Konjugation des Verbs an-erkennen
Das Konjugieren des Verbs anerkennen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen von „an-erkennen“ sind „erkennt an“, „erkannte an“ und „hat anerkannt“. Als Hilfsverb von anerkennen wird "haben" verwendet. „anerkennen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt. „{PHRASE}“ kann auch untrennbar verwendet werden. Das Verb „an-erkennen“ gehört zum Wortschatz auf B1-Niveau. Man kann nicht nur anerkennen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anerkennen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anerkennen. 4Kommentare ☆5.0
B1 · unregelmäßig · haben · trennbar
erkennt an · erkannte an · hat anerkannt
Wechsel des Stammvokals e - a - a
acknowledge, appreciate, recognize, accept, acclaim, accredit, admit, allow, approve, homologate, honor, honour, own, recognise, respect
/ˈanɛʁˌkɛnən/ · /ɛʁˌkɛnt ˈan/ · /ɛʁˌkantə ˈan/ · /ɛʁˌkɛntə ˈan/ · /ˈanɛʁˌkant/
einen Umstand als sachlich richtig oder wahr akzeptieren; etwas wertschätzen, jemanden loben; akzeptieren, lobend erwähnen, bescheinigen, würdigen
(Akk., als)
» Wir erkennen
sie nicht an
. We do not recognize them.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von an-erkennen
Präteritum
| ich | erkannte | an |
| du | erkanntest | an |
| er | erkannte | an |
| wir | erkannten | an |
| ihr | erkanntet | an |
| sie | erkannten | an |
Konjunktiv I
| ich | erkenne | an |
| du | erkennest | an |
| er | erkenne | an |
| wir | erkennen | an |
| ihr | erkennet | an |
| sie | erkennen | an |
Konjunktiv II
| ich | erkennte | an |
| du | erkenntest | an |
| er | erkennte | an |
| wir | erkennten | an |
| ihr | erkenntet | an |
| sie | erkennten | an |
Indikativ
Das Verb an-erkennen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | erkannte | an |
| du | erkanntest | an |
| er | erkannte | an |
| wir | erkannten | an |
| ihr | erkanntet | an |
| sie | erkannten | an |
Perfekt
| ich | habe | anerkannt |
| du | hast | anerkannt |
| er | hat | anerkannt |
| wir | haben | anerkannt |
| ihr | habt | anerkannt |
| sie | haben | anerkannt |
Plusquam.
| ich | hatte | anerkannt |
| du | hattest | anerkannt |
| er | hatte | anerkannt |
| wir | hatten | anerkannt |
| ihr | hattet | anerkannt |
| sie | hatten | anerkannt |
Futur I
| ich | werde | anerkennen |
| du | wirst | anerkennen |
| er | wird | anerkennen |
| wir | werden | anerkennen |
| ihr | werdet | anerkennen |
| sie | werden | anerkennen |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb an-erkennen
Konjunktiv I
| ich | erkenne | an |
| du | erkennest | an |
| er | erkenne | an |
| wir | erkennen | an |
| ihr | erkennet | an |
| sie | erkennen | an |
Konjunktiv II
| ich | erkennte | an |
| du | erkenntest | an |
| er | erkennte | an |
| wir | erkennten | an |
| ihr | erkenntet | an |
| sie | erkennten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | anerkannt |
| du | habest | anerkannt |
| er | habe | anerkannt |
| wir | haben | anerkannt |
| ihr | habet | anerkannt |
| sie | haben | anerkannt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | anerkannt |
| du | hättest | anerkannt |
| er | hätte | anerkannt |
| wir | hätten | anerkannt |
| ihr | hättet | anerkannt |
| sie | hätten | anerkannt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb an-erkennen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für an-erkennen
Beispiele
Beispielsätze für an-erkennen
-
Wir
erkennen
sie nichtan
.
We do not recognize them.
-
Sie
erkennen
deutsche Ämter nichtan
.
They do not recognize German authorities.
-
Die Polizei
erkennen
sie auch nichtan
.
The police do not recognize them either.
-
Die Leute
erkennen
an
, dass er schlau ist.
People recognize that he is smart.
-
Johnson weigerte sich, das Gesetz
anzuerkennen
.
Johnson refused to recognize the law.
-
Deutsche Behörden
erkennen
ein russisches Diplom nichtan
.
German authorities do not recognize a Russian diploma.
-
Das Finanzamt
erkannte
die Abschreibungan
.
The tax office recognized the depreciation.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von an-erkennen
-
an-erkennen
acknowledge, appreciate, recognize, accept, acclaim, accredit, admit, allow
признавать, признать, одобрять, уважать, ценить, выражать похвалу, выразить похвалу, одобрить
reconocer, aceptar, admitir, confesar, convalidar, legalizar, legitimar, aplaudir
accepter, reconnaître, apprécier, approuver, avouer, entériner, homologuer, officialiser
kabul etmek, tanımak, takdir etmek
reconhecer, apreciar, aceitar, consagrar, consagrar-se, perfilhar, valorizar
riconoscere, accettare, apprezzare, approvare, legittimare, omologare, rispettare
recunoaște, aprecia
elismerni, elfogadni, elismer, értékelni
uznawać, akceptować, uznać, docenić, zaakceptować
αναγνώριση, αναγνωρίζω, αποδοχή, εκτίμηση, παραδέχομαι
erkennen, accepteren, billijken, goedkeuren, instemmen met, loven, respecteren, waarderen
uznat, uznávat, ocenit, přijmout, uznávatnat
erkänna, uppskatta, acceptera, godkänna, värdesätta
anerkende, erkende, godkende, påskønne, værdifuld
認める, 承認する, 評価する
reconèixer, acceptar, valorar
tunnustaa, arvostaa, hyväksyä
anerkjenne, akseptere, godkjenne, verdsette
aintzatetsi, aitortu, aitortzea, baloratu, ederretsi, onartu, onartzea
priznati, ceniti, prihvatiti
признавање, прифаќање, ценење
priznati, ceniti, hvaliti, sprejeti
uznať, oceniť, prijať
priznati, cijeniti, prihvatiti
priznati, cijeniti, prihvatiti
визнати, оцінити, прийняти
признаване, оценяване, приемане
ацэньваць, вызнаваць, прызнаваць, ўспрымаць
memuji, mengakui, menghargai
ca ngợi, thừa nhận, đánh giá cao
maqtamoq, qadrini bilmoq, tasdiqlash
प्रशंसा करना, मानना, सराहना करना
承认, 欣赏, 表扬
ชื่นชม, ยกย่อง, ยอมรับ
높이 평가하다, 인정하다, 칭찬하다
qiymətləndirmək, qəbul etmək, təqdir etmək
აფასება, აღიარება, შეფასება
প্রশংসা করা, মূল্যায়ন করা, স্বীকার করা
lavdëroj, pranoj, vlerësoj
आदर करणे, प्रशंसा करणे, मानणे
प्रशंसा गर्नु, सराहना गर्नु, स्वीकार गर्नु
అంగీకరించడం, ప్రశంసించడం, విలువ ఇవ్వడం
atzīt, novērtēt, slavēt
அங்கீகரிக்க, பாராட்டு, மதிப்பிடு
hinnata, kiita, tunnustama
գնահատել, ընդունել, փառաբանել
qadr kirin, qebûl kirin, qedir kirin
להכיר، להודות، להעריך
اعتراف، اعترف، الاعتراف، التقدير، تقدير، قَبِلَ
تأیید کردن، تحسین، قدردانی، پذیرفتن
تسلیم کرنا، تعریف کرنا، قبول کرنا، قدر کرنا
an-erkennen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von an-erkennen- einen Umstand als sachlich richtig oder wahr akzeptieren, akzeptieren, bescheinigen, bestätigen, hinnehmen
- etwas wertschätzen, jemanden loben, lobend erwähnen, würdigen
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für an-erkennen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von an-erkennen
≡ erkennen
≡ verkennen
≡ einbekennen
≡ bekennen
≡ zuerkennen
≡ anerbieten
≡ aberkennen
≡ auskennen
≡ anerziehen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „an-erkennen“
Was sind die Stammformen von „an-erkennen“?
Die Stammformen von „an-erkennen“ sind „erkennt an“, „erkannte an“ und „hat anerkannt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „an-erkennen“ gebildet?
Als Hilfsverb von anerkennen wird "haben" verwendet.
Ist „an-erkennen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs anerkennen erfolgt unregelmäßig.
Ist „an-erkennen“ trennbar oder untrennbar?
„anerkennen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt. „an-erkennen“ kann auch untrennbar verwendet werden.
Auf welchem Sprachniveau wird „an-erkennen“ verwendet?
Das Verb „an-erkennen“ gehört zum Wortschatz auf B1-Niveau.
Wie konjugiert man „an-erkennen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich erkenne an, du erkennst an, er erkennt an, wir erkennen an, ihr erkennt an, sie erkennen an
Präteritum:
ich erkannte an, du erkanntest an, er erkannte an, wir erkannten an, ihr erkanntet an, sie erkannten an
Perfekt:
ich habe anerkannt, du hast anerkannt, er hat anerkannt, wir haben anerkannt, ihr habt anerkannt, sie haben anerkannt
Plusquamperfekt:
ich hatte anerkannt, du hattest anerkannt, er hatte anerkannt, wir hatten anerkannt, ihr hattet anerkannt, sie hatten anerkannt
Futur I:
ich werde anerkennen, du wirst anerkennen, er wird anerkennen, wir werden anerkennen, ihr werdet anerkennen, sie werden anerkennen
Futur II:
ich werde anerkannt haben, du wirst anerkannt haben, er wird anerkannt haben, wir werden anerkannt haben, ihr werdet anerkannt haben, sie werden anerkannt haben
Wie ist der Konjunktiv von „an-erkennen“?
Der Konjunktiv von „an-erkennen“ lautet:
Präsens:
ich erkenne an, du erkennst an, er erkennt an, wir erkennen an, ihr erkennt an, sie erkennen an
Präteritum:
ich erkannte an, du erkanntest an, er erkannte an, wir erkannten an, ihr erkanntet an, sie erkannten an
Perfekt:
ich habe anerkannt, du hast anerkannt, er hat anerkannt, wir haben anerkannt, ihr habt anerkannt, sie haben anerkannt
Plusquamperfekt:
ich hatte anerkannt, du hattest anerkannt, er hatte anerkannt, wir hatten anerkannt, ihr hattet anerkannt, sie hatten anerkannt
Futur I:
ich werde anerkennen, du wirst anerkennen, er wird anerkennen, wir werden anerkennen, ihr werdet anerkennen, sie werden anerkennen
Futur II:
ich werde anerkannt haben, du wirst anerkannt haben, er wird anerkannt haben, wir werden anerkannt haben, ihr werdet anerkannt haben, sie werden anerkannt haben
Präsens:
ich erkenne an, du erkennest an, er erkenne an, wir erkennen an, ihr erkennet an, sie erkennen an
Präteritum:
ich erkennte an, du erkenntest an, er erkennte an, wir erkennten an, ihr erkenntet an, sie erkennten an
Perfekt:
ich habe anerkannt, du habest anerkannt, er habe anerkannt, wir haben anerkannt, ihr habet anerkannt, sie haben anerkannt
Plusquamperfekt:
ich hätte anerkannt, du hättest anerkannt, er hätte anerkannt, wir hätten anerkannt, ihr hättet anerkannt, sie hätten anerkannt
Futur I:
ich werde anerkennen, du werdest anerkennen, er werde anerkennen, wir werden anerkennen, ihr werdet anerkennen, sie werden anerkennen
Futur II:
ich werde anerkannt haben, du werdest anerkannt haben, er werde anerkannt haben, wir werden anerkannt haben, ihr werdet anerkannt haben, sie werden anerkannt haben
Wie ist der Imperativ von „an-erkennen“?
Der Imperativ von „an-erkennen“ ist:
Präsens:
erkenne (du) an, erkennen wir an, erkennt (ihr) an, erkennen Sie an
Welche infiniten Formen hat „an-erkennen“?
Die infiniten Formen von „an-erkennen“ sind:
Präsens:
erkenne (du) an, erkennen wir an, erkennt (ihr) an, erkennen Sie an
Infinitiv I:
anerkennen, anzuerkennen
Infinitiv II:
anerkannt haben, anerkannt zu haben
Partizip I:
anerkennend
Partizip II:
anerkannt
Kommentare
2018/10 ·
Antworten
Jordina meint: dankeschön
2018/07 ·
Antworten
Dian Emilov meint: Ich habe nicht verstanden den Unterschied zwischen bekennen und anerkennen.Habt ihr eine Möglichkeit mir die Verben zu erklären???
2018/07
Andreas von Netzverb meint: bekennen = offen zugeben; öffentlich sagen; etwas offen zugeben <-> anerkennen = einen Umstand als sachlich richtig oder wahr akzeptieren; etwas wertschätzen; jemanden loben
2018/03 ·
Antworten
Elias meint: Ich danke Ihnen 💗
2017/11 ·
Antworten
★★★★★Nuran Dogan meint: Tolle Hilfe