Konjugation des Verbs anbellen
Das Konjugieren des Verbs anbellen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind bellt an, bellte an und hat angebellt. Als Hilfsverb von anbellen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von anbellen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anbellen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anbellen. Man kann nicht nur anbellen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben · trennbar
bellt an · bellte an · hat angebellt
bark at, bark (at), call, contact, scold, snap at, yell at
/ˈanˌbɛlən/ · /bɛlt an/ · /ˈbɛltə an/ · /ˈanɡəˌbɛlt/
in Richtung von etwas, jemandem Bellen; jemanden mit lauter Stimme ansprechen; anklaffen, anblaffen, anraunzen, anrufen
(Akk.)
» Bellt
er sie an
? Does it bark at her?
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anbellen
Konjunktiv II
| ich | bellte | an |
| du | belltest | an |
| er | bellte | an |
| wir | bellten | an |
| ihr | belltet | an |
| sie | bellten | an |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb anbellen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | angebellt |
| du | hast | angebellt |
| er | hat | angebellt |
| wir | haben | angebellt |
| ihr | habt | angebellt |
| sie | haben | angebellt |
Plusquam.
| ich | hatte | angebellt |
| du | hattest | angebellt |
| er | hatte | angebellt |
| wir | hatten | angebellt |
| ihr | hattet | angebellt |
| sie | hatten | angebellt |
Futur I
| ich | werde | anbellen |
| du | wirst | anbellen |
| er | wird | anbellen |
| wir | werden | anbellen |
| ihr | werdet | anbellen |
| sie | werden | anbellen |
Futur II
| ich | werde | angebellt | haben |
| du | wirst | angebellt | haben |
| er | wird | angebellt | haben |
| wir | werden | angebellt | haben |
| ihr | werdet | angebellt | haben |
| sie | werden | angebellt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anbellen
Konjunktiv II
| ich | bellte | an |
| du | belltest | an |
| er | bellte | an |
| wir | bellten | an |
| ihr | belltet | an |
| sie | bellten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angebellt |
| du | habest | angebellt |
| er | habe | angebellt |
| wir | haben | angebellt |
| ihr | habet | angebellt |
| sie | haben | angebellt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angebellt |
| du | hättest | angebellt |
| er | hätte | angebellt |
| wir | hätten | angebellt |
| ihr | hättet | angebellt |
| sie | hätten | angebellt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anbellen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anbellen
Beispiele
Beispielsätze für anbellen
-
Bellt
er siean
?
Does it bark at her?
-
Sein Hund
bellt
michan
.
His dog barks at me.
-
Der Hund hat den Fremden
angebellt
.
The dog barked at the stranger.
-
Mein Hund
bellt
den Briefträger immeran
.
My dog always barks at the mailman.
-
Tom trainierte seinen Hund, Fremde
anzubellen
.
Tom trained his dog to bark at strangers.
-
Wir wussten, die Hunde würden uns
anbellen
.
We knew that the dogs would bark at us.
-
Nicht alle sind Diebe, die der Hund
anbellt
.
Not all are thieves whom the dog barks at.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von anbellen
-
anbellen
bark at, bark (at), call, contact, scold, snap at, yell at
лаять, обругать, бросаться словами, гавкать на, громко говорить, залаять, облаять, обругивать
ladrar, gritar, increpar, llamar, reprender
aboyer, appeler, après, quelqu’un
havlamak, azarlamak, hırçınca konuşmak, telefonla aramak
gritar, latir, alguém, ladrar a, ladrar para, latir para, ligar, repreender
abbaiare, abbaiar, abbaiare a, abbaiare contro, abbaiarsi, contattare, qualcuno, telefonare
înjura, certa, contacta, latra, latră, mustra, reproșa, striga
ugatni, leordítani, rákiabálni, telefonálni, ugatás, ugratni
szczekać na, szczekać, obszczekiwać, szczekać na kogoś, zadzwonić
γρυλίζω, γαβγίζω, γαβγίζω σε, γκρινιάζω, καλώ, καταγγέλλω, κατακρίνω
berispen, aanblaffen, aanspreken, afsnauwen, bellen, blaffen, opbellen
štěkat, hafat, hafatfnout, napomenout, okřiknout, zavolat, štěkat na někoho, štěkatknout
skälla på, gapsa, kontakta, ringa, skälla
gø, bjeffe, gø ad, kontakte, skælde ud
吠える, 叱る, 吠えつける, 大声で話しかける, 怒鳴る, 電話する
bordar, grunyir, renyar, telefonar
haukkua, ärjyä, soittaa, ärsyttää
bjeffe, gøye, kontakte
barkatu, zaunka, deitu
grditi, kontaktirati, lajati, napasti, ukoriti, zvati
грубо напаѓање, завикнување, лае, лаење, лајам, повик
grdo obravnavati, lajati, naglo napasti, poklicati, zagrmeti
okričať, zahryzť, zatelefonovať, zaštekáť, zbesnelo zakričať, štekanie, štekot
grditi, kontaktirati, lajati, napadati, napasti, zvati
grditi, grdo ugristi, kontaktirati, lajati, napasti, nazvati, ukoriti, zvati
гавкати, лаяти, гавкати на, зателефонувати
викам, грубо говоря, заплашвам, засрамвам, извиквам, изобличавам, лаене, обадя се
гаварыць, гаварыць з кімсьці гучна, гаварыць з неахвотнасцю, гаварэнне, груба абразіць, званіць, лаяць
memarahi, membentak, menggonggong, menghardik, telepon, teriak memanggil
gọi lớn tiếng, gọi điện, mắng, mắng mỏ, quát mắng, sủa, sủa vào ai
akillamoq, baland ovoz bilan chaqirmoq, baqirmoq, dakki bermoq, haqorat qilmoq, qo'ng'iroq qilish, vovullamoq
किसी पर भौंकना, चिल्लाकर बुलाना, झिड़कना, डपटना, डाँटना, फोन करना, भौंकना
向某人喊话, 吠, 呵斥, 对某人吠叫, 打电话, 斥责, 训斥
ดุ, ดุด่า, ตวาด, ตะโกนเรียก, เห่า, เห่าใคร, โทรหา
호통치다, 누군가에게 짖다, 소리쳐 부르다, 쏘아붙이다, 전화하다, 짖다
azarlamaq, danlamaq, hürmək, qışqırmaq, yüksək səs ilə çağırmaq, zəng etmək
დარეკვა, დატუქსვა, ეძახა, უყეფს, შერისხვა, ხისტად აკრიტიკება
ঘেউ করা, চিৎকার করে ডাকতে, ধমক দেওয়া, ধমকানো, ফোন করা, বকা
qortoj, bërtas, leh, telefononi, thirr me zë të lartë
उच्च आवाजात हाक देणे, कोणावर भौंकणे, खडसावणे, डपटणे, धारेवर धरणे, फोन करणे, भौंकणे
उच्च आवाजमा बोलाउनु, कसैलाई भुक्नु, गाली गर्नु, डाँट्नु, ताड्न, फोन गर्नु, भुक्नु
కఠినంగా చెప్పడం, గద్దించు, తిట్టు, పెద్దగా పిలవడం, ఫోన్ చేయడం, మొరగు
bļaut uz kādu, kliegt, kliegt uz, norāt, sabārt, uzsaukt, zvanīt
கடுமையாகச் சொல்லுவது, குரைத்தல், சாடு, திட்டு, தொலைபேசி அழைக்க, பெரிதாக அழைக்க
haukuma, helistama, kellegi peale haukuma, kõrges hääles kutsuma, noomima, pragama, riidlema
գոչել, խիստ քննադատել, հաչել, հեռախոսել, նախատել, սաստել
bang kirin, parskirin, serzenîş kirin, telefon kirin
נביחה، להתקשר، לנבוח، לנזוף
نباح، الاتصال
تماس گرفتن، سرزنش کردن، سگ زدن، سگزبان، پارس کردن
بھونکنا، ٹیلیفون پر بات کرنا
anbellen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anbellen- in Richtung von etwas, jemandem Bellen, gegen jemanden, etwas bellende/kläffende Laute von sich geben, anklaffen, angreinen, anheulen, anbaffen
- jemanden mit lauter Stimme ansprechen, jemanden barsch, heftig anfahren, anblaffen, anraunzen, anbrüllen, ankläffen
- mit jemandem telefonisch in Verbindung treten, anrufen, antelefonieren/antelephonieren, durchrufen, anbimmeln, anklingeln
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anbellen
≡ anbalzen
≡ anarbeiten
≡ anbiedern
≡ anblaffen
≡ verbellen
≡ anbahnen
≡ anbandeln
≡ anbacken
≡ losbellen
≡ anbaden
≡ anbaggern
≡ anbinden
≡ anbeißen
≡ anbändeln
≡ anbieten
≡ anbetteln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb anbellen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts anbellen
Die an·bellen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·bellen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (bellt an - bellte an - hat angebellt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary anbellen und unter anbellen im Duden.
anbellen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | bell(e) an | bellte an | belle an | bellte an | - |
| du | bellst an | belltest an | bellest an | belltest an | bell(e) an |
| er | bellt an | bellte an | belle an | bellte an | - |
| wir | bellen an | bellten an | bellen an | bellten an | bellen an |
| ihr | bellt an | belltet an | bellet an | belltet an | bellt an |
| sie | bellen an | bellten an | bellen an | bellten an | bellen an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich bell(e) an, du bellst an, er bellt an, wir bellen an, ihr bellt an, sie bellen an
- Präteritum: ich bellte an, du belltest an, er bellte an, wir bellten an, ihr belltet an, sie bellten an
- Perfekt: ich habe angebellt, du hast angebellt, er hat angebellt, wir haben angebellt, ihr habt angebellt, sie haben angebellt
- Plusquamperfekt: ich hatte angebellt, du hattest angebellt, er hatte angebellt, wir hatten angebellt, ihr hattet angebellt, sie hatten angebellt
- Futur I: ich werde anbellen, du wirst anbellen, er wird anbellen, wir werden anbellen, ihr werdet anbellen, sie werden anbellen
- Futur II: ich werde angebellt haben, du wirst angebellt haben, er wird angebellt haben, wir werden angebellt haben, ihr werdet angebellt haben, sie werden angebellt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich belle an, du bellest an, er belle an, wir bellen an, ihr bellet an, sie bellen an
- Präteritum: ich bellte an, du belltest an, er bellte an, wir bellten an, ihr belltet an, sie bellten an
- Perfekt: ich habe angebellt, du habest angebellt, er habe angebellt, wir haben angebellt, ihr habet angebellt, sie haben angebellt
- Plusquamperfekt: ich hätte angebellt, du hättest angebellt, er hätte angebellt, wir hätten angebellt, ihr hättet angebellt, sie hätten angebellt
- Futur I: ich werde anbellen, du werdest anbellen, er werde anbellen, wir werden anbellen, ihr werdet anbellen, sie werden anbellen
- Futur II: ich werde angebellt haben, du werdest angebellt haben, er werde angebellt haben, wir werden angebellt haben, ihr werdet angebellt haben, sie werden angebellt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde anbellen, du würdest anbellen, er würde anbellen, wir würden anbellen, ihr würdet anbellen, sie würden anbellen
- Plusquamperfekt: ich würde angebellt haben, du würdest angebellt haben, er würde angebellt haben, wir würden angebellt haben, ihr würdet angebellt haben, sie würden angebellt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: bell(e) (du) an, bellen wir an, bellt (ihr) an, bellen Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: anbellen, anzubellen
- Infinitiv II: angebellt haben, angebellt zu haben
- Partizip I: anbellend
- Partizip II: angebellt