Konjugation des Verbs anstrengen (unr)
Die unregelmäßige, starke Konjugation des Verbs anstrengen ist keine standardsprachliche Variante. Es handelt sich dabei um einen augenzwinkernden Vorschlag der Gesellschaft zur Stärkung der Verben. Der Verein macht sich für alle schwachen Verben und hässlichen Substantive stark ;-). Ihnen soll so ein Weg aus der Regelmäßigkeit bereitet werden. Zum Vergleich hier das schwache Verb anstrengen.
B1 · unregelmäßig · haben · trennbar
stringt an · strang an · hat angestrongen
Wechsel des Stammvokals e - a - o e/i-Wechsel im Präsens und Imperativ
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anstrengen (unr)
Präsens
| ich | streng(e)⁵ | an |
| du | stringst | an |
| er | stringt | an |
| wir | strengen | an |
| ihr | strengt | an |
| sie | strengen | an |
Präteritum
| ich | strang | an |
| du | strangst | an |
| er | strang | an |
| wir | strangen | an |
| ihr | strangt | an |
| sie | strangen | an |
Imperativ
| - | ||
| string | (du) | an |
| - | ||
| strengen | wir | an |
| strengt | (ihr) | an |
| strengen | Sie | an |
Konjunktiv I
| ich | strenge | an |
| du | strengest | an |
| er | strenge | an |
| wir | strengen | an |
| ihr | strenget | an |
| sie | strengen | an |
Konjunktiv II
| ich | stränge | an |
| du | strängest | an |
| er | stränge | an |
| wir | strängen | an |
| ihr | stränget | an |
| sie | strängen | an |
Infinitiv
| anstrengen |
| anzustrengen |
Partizip
| anstrengend |
| angestrongen |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb anstrengen (unr) konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | streng(e)⁵ | an |
| du | stringst | an |
| er | stringt | an |
| wir | strengen | an |
| ihr | strengt | an |
| sie | strengen | an |
Präteritum
| ich | strang | an |
| du | strangst | an |
| er | strang | an |
| wir | strangen | an |
| ihr | strangt | an |
| sie | strangen | an |
Perfekt
| ich | habe | angestrongen |
| du | hast | angestrongen |
| er | hat | angestrongen |
| wir | haben | angestrongen |
| ihr | habt | angestrongen |
| sie | haben | angestrongen |
Plusquam.
| ich | hatte | angestrongen |
| du | hattest | angestrongen |
| er | hatte | angestrongen |
| wir | hatten | angestrongen |
| ihr | hattet | angestrongen |
| sie | hatten | angestrongen |
Futur I
| ich | werde | anstrengen |
| du | wirst | anstrengen |
| er | wird | anstrengen |
| wir | werden | anstrengen |
| ihr | werdet | anstrengen |
| sie | werden | anstrengen |
Futur II
| ich | werde | angestrongen | haben |
| du | wirst | angestrongen | haben |
| er | wird | angestrongen | haben |
| wir | werden | angestrongen | haben |
| ihr | werdet | angestrongen | haben |
| sie | werden | angestrongen | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anstrengen (unr)
Konjunktiv I
| ich | strenge | an |
| du | strengest | an |
| er | strenge | an |
| wir | strengen | an |
| ihr | strenget | an |
| sie | strengen | an |
Konjunktiv II
| ich | stränge | an |
| du | strängest | an |
| er | stränge | an |
| wir | strängen | an |
| ihr | stränget | an |
| sie | strängen | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angestrongen |
| du | habest | angestrongen |
| er | habe | angestrongen |
| wir | haben | angestrongen |
| ihr | habet | angestrongen |
| sie | haben | angestrongen |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angestrongen |
| du | hättest | angestrongen |
| er | hätte | angestrongen |
| wir | hätten | angestrongen |
| ihr | hättet | angestrongen |
| sie | hätten | angestrongen |
Konj. Futur I
| ich | werde | anstrengen |
| du | werdest | anstrengen |
| er | werde | anstrengen |
| wir | werden | anstrengen |
| ihr | werdet | anstrengen |
| sie | werden | anstrengen |
Konj. Futur II
| ich | werde | angestrongen | haben |
| du | werdest | angestrongen | haben |
| er | werde | angestrongen | haben |
| wir | werden | angestrongen | haben |
| ihr | werdet | angestrongen | haben |
| sie | werden | angestrongen | haben |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Konjunktiv II
| ich | würde | anstrengen |
| du | würdest | anstrengen |
| er | würde | anstrengen |
| wir | würden | anstrengen |
| ihr | würdet | anstrengen |
| sie | würden | anstrengen |
Konj. Plusquam.
| ich | würde | angestrongen | haben |
| du | würdest | angestrongen | haben |
| er | würde | angestrongen | haben |
| wir | würden | angestrongen | haben |
| ihr | würdet | angestrongen | haben |
| sie | würden | angestrongen | haben |
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anstrengen (unr)
Präsens
| string | (du) | an |
| strengen | wir | an |
| strengt | (ihr) | an |
| strengen | Sie | an |
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anstrengen (unr)
Infinitiv I
| anstrengen |
| anzustrengen |
Infinitiv II
| angestrongen haben |
| angestrongen zu haben |
Partizip I
| anstrengend |
Partizip II
| angestrongen |
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher