetaut |
| sie | ... angetaut sind | ... angetaut waren | ... angetaut seien | ... angetaut wären | seien angetaut |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: ... ich angetaut bin, ... du angetaut bist, ... er angetaut ist, ... wir angetaut sind, ... ihr angetaut seid, ... sie angetaut sind
- Präteritum: ... ich angetaut war, ... du angetaut warst, ... er angetaut war, ... wir angetaut waren, ... ihr angetaut wart, ... sie angetaut waren
- Perfekt: ... ich angetaut gewesen bin, ... du angetaut gewesen bist, ... er angetaut gewesen ist, ... wir angetaut gewesen sind, ... ihr angetaut gewesen seid, ... sie angetaut gewesen sind
- Plusquamperfekt: ... ich angetaut gewesen war, ... du angetaut gewesen warst, ... er angetaut gewesen war, ... wir angetaut gewesen waren, ... ihr angetaut gewesen wart, ... sie angetaut gewesen waren
- Futur I: ... ich angetaut sein werde, ... du angetaut sein wirst, ... er angetaut sein wird, ... wir angetaut sein werden, ... ihr angetaut sein werdet, ... sie angetaut sein werden
- Futur II: ... ich angetaut gewesen sein werde, ... du angetaut gewesen sein wirst, ... er angetaut gewesen sein wird, ... wir angetaut gewesen sein werden, ... ihr angetaut gewesen sein werdet, ... sie angetaut gewesen sein werden
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: ... ich angetaut sei, ... du angetaut seiest, ... er angetaut sei, ... wir angetaut seien, ... ihr angetaut seiet, ... sie angetaut seien
- Präteritum: ... ich angetaut wäre, ... du angetaut wärest, ... er angetaut wäre, ... wir angetaut wären, ... ihr angetaut wäret, ... sie angetaut wären
- Perfekt: ... ich angetaut gewesen sei, ... du angetaut gewesen seiest, ... er angetaut gewesen sei, ... wir angetaut gewesen seien, ... ihr angetaut gewesen seiet, ... sie angetaut gewesen seien
- Plusquamperfekt: ... ich angetaut gewesen wäre, ... du angetaut gewesen wärest, ... er angetaut gewesen wäre, ... wir angetaut gewesen wären, ... ihr angetaut gewesen wäret, ... sie angetaut gewesen wären
- Futur I: ... ich angetaut sein werde, ... du angetaut sein werdest, ... er angetaut sein werde, ... wir angetaut sein werden, ... ihr angetaut sein werdet, ... sie angetaut sein werden
- Futur II: ... ich angetaut gewesen sein werde, ... du angetaut gewesen sein werdest, ... er angetaut gewesen sein werde, ... wir angetaut gewesen sein werden, ... ihr angetaut gewesen sein werdet, ... sie angetaut gewesen sein werden
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: ... ich angetaut sein würde, ... du angetaut sein würdest, ... er angetaut sein würde, ... wir angetaut sein würden, ... ihr angetaut sein würdet, ... sie angetaut sein würden
- Plusquamperfekt: ... ich angetaut gewesen sein würde, ... du angetaut gewesen sein würdest, ... er angetaut gewesen sein würde, ... wir angetaut gewesen sein würden, ... ihr angetaut gewesen sein würdet, ... sie angetaut gewesen sein würden
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) angetaut, seien wir angetaut, seid (ihr) angetaut, seien Sie angetaut
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: angetaut sein, angetaut zu sein
- Infinitiv II: angetaut gewesen sein, angetaut gewesen zu sein
- Partizip I: angetaut seiend
- Partizip II: angetaut gewesen