Konjugation des Verbs anknacken
Das Konjugieren des Verbs anknacken erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind knackt an, knackte an und hat angeknackt. Als Hilfsverb von anknacken wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von anknacken ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anknacken zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anknacken. Man kann nicht nur anknacken konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anknacken
Präteritum
| ich | knackte | an |
| du | knacktest | an |
| er | knackte | an |
| wir | knackten | an |
| ihr | knacktet | an |
| sie | knackten | an |
Konjunktiv II
| ich | knackte | an |
| du | knacktest | an |
| er | knackte | an |
| wir | knackten | an |
| ihr | knacktet | an |
| sie | knackten | an |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb anknacken konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | knackte | an |
| du | knacktest | an |
| er | knackte | an |
| wir | knackten | an |
| ihr | knacktet | an |
| sie | knackten | an |
Perfekt
| ich | habe | angeknackt |
| du | hast | angeknackt |
| er | hat | angeknackt |
| wir | haben | angeknackt |
| ihr | habt | angeknackt |
| sie | haben | angeknackt |
Plusquam.
| ich | hatte | angeknackt |
| du | hattest | angeknackt |
| er | hatte | angeknackt |
| wir | hatten | angeknackt |
| ihr | hattet | angeknackt |
| sie | hatten | angeknackt |
Futur I
| ich | werde | anknacken |
| du | wirst | anknacken |
| er | wird | anknacken |
| wir | werden | anknacken |
| ihr | werdet | anknacken |
| sie | werden | anknacken |
Futur II
| ich | werde | angeknackt | haben |
| du | wirst | angeknackt | haben |
| er | wird | angeknackt | haben |
| wir | werden | angeknackt | haben |
| ihr | werdet | angeknackt | haben |
| sie | werden | angeknackt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anknacken
Konjunktiv II
| ich | knackte | an |
| du | knacktest | an |
| er | knackte | an |
| wir | knackten | an |
| ihr | knacktet | an |
| sie | knackten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angeknackt |
| du | habest | angeknackt |
| er | habe | angeknackt |
| wir | haben | angeknackt |
| ihr | habet | angeknackt |
| sie | haben | angeknackt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angeknackt |
| du | hättest | angeknackt |
| er | hätte | angeknackt |
| wir | hätten | angeknackt |
| ihr | hättet | angeknackt |
| sie | hätten | angeknackt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anknacken
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anknacken
Übersetzungen
Übersetzungen von anknacken
-
anknacken
break, crack
надламывать, надломить, появляться трещинам, слегка трескаться
quebrar, romper
craquer, fissurer
çatlatmak, kırmak
partir, quebrar
crepare, rompere
crăpa, fisura
megreped, megsérül
pękać, łamać
κρακ, σπάσιμο
breken, knakken
narušit, prasknout
bryta, knäcka
brække, knække
ひびが入る, 割れる
esberlar, trencar
halkaista, murtua
knekk
apurtu, hautsartu
naprsnuti, slomiti
кратко пукнување, пукнување
zlahka pokvariti, zlahka zlomiti
prasknúť, zlomiť
napuknuti, slomiti
napuknuti, slomiti
легко зламати, пошкодити
пукване, чупене
зламваць, падбіваць
meretakkan
làm nứt, làm rạn
chaqmoq
चटकाना, दरकाना
敲裂, 磕裂
กะเทาะ
살짝 금가게 하다, 조금 깨뜨리다
çatlatmaq
გაბზარვა
ফাটানো
plasarit
भेग पाडणे
चिरा पार्नु
పగులగొట్టు
iešķelt
பிளக்க
mõra tekitama
ճաքեցնել, ճեղքել
şikandin
לקרוע، לשבור
انكسار، كسر
ترک خوردن، شکستن
توڑنا، چٹخنا
anknacken in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anknackenBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anknacken
≡ anbieten
≡ anbiedern
≡ anbandeln
≡ anbellen
≡ anbeten
≡ anarbeiten
≡ zerknacken
≡ anbaden
≡ anbahnen
≡ knacken
≡ anbetteln
≡ anatmen
≡ anbinden
≡ anbaggern
≡ anbacken
≡ anbeißen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb anknacken konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts anknacken
Die an·knacken Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·knacken ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (knackt an - knackte an - hat angeknackt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary anknacken und unter anknacken im Duden.
anknacken Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | knack(e) an | knackte an | knacke an | knackte an | - |
| du | knackst an | knacktest an | knackest an | knacktest an | knack(e) an |
| er | knackt an | knackte an | knacke an | knackte an | - |
| wir | knacken an | knackten an | knacken an | knackten an | knacken an |
| ihr | knackt an | knacktet an | knacket an | knacktet an | knackt an |
| sie | knacken an | knackten an | knacken an | knackten an | knacken an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich knack(e) an, du knackst an, er knackt an, wir knacken an, ihr knackt an, sie knacken an
- Präteritum: ich knackte an, du knacktest an, er knackte an, wir knackten an, ihr knacktet an, sie knackten an
- Perfekt: ich habe angeknackt, du hast angeknackt, er hat angeknackt, wir haben angeknackt, ihr habt angeknackt, sie haben angeknackt
- Plusquamperfekt: ich hatte angeknackt, du hattest angeknackt, er hatte angeknackt, wir hatten angeknackt, ihr hattet angeknackt, sie hatten angeknackt
- Futur I: ich werde anknacken, du wirst anknacken, er wird anknacken, wir werden anknacken, ihr werdet anknacken, sie werden anknacken
- Futur II: ich werde angeknackt haben, du wirst angeknackt haben, er wird angeknackt haben, wir werden angeknackt haben, ihr werdet angeknackt haben, sie werden angeknackt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich knacke an, du knackest an, er knacke an, wir knacken an, ihr knacket an, sie knacken an
- Präteritum: ich knackte an, du knacktest an, er knackte an, wir knackten an, ihr knacktet an, sie knackten an
- Perfekt: ich habe angeknackt, du habest angeknackt, er habe angeknackt, wir haben angeknackt, ihr habet angeknackt, sie haben angeknackt
- Plusquamperfekt: ich hätte angeknackt, du hättest angeknackt, er hätte angeknackt, wir hätten angeknackt, ihr hättet angeknackt, sie hätten angeknackt
- Futur I: ich werde anknacken, du werdest anknacken, er werde anknacken, wir werden anknacken, ihr werdet anknacken, sie werden anknacken
- Futur II: ich werde angeknackt haben, du werdest angeknackt haben, er werde angeknackt haben, wir werden angeknackt haben, ihr werdet angeknackt haben, sie werden angeknackt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde anknacken, du würdest anknacken, er würde anknacken, wir würden anknacken, ihr würdet anknacken, sie würden anknacken
- Plusquamperfekt: ich würde angeknackt haben, du würdest angeknackt haben, er würde angeknackt haben, wir würden angeknackt haben, ihr würdet angeknackt haben, sie würden angeknackt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: knack(e) (du) an, knacken wir an, knackt (ihr) an, knacken Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: anknacken, anzuknacken
- Infinitiv II: angeknackt haben, angeknackt zu haben
- Partizip I: anknackend
- Partizip II: angeknackt