Konjugation des Verbs fortmachen
Das Konjugieren des Verbs fortmachen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind macht fort, machte fort und hat fortgemacht. Als Hilfsverb von fortmachen wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Vorsilbe fort- von fortmachen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb fortmachen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für fortmachen. Man kann nicht nur fortmachen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
macht fort · machte fort · hat fortgemacht
carry on, continue, depart, edge away, leave
/ˈfɔʁtmaxn̩/ · /ˈmaxt fɔʁt/ · /ˈmaxtə fɔʁt/ · /fɔʁtɡəˈmaxt/
weggehen, den Ort verlassen, an dem man gerade ist; weitermachen bei dem, was man macht
(sich+A, Akk.)
» Er hatte sich bei Nacht und Nebel fortgemacht
und wäre über alle Berge gewesen, hätte ihn nicht der Nachbar am Bahnhof gesehen. He had disappeared in the night and fog and would have been over all the mountains, had not the neighbor seen him at the station.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von fortmachen
Präsens
| ich | mach(e)⁵ | fort |
| du | machst | fort |
| er | macht | fort |
| wir | machen | fort |
| ihr | macht | fort |
| sie | machen | fort |
Präteritum
| ich | machte | fort |
| du | machtest | fort |
| er | machte | fort |
| wir | machten | fort |
| ihr | machtet | fort |
| sie | machten | fort |
Konjunktiv I
| ich | mache | fort |
| du | machest | fort |
| er | mache | fort |
| wir | machen | fort |
| ihr | machet | fort |
| sie | machen | fort |
Konjunktiv II
| ich | machte | fort |
| du | machtest | fort |
| er | machte | fort |
| wir | machten | fort |
| ihr | machtet | fort |
| sie | machten | fort |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb fortmachen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | mach(e)⁵ | fort |
| du | machst | fort |
| er | macht | fort |
| wir | machen | fort |
| ihr | macht | fort |
| sie | machen | fort |
Präteritum
| ich | machte | fort |
| du | machtest | fort |
| er | machte | fort |
| wir | machten | fort |
| ihr | machtet | fort |
| sie | machten | fort |
Perfekt
| ich | habe | fortgemacht |
| du | hast | fortgemacht |
| er | hat | fortgemacht |
| wir | haben | fortgemacht |
| ihr | habt | fortgemacht |
| sie | haben | fortgemacht |
Plusquam.
| ich | hatte | fortgemacht |
| du | hattest | fortgemacht |
| er | hatte | fortgemacht |
| wir | hatten | fortgemacht |
| ihr | hattet | fortgemacht |
| sie | hatten | fortgemacht |
Futur I
| ich | werde | fortmachen |
| du | wirst | fortmachen |
| er | wird | fortmachen |
| wir | werden | fortmachen |
| ihr | werdet | fortmachen |
| sie | werden | fortmachen |
Futur II
| ich | werde | fortgemacht | haben |
| du | wirst | fortgemacht | haben |
| er | wird | fortgemacht | haben |
| wir | werden | fortgemacht | haben |
| ihr | werdet | fortgemacht | haben |
| sie | werden | fortgemacht | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb fortmachen
Konjunktiv I
| ich | mache | fort |
| du | machest | fort |
| er | mache | fort |
| wir | machen | fort |
| ihr | machet | fort |
| sie | machen | fort |
Konjunktiv II
| ich | machte | fort |
| du | machtest | fort |
| er | machte | fort |
| wir | machten | fort |
| ihr | machtet | fort |
| sie | machten | fort |
Konj. Perfekt
| ich | habe | fortgemacht |
| du | habest | fortgemacht |
| er | habe | fortgemacht |
| wir | haben | fortgemacht |
| ihr | habet | fortgemacht |
| sie | haben | fortgemacht |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | fortgemacht |
| du | hättest | fortgemacht |
| er | hätte | fortgemacht |
| wir | hätten | fortgemacht |
| ihr | hättet | fortgemacht |
| sie | hätten | fortgemacht |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb fortmachen
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für fortmachen
Beispiele
Beispielsätze für fortmachen
-
Er hatte sich bei Nacht und Nebel
fortgemacht
und wäre über alle Berge gewesen, hätte ihn nicht der Nachbar am Bahnhof gesehen.
He had disappeared in the night and fog and would have been over all the mountains, had not the neighbor seen him at the station.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von fortmachen
-
fortmachen
carry on, continue, depart, edge away, leave
покидать, продолжать, удалиться, удаляться, уходить
continuar, irse, salir, seguir
continuer, partir, poursuivre, quitter
ayrılmak, devam etmek, gitmek
continuar, deixar, prosseguir, sair
andarsene, continuare, uscire
continua, pleca, părăsi
elhagyni, elmenni, folytatni
kontynuować, odejść, opuścić
αποχωρώ, συνεχίζω, φεύγω
doorgaan, verdergaan, verlaten, weggaan
odejít, opustit místo, pokračovat
fortsätta, gå bort, lämna
forlade, fortsætte, gå væk
去る, 続ける, 続行する, 離れる
continuar, marxar, sortir
jatkaa, lähteä, poistua
dra, forlate, fortsette
itzuli, jarraitu, joan
napustiti, nastaviti, otići
заминување, одминување, продолжи
nadaljevati, oditi, zapustiti
odísť, opustiť, pokračovať
napustiti, nastaviti, otići
napustiti, nastaviti, otići
йти, покидати, продовжувати
излизам, напускам, продължавам
адправіцца, пакінуць, працягваць
keluar, melanjutkan
rời khỏi, tiếp tục
davom etmoq, ketmoq
जारी रखना, निकलना
离开, 继续
ดำเนินต่อ, ออกจาก
계속하다, 떠나다
davam etmek, çıxmaq
აგრძელებ, გასვლა
চলে যাওয়া, চালিয়ে রাখা
dal, vazhdoj
जारी ठेवणे, निघणे
जारी राख्नु, निकल्नु
కొనసాగించు, వెళ్లి పోవడం
iziet, turpināt
தொடர்ந்து செய், வெளியேறுதல்
jätkata, lahkuma
հեռանալ, շարունակել
berdewam kirin, derketin
להמשיך، לעזוב، לצאת
استمرار، ترك المكان، مغادرة
ادامه دادن، ترک کردن، رفتن
جاری رکھنا، جگہ چھوڑنا، چلے جانا
fortmachen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von fortmachen- weggehen, den Ort verlassen, an dem man gerade ist
- weitermachen bei dem, was man macht
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von fortmachen
≡ fortreißen
≡ fortexistieren
≡ fortzerren
≡ fortreiten
≡ herummachen
≡ fortsetzen
≡ fortzahlen
≡ fortgießen
≡ fortloben
≡ vormachen
≡ fortrücken
≡ fortbrausen
≡ rausmachen
≡ heranmachen
≡ fortnehmen
≡ kaltmachen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb fortmachen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts fortmachen
Die fort·machen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs fort·machen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (macht fort - machte fort - hat fortgemacht) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary fortmachen und unter fortmachen im Duden.
fortmachen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | mach(e) fort | machte fort | mache fort | machte fort | - |
| du | machst fort | machtest fort | machest fort | machtest fort | mach(e) fort |
| er | macht fort | machte fort | mache fort | machte fort | - |
| wir | machen fort | machten fort | machen fort | machten fort | machen fort |
| ihr | macht fort | machtet fort | machet fort | machtet fort | macht fort |
| sie | machen fort | machten fort | machen fort | machten fort | machen fort |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich mach(e) fort, du machst fort, er macht fort, wir machen fort, ihr macht fort, sie machen fort
- Präteritum: ich machte fort, du machtest fort, er machte fort, wir machten fort, ihr machtet fort, sie machten fort
- Perfekt: ich habe fortgemacht, du hast fortgemacht, er hat fortgemacht, wir haben fortgemacht, ihr habt fortgemacht, sie haben fortgemacht
- Plusquamperfekt: ich hatte fortgemacht, du hattest fortgemacht, er hatte fortgemacht, wir hatten fortgemacht, ihr hattet fortgemacht, sie hatten fortgemacht
- Futur I: ich werde fortmachen, du wirst fortmachen, er wird fortmachen, wir werden fortmachen, ihr werdet fortmachen, sie werden fortmachen
- Futur II: ich werde fortgemacht haben, du wirst fortgemacht haben, er wird fortgemacht haben, wir werden fortgemacht haben, ihr werdet fortgemacht haben, sie werden fortgemacht haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich mache fort, du machest fort, er mache fort, wir machen fort, ihr machet fort, sie machen fort
- Präteritum: ich machte fort, du machtest fort, er machte fort, wir machten fort, ihr machtet fort, sie machten fort
- Perfekt: ich habe fortgemacht, du habest fortgemacht, er habe fortgemacht, wir haben fortgemacht, ihr habet fortgemacht, sie haben fortgemacht
- Plusquamperfekt: ich hätte fortgemacht, du hättest fortgemacht, er hätte fortgemacht, wir hätten fortgemacht, ihr hättet fortgemacht, sie hätten fortgemacht
- Futur I: ich werde fortmachen, du werdest fortmachen, er werde fortmachen, wir werden fortmachen, ihr werdet fortmachen, sie werden fortmachen
- Futur II: ich werde fortgemacht haben, du werdest fortgemacht haben, er werde fortgemacht haben, wir werden fortgemacht haben, ihr werdet fortgemacht haben, sie werden fortgemacht haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde fortmachen, du würdest fortmachen, er würde fortmachen, wir würden fortmachen, ihr würdet fortmachen, sie würden fortmachen
- Plusquamperfekt: ich würde fortgemacht haben, du würdest fortgemacht haben, er würde fortgemacht haben, wir würden fortgemacht haben, ihr würdet fortgemacht haben, sie würden fortgemacht haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: mach(e) (du) fort, machen wir fort, macht (ihr) fort, machen Sie fort
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: fortmachen, fortzumachen
- Infinitiv II: fortgemacht haben, fortgemacht zu haben
- Partizip I: fortmachend
- Partizip II: fortgemacht