Konjugation des Verbs anpinkeln
Das Konjugieren des Verbs anpinkeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „anpinkeln“ sind „pinkelt an“, „pinkelte an“ und „hat angepinkelt“. Als Hilfsverb von anpinkeln wird "haben" verwendet. „anpinkeln“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt. Man kann nicht nur anpinkeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anpinkeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anpinkeln. Kommentare ☆
regelmäßig · haben · trennbar
pinkelt an · pinkelte an · hat angepinkelt
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
insult, pee (at), pee on, urinate on
/anˈpɪŋkɛln̩/ · /ˈpɪŋkɛlt an/ · /ˈpɪŋkɛltə an/ · /anɡəˈpɪŋkɛlt/
auf etwas urinieren, jemanden beleidigen
(Akk.)
» Mein Hund hat die schlechte Angewohnheit, die Stühle anzupinkeln
. My dog has the bad habit of peeing on the chairs.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anpinkeln
Präteritum
| ich | pinkelte | an |
| du | pinkeltest | an |
| er | pinkelte | an |
| wir | pinkelten | an |
| ihr | pinkeltet | an |
| sie | pinkelten | an |
Konjunktiv I
| ich | pink(e)le | an |
| du | pinkelst | an |
| er | pink(e)le | an |
| wir | pinkeln | an |
| ihr | pinkelt | an |
| sie | pinkeln | an |
Konjunktiv II
| ich | pinkelte | an |
| du | pinkeltest | an |
| er | pinkelte | an |
| wir | pinkelten | an |
| ihr | pinkeltet | an |
| sie | pinkelten | an |
Indikativ
Das Verb anpinkeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | pinkelte | an |
| du | pinkeltest | an |
| er | pinkelte | an |
| wir | pinkelten | an |
| ihr | pinkeltet | an |
| sie | pinkelten | an |
Perfekt
| ich | habe | angepinkelt |
| du | hast | angepinkelt |
| er | hat | angepinkelt |
| wir | haben | angepinkelt |
| ihr | habt | angepinkelt |
| sie | haben | angepinkelt |
Plusquam.
| ich | hatte | angepinkelt |
| du | hattest | angepinkelt |
| er | hatte | angepinkelt |
| wir | hatten | angepinkelt |
| ihr | hattet | angepinkelt |
| sie | hatten | angepinkelt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anpinkeln
Konjunktiv I
| ich | pink(e)le | an |
| du | pinkelst | an |
| er | pink(e)le | an |
| wir | pinkeln | an |
| ihr | pinkelt | an |
| sie | pinkeln | an |
Konjunktiv II
| ich | pinkelte | an |
| du | pinkeltest | an |
| er | pinkelte | an |
| wir | pinkelten | an |
| ihr | pinkeltet | an |
| sie | pinkelten | an |
Konj. Perfekt
| ich | habe | angepinkelt |
| du | habest | angepinkelt |
| er | habe | angepinkelt |
| wir | haben | angepinkelt |
| ihr | habet | angepinkelt |
| sie | haben | angepinkelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | angepinkelt |
| du | hättest | angepinkelt |
| er | hätte | angepinkelt |
| wir | hätten | angepinkelt |
| ihr | hättet | angepinkelt |
| sie | hätten | angepinkelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anpinkeln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anpinkeln
Beispiele
Beispielsätze für anpinkeln
-
Mein Hund hat die schlechte Angewohnheit, die Stühle
anzupinkeln
.
My dog has the bad habit of peeing on the chairs.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von anpinkeln
-
anpinkeln
insult, pee (at), pee on, urinate on
оскорбить, пописать
orinar, insultar, mear
insulter, pisser contre, pisser sur, uriner
hakaret etmek, üstüne işemek
ofender, urinar
insultare, offendere, pisciare contro, pisciare su, urinare su
jigni, urina
megsérteni, vizelni
obrażać kogoś, obsikać, obsikiwać, sikać na coś
ουρείν, προσβολή
iemand beledigen, op iets urineren
očurat, určit
förolämpa, urinera på
fornærme, urinerer
侮辱する, 小便をかける
insultar, orinar
halventaa, pissata
fornærme, urinerer på
iraindu, urdin
urinirati, uvrediti
навреда, пишување
urinirati, žaliti
ocikať, uraziť
urinirati, uvrijediti
urinirati, uvrijediti
образити, попісяти
обиждам, пикая
абразіць, пісці
mengencingi, menghina
xúc phạm, đái lên
haqorat qilish, ustiga siyish
अपमान करना, पर पेशाब करना
侮辱
ฉี่รด, ดูหมิ่น
모욕하다, 에 오줌을 싸다
təhqir etmək, üstünə işəmək
ზედ მოშარდვა, ლანძღვა
অপমান করা, উপর প্রস্রাব করা
fyej, shurruar mbi
अपमान करणे, वर लघवी करणे
अपमान गर्नु, माथि पिसाब गर्नु
అవమానించడం, మీద మూత్రం చేయడం
apvainot, apčurāt
அவமதிக்க, மேல் சிறுநீர் கழிக்க
peale pissima, solvama
վիրավորել, վրա միզել
לזלזל، לשתות על
إهانة شخص، تبول على شيء
توهین کردن، پیشاب کردن
توہین کرنا، پیشاب کرنا
anpinkeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anpinkelnBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anpinkeln
≡ anrauchen
≡ anschielen
≡ anfliegen
≡ anlügen
≡ anklammern
≡ anrichten
≡ anknicken
≡ antrinken
≡ anbaden
≡ anpusten
≡ anbrechen
≡ anweisen
≡ antauen
≡ anströmen
≡ anschlendern
≡ anwerben
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „anpinkeln“
Was sind die Stammformen von „anpinkeln“?
Die Stammformen von „anpinkeln“ sind „pinkelt an“, „pinkelte an“ und „hat angepinkelt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „anpinkeln“ gebildet?
Als Hilfsverb von anpinkeln wird "haben" verwendet.
Ist „anpinkeln“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs anpinkeln erfolgt regelmäßig.
Ist „anpinkeln“ trennbar oder untrennbar?
„anpinkeln“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „an“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „anpinkeln“ verwendet?
Wie konjugiert man „anpinkeln“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich pink(e)le an, du pinkelst an, er pinkelt an, wir pinkeln an, ihr pinkelt an, sie pinkeln an
Präteritum:
ich pinkelte an, du pinkeltest an, er pinkelte an, wir pinkelten an, ihr pinkeltet an, sie pinkelten an
Perfekt:
ich habe angepinkelt, du hast angepinkelt, er hat angepinkelt, wir haben angepinkelt, ihr habt angepinkelt, sie haben angepinkelt
Plusquamperfekt:
ich hatte angepinkelt, du hattest angepinkelt, er hatte angepinkelt, wir hatten angepinkelt, ihr hattet angepinkelt, sie hatten angepinkelt
Futur I:
ich werde anpinkeln, du wirst anpinkeln, er wird anpinkeln, wir werden anpinkeln, ihr werdet anpinkeln, sie werden anpinkeln
Futur II:
ich werde angepinkelt haben, du wirst angepinkelt haben, er wird angepinkelt haben, wir werden angepinkelt haben, ihr werdet angepinkelt haben, sie werden angepinkelt haben
Wie ist der Konjunktiv von „anpinkeln“?
Der Konjunktiv von „anpinkeln“ lautet:
Präsens:
ich pink(e)le an, du pinkelst an, er pinkelt an, wir pinkeln an, ihr pinkelt an, sie pinkeln an
Präteritum:
ich pinkelte an, du pinkeltest an, er pinkelte an, wir pinkelten an, ihr pinkeltet an, sie pinkelten an
Perfekt:
ich habe angepinkelt, du hast angepinkelt, er hat angepinkelt, wir haben angepinkelt, ihr habt angepinkelt, sie haben angepinkelt
Plusquamperfekt:
ich hatte angepinkelt, du hattest angepinkelt, er hatte angepinkelt, wir hatten angepinkelt, ihr hattet angepinkelt, sie hatten angepinkelt
Futur I:
ich werde anpinkeln, du wirst anpinkeln, er wird anpinkeln, wir werden anpinkeln, ihr werdet anpinkeln, sie werden anpinkeln
Futur II:
ich werde angepinkelt haben, du wirst angepinkelt haben, er wird angepinkelt haben, wir werden angepinkelt haben, ihr werdet angepinkelt haben, sie werden angepinkelt haben
Präsens:
ich pink(e)le an, du pinkelst an, er pink(e)le an, wir pinkeln an, ihr pinkelt an, sie pinkeln an
Präteritum:
ich pinkelte an, du pinkeltest an, er pinkelte an, wir pinkelten an, ihr pinkeltet an, sie pinkelten an
Perfekt:
ich habe angepinkelt, du habest angepinkelt, er habe angepinkelt, wir haben angepinkelt, ihr habet angepinkelt, sie haben angepinkelt
Plusquamperfekt:
ich hätte angepinkelt, du hättest angepinkelt, er hätte angepinkelt, wir hätten angepinkelt, ihr hättet angepinkelt, sie hätten angepinkelt
Futur I:
ich werde anpinkeln, du werdest anpinkeln, er werde anpinkeln, wir werden anpinkeln, ihr werdet anpinkeln, sie werden anpinkeln
Futur II:
ich werde angepinkelt haben, du werdest angepinkelt haben, er werde angepinkelt haben, wir werden angepinkelt haben, ihr werdet angepinkelt haben, sie werden angepinkelt haben
Wie ist der Imperativ von „anpinkeln“?
Der Imperativ von „anpinkeln“ ist:
Präsens:
pink(e)le (du) an, pinkeln wir an, pinkelt (ihr) an, pinkeln Sie an
Welche infiniten Formen hat „anpinkeln“?
Die infiniten Formen von „anpinkeln“ sind:
Präsens:
pink(e)le (du) an, pinkeln wir an, pinkelt (ihr) an, pinkeln Sie an
Infinitiv I:
anpinkeln, anzupinkeln
Infinitiv II:
angepinkelt haben, angepinkelt zu haben
Partizip I:
anpinkelnd
Partizip II:
angepinkelt