Konjugation des Verbs vorbehandeln 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs vorbehandeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... vorbehandelt, ... vorbehandelte und ... vorbehandelt hat. Als Hilfsverb von vorbehandeln wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe vor- von vorbehandeln ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb vorbehandeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für vorbehandeln. Man kann nicht nur vorbehandeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
... vorbehandelt · ... vorbehandelte · ... vorbehandelt hat
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
pre-process, pre-treat, preprocess, pretreat
/foːɐ̯ˈhandlən/ · /bəˈhandəlt foːɐ̯/ · /bəˈhandəltə foːɐ̯/ · /foːɐ̯bəˈhandəlt/
einen vorbereitenden Arbeitsschritt durchführen, bevor die eigentliche Bearbeitung erfolgt
(Akk.)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von vorbehandeln
Präsens
| ... | ich | vorbehand(e)l(e)⁵ |
| ... | du | vorbehandelst |
| ... | er | vorbehandelt |
| ... | wir | vorbehandeln |
| ... | ihr | vorbehandelt |
| ... | sie | vorbehandeln |
Präteritum
| ... | ich | vorbehandelte |
| ... | du | vorbehandeltest |
| ... | er | vorbehandelte |
| ... | wir | vorbehandelten |
| ... | ihr | vorbehandeltet |
| ... | sie | vorbehandelten |
Konjunktiv I
| ... | ich | vorbehand(e)le |
| ... | du | vorbehandelst |
| ... | er | vorbehand(e)le |
| ... | wir | vorbehandeln |
| ... | ihr | vorbehandelt |
| ... | sie | vorbehandeln |
Konjunktiv II
| ... | ich | vorbehandelte |
| ... | du | vorbehandeltest |
| ... | er | vorbehandelte |
| ... | wir | vorbehandelten |
| ... | ihr | vorbehandeltet |
| ... | sie | vorbehandelten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb vorbehandeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | vorbehand(e)l(e)⁵ |
| ... | du | vorbehandelst |
| ... | er | vorbehandelt |
| ... | wir | vorbehandeln |
| ... | ihr | vorbehandelt |
| ... | sie | vorbehandeln |
Präteritum
| ... | ich | vorbehandelte |
| ... | du | vorbehandeltest |
| ... | er | vorbehandelte |
| ... | wir | vorbehandelten |
| ... | ihr | vorbehandeltet |
| ... | sie | vorbehandelten |
Perfekt
| ... | ich | vorbehandelt | habe |
| ... | du | vorbehandelt | hast |
| ... | er | vorbehandelt | hat |
| ... | wir | vorbehandelt | haben |
| ... | ihr | vorbehandelt | habt |
| ... | sie | vorbehandelt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | vorbehandelt | hatte |
| ... | du | vorbehandelt | hattest |
| ... | er | vorbehandelt | hatte |
| ... | wir | vorbehandelt | hatten |
| ... | ihr | vorbehandelt | hattet |
| ... | sie | vorbehandelt | hatten |
Futur I
| ... | ich | vorbehandeln | werde |
| ... | du | vorbehandeln | wirst |
| ... | er | vorbehandeln | wird |
| ... | wir | vorbehandeln | werden |
| ... | ihr | vorbehandeln | werdet |
| ... | sie | vorbehandeln | werden |
Futur II
| ... | ich | vorbehandelt | haben | werde |
| ... | du | vorbehandelt | haben | wirst |
| ... | er | vorbehandelt | haben | wird |
| ... | wir | vorbehandelt | haben | werden |
| ... | ihr | vorbehandelt | haben | werdet |
| ... | sie | vorbehandelt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb vorbehandeln
Konjunktiv I
| ... | ich | vorbehand(e)le |
| ... | du | vorbehandelst |
| ... | er | vorbehand(e)le |
| ... | wir | vorbehandeln |
| ... | ihr | vorbehandelt |
| ... | sie | vorbehandeln |
Konjunktiv II
| ... | ich | vorbehandelte |
| ... | du | vorbehandeltest |
| ... | er | vorbehandelte |
| ... | wir | vorbehandelten |
| ... | ihr | vorbehandeltet |
| ... | sie | vorbehandelten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | vorbehandelt | habe |
| ... | du | vorbehandelt | habest |
| ... | er | vorbehandelt | habe |
| ... | wir | vorbehandelt | haben |
| ... | ihr | vorbehandelt | habet |
| ... | sie | vorbehandelt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | vorbehandelt | hätte |
| ... | du | vorbehandelt | hättest |
| ... | er | vorbehandelt | hätte |
| ... | wir | vorbehandelt | hätten |
| ... | ihr | vorbehandelt | hättet |
| ... | sie | vorbehandelt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb vorbehandeln
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für vorbehandeln
Übersetzungen
Übersetzungen von vorbehandeln
-
vorbehandeln
pre-process, pre-treat, preprocess, pretreat
подготавливать, предварительная обработка
preparar, pretratamiento, pretratar
prétraiter
ön işleme, ön muameleden geçirmek
pré-tratar, preparar, pré-processar
preparare, preparazione, pretrattare, trattare preventivamente
pregătire, prelucrare preliminară
előkezelés
obrabiać wstępnie, wstępne przetwarzanie, wstępne przygotowanie
προετοιμασία
voorbehandelen
předběžná úprava, předběžné zpracování
förbehandla
forbehandle
前処理
preparació, preparar
esikäsitellä, valmistella
forbehandle
aurretratatzea, prestatzea
predobrada, priprema
предобработка
predobdelati, pripravljalni korak
predspracovanie
predobrada, priprema
predobrada, priprema
попередня обробка
предварителна обработка
папярэдняя апрацоўка
perlakuan awal
tiền xử lý, xử lý trước
oldindan ishlov bermoq, oldindan tayyorlamoq
पूर्व-उपचार करना, पूर्व-प्रसंस्करण करना
预先处理, 预处理
ประมวลผลล่วงหน้า, ปรับสภาพเบื้องต้น
사전 처리하다, 전처리하다
ilkin emal etmək, öncədən emal etmək
წინამუშავება, წინასწარ დამუშავება
পূর্বপ্রক্রিয়া করা, প্রাক-চিকিৎসা করা
parapërpunoj, paratrajtoj
पूर्वउपचार करणे, पूर्वप्रक्रिया करणे
पूर्व-उपचार गर्नु, पूर्व-प्रक्रिया गर्नु
పూర్వచికిత్స చేయు, పూర్వప్రక్రియ చేయు
iepriekš apstrādāt, pirmapstrādāt
முன் செயலாக்கம் செய்ய, முன்சிகிச்சை செய்ய
eelkäitlema, eeltöötlema
նախամշակել
berê amadekirin, pêşî amadekirin
הכנה
معالجة أولية
پیشپردازش
پہلے سے تیار کرنا
vorbehandeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von vorbehandeln- einen vorbereitenden Arbeitsschritt durchführen, bevor die eigentliche Bearbeitung erfolgt
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von vorbehandeln
≡ vorbehalten
≡ abhandeln
≡ einhandeln
≡ amtshandeln
≡ vorbestellen
≡ verhandeln
≡ erhandeln
≡ handeln
≡ vorbedenken
≡ behandeln
≡ vorbestimmen
≡ vorberaten
≡ vorbezahlen
≡ unterhandeln
≡ vorbereiten
≡ aushandeln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb vorbehandeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts vorbehandeln
Die vor·behandeln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs vor·behandeln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... vorbehandelt - ... vorbehandelte - ... vorbehandelt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary vorbehandeln und unter vorbehandeln im Duden.
vorbehandeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... vorbehand(e)l(e) | ... vorbehandelte | ... vorbehand(e)le | ... vorbehandelte | - |
| du | ... vorbehandelst | ... vorbehandeltest | ... vorbehandelst | ... vorbehandeltest | behand(e)l(e) vor |
| er | ... vorbehandelt | ... vorbehandelte | ... vorbehand(e)le | ... vorbehandelte | - |
| wir | ... vorbehandeln | ... vorbehandelten | ... vorbehandeln | ... vorbehandelten | behandeln vor |
| ihr | ... vorbehandelt | ... vorbehandeltet | ... vorbehandelt | ... vorbehandeltet | behandelt vor |
| sie | ... vorbehandeln | ... vorbehandelten | ... vorbehandeln | ... vorbehandelten | behandeln vor |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich vorbehand(e)l(e), ... du vorbehandelst, ... er vorbehandelt, ... wir vorbehandeln, ... ihr vorbehandelt, ... sie vorbehandeln
- Präteritum: ... ich vorbehandelte, ... du vorbehandeltest, ... er vorbehandelte, ... wir vorbehandelten, ... ihr vorbehandeltet, ... sie vorbehandelten
- Perfekt: ... ich vorbehandelt habe, ... du vorbehandelt hast, ... er vorbehandelt hat, ... wir vorbehandelt haben, ... ihr vorbehandelt habt, ... sie vorbehandelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich vorbehandelt hatte, ... du vorbehandelt hattest, ... er vorbehandelt hatte, ... wir vorbehandelt hatten, ... ihr vorbehandelt hattet, ... sie vorbehandelt hatten
- Futur I: ... ich vorbehandeln werde, ... du vorbehandeln wirst, ... er vorbehandeln wird, ... wir vorbehandeln werden, ... ihr vorbehandeln werdet, ... sie vorbehandeln werden
- Futur II: ... ich vorbehandelt haben werde, ... du vorbehandelt haben wirst, ... er vorbehandelt haben wird, ... wir vorbehandelt haben werden, ... ihr vorbehandelt haben werdet, ... sie vorbehandelt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich vorbehand(e)le, ... du vorbehandelst, ... er vorbehand(e)le, ... wir vorbehandeln, ... ihr vorbehandelt, ... sie vorbehandeln
- Präteritum: ... ich vorbehandelte, ... du vorbehandeltest, ... er vorbehandelte, ... wir vorbehandelten, ... ihr vorbehandeltet, ... sie vorbehandelten
- Perfekt: ... ich vorbehandelt habe, ... du vorbehandelt habest, ... er vorbehandelt habe, ... wir vorbehandelt haben, ... ihr vorbehandelt habet, ... sie vorbehandelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich vorbehandelt hätte, ... du vorbehandelt hättest, ... er vorbehandelt hätte, ... wir vorbehandelt hätten, ... ihr vorbehandelt hättet, ... sie vorbehandelt hätten
- Futur I: ... ich vorbehandeln werde, ... du vorbehandeln werdest, ... er vorbehandeln werde, ... wir vorbehandeln werden, ... ihr vorbehandeln werdet, ... sie vorbehandeln werden
- Futur II: ... ich vorbehandelt haben werde, ... du vorbehandelt haben werdest, ... er vorbehandelt haben werde, ... wir vorbehandelt haben werden, ... ihr vorbehandelt haben werdet, ... sie vorbehandelt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich vorbehandeln würde, ... du vorbehandeln würdest, ... er vorbehandeln würde, ... wir vorbehandeln würden, ... ihr vorbehandeln würdet, ... sie vorbehandeln würden
- Plusquamperfekt: ... ich vorbehandelt haben würde, ... du vorbehandelt haben würdest, ... er vorbehandelt haben würde, ... wir vorbehandelt haben würden, ... ihr vorbehandelt haben würdet, ... sie vorbehandelt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: behand(e)l(e) (du) vor, behandeln wir vor, behandelt (ihr) vor, behandeln Sie vor
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: vorbehandeln, vorzubehandeln
- Infinitiv II: vorbehandelt haben, vorbehandelt zu haben
- Partizip I: vorbehandelnd
- Partizip II: vorbehandelt