Konjugation des Verbs sich aufrappeln 〈Zustandspassiv〉
Das Konjugieren des Verbs sich aufrappeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ist aufgerappelt, war aufgerappelt und ist aufgerappelt gewesen. Als Hilfsverb von sich aufrappeln wird "haben" verwendet. Das Verb sich aufrappeln ist reflexiv gebraucht. Die Vorsilbe auf- von sich aufrappeln ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb aufrappeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für aufrappeln. Man kann nicht nur sich aufrappeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar · reflexiv
ist aufgerappelt · war aufgerappelt · ist aufgerappelt gewesen
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
recover, bounce back, get back on track, get over it, get up, pick oneself up, pull oneself together, rally, regain strength, rise again
/ˈaʊ̯fʁapəln/ · /ˈʁapəlt aʊ̯f/ · /ˈʁapəltə aʊ̯f/ · /aʊ̯fɡəˈʁapəlt/
sich unter Mühen erheben, wieder aufstehen; sich von einer Schwächephase aus eigener Kraft wieder erholen und zu alter Stärke zurückfinden; sich aufraffen, gesund werden, (sich) bemühen (um), sich hochrappeln
sich, (sich+A, zu+D)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von sich aufrappeln
Präsens
| ich | bin | aufgerappelt |
| du | bist | aufgerappelt |
| er | ist | aufgerappelt |
| wir | sind | aufgerappelt |
| ihr | seid | aufgerappelt |
| sie | sind | aufgerappelt |
Präteritum
| ich | war | aufgerappelt |
| du | warst | aufgerappelt |
| er | war | aufgerappelt |
| wir | waren | aufgerappelt |
| ihr | wart | aufgerappelt |
| sie | waren | aufgerappelt |
Imperativ
| - | ||
| sei | (du) | aufgerappelt |
| - | ||
| seien | wir | aufgerappelt |
| seid | (ihr) | aufgerappelt |
| seien | Sie | aufgerappelt |
Konjunktiv I
| ich | sei | aufgerappelt |
| du | seiest | aufgerappelt |
| er | sei | aufgerappelt |
| wir | seien | aufgerappelt |
| ihr | seiet | aufgerappelt |
| sie | seien | aufgerappelt |
Konjunktiv II
| ich | wäre | aufgerappelt |
| du | wärest | aufgerappelt |
| er | wäre | aufgerappelt |
| wir | wären | aufgerappelt |
| ihr | wäret | aufgerappelt |
| sie | wären | aufgerappelt |
Indikativ
Das Verb sich aufrappeln konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | bin | aufgerappelt |
| du | bist | aufgerappelt |
| er | ist | aufgerappelt |
| wir | sind | aufgerappelt |
| ihr | seid | aufgerappelt |
| sie | sind | aufgerappelt |
Präteritum
| ich | war | aufgerappelt |
| du | warst | aufgerappelt |
| er | war | aufgerappelt |
| wir | waren | aufgerappelt |
| ihr | wart | aufgerappelt |
| sie | waren | aufgerappelt |
Perfekt
| ich | bin | aufgerappelt | gewesen |
| du | bist | aufgerappelt | gewesen |
| er | ist | aufgerappelt | gewesen |
| wir | sind | aufgerappelt | gewesen |
| ihr | seid | aufgerappelt | gewesen |
| sie | sind | aufgerappelt | gewesen |
Plusquam.
| ich | war | aufgerappelt | gewesen |
| du | warst | aufgerappelt | gewesen |
| er | war | aufgerappelt | gewesen |
| wir | waren | aufgerappelt | gewesen |
| ihr | wart | aufgerappelt | gewesen |
| sie | waren | aufgerappelt | gewesen |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb sich aufrappeln
Konjunktiv I
| ich | sei | aufgerappelt |
| du | seiest | aufgerappelt |
| er | sei | aufgerappelt |
| wir | seien | aufgerappelt |
| ihr | seiet | aufgerappelt |
| sie | seien | aufgerappelt |
Konjunktiv II
| ich | wäre | aufgerappelt |
| du | wärest | aufgerappelt |
| er | wäre | aufgerappelt |
| wir | wären | aufgerappelt |
| ihr | wäret | aufgerappelt |
| sie | wären | aufgerappelt |
Konj. Perfekt
| ich | sei | aufgerappelt | gewesen |
| du | seiest | aufgerappelt | gewesen |
| er | sei | aufgerappelt | gewesen |
| wir | seien | aufgerappelt | gewesen |
| ihr | seiet | aufgerappelt | gewesen |
| sie | seien | aufgerappelt | gewesen |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | aufgerappelt | gewesen |
| du | wärest | aufgerappelt | gewesen |
| er | wäre | aufgerappelt | gewesen |
| wir | wären | aufgerappelt | gewesen |
| ihr | wäret | aufgerappelt | gewesen |
| sie | wären | aufgerappelt | gewesen |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb sich aufrappeln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für sich aufrappeln
Übersetzungen
Übersetzungen von sich aufrappeln
-
sich aufrappeln
recover, bounce back, get back on track, get over it, get up, pick oneself up, pull oneself together, rally
восстановиться, встать на ноги, оправиться, вставать на ноги, встать заново, оправляться, подниматься, собираться с силами
recuperarse, levantarse, cobrar fuerzas, despabilarse, reanimarse, recobrar fuerzas
se relever, récupérer, se redresser, se ressaisir
kendine gelmek, toparlanmak, ayağa kalkmak
levantar-se, reerguer, recuperar-se, reerguer-se
riprendersi, alzarsi a fatica, decidersi, rialzarsi, rimettersi, riprendersi da una fase di debolezza, risollevarsi, ristabilirsi
recupera, regăsi puterea, se mobiliza, se repune, se ridica, se strădui
feláll, felállni, talpra áll, újra talpra állni, újra összeszedi magát
odzyskać siły, podnieść się, dochodzić do siebie, dojść do siebie, wstawać z trudem, wstać, wstać z trudem, wydobrzeć
ανακάμπτω, ανασυγκέντρωση, ανασυγκροτώ, ανασυγκρότηση, σηκώνομαι
opkrabbelen, herstellen, opstaan, moed vatten, opkikkeren, opknappen, overeind komen, overeind krabbelen
zvednout se, postavit se, překonat se, vzchopit se, zotavit se
återhämta sig, komma tillbaka, resa sig, ta sig samman, övervinna sig själv
rejse sig, kom tilbage, komme op, overkomme, rejs dig op
立ち上がる, 再起, 再起する, 復活する, 立ち直る
recuperar-se, aixecar-se, alçar-se, reforçar-se, tornar-se
nousia ylös, palautua, pyrkiä, toipua, yrittää
reise seg, komme seg, komme seg opp, overvinne seg selv, ta seg sammen
berreskuratu, altxatu, indartzea
oporaviti se, ponovo ustati, pribrati se, pronaći snagu, sabrati se
вратам се на себе, враќање на себе, опоравување, повторно станување, пораснете, соберете сили
okrevati, opet pridobiti moč, opraviti, ponovno vstati, zbrati se, zopet vstati
postaviť sa, postaviť sa na nohy, znovu sa postaviť, zobudiť sa, zotaviť sa
oporaviti se, ponovo ustati, pribaviti se, prikupiti se, pronaći snagu, sabrati se
oporaviti se, ponovno ustati, pribiti se, pribrati se, pronaći snagu, sabrati se
встати, встати знову, відновитися, опритомніти, піднятися, підніматися
възстановявам се, вдигам се, възстановяване, отново на крака, събирам се
падняцца, аднаўляцца, узмацняцца, узняцца, узяцца
bangkit kembali, bangkit lagi, mengumpulkan keberanian, pulih
hồi phục, ráng làm, vực dậy, đứng dậy lần nữa
jur'at to'plash, jur'at yig'ish, o'ziga kelmoq, tiklanmoq, yana turmoq
ठीक होना, सुधरना, हिम्मत जुटाना
再次站起来, 恢复, 振作, 振作起来, 艰难地站起来, 鼓起勇气
กลับมามีแรง, กัดฟันสู้, ฟื้นตัว, ลุกขึ้นใหม่, ฮึดขึ้น
다시 일어서다, 마음을 다잡다, 용지를 내다, 회복하다
bərpa olmaq, cəsarət toplamaq, yenidən qalxmaq, özünə gəlmək
გამოჯანმრთელება, გულს გაბედვა, დავდგე ისევ, ძლიერდება
আবার উঠে দাঁড়ানো, সাবল হওয়া, সাহস জোগাড় করা, সুস্থ হওয়া
grumbullo guxim, ngrihem sërish, rimëkëmbet, ringritet
धैर्य जमा करणे, पुन्हा उभे राहणे, पुन्हा बळकट होणे, सुधरणे, हिम्मत जमवणे
ठिक हुनु, पुनः उठ्नु, फेरि बलियो हुनु, हिम्मत जुटाउन
కోలుకోవడం, ధైర్యం తెచ్చుకోవడం, మళ్లీ నిలబడటం, మళ్లీ బలపడుట
atgūties, atkal nostāties uz kājām, atkal piecelties, savākt drosmi
தைரியம் கூட்டல், தைரியம் சேர்க்க, மீண்டும் எழுந்து நிற்குதல், மீண்டும் சக்தி பெறுதல், மீள்வது
julgust koguda, jõustuma, taas tõusta, taastuma
կամք հավաքել, ուժ հավաքել, վերականգվել, վերկանգնել
qewet xwe danîn, rabûn, vegerîn, xwe lihevhatin
להתאושש، להתאושש מעצמו، להתאמן، לקום
استعادة القوة، استعادة النشاط، التعافي، النهضة، يستعيد، ينهض
به خود آمدن، بلند شدن، به حالت عادی برگشتن، خود را جمع کردن، دوباره برخاستن
اٹھنا، بہتر ہونا، خود کو سنبھالنا، دوبارہ کھڑا ہونا، پھر سے اٹھنا، پھر سے سنبھلنا
sich aufrappeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von sich aufrappeln- sich unter Mühen erheben, wieder aufstehen, sich aufraffen, sich hochrappeln, sich rappeln
- sich von einer Schwächephase aus eigener Kraft wieder erholen und zu alter Stärke zurückfinden, sich aufraffen, sich berappeln
- sich endlich mit großer Willensanstrengung überwinden, etwas zu tun, sich aufraffen, sich zusammenraffen
- aufstehen, gesund werden, (sich) bemühen (um), erstarken, (sich) aufraffen, geheilt werden
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für sich aufrappeln
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von sich aufrappeln
≡ aufbacken
≡ aufarbeiten
≡ aufbessern
≡ rappeln
≡ aufbeißen
≡ berappeln
≡ aufbieten
≡ aufbauen
≡ aufbäumen
≡ aufblähen
≡ aufaddieren
≡ aufblättern
≡ aufbetten
≡ aufbinden
≡ aufbiegen
≡ aufbahren
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb aufrappeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts sich aufrappeln
Die auf·gerappelt sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs auf·gerappelt sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (ist aufgerappelt - war aufgerappelt - ist aufgerappelt gewesen) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary aufrappeln und unter aufrappeln im Duden.
aufrappeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | bin aufgerappelt | war aufgerappelt | sei aufgerappelt | wäre aufgerappelt | - |
| du | bist aufgerappelt | warst aufgerappelt | seiest aufgerappelt | wärest aufgerappelt | sei aufgerappelt |
| er | ist aufgerappelt | war aufgerappelt | sei aufgerappelt | wäre aufgerappelt | - |
| wir | sind aufgerappelt | waren aufgerappelt | seien aufgerappelt | wären aufgerappelt | seien aufgerappelt |
| ihr | seid aufgerappelt | wart aufgerappelt | seiet aufgerappelt | wäret aufgerappelt | seid aufgerappelt |
| sie | sind aufgerappelt | waren aufgerappelt | seien aufgerappelt | wären aufgerappelt | seien aufgerappelt |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: ich bin aufgerappelt, du bist aufgerappelt, er ist aufgerappelt, wir sind aufgerappelt, ihr seid aufgerappelt, sie sind aufgerappelt
- Präteritum: ich war aufgerappelt, du warst aufgerappelt, er war aufgerappelt, wir waren aufgerappelt, ihr wart aufgerappelt, sie waren aufgerappelt
- Perfekt: ich bin aufgerappelt gewesen, du bist aufgerappelt gewesen, er ist aufgerappelt gewesen, wir sind aufgerappelt gewesen, ihr seid aufgerappelt gewesen, sie sind aufgerappelt gewesen
- Plusquamperfekt: ich war aufgerappelt gewesen, du warst aufgerappelt gewesen, er war aufgerappelt gewesen, wir waren aufgerappelt gewesen, ihr wart aufgerappelt gewesen, sie waren aufgerappelt gewesen
- Futur I: ich werde aufgerappelt sein, du wirst aufgerappelt sein, er wird aufgerappelt sein, wir werden aufgerappelt sein, ihr werdet aufgerappelt sein, sie werden aufgerappelt sein
- Futur II: ich werde aufgerappelt gewesen sein, du wirst aufgerappelt gewesen sein, er wird aufgerappelt gewesen sein, wir werden aufgerappelt gewesen sein, ihr werdet aufgerappelt gewesen sein, sie werden aufgerappelt gewesen sein
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: ich sei aufgerappelt, du seiest aufgerappelt, er sei aufgerappelt, wir seien aufgerappelt, ihr seiet aufgerappelt, sie seien aufgerappelt
- Präteritum: ich wäre aufgerappelt, du wärest aufgerappelt, er wäre aufgerappelt, wir wären aufgerappelt, ihr wäret aufgerappelt, sie wären aufgerappelt
- Perfekt: ich sei aufgerappelt gewesen, du seiest aufgerappelt gewesen, er sei aufgerappelt gewesen, wir seien aufgerappelt gewesen, ihr seiet aufgerappelt gewesen, sie seien aufgerappelt gewesen
- Plusquamperfekt: ich wäre aufgerappelt gewesen, du wärest aufgerappelt gewesen, er wäre aufgerappelt gewesen, wir wären aufgerappelt gewesen, ihr wäret aufgerappelt gewesen, sie wären aufgerappelt gewesen
- Futur I: ich werde aufgerappelt sein, du werdest aufgerappelt sein, er werde aufgerappelt sein, wir werden aufgerappelt sein, ihr werdet aufgerappelt sein, sie werden aufgerappelt sein
- Futur II: ich werde aufgerappelt gewesen sein, du werdest aufgerappelt gewesen sein, er werde aufgerappelt gewesen sein, wir werden aufgerappelt gewesen sein, ihr werdet aufgerappelt gewesen sein, sie werden aufgerappelt gewesen sein
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: ich würde aufgerappelt sein, du würdest aufgerappelt sein, er würde aufgerappelt sein, wir würden aufgerappelt sein, ihr würdet aufgerappelt sein, sie würden aufgerappelt sein
- Plusquamperfekt: ich würde aufgerappelt gewesen sein, du würdest aufgerappelt gewesen sein, er würde aufgerappelt gewesen sein, wir würden aufgerappelt gewesen sein, ihr würdet aufgerappelt gewesen sein, sie würden aufgerappelt gewesen sein
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) aufgerappelt, seien wir aufgerappelt, seid (ihr) aufgerappelt, seien Sie aufgerappelt
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: aufgerappelt sein, aufgerappelt zu sein
- Infinitiv II: aufgerappelt gewesen sein, aufgerappelt gewesen zu sein
- Partizip I: aufgerappelt seiend
- Partizip II: aufgerappelt gewesen