Konjugation des Verbs anbequemen
Das Konjugieren des Verbs anbequemen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „anbequemen“ sind „bequemt an“, „bequemte an“ und „hat anbequemt“. Als Hilfsverb von anbequemen wird "haben" verwendet. „anbequemen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur anbequemen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anbequemen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anbequemen. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anbequemen
Präteritum
| ich | bequemte | an |
| du | bequemtest | an |
| er | bequemte | an |
| wir | bequemten | an |
| ihr | bequemtet | an |
| sie | bequemten | an |
Konjunktiv I
| ich | bequeme | an |
| du | bequemest | an |
| er | bequeme | an |
| wir | bequemen | an |
| ihr | bequemet | an |
| sie | bequemen | an |
Konjunktiv II
| ich | bequemte | an |
| du | bequemtest | an |
| er | bequemte | an |
| wir | bequemten | an |
| ihr | bequemtet | an |
| sie | bequemten | an |
Indikativ
Das Verb anbequemen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | bequemte | an |
| du | bequemtest | an |
| er | bequemte | an |
| wir | bequemten | an |
| ihr | bequemtet | an |
| sie | bequemten | an |
Perfekt
| ich | habe | anbequemt |
| du | hast | anbequemt |
| er | hat | anbequemt |
| wir | haben | anbequemt |
| ihr | habt | anbequemt |
| sie | haben | anbequemt |
Plusquam.
| ich | hatte | anbequemt |
| du | hattest | anbequemt |
| er | hatte | anbequemt |
| wir | hatten | anbequemt |
| ihr | hattet | anbequemt |
| sie | hatten | anbequemt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anbequemen
Konjunktiv I
| ich | bequeme | an |
| du | bequemest | an |
| er | bequeme | an |
| wir | bequemen | an |
| ihr | bequemet | an |
| sie | bequemen | an |
Konjunktiv II
| ich | bequemte | an |
| du | bequemtest | an |
| er | bequemte | an |
| wir | bequemten | an |
| ihr | bequemtet | an |
| sie | bequemten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | anbequemt |
| du | habest | anbequemt |
| er | habe | anbequemt |
| wir | haben | anbequemt |
| ihr | habet | anbequemt |
| sie | haben | anbequemt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | anbequemt |
| du | hättest | anbequemt |
| er | hätte | anbequemt |
| wir | hätten | anbequemt |
| ihr | hättet | anbequemt |
| sie | hätten | anbequemt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anbequemen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anbequemen
Übersetzungen
Übersetzungen von anbequemen
-
anbequemen
accommodate, adapt, adjust, align
нехотя приспосабливать, нехотя приспособить, нехотя приспособиться, ориентироваться, подстраиваться, приноравливаться, приноровиться, приспосабливать
adaptarse, ajustarse, adaptar, ajustar
s'adapter, adapter, ajuster, s'ajuster
uyum sağlamak, uydurmak, uygun hale getirmek, uyum
acomodar-se, adaptar, adaptar-se, ajustar, ajustar-se, orientar-se
adattarsi, adattare, adeguarsi, orientarsi
se adapta, adaptare, ajustare, se conforma
alkalmazkodik, igazodik, igazít
dostosować się, dostosować, przystosować się, przystosowywać do, przyzwyczajać do
προσαρμόζομαι, προσαρμόζω
aanpassen
přizpůsobit se, přizpůsobit
anpassa, anpassa sig
tilpasse
従う, 調整する, 適応する, 順応する
adaptar-se, adaptar, ajustar-se
sopeutua, mukautua, sopeuttaa, sovittaa
tilpasse seg, tilpasse
egokitu, egokitzapen
prilagoditi se, prilagoditi
прилагодување
prilagoditi se, prilagoditi, uskladiti se
prispôsobiť sa, prispôsobiť
prilagoditi se, prilagoditi
prilagoditi se, prilagoditi
пристосовуватися, орієнтуватися, пристосувати
приспособявам се, ориентирам се, приспособявам
падладжвацца, прыстасавацца, прыстасаваць, прыстасоўвацца
beradaptasi, menyesuaikan diri, menyesuaikan
hòa nhập, phù hợp với, thích nghi, điều chỉnh
bo'ysunmoq, moslashmoq, moslashtirmoq
अनुकूल होना, अनुकूलित करना, अनुकूलित होना, ढलना, ढालना
顺应, 调整, 适应
ปรับ, ปรับตัว, สอดคล้องกับ
순응하다, 따르다, 맞추다, 적응하다
uyğunlaşmaq, tabe olmaq, uyğunlaşdırmaq, öyrəşmək
მოარგება, მოერგება, მორგება, შეგუება
খাপ খাওয়া, অভ্যস্ত হওয়া, খাপ খাওয়ানো, মানিয়ে নেওয়া
përshtatem, adaptohem, përputhem, përshtat
अनुकूल होणे, अनुरूप होणे, जुळवणे, जुळवून घेणे
अनुकूल हुनु, अनुकूलन गर्नु, अनुसार चल्नु, अभ्यस्त हुनु, समायोजन गर्नु
అనుకూలపడు, అనుకూలపరచు, అనుకూలించు, అనుసరించు
pielāgoties, pakļauties, pielāgot, piemēroties
அனுசரிப்பு, இணங்கிக்கொள், ஏற்றுக் கொள்ளுதல், ஒத்துப்போக, சரிசெய்
kohastuma, alluma, kohandama, kohanduma, kohanema
համակերպվել, հարմարեցնել, հարմարվել
li gor kirin, li gor xwe guhartin, xwe lihevkirin, xwe saz kirin
להתאים
التكيف، التوافق، تكييف، تكيّف
تنظیم کردن، راهنمایی کردن، سازگار شدن، سازگار کردن
ایڈجسٹ کرنا، رہنمائی کرنا، مطابق ہونا، مناسب کرنا، ڈھالنا، ہم آہنگ ہونا
anbequemen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anbequemenBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anbequemen
≡ anbezahlen
≡ anbekommen
≡ anbelangen
≡ anberaumen
≡ bequemen
≡ anbetreffen
≡ anbehalten
≡ anbefehlen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „anbequemen“
Was sind die Stammformen von „anbequemen“?
Die Stammformen von „anbequemen“ sind „bequemt an“, „bequemte an“ und „hat anbequemt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „anbequemen“ gebildet?
Als Hilfsverb von anbequemen wird "haben" verwendet.
Ist „anbequemen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs anbequemen erfolgt regelmäßig.
Ist „anbequemen“ trennbar oder untrennbar?
„anbequemen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „anbequemen“ verwendet?
Wie konjugiert man „anbequemen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich bequeme an, du bequemst an, er bequemt an, wir bequemen an, ihr bequemt an, sie bequemen an
Präteritum:
ich bequemte an, du bequemtest an, er bequemte an, wir bequemten an, ihr bequemtet an, sie bequemten an
Perfekt:
ich habe anbequemt, du hast anbequemt, er hat anbequemt, wir haben anbequemt, ihr habt anbequemt, sie haben anbequemt
Plusquamperfekt:
ich hatte anbequemt, du hattest anbequemt, er hatte anbequemt, wir hatten anbequemt, ihr hattet anbequemt, sie hatten anbequemt
Futur I:
ich werde anbequemen, du wirst anbequemen, er wird anbequemen, wir werden anbequemen, ihr werdet anbequemen, sie werden anbequemen
Futur II:
ich werde anbequemt haben, du wirst anbequemt haben, er wird anbequemt haben, wir werden anbequemt haben, ihr werdet anbequemt haben, sie werden anbequemt haben
Wie ist der Konjunktiv von „anbequemen“?
Der Konjunktiv von „anbequemen“ lautet:
Präsens:
ich bequeme an, du bequemst an, er bequemt an, wir bequemen an, ihr bequemt an, sie bequemen an
Präteritum:
ich bequemte an, du bequemtest an, er bequemte an, wir bequemten an, ihr bequemtet an, sie bequemten an
Perfekt:
ich habe anbequemt, du hast anbequemt, er hat anbequemt, wir haben anbequemt, ihr habt anbequemt, sie haben anbequemt
Plusquamperfekt:
ich hatte anbequemt, du hattest anbequemt, er hatte anbequemt, wir hatten anbequemt, ihr hattet anbequemt, sie hatten anbequemt
Futur I:
ich werde anbequemen, du wirst anbequemen, er wird anbequemen, wir werden anbequemen, ihr werdet anbequemen, sie werden anbequemen
Futur II:
ich werde anbequemt haben, du wirst anbequemt haben, er wird anbequemt haben, wir werden anbequemt haben, ihr werdet anbequemt haben, sie werden anbequemt haben
Präsens:
ich bequeme an, du bequemest an, er bequeme an, wir bequemen an, ihr bequemet an, sie bequemen an
Präteritum:
ich bequemte an, du bequemtest an, er bequemte an, wir bequemten an, ihr bequemtet an, sie bequemten an
Perfekt:
ich habe anbequemt, du habest anbequemt, er habe anbequemt, wir haben anbequemt, ihr habet anbequemt, sie haben anbequemt
Plusquamperfekt:
ich hätte anbequemt, du hättest anbequemt, er hätte anbequemt, wir hätten anbequemt, ihr hättet anbequemt, sie hätten anbequemt
Futur I:
ich werde anbequemen, du werdest anbequemen, er werde anbequemen, wir werden anbequemen, ihr werdet anbequemen, sie werden anbequemen
Futur II:
ich werde anbequemt haben, du werdest anbequemt haben, er werde anbequemt haben, wir werden anbequemt haben, ihr werdet anbequemt haben, sie werden anbequemt haben
Wie ist der Imperativ von „anbequemen“?
Der Imperativ von „anbequemen“ ist:
Präsens:
bequeme (du) an, bequemen wir an, bequemt (ihr) an, bequemen Sie an
Welche infiniten Formen hat „anbequemen“?
Die infiniten Formen von „anbequemen“ sind:
Präsens:
bequeme (du) an, bequemen wir an, bequemt (ihr) an, bequemen Sie an
Infinitiv I:
anbequemen, anzubequemen
Infinitiv II:
anbequemt haben, anbequemt zu haben
Partizip I:
anbequemend
Partizip II:
anbequemt