Konjugation des Verbs anquasseln
Das Konjugieren des Verbs anquasseln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „anquasseln“ sind „quasselt an“, „quasselte an“ und „hat angequasselt“. Als Hilfsverb von anquasseln wird "haben" verwendet. „anquasseln“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur anquasseln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anquasseln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anquasseln. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anquasseln
Präsens
| ich | quass(e)le | an |
| du | quasselst | an |
| er | quasselt | an |
| wir | quasseln | an |
| ihr | quasselt | an |
| sie | quasseln | an |
Präteritum
| ich | quasselte | an |
| du | quasseltest | an |
| er | quasselte | an |
| wir | quasselten | an |
| ihr | quasseltet | an |
| sie | quasselten | an |
Konjunktiv I
| ich | quass(e)le | an |
| du | quasselst | an |
| er | quass(e)le | an |
| wir | quasseln | an |
| ihr | quasselt | an |
| sie | quasseln | an |
Konjunktiv II
| ich | quasselte | an |
| du | quasseltest | an |
| er | quasselte | an |
| wir | quasselten | an |
| ihr | quasseltet | an |
| sie | quasselten | an |
Indikativ
Das Verb anquasseln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | quass(e)le | an |
| du | quasselst | an |
| er | quasselt | an |
| wir | quasseln | an |
| ihr | quasselt | an |
| sie | quasseln | an |
Präteritum
| ich | quasselte | an |
| du | quasseltest | an |
| er | quasselte | an |
| wir | quasselten | an |
| ihr | quasseltet | an |
| sie | quasselten | an |
Perfekt
| ich | habe | angequasselt |
| du | hast | angequasselt |
| er | hat | angequasselt |
| wir | haben | angequasselt |
| ihr | habt | angequasselt |
| sie | haben | angequasselt |
Plusquam.
| ich | hatte | angequasselt |
| du | hattest | angequasselt |
| er | hatte | angequasselt |
| wir | hatten | angequasselt |
| ihr | hattet | angequasselt |
| sie | hatten | angequasselt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anquasseln
Konjunktiv I
| ich | quass(e)le | an |
| du | quasselst | an |
| er | quass(e)le | an |
| wir | quasseln | an |
| ihr | quasselt | an |
| sie | quasseln | an |
Konjunktiv II
| ich | quasselte | an |
| du | quasseltest | an |
| er | quasselte | an |
| wir | quasselten | an |
| ihr | quasseltet | an |
| sie | quasselten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angequasselt |
| du | habest | angequasselt |
| er | habe | angequasselt |
| wir | haben | angequasselt |
| ihr | habet | angequasselt |
| sie | haben | angequasselt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angequasselt |
| du | hättest | angequasselt |
| er | hätte | angequasselt |
| wir | hätten | angequasselt |
| ihr | hättet | angequasselt |
| sie | hätten | angequasselt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anquasseln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anquasseln
Übersetzungen
Übersetzungen von anquasseln
-
anquasseln
accost, chat up, speak to, speek to, chat, talk
заговаривать, заговорить, приставать, пристать, болтать, разговаривать
abordar, hablar sin vergüenza
accoster, baratiner, aborder
laf atmak, sohbet etmek, söyleşmek
abordar
parlare
aborda
beszélgetni
zagadywać, zaczepić
παρενοχλώ
aanpakken, aanpraten
oslovit
prata, snacka
snakke
無遠慮に話す, 話しかける
adreçar-se a algú sense vergonya
jutella, puhua
snakke uformelt
itzuli
pričati
зборувам без задршка
neobremenjeno nagovoriti
oslovovať
pričati
neugodno razgovarati
звертатися, підходити
заговоря
размаўляць
memulai percakapan, menyapa
bắt chuyện, tán tỉnh
gap boshlamoq, suhbat boshlamoq
बात छेड़ना, बात शुरू करना
搭讪, 搭话
จีบ, ทัก
말을 걸다, 작업 걸다
danışmaq, yanaşıb danışmaq
მიმართვა, საუბრის დაწყება
আচমকা কথা বলা, কথা বলা
të afrohem dhe të flas, të nisësh bisedën
गप्पा मारणे, थेट बोलणे
कुरा सुरु गर्नु, सिधा बोल्नु
నేరుగా మాట్లాడడం, మాట్లాడటం ప్రారంభించడం
uzrunāt, uzsākt sarunu
நேராக பேசுதல், பேச்சை தொடங்குதல்
kellegagi juttu alustama, kellegi poole pöörduma
խոսքն սկսել, համարձակ մոտենալ
axiftin, bi kes re axaftin
לדבר בחופשיות
التحدث مع شخص بلا خجل
مزاحم شدن
بے باکی سے بات کرنا
anquasseln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anquasseln- jemanden ungeniert ansprechen
- anreden, adressieren, ansprechen, anlabern, anquatschen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anquasseln
≡ anweisen
≡ anfeuchten
≡ anpusten
≡ anschielen
≡ anbrechen
≡ anknicken
≡ anschlendern
≡ antauen
≡ anströmen
≡ anklammern
≡ anfliegen
≡ anlügen
≡ anrauchen
≡ anwerben
≡ verquasseln
≡ anbaden
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „anquasseln“
Was sind die Stammformen von „anquasseln“?
Die Stammformen von „anquasseln“ sind „quasselt an“, „quasselte an“ und „hat angequasselt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „anquasseln“ gebildet?
Als Hilfsverb von anquasseln wird "haben" verwendet.
Ist „anquasseln“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs anquasseln erfolgt regelmäßig.
Ist „anquasseln“ trennbar oder untrennbar?
„anquasseln“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „anquasseln“ verwendet?
Wie konjugiert man „anquasseln“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich quass(e)le an, du quasselst an, er quasselt an, wir quasseln an, ihr quasselt an, sie quasseln an
Präteritum:
ich quasselte an, du quasseltest an, er quasselte an, wir quasselten an, ihr quasseltet an, sie quasselten an
Perfekt:
ich habe angequasselt, du hast angequasselt, er hat angequasselt, wir haben angequasselt, ihr habt angequasselt, sie haben angequasselt
Plusquamperfekt:
ich hatte angequasselt, du hattest angequasselt, er hatte angequasselt, wir hatten angequasselt, ihr hattet angequasselt, sie hatten angequasselt
Futur I:
ich werde anquasseln, du wirst anquasseln, er wird anquasseln, wir werden anquasseln, ihr werdet anquasseln, sie werden anquasseln
Futur II:
ich werde angequasselt haben, du wirst angequasselt haben, er wird angequasselt haben, wir werden angequasselt haben, ihr werdet angequasselt haben, sie werden angequasselt haben
Wie ist der Konjunktiv von „anquasseln“?
Der Konjunktiv von „anquasseln“ lautet:
Präsens:
ich quass(e)le an, du quasselst an, er quasselt an, wir quasseln an, ihr quasselt an, sie quasseln an
Präteritum:
ich quasselte an, du quasseltest an, er quasselte an, wir quasselten an, ihr quasseltet an, sie quasselten an
Perfekt:
ich habe angequasselt, du hast angequasselt, er hat angequasselt, wir haben angequasselt, ihr habt angequasselt, sie haben angequasselt
Plusquamperfekt:
ich hatte angequasselt, du hattest angequasselt, er hatte angequasselt, wir hatten angequasselt, ihr hattet angequasselt, sie hatten angequasselt
Futur I:
ich werde anquasseln, du wirst anquasseln, er wird anquasseln, wir werden anquasseln, ihr werdet anquasseln, sie werden anquasseln
Futur II:
ich werde angequasselt haben, du wirst angequasselt haben, er wird angequasselt haben, wir werden angequasselt haben, ihr werdet angequasselt haben, sie werden angequasselt haben
Präsens:
ich quass(e)le an, du quasselst an, er quass(e)le an, wir quasseln an, ihr quasselt an, sie quasseln an
Präteritum:
ich quasselte an, du quasseltest an, er quasselte an, wir quasselten an, ihr quasseltet an, sie quasselten an
Perfekt:
ich habe angequasselt, du habest angequasselt, er habe angequasselt, wir haben angequasselt, ihr habet angequasselt, sie haben angequasselt
Plusquamperfekt:
ich hätte angequasselt, du hättest angequasselt, er hätte angequasselt, wir hätten angequasselt, ihr hättet angequasselt, sie hätten angequasselt
Futur I:
ich werde anquasseln, du werdest anquasseln, er werde anquasseln, wir werden anquasseln, ihr werdet anquasseln, sie werden anquasseln
Futur II:
ich werde angequasselt haben, du werdest angequasselt haben, er werde angequasselt haben, wir werden angequasselt haben, ihr werdet angequasselt haben, sie werden angequasselt haben
Wie ist der Imperativ von „anquasseln“?
Der Imperativ von „anquasseln“ ist:
Präsens:
quass(e)le (du) an, quasseln wir an, quasselt (ihr) an, quasseln Sie an
Welche infiniten Formen hat „anquasseln“?
Die infiniten Formen von „anquasseln“ sind:
Präsens:
quass(e)le (du) an, quasseln wir an, quasselt (ihr) an, quasseln Sie an
Infinitiv I:
anquasseln, anzuquasseln
Infinitiv II:
angequasselt haben, angequasselt zu haben
Partizip I:
anquasselnd
Partizip II:
angequasselt