Konjugation des Verbs ankrallen
Das Konjugieren des Verbs ankrallen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind krallt an, krallte an und hat angekrallt. Als Hilfsverb von ankrallen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von ankrallen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb ankrallen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für ankrallen. Man kann nicht nur ankrallen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von ankrallen
Präteritum
| ich | krallte | an |
| du | kralltest | an |
| er | krallte | an |
| wir | krallten | an |
| ihr | kralltet | an |
| sie | krallten | an |
Konjunktiv II
| ich | krallte | an |
| du | kralltest | an |
| er | krallte | an |
| wir | krallten | an |
| ihr | kralltet | an |
| sie | krallten | an |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb ankrallen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | krallte | an |
| du | kralltest | an |
| er | krallte | an |
| wir | krallten | an |
| ihr | kralltet | an |
| sie | krallten | an |
Perfekt
| ich | habe | angekrallt |
| du | hast | angekrallt |
| er | hat | angekrallt |
| wir | haben | angekrallt |
| ihr | habt | angekrallt |
| sie | haben | angekrallt |
Plusquam.
| ich | hatte | angekrallt |
| du | hattest | angekrallt |
| er | hatte | angekrallt |
| wir | hatten | angekrallt |
| ihr | hattet | angekrallt |
| sie | hatten | angekrallt |
Futur I
| ich | werde | ankrallen |
| du | wirst | ankrallen |
| er | wird | ankrallen |
| wir | werden | ankrallen |
| ihr | werdet | ankrallen |
| sie | werden | ankrallen |
Futur II
| ich | werde | angekrallt | haben |
| du | wirst | angekrallt | haben |
| er | wird | angekrallt | haben |
| wir | werden | angekrallt | haben |
| ihr | werdet | angekrallt | haben |
| sie | werden | angekrallt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb ankrallen
Konjunktiv II
| ich | krallte | an |
| du | kralltest | an |
| er | krallte | an |
| wir | krallten | an |
| ihr | kralltet | an |
| sie | krallten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angekrallt |
| du | habest | angekrallt |
| er | habe | angekrallt |
| wir | haben | angekrallt |
| ihr | habet | angekrallt |
| sie | haben | angekrallt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angekrallt |
| du | hättest | angekrallt |
| er | hätte | angekrallt |
| wir | hätten | angekrallt |
| ihr | hättet | angekrallt |
| sie | hätten | angekrallt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb ankrallen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für ankrallen
Übersetzungen
Übersetzungen von ankrallen
-
ankrallen
clutch, address, grasp
вцепиться, вцепляться, попросить в долг, просить в долг, уцепиться, уцепляться, задерживать, прихватывать
agarrar, sujetar
agripper, s'accrocher
saldırganca tutmak, sıkı tutmak
abordar, agarrar, prender
afferrare, aggrappare
se agăța, aborda
megragadni, ragaszkodni
przytrzymywać, zaczepiać
κρατώ, συγκρατώ
vastgrijpen, aanpakken
oslovit, zachytit
klamra
gribe fat, holde fast
しがみつく, 絡みつく
agafar, sostenir
kiinnittää, pysäyttää
holde fast, klype
eutsi, heldu
prikvačiti, zadržati
задржување, обраќање
prijeti, zagrabiti
oslovovať, zadržať
prikvačiti, uhvatiti
prikvačiti, uhvatiti
вчепитися, наполегливо тримати
задържам, задържане
захапіць, прымацаванне
menempel, mengganggu
bám riết, đeo bám
osilmoq, yopishmoq
चिपक जाना, जकड़ना
死缠烂打, 缠着
ตื๊อ, เกาะติด
들러붙다, 붙잡다
tutmaq, yapışmaq
ეკიდება, მიეკრობა
জড়িয়ে ধরা
ngjitem pas
चिकटणे, लगट करणे
चिप्किनु, लट्किनु
అంటిపడు, వద్దపడు
pieķerties
ஒட்டிக்கொள், தொந்தரவு செய்
klammerduma, tülitada
կպչել
mexelese kirin
להיאחז، לתפוס
التشبث، تمسك بإلحاح
چنگ زدن، محکم گرفتن
پکڑنا، چمٹنا
ankrallen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von ankrallenPräpositionen
Präpositionen für ankrallen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von ankrallen
≡ verkrallen
≡ anlügen
≡ anklammern
≡ anrichten
≡ anbrechen
≡ anpusten
≡ anknicken
≡ anwerben
≡ antauen
≡ anströmen
≡ einkrallen
≡ anfliegen
≡ anschielen
≡ anbaden
≡ festkrallen
≡ anweisen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb ankrallen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts ankrallen
Die an·krallen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·krallen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (krallt an - krallte an - hat angekrallt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary ankrallen und unter ankrallen im Duden.
ankrallen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | krall(e) an | krallte an | kralle an | krallte an | - |
| du | krallst an | kralltest an | krallest an | kralltest an | krall(e) an |
| er | krallt an | krallte an | kralle an | krallte an | - |
| wir | krallen an | krallten an | krallen an | krallten an | krallen an |
| ihr | krallt an | kralltet an | krallet an | kralltet an | krallt an |
| sie | krallen an | krallten an | krallen an | krallten an | krallen an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich krall(e) an, du krallst an, er krallt an, wir krallen an, ihr krallt an, sie krallen an
- Präteritum: ich krallte an, du kralltest an, er krallte an, wir krallten an, ihr kralltet an, sie krallten an
- Perfekt: ich habe angekrallt, du hast angekrallt, er hat angekrallt, wir haben angekrallt, ihr habt angekrallt, sie haben angekrallt
- Plusquamperfekt: ich hatte angekrallt, du hattest angekrallt, er hatte angekrallt, wir hatten angekrallt, ihr hattet angekrallt, sie hatten angekrallt
- Futur I: ich werde ankrallen, du wirst ankrallen, er wird ankrallen, wir werden ankrallen, ihr werdet ankrallen, sie werden ankrallen
- Futur II: ich werde angekrallt haben, du wirst angekrallt haben, er wird angekrallt haben, wir werden angekrallt haben, ihr werdet angekrallt haben, sie werden angekrallt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich kralle an, du krallest an, er kralle an, wir krallen an, ihr krallet an, sie krallen an
- Präteritum: ich krallte an, du kralltest an, er krallte an, wir krallten an, ihr kralltet an, sie krallten an
- Perfekt: ich habe angekrallt, du habest angekrallt, er habe angekrallt, wir haben angekrallt, ihr habet angekrallt, sie haben angekrallt
- Plusquamperfekt: ich hätte angekrallt, du hättest angekrallt, er hätte angekrallt, wir hätten angekrallt, ihr hättet angekrallt, sie hätten angekrallt
- Futur I: ich werde ankrallen, du werdest ankrallen, er werde ankrallen, wir werden ankrallen, ihr werdet ankrallen, sie werden ankrallen
- Futur II: ich werde angekrallt haben, du werdest angekrallt haben, er werde angekrallt haben, wir werden angekrallt haben, ihr werdet angekrallt haben, sie werden angekrallt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde ankrallen, du würdest ankrallen, er würde ankrallen, wir würden ankrallen, ihr würdet ankrallen, sie würden ankrallen
- Plusquamperfekt: ich würde angekrallt haben, du würdest angekrallt haben, er würde angekrallt haben, wir würden angekrallt haben, ihr würdet angekrallt haben, sie würden angekrallt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: krall(e) (du) an, krallen wir an, krallt (ihr) an, krallen Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: ankrallen, anzukrallen
- Infinitiv II: angekrallt haben, angekrallt zu haben
- Partizip I: ankrallend
- Partizip II: angekrallt