Konjugation des Verbs ankörnen
Das Konjugieren des Verbs ankörnen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „ankörnen“ sind „körnt an“, „körnte an“ und „hat angekörnt“. Als Hilfsverb von ankörnen wird "haben" verwendet. „ankörnen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur ankörnen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb ankörnen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für ankörnen. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
körnt an · körnte an · hat angekörnt
bait, center-punch, centre-punch, indent, lure, mark, punch-mark
/ˈankœʁnən/ · /kœʁnt ˈan/ · /kœʁntə ˈan/ · /ˈanɡəkœʁnt/
[Tiere, Arbeit, Werkzeuge] durch Verteilung von Futter in Form von Körnern anlocken; an einem Werkstoff, meist Metall, ein Bohrloch mit einem Körner markieren; körnen
(Akk.)
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von ankörnen
Konjunktiv II
| ich | körnte | an |
| du | körntest | an |
| er | körnte | an |
| wir | körnten | an |
| ihr | körntet | an |
| sie | körnten | an |
Indikativ
Das Verb ankörnen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | angekörnt |
| du | hast | angekörnt |
| er | hat | angekörnt |
| wir | haben | angekörnt |
| ihr | habt | angekörnt |
| sie | haben | angekörnt |
Plusquam.
| ich | hatte | angekörnt |
| du | hattest | angekörnt |
| er | hatte | angekörnt |
| wir | hatten | angekörnt |
| ihr | hattet | angekörnt |
| sie | hatten | angekörnt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb ankörnen
Konjunktiv II
| ich | körnte | an |
| du | körntest | an |
| er | körnte | an |
| wir | körnten | an |
| ihr | körntet | an |
| sie | körnten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angekörnt |
| du | habest | angekörnt |
| er | habe | angekörnt |
| wir | haben | angekörnt |
| ihr | habet | angekörnt |
| sie | haben | angekörnt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angekörnt |
| du | hättest | angekörnt |
| er | hätte | angekörnt |
| wir | hätten | angekörnt |
| ihr | hättet | angekörnt |
| sie | hätten | angekörnt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb ankörnen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für ankörnen
Übersetzungen
Übersetzungen von ankörnen
-
ankörnen
bait, center-punch, centre-punch, indent, lure, mark, punch-mark
делать отметку керном, зернить, кернить, круглая метка, метка, накернивать, накернить, приманивать
atrapar, granetear, marcar, punzar, punzonar, seducir
appâter, marquer, pointer
delik açmak, işaretlemek, tahıl ile çekmek
atrair, marcar, ponto de referência
attrarre con semi, bulinare, centrare, punzonare
atragere, marcare
csalogatni, körzővel jelölni
nęcić, punktować, wyznaczyć
κέντρισμα, προσελκύω με σπόρους, σημείο
körneren, lokken, voeren
kónus, lákat, značit
körna, locka, markera
foder, markere
マーキング, 餌付け
atraure, marcar, punxar
houkutella, merkitä
kornmerke, lokke
haziak banatuz erakartzea, markatze, markatzea
kornisati, mamiti, označiti
завлекување, означување
privabiti, vrezati
návnada, prilákať, vyznačiť
kornirati, mamiti, označiti
kornirati, označiti, zvati
кругле заглиблення, приманювати
кърнене, примамване с зърна
знак, прыцягваць
memikat dengan menabur biji-bijian, menitik, menitikkan
chấm dấu, rải thóc dụ, rắc thóc nhử, đột dấu
don sepib jalb qilmoq, kernetka bilan belgilash, kernit qilish
दाना डालकर लुभाना, पंच से निशान लगाना, सेंटर पंच करना
冲眼, 撒粮诱引, 点冲, 用谷物诱引
ตอกศูนย์, โปรยเมล็ดล่อ
곡물로 유인하다, 곡식으로 유인하다, 센터펀치로 표시하다, 센터펀칭하다
kernetləmək, taxıl səpib cəlb etmək
მარცვლით შემოტყუება, პუნჩით მონიშვნა
দানা ছিটিয়ে প্রলুব্ধ করা, পাঞ্চ দিয়ে চিহ্ন দেওয়া, সেন্টার পাঞ্চ করা
josh me drithëra, pikoj, shënoj me qendërzues
धान्य टाकून आकर्षित करणे, पंचने खूण करणे, सेंटर पंच करणे
दाना छरेर लोभ्याउनु, पञ्चले निशान लगाउनु, सेंटर पंच गर्नु
ధాన్యం చల్లి ఆకర్షించడం, పంచ్తో గుర్తు పెట్టడం, సెంటర్ పంచ్ చేయడం
iepunktēt, piebarot ar graudiem, pievilināt ar graudiem
சென்டர் பஞ்ச் செய்தல், தானியம் தூவி கவர்தல், பஞ்ச் கொண்டு குறி இடுதல்
körnerdama, teradega meelitama, teraviljaga peibutama
կերնով նշել, հացահատիկով հրապուրել
bi daneyan celb kirin, bi pûnçê navendî nîşan kirin
למשוך، לפתות، קידוח
إغراء، تحديد
فراهم کردن دانه، نقطهگذاری
بکھیرنا، نشان، کورنوں سے لانا
ankörnen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von ankörnen- [Tiere] durch Verteilung von Futter in Form von Körnern anlocken, körnen
- [Arbeit] an einem Werkstoff, meist Metall, ein Bohrloch mit einem Körner markieren
- [Tiere, Werkzeuge]
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von ankörnen
≡ anfeuchten
≡ antrinken
≡ anklammern
≡ antauen
≡ anrauchen
≡ anfliegen
≡ anschielen
≡ anwerben
≡ anlügen
≡ zerkörnen
≡ anbaden
≡ anrichten
≡ anpusten
≡ anknicken
≡ anweisen
≡ anströmen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „ankörnen“
Was sind die Stammformen von „ankörnen“?
Die Stammformen von „ankörnen“ sind „körnt an“, „körnte an“ und „hat angekörnt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „ankörnen“ gebildet?
Als Hilfsverb von ankörnen wird "haben" verwendet.
Ist „ankörnen“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs ankörnen erfolgt regelmäßig.
Ist „ankörnen“ trennbar oder untrennbar?
„ankörnen“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „ankörnen“ verwendet?
Wie konjugiert man „ankörnen“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich körne an, du körnst an, er körnt an, wir körnen an, ihr körnt an, sie körnen an
Präteritum:
ich körnte an, du körntest an, er körnte an, wir körnten an, ihr körntet an, sie körnten an
Perfekt:
ich habe angekörnt, du hast angekörnt, er hat angekörnt, wir haben angekörnt, ihr habt angekörnt, sie haben angekörnt
Plusquamperfekt:
ich hatte angekörnt, du hattest angekörnt, er hatte angekörnt, wir hatten angekörnt, ihr hattet angekörnt, sie hatten angekörnt
Futur I:
ich werde ankörnen, du wirst ankörnen, er wird ankörnen, wir werden ankörnen, ihr werdet ankörnen, sie werden ankörnen
Futur II:
ich werde angekörnt haben, du wirst angekörnt haben, er wird angekörnt haben, wir werden angekörnt haben, ihr werdet angekörnt haben, sie werden angekörnt haben
Wie ist der Konjunktiv von „ankörnen“?
Der Konjunktiv von „ankörnen“ lautet:
Präsens:
ich körne an, du körnst an, er körnt an, wir körnen an, ihr körnt an, sie körnen an
Präteritum:
ich körnte an, du körntest an, er körnte an, wir körnten an, ihr körntet an, sie körnten an
Perfekt:
ich habe angekörnt, du hast angekörnt, er hat angekörnt, wir haben angekörnt, ihr habt angekörnt, sie haben angekörnt
Plusquamperfekt:
ich hatte angekörnt, du hattest angekörnt, er hatte angekörnt, wir hatten angekörnt, ihr hattet angekörnt, sie hatten angekörnt
Futur I:
ich werde ankörnen, du wirst ankörnen, er wird ankörnen, wir werden ankörnen, ihr werdet ankörnen, sie werden ankörnen
Futur II:
ich werde angekörnt haben, du wirst angekörnt haben, er wird angekörnt haben, wir werden angekörnt haben, ihr werdet angekörnt haben, sie werden angekörnt haben
Präsens:
ich körne an, du körnest an, er körne an, wir körnen an, ihr körnet an, sie körnen an
Präteritum:
ich körnte an, du körntest an, er körnte an, wir körnten an, ihr körntet an, sie körnten an
Perfekt:
ich habe angekörnt, du habest angekörnt, er habe angekörnt, wir haben angekörnt, ihr habet angekörnt, sie haben angekörnt
Plusquamperfekt:
ich hätte angekörnt, du hättest angekörnt, er hätte angekörnt, wir hätten angekörnt, ihr hättet angekörnt, sie hätten angekörnt
Futur I:
ich werde ankörnen, du werdest ankörnen, er werde ankörnen, wir werden ankörnen, ihr werdet ankörnen, sie werden ankörnen
Futur II:
ich werde angekörnt haben, du werdest angekörnt haben, er werde angekörnt haben, wir werden angekörnt haben, ihr werdet angekörnt haben, sie werden angekörnt haben
Wie ist der Imperativ von „ankörnen“?
Der Imperativ von „ankörnen“ ist:
Präsens:
körne (du) an, körnen wir an, körnt (ihr) an, körnen Sie an
Welche infiniten Formen hat „ankörnen“?
Die infiniten Formen von „ankörnen“ sind:
Präsens:
körne (du) an, körnen wir an, körnt (ihr) an, körnen Sie an
Infinitiv I:
ankörnen, anzukörnen
Infinitiv II:
angekörnt haben, angekörnt zu haben
Partizip I:
ankörnend
Partizip II:
angekörnt