Konjugation des Verbs abmarschieren
Das Konjugieren des Verbs abmarschieren erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind marschiert ab, marschierte ab und ist abmarschiert. Als Hilfsverb von abmarschieren wird "sein" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "haben". Die Vorsilbe ab- von abmarschieren ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb abmarschieren zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für abmarschieren. Man kann nicht nur abmarschieren konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · sein · trennbar
marschiert ab · marschierte ab · ist abmarschiert
depart, march off, march away
/apmaʁˈʃiːʁən/ · /maʁˈʃiːʁt ap/ · /maʁˈʃiːʁtə ap/ · /apmaʁˈʃiːʁt/
[…, Militär] sich als geordnete Gruppe (zu Fuß) von einem Ort wegbewegen; jemanden, etwas (zügig) zu Fuß verlassen, von diesem/von dort weggehen; losmarschieren, abrücken, davongehen, abziehen
(Akk.)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von abmarschieren
Präsens
| ich | marschier(e)⁵ | ab |
| du | marschierst | ab |
| er | marschiert | ab |
| wir | marschieren | ab |
| ihr | marschiert | ab |
| sie | marschieren | ab |
Präteritum
| ich | marschierte | ab |
| du | marschiertest | ab |
| er | marschierte | ab |
| wir | marschierten | ab |
| ihr | marschiertet | ab |
| sie | marschierten | ab |
Konjunktiv I
| ich | marschiere | ab |
| du | marschierest | ab |
| er | marschiere | ab |
| wir | marschieren | ab |
| ihr | marschieret | ab |
| sie | marschieren | ab |
Konjunktiv II
| ich | marschierte | ab |
| du | marschiertest | ab |
| er | marschierte | ab |
| wir | marschierten | ab |
| ihr | marschiertet | ab |
| sie | marschierten | ab |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb abmarschieren konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | marschier(e)⁵ | ab |
| du | marschierst | ab |
| er | marschiert | ab |
| wir | marschieren | ab |
| ihr | marschiert | ab |
| sie | marschieren | ab |
Präteritum
| ich | marschierte | ab |
| du | marschiertest | ab |
| er | marschierte | ab |
| wir | marschierten | ab |
| ihr | marschiertet | ab |
| sie | marschierten | ab |
Perfekt
| ich | bin | abmarschiert |
| du | bist | abmarschiert |
| er | ist | abmarschiert |
| wir | sind | abmarschiert |
| ihr | seid | abmarschiert |
| sie | sind | abmarschiert |
Plusquam.
| ich | war | abmarschiert |
| du | warst | abmarschiert |
| er | war | abmarschiert |
| wir | waren | abmarschiert |
| ihr | wart | abmarschiert |
| sie | waren | abmarschiert |
Futur I
| ich | werde | abmarschieren |
| du | wirst | abmarschieren |
| er | wird | abmarschieren |
| wir | werden | abmarschieren |
| ihr | werdet | abmarschieren |
| sie | werden | abmarschieren |
Futur II
| ich | werde | abmarschiert | sein |
| du | wirst | abmarschiert | sein |
| er | wird | abmarschiert | sein |
| wir | werden | abmarschiert | sein |
| ihr | werdet | abmarschiert | sein |
| sie | werden | abmarschiert | sein |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb abmarschieren
Konjunktiv I
| ich | marschiere | ab |
| du | marschierest | ab |
| er | marschiere | ab |
| wir | marschieren | ab |
| ihr | marschieret | ab |
| sie | marschieren | ab |
Konjunktiv II
| ich | marschierte | ab |
| du | marschiertest | ab |
| er | marschierte | ab |
| wir | marschierten | ab |
| ihr | marschiertet | ab |
| sie | marschierten | ab |
Konj. Perfekt
| ich | sei | abmarschiert |
| du | seiest | abmarschiert |
| er | sei | abmarschiert |
| wir | seien | abmarschiert |
| ihr | seiet | abmarschiert |
| sie | seien | abmarschiert |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | abmarschiert |
| du | wärest | abmarschiert |
| er | wäre | abmarschiert |
| wir | wären | abmarschiert |
| ihr | wäret | abmarschiert |
| sie | wären | abmarschiert |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb abmarschieren
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für abmarschieren
Übersetzungen
Übersetzungen von abmarschieren
-
abmarschieren
depart, march off, march away
отправляться, уходить, выступать, выступить, выходить, обойти, обходить, отправиться
marchar, desplazarse, partir, patrullar, ponerse en marcha
partir, départ, marcher, s'en aller
hareket etmek, yola çıkmak
partir, marchar, pôr-se em marcha, sair
partire, abbandonare, ispezionare, marciare, mettersi in marcia, perlustrare
abandonare, pleca, plecare, se deplasa
elindulni, távozni
odmaszerować, wyruszać, odchodzić, wyruszyć
αποχώρηση, αναχώρηση
afmarcheren, vertrekken
odchod, odchodit, odmaršovat, vyrazit
avmarschera, gå iväg, marscher
afmarchere, forlade, marchere
出発する, 行進する
marxar
marssia, kulkea, lähteminen
marsjere, forlate
joan, irten
marširanje, marširati, odlazak, odmarširati
заминување, одам, одминување
oditi, odmarširati, odpraviti se
odchod, odmaršovať, odísť
marširati, napustiti, odmarširati, otići
odmarširati, marširati
виходити, відправлятися
заминавам, напускам, отправям се, отпътувам
адправіцца, адступаць, выступаць, выступіць
berjalan berbaris, berjalan kaki, pergi berjalan kaki
hành quân, rời đi bằng chân, đi bộ rời đi
marsh qilmoq, piyoda ketmoq, saf tortib ketmoq
कूच करना, पैदल निकलना, मार्च करना
开拔, 步行离开, 疾步离开
เดินจากไป, เดินออกไป, เดินแถวออกไป
걸어서 떠나다, 도보로 출발하다, 행군하다
ayaqla getmək, marş etmək, piyada getmək
მწყობრად წასვლა, ფეხით წასვლა
মার্চ করা, পায়ে চলে যাওয়া
largohem me këmbë, marshoj, shkoj me këmbë
कूच करणे, पैदल निघणे, मार्च करणे
कूच गर्नु, पैदल जानु, हिँदै जानु
నడిచి వెళ్లడం, వరుసగా నడుచుకుంటూ వెళ్లడం
aiziet kājām, doties prom kājām, maršēt prom
அணிவகுத்து புறப்படுதல், நடந்து செல்ல
ära marssima, ära kõndima
հեռանալ ոտքով, շարքով հեռանալ, ոտքով գնալ
bi pê derketin, bi pê ve çûn, bi rêza meşîn
להתנייד، לצאת، צעד
الانطلاق، الرحيل، المغادرة
حرکت دستهجمعی، حرکت کردن، عازم شدن
روانہ ہونا، چلنا
abmarschieren in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von abmarschieren- sich als geordnete Gruppe (zu Fuß) von einem Ort wegbewegen, losmarschieren, abrücken, abziehen
- jemanden, etwas (zügig) zu Fuß verlassen, von diesem/von dort weggehen, losmarschieren, davongehen, weggehen
- ein Gebiet oder Ähnliches zum Zweck der Kontrolle (in gleichmäßigen Schritten) abgehen, patrouillieren
- [Militär] aufbrechen, starten, ausrücken, (den) Standort verlassen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von abmarschieren
≡ wegmarschieren
≡ abfüttern
≡ anmarschieren
≡ abstürzen
≡ mitmarschieren
≡ abböschen
≡ losmarschieren
≡ abbrauchen
≡ abzäunen
≡ einmarschieren
≡ abbinden
≡ abklingeln
≡ abebben
≡ ableugnen
≡ abstatten
≡ abrühren
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb abmarschieren konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts abmarschieren
Die ab·marschieren Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs ab·marschieren ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (marschiert ab - marschierte ab - ist abmarschiert) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary abmarschieren und unter abmarschieren im Duden.
abmarschieren Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | marschier(e) ab | marschierte ab | marschiere ab | marschierte ab | - |
| du | marschierst ab | marschiertest ab | marschierest ab | marschiertest ab | marschier(e) ab |
| er | marschiert ab | marschierte ab | marschiere ab | marschierte ab | - |
| wir | marschieren ab | marschierten ab | marschieren ab | marschierten ab | marschieren ab |
| ihr | marschiert ab | marschiertet ab | marschieret ab | marschiertet ab | marschiert ab |
| sie | marschieren ab | marschierten ab | marschieren ab | marschierten ab | marschieren ab |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich marschier(e) ab, du marschierst ab, er marschiert ab, wir marschieren ab, ihr marschiert ab, sie marschieren ab
- Präteritum: ich marschierte ab, du marschiertest ab, er marschierte ab, wir marschierten ab, ihr marschiertet ab, sie marschierten ab
- Perfekt: ich bin abmarschiert, du bist abmarschiert, er ist abmarschiert, wir sind abmarschiert, ihr seid abmarschiert, sie sind abmarschiert
- Plusquamperfekt: ich war abmarschiert, du warst abmarschiert, er war abmarschiert, wir waren abmarschiert, ihr wart abmarschiert, sie waren abmarschiert
- Futur I: ich werde abmarschieren, du wirst abmarschieren, er wird abmarschieren, wir werden abmarschieren, ihr werdet abmarschieren, sie werden abmarschieren
- Futur II: ich werde abmarschiert sein, du wirst abmarschiert sein, er wird abmarschiert sein, wir werden abmarschiert sein, ihr werdet abmarschiert sein, sie werden abmarschiert sein
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich marschiere ab, du marschierest ab, er marschiere ab, wir marschieren ab, ihr marschieret ab, sie marschieren ab
- Präteritum: ich marschierte ab, du marschiertest ab, er marschierte ab, wir marschierten ab, ihr marschiertet ab, sie marschierten ab
- Perfekt: ich sei abmarschiert, du seiest abmarschiert, er sei abmarschiert, wir seien abmarschiert, ihr seiet abmarschiert, sie seien abmarschiert
- Plusquamperfekt: ich wäre abmarschiert, du wärest abmarschiert, er wäre abmarschiert, wir wären abmarschiert, ihr wäret abmarschiert, sie wären abmarschiert
- Futur I: ich werde abmarschieren, du werdest abmarschieren, er werde abmarschieren, wir werden abmarschieren, ihr werdet abmarschieren, sie werden abmarschieren
- Futur II: ich werde abmarschiert sein, du werdest abmarschiert sein, er werde abmarschiert sein, wir werden abmarschiert sein, ihr werdet abmarschiert sein, sie werden abmarschiert sein
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde abmarschieren, du würdest abmarschieren, er würde abmarschieren, wir würden abmarschieren, ihr würdet abmarschieren, sie würden abmarschieren
- Plusquamperfekt: ich würde abmarschiert sein, du würdest abmarschiert sein, er würde abmarschiert sein, wir würden abmarschiert sein, ihr würdet abmarschiert sein, sie würden abmarschiert sein
Imperativ Aktiv
- Präsens: marschier(e) (du) ab, marschieren wir ab, marschiert (ihr) ab, marschieren Sie ab
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: abmarschieren, abzumarschieren
- Infinitiv II: abmarschiert sein, abmarschiert zu sein
- Partizip I: abmarschierend
- Partizip II: abmarschiert