Konjugation des Verbs sich aufrappeln
Das Konjugieren des Verbs sich aufrappeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind rappelt sich auf, rappelte sich auf und hat sich aufgerappelt. Als Hilfsverb von sich aufrappeln wird "haben" verwendet. Das Verb sich aufrappeln ist reflexiv gebraucht. Die Vorsilbe auf- von sich aufrappeln ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufrappeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufrappeln. Man kann nicht nur sich aufrappeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar · reflexiv
rappelt sich auf · rappelte sich auf · hat sich aufgerappelt
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
recover, bounce back, get back on track, get over it, get up, pick oneself up, pull oneself together, rally, regain strength, rise again
/ˈaʊ̯fʁapəln/ · /ˈʁapəlt aʊ̯f/ · /ˈʁapəltə aʊ̯f/ · /aʊ̯fɡəˈʁapəlt/
sich unter Mühen erheben, wieder aufstehen; sich von einer Schwächephase aus eigener Kraft wieder erholen und zu alter Stärke zurückfinden; sich aufraffen, gesund werden, (sich) bemühen (um), sich hochrappeln
sich, (sich+A, zu+D)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von sich aufrappeln
Präsens
| ich | rapp(e)l(e)⁵ | mir/mich³ | auf |
| du | rappelst | dir/dich³ | auf |
| er | rappelt | sich | auf |
| wir | rappeln | uns | auf |
| ihr | rappelt | euch | auf |
| sie | rappeln | sich | auf |
Präteritum
| ich | rappelte | mir/mich³ | auf |
| du | rappeltest | dir/dich³ | auf |
| er | rappelte | sich | auf |
| wir | rappelten | uns | auf |
| ihr | rappeltet | euch | auf |
| sie | rappelten | sich | auf |
Imperativ
| - | |||
| rapp(e)l(e)⁵ | (du) | dir/dich³ | auf |
| - | |||
| rappeln | wir | uns | auf |
| rappelt | (ihr) | euch | auf |
| rappeln | Sie | sich | auf |
Konjunktiv I
| ich | rapp(e)le | mir/mich³ | auf |
| du | rappelst | dir/dich³ | auf |
| er | rapp(e)le | sich | auf |
| wir | rappeln | uns | auf |
| ihr | rappelt | euch | auf |
| sie | rappeln | sich | auf |
Konjunktiv II
| ich | rappelte | mir/mich³ | auf |
| du | rappeltest | dir/dich³ | auf |
| er | rappelte | sich | auf |
| wir | rappelten | uns | auf |
| ihr | rappeltet | euch | auf |
| sie | rappelten | sich | auf |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch³ Willkürlich gewählt
Indikativ
Das Verb sich aufrappeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | rapp(e)l(e)⁵ | mir/mich³ | auf |
| du | rappelst | dir/dich³ | auf |
| er | rappelt | sich | auf |
| wir | rappeln | uns | auf |
| ihr | rappelt | euch | auf |
| sie | rappeln | sich | auf |
Präteritum
| ich | rappelte | mir/mich³ | auf |
| du | rappeltest | dir/dich³ | auf |
| er | rappelte | sich | auf |
| wir | rappelten | uns | auf |
| ihr | rappeltet | euch | auf |
| sie | rappelten | sich | auf |
Perfekt
| ich | habe | mir/mich³ | aufgerappelt |
| du | hast | dir/dich³ | aufgerappelt |
| er | hat | sich | aufgerappelt |
| wir | haben | uns | aufgerappelt |
| ihr | habt | euch | aufgerappelt |
| sie | haben | sich | aufgerappelt |
Plusquam.
| ich | hatte | mir/mich³ | aufgerappelt |
| du | hattest | dir/dich³ | aufgerappelt |
| er | hatte | sich | aufgerappelt |
| wir | hatten | uns | aufgerappelt |
| ihr | hattet | euch | aufgerappelt |
| sie | hatten | sich | aufgerappelt |
Futur I
| ich | werde | mir/mich³ | aufrappeln |
| du | wirst | dir/dich³ | aufrappeln |
| er | wird | sich | aufrappeln |
| wir | werden | uns | aufrappeln |
| ihr | werdet | euch | aufrappeln |
| sie | werden | sich | aufrappeln |
Futur II
| ich | werde | mir/mich³ | aufgerappelt | haben |
| du | wirst | dir/dich³ | aufgerappelt | haben |
| er | wird | sich | aufgerappelt | haben |
| wir | werden | uns | aufgerappelt | haben |
| ihr | werdet | euch | aufgerappelt | haben |
| sie | werden | sich | aufgerappelt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch³ Willkürlich gewählt
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb sich aufrappeln
Konjunktiv I
| ich | rapp(e)le | mir/mich³ | auf |
| du | rappelst | dir/dich³ | auf |
| er | rapp(e)le | sich | auf |
| wir | rappeln | uns | auf |
| ihr | rappelt | euch | auf |
| sie | rappeln | sich | auf |
Konjunktiv II
| ich | rappelte | mir/mich³ | auf |
| du | rappeltest | dir/dich³ | auf |
| er | rappelte | sich | auf |
| wir | rappelten | uns | auf |
| ihr | rappeltet | euch | auf |
| sie | rappelten | sich | auf |
Konj. Perfekt
| ich | habe | mir/mich³ | aufgerappelt |
| du | habest | dir/dich³ | aufgerappelt |
| er | habe | sich | aufgerappelt |
| wir | haben | uns | aufgerappelt |
| ihr | habet | euch | aufgerappelt |
| sie | haben | sich | aufgerappelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | mir/mich³ | aufgerappelt |
| du | hättest | dir/dich³ | aufgerappelt |
| er | hätte | sich | aufgerappelt |
| wir | hätten | uns | aufgerappelt |
| ihr | hättet | euch | aufgerappelt |
| sie | hätten | sich | aufgerappelt |
Konj. Futur I
| ich | werde | mir/mich³ | aufrappeln |
| du | werdest | dir/dich³ | aufrappeln |
| er | werde | sich | aufrappeln |
| wir | werden | uns | aufrappeln |
| ihr | werdet | euch | aufrappeln |
| sie | werden | sich | aufrappeln |
Konj. Futur II
| ich | werde | mir/mich³ | aufgerappelt | haben |
| du | werdest | dir/dich³ | aufgerappelt | haben |
| er | werde | sich | aufgerappelt | haben |
| wir | werden | uns | aufgerappelt | haben |
| ihr | werdet | euch | aufgerappelt | haben |
| sie | werden | sich | aufgerappelt | haben |
³ Willkürlich gewählt
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Konjunktiv II
| ich | würde | mir/mich³ | aufrappeln |
| du | würdest | dir/dich³ | aufrappeln |
| er | würde | sich | aufrappeln |
| wir | würden | uns | aufrappeln |
| ihr | würdet | euch | aufrappeln |
| sie | würden | sich | aufrappeln |
Konj. Plusquam.
| ich | würde | mir/mich³ | aufgerappelt | haben |
| du | würdest | dir/dich³ | aufgerappelt | haben |
| er | würde | sich | aufgerappelt | haben |
| wir | würden | uns | aufgerappelt | haben |
| ihr | würdet | euch | aufgerappelt | haben |
| sie | würden | sich | aufgerappelt | haben |
³ Willkürlich gewählt
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb sich aufrappeln
Präsens
| rapp(e)l(e)⁵ | (du) | dir/dich³ | auf |
| rappeln | wir | uns | auf |
| rappelt | (ihr) | euch | auf |
| rappeln | Sie | sich | auf |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch³ Willkürlich gewählt
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für sich aufrappeln
Übersetzungen
Übersetzungen von sich aufrappeln
-
sich aufrappeln
recover, bounce back, get back on track, get over it, get up, pick oneself up, pull oneself together, rally
восстановиться, встать на ноги, оправиться, вставать на ноги, встать заново, оправляться, подниматься, собираться с силами
recuperarse, levantarse, cobrar fuerzas, despabilarse, reanimarse, recobrar fuerzas
se relever, récupérer, se redresser, se ressaisir
kendine gelmek, toparlanmak, ayağa kalkmak
levantar-se, reerguer, recuperar-se, reerguer-se
riprendersi, alzarsi a fatica, decidersi, rialzarsi, rimettersi, riprendersi da una fase di debolezza, risollevarsi, ristabilirsi
recupera, regăsi puterea, se mobiliza, se repune, se ridica, se strădui
feláll, felállni, talpra áll, újra talpra állni, újra összeszedi magát
odzyskać siły, podnieść się, dochodzić do siebie, dojść do siebie, wstawać z trudem, wstać, wstać z trudem, wydobrzeć
ανακάμπτω, ανασυγκέντρωση, ανασυγκροτώ, ανασυγκρότηση, σηκώνομαι
opkrabbelen, herstellen, opstaan, moed vatten, opkikkeren, opknappen, overeind komen, overeind krabbelen
zvednout se, postavit se, překonat se, vzchopit se, zotavit se
återhämta sig, komma tillbaka, resa sig, ta sig samman, övervinna sig själv
rejse sig, kom tilbage, komme op, overkomme, rejs dig op
立ち上がる, 再起, 再起する, 復活する, 立ち直る
recuperar-se, aixecar-se, alçar-se, reforçar-se, tornar-se
nousia ylös, palautua, pyrkiä, toipua, yrittää
reise seg, komme seg, komme seg opp, overvinne seg selv, ta seg sammen
berreskuratu, altxatu, indartzea
oporaviti se, ponovo ustati, pribrati se, pronaći snagu, sabrati se
вратам се на себе, враќање на себе, опоравување, повторно станување, пораснете, соберете сили
okrevati, opet pridobiti moč, opraviti, ponovno vstati, zbrati se, zopet vstati
postaviť sa, postaviť sa na nohy, znovu sa postaviť, zobudiť sa, zotaviť sa
oporaviti se, ponovo ustati, pribaviti se, prikupiti se, pronaći snagu, sabrati se
oporaviti se, ponovno ustati, pribiti se, pribrati se, pronaći snagu, sabrati se
встати, встати знову, відновитися, опритомніти, піднятися, підніматися
възстановявам се, вдигам се, възстановяване, отново на крака, събирам се
падняцца, аднаўляцца, узмацняцца, узняцца, узяцца
bangkit kembali, bangkit lagi, mengumpulkan keberanian, pulih
hồi phục, ráng làm, vực dậy, đứng dậy lần nữa
jur'at to'plash, jur'at yig'ish, o'ziga kelmoq, tiklanmoq, yana turmoq
ठीक होना, सुधरना, हिम्मत जुटाना
再次站起来, 恢复, 振作, 振作起来, 艰难地站起来, 鼓起勇气
กลับมามีแรง, กัดฟันสู้, ฟื้นตัว, ลุกขึ้นใหม่, ฮึดขึ้น
다시 일어서다, 마음을 다잡다, 용지를 내다, 회복하다
bərpa olmaq, cəsarət toplamaq, yenidən qalxmaq, özünə gəlmək
გამოჯანმრთელება, გულს გაბედვა, დავდგე ისევ, ძლიერდება
আবার উঠে দাঁড়ানো, সাবল হওয়া, সাহস জোগাড় করা, সুস্থ হওয়া
grumbullo guxim, ngrihem sërish, rimëkëmbet, ringritet
धैर्य जमा करणे, पुन्हा उभे राहणे, पुन्हा बळकट होणे, सुधरणे, हिम्मत जमवणे
ठिक हुनु, पुनः उठ्नु, फेरि बलियो हुनु, हिम्मत जुटाउन
కోలుకోవడం, ధైర్యం తెచ్చుకోవడం, మళ్లీ నిలబడటం, మళ్లీ బలపడుట
atgūties, atkal nostāties uz kājām, atkal piecelties, savākt drosmi
தைரியம் கூட்டல், தைரியம் சேர்க்க, மீண்டும் எழுந்து நிற்குதல், மீண்டும் சக்தி பெறுதல், மீள்வது
julgust koguda, jõustuma, taas tõusta, taastuma
կամք հավաքել, ուժ հավաքել, վերականգվել, վերկանգնել
qewet xwe danîn, rabûn, vegerîn, xwe lihevhatin
להתאושש، להתאושש מעצמו، להתאמן، לקום
استعادة القوة، استعادة النشاط، التعافي، النهضة، يستعيد، ينهض
به خود آمدن، بلند شدن، به حالت عادی برگشتن، خود را جمع کردن، دوباره برخاستن
اٹھنا، بہتر ہونا، خود کو سنبھالنا، دوبارہ کھڑا ہونا، پھر سے اٹھنا، پھر سے سنبھلنا
sich aufrappeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von sich aufrappeln- sich unter Mühen erheben, wieder aufstehen, sich aufraffen, sich hochrappeln, sich rappeln
- sich von einer Schwächephase aus eigener Kraft wieder erholen und zu alter Stärke zurückfinden, sich aufraffen, sich berappeln
- sich endlich mit großer Willensanstrengung überwinden, etwas zu tun, sich aufraffen, sich zusammenraffen
- aufstehen, gesund werden, (sich) bemühen (um), erstarken, (sich) aufraffen, geheilt werden
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für sich aufrappeln
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von sich aufrappeln
≡ aufbinden
≡ aufbacken
≡ aufbieten
≡ aufblähen
≡ aufbauschen
≡ aufbetten
≡ aufbahren
≡ aufaddieren
≡ aufbaumen
≡ aufbiegen
≡ aufbauen
≡ aufbeißen
≡ aufbessern
≡ aufarbeiten
≡ aufatmen
≡ berappeln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb aufrappeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts sich aufrappeln
Die sich auf·rappeln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs sich auf·rappeln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (rappelt sich auf - rappelte sich auf - hat sich aufgerappelt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary aufrappeln und unter aufrappeln im Duden.
aufrappeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | rapp(e)l(e) mir/mich auf | rappelte mir/mich auf | rapp(e)le mir/mich auf | rappelte mir/mich auf | - |
| du | rappelst dir/dich auf | rappeltest dir/dich auf | rappelst dir/dich auf | rappeltest dir/dich auf | rapp(e)l(e) dir/dich auf |
| er | rappelt sich auf | rappelte sich auf | rapp(e)le sich auf | rappelte sich auf | - |
| wir | rappeln uns auf | rappelten uns auf | rappeln uns auf | rappelten uns auf | rappeln uns auf |
| ihr | rappelt euch auf | rappeltet euch auf | rappelt euch auf | rappeltet euch auf | rappelt euch auf |
| sie | rappeln sich auf | rappelten sich auf | rappeln sich auf | rappelten sich auf | rappeln sich auf |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich rapp(e)l(e) mir/mich auf, du rappelst dir/dich auf, er rappelt sich auf, wir rappeln uns auf, ihr rappelt euch auf, sie rappeln sich auf
- Präteritum: ich rappelte mir/mich auf, du rappeltest dir/dich auf, er rappelte sich auf, wir rappelten uns auf, ihr rappeltet euch auf, sie rappelten sich auf
- Perfekt: ich habe mir/mich aufgerappelt, du hast dir/dich aufgerappelt, er hat sich aufgerappelt, wir haben uns aufgerappelt, ihr habt euch aufgerappelt, sie haben sich aufgerappelt
- Plusquamperfekt: ich hatte mir/mich aufgerappelt, du hattest dir/dich aufgerappelt, er hatte sich aufgerappelt, wir hatten uns aufgerappelt, ihr hattet euch aufgerappelt, sie hatten sich aufgerappelt
- Futur I: ich werde mir/mich aufrappeln, du wirst dir/dich aufrappeln, er wird sich aufrappeln, wir werden uns aufrappeln, ihr werdet euch aufrappeln, sie werden sich aufrappeln
- Futur II: ich werde mir/mich aufgerappelt haben, du wirst dir/dich aufgerappelt haben, er wird sich aufgerappelt haben, wir werden uns aufgerappelt haben, ihr werdet euch aufgerappelt haben, sie werden sich aufgerappelt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich rapp(e)le mir/mich auf, du rappelst dir/dich auf, er rapp(e)le sich auf, wir rappeln uns auf, ihr rappelt euch auf, sie rappeln sich auf
- Präteritum: ich rappelte mir/mich auf, du rappeltest dir/dich auf, er rappelte sich auf, wir rappelten uns auf, ihr rappeltet euch auf, sie rappelten sich auf
- Perfekt: ich habe mir/mich aufgerappelt, du habest dir/dich aufgerappelt, er habe sich aufgerappelt, wir haben uns aufgerappelt, ihr habet euch aufgerappelt, sie haben sich aufgerappelt
- Plusquamperfekt: ich hätte mir/mich aufgerappelt, du hättest dir/dich aufgerappelt, er hätte sich aufgerappelt, wir hätten uns aufgerappelt, ihr hättet euch aufgerappelt, sie hätten sich aufgerappelt
- Futur I: ich werde mir/mich aufrappeln, du werdest dir/dich aufrappeln, er werde sich aufrappeln, wir werden uns aufrappeln, ihr werdet euch aufrappeln, sie werden sich aufrappeln
- Futur II: ich werde mir/mich aufgerappelt haben, du werdest dir/dich aufgerappelt haben, er werde sich aufgerappelt haben, wir werden uns aufgerappelt haben, ihr werdet euch aufgerappelt haben, sie werden sich aufgerappelt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde mir/mich aufrappeln, du würdest dir/dich aufrappeln, er würde sich aufrappeln, wir würden uns aufrappeln, ihr würdet euch aufrappeln, sie würden sich aufrappeln
- Plusquamperfekt: ich würde mir/mich aufgerappelt haben, du würdest dir/dich aufgerappelt haben, er würde sich aufgerappelt haben, wir würden uns aufgerappelt haben, ihr würdet euch aufgerappelt haben, sie würden sich aufgerappelt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: rapp(e)l(e) (du) dir/dich auf, rappeln wir uns auf, rappelt (ihr) euch auf, rappeln Sie sich auf
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: sich aufrappeln, sich aufzurappeln
- Infinitiv II: sich aufgerappelt haben, sich aufgerappelt zu haben
- Partizip I: sich aufrappelnd
- Partizip II: aufgerappelt